இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

687மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَن زيد بن أسلم أَنه قَالَ: عَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمُ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ: «إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ» . فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ لِلصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِم وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنِ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا» ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ: «إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فأضجعه فَلم يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ» ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. رَوَاهُ مَالك مُرْسلا
ஸைத் இப்னு அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் இரவில் மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் (பயணத்தின் நடுவே) ஓய்வெடுத்தார்கள். தொழுகைக்காகத் தங்களை எழுப்பிவிடும் பொறுப்பை பிலால் (ரழி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால், பிலால் (ரழி) அவர்களும் (மற்றவர்களும்) உறங்கிவிட்டார்கள். சூரியன் அவர்கள் மீது உதயமாகும் வரை அவர்கள் விழித்தெழவில்லை. மக்கள் விழித்தபோது திடுக்கிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அந்த வாதியை விட்டு வெளியேறும் வரை வாகனங்களில் செல்லுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, "இது ஷைத்தான் வசிக்கும் ஒரு வாதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் அந்த வாதியை விட்டு வெளியேறும் வரை பயணித்தார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை இறங்கச் சொல்லி, உளூச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் தொழுகைக்காக அழைக்கவோ (அதான் சொல்லவோ) அல்லது இகாமத் சொல்லவோ பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பின்னர் மக்களை நோக்கித் திரும்பினார்கள். மக்களிடத்தில் ஏற்பட்ட அச்சத்தை அவர்கள் கண்ட நிலையில், "மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நமது உயிர்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டான் (தூக்கத்தின் மூலம்). அவன் நாடியிருந்தால், இந்த நேரமல்லாத வேறு நேரத்தில் அவற்றை நம்மிடம் திருப்பியிருப்பான். எனவே, உங்களில் ஒருவர் தொழுகை (நேரத்தின்போது) உறங்கிவிட்டாலோ அல்லது அதை மறந்துவிட்டாலோ, பின்னர் திடுக்கிட்டு (விழித்து) அதை நினைக்கும்போது, அதன் உரிய நேரத்தில் தொழுவதைப் போன்றே அப்போதும் தொழட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் பக்கம் திரும்பி, "பிலால் (தொழுகைக்காகக் காவலுக்கு) நின்றிருந்தபோது ஷைத்தான் அவரிடம் வந்தான். அவரைப் படுக்க வைத்து, ஒரு குழந்தையைத் தாலாட்டுவது போல அவர் உறங்கும் வரை அவரைத் (சமாதானப்படுத்தி) தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தான்” என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களை அழைத்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் (நடந்ததாகக்) கூறியதைப் போன்றே, பிலால் (ரழி) அவர்களும் (நடந்ததை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அப்போது அபூபக்ர் (ரழி), "நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் தான் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை 'முர்ஸல்' வடிவத்தில் அறிவித்துள்ளார்கள்.