இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸகாத் தொடர்பான ஒரு மடலை எழுதச் செய்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அதைத் தமது ஆளுநர்களுக்கு அனுப்பவில்லை; அதைத் தமது வாளுடனேயே இணைத்து வைத்திருந்தார்கள். அவர்கள் மரணித்தபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அதன்படி செயல்பட்டார்கள். அவ்வாறே உமர் (ரலி) அவர்களும் மரணிக்கும் வரை அதன்படி செயல்பட்டார்கள். அதில் பின்வருமாறு இருந்தது:

‘ஐந்து ஒட்டகங்களுக்கு ஒரு ஆடு (கடமையாகும்), பத்துக்கு இரண்டு ஆடுகள், பதினைந்துக்கு மூன்று ஆடுகள், இருபதுக்கு நான்கு ஆடுகள். இருபத்தைந்து முதல் முப்பத்தைந்து வரை ஒரு ‘பின்த் மகாத்’. அதை விட அதிகமானால், நாற்பத்தைந்து வரை ஒரு ‘பின்த் லபூன்’. அதை விட அதிகமானால், அறுபது வரை ஒரு ‘ஹிக்கா’. அதை விட அதிகமானால், எழுபத்தைந்து வரை ஒரு ‘ஜதஆ’. அதை விட அதிகமானால், தொண்ணூறு வரை இரண்டு ‘பின்த் லபூன்’கள். அதை விட அதிகமானால், நூற்று இருபது வரை இரண்டு ‘ஹிக்கா’க்கள். நூற்று இருபதை விட அதிகமாகிவிட்டால், ஒவ்வொரு ஐம்பதுக்கும் ஒரு ‘ஹிக்கா’, மற்றும் ஒவ்வொரு நாற்பதுக்கும் ஒரு ‘பின்த் லபூன்’ (கடமையாகும்).

ஆடுகளில்; நாற்பது ஆடுகள் முதல் நூற்று இருபது வரை ஒரு ஆடு. அதை விட அதிகமானால், இருநூறு வரை இரண்டு ஆடுகள். அதை விட அதிகமானால், முன்னூறு ஆடுகள் வரை மூன்று ஆடுகள். முன்னூறு ஆடுகளுக்கு மேல் அதிகமாகிவிட்டால், ஒவ்வொரு நூறு ஆடுகளுக்கும் ஒரு ஆடு. பின்னர் நானூறை அடையும் வரை அதில் (கூடுதலாக) எதுவும் இல்லை.

ஸகாத்திற்குப் பயந்து தனித்தனியாக இருப்பவற்றை ஒன்று சேர்க்கவோ, அல்லது ஒன்றாக இருப்பவற்றைப் பிரிக்கவோ கூடாது. இரு கூட்டாளிகளைப் பொருத்தவரை, அவர்கள் இருவரும் (ஸகாத் கொடுக்கப்பட்ட பின்) தமக்கிடையே சம விகிதத்தில் கணக்கு பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். ஸகாத்திற்காக வயதானதோ அல்லது குறையுள்ளதோ (விலங்கு) எடுக்கப்படக்கூடாது.’"

அந்-நவ்வாஸ் பின் ஸம்ஆன் அல்-கிலாபி (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் காலையில் தஜ்ஜாலைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அவன் பேரீச்ச மரங்களின் கூட்டத்திற்கு மத்தியில் (மறைந்திருக்கலாம்) என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவிற்கு, அவனைத் தாழ்த்தியும் உயர்த்தியும் (அவனது சோதனையின் தீவிரத்தைக் குறித்தும்) பேசினார்கள்.

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து புறப்பட்டுச் சென்றோம், பின்னர் நாங்கள் அவர்களிடம் திரும்பி வந்தோம். எங்களிடம் இருந்த (கவலையை) அவர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள். எனவே, அவர்கள், "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் கூறினோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் இன்று காலை தஜ்ஜாலைப் பற்றிப் பேசினீர்கள்; அவன் பேரீச்ச மரங்களின் கூட்டத்திற்கு மத்தியில் இருக்கலாம் என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவிற்கு அவனைத் தாழ்த்தியும் உயர்த்தியும் குறிப்பிட்டீர்கள்."

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்காக நான் அஞ்சுவது தஜ்ஜாலைப் பற்றி அல்ல. நான் உங்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும்போது அவன் வெளிப்பட்டால், உங்களுக்குப் பகரமாக நான் அவனிடம் வாதாடுவேன் (உங்களைக் காப்பேன்). அவன் வெளிப்படும்போது நான் உங்களுக்கு மத்தியில் இல்லையென்றால், ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்காகத் தானே வாதாடிக் (தற்காத்துக்) கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் அல்லாஹ்வே எனக்குப் பகரமாகப் பொறுப்பேற்றுக் கொள்வான். நிச்சயமாக அவன் (தஜ்ஜால்) சுருள் முடியுடைய ஒரு இளைஞன்; அவனது கண்கள் (சற்று) துருத்திக் கொண்டிருக்கும்; அவன் (தோற்றத்தில்) 'அப்துல் உஸ்ஸா பின் கத்தன்' என்பவனைப் போலிருப்பான். உங்களில் எவரேனும் அவனை அடைந்தால், அவர் 'அஸ்ஹாபுல் கஹ்ஃப்' அத்தியாயத்தின் ஆரம்ப வசனங்களை ஓதட்டும்."

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவன் ஷாமிற்கும் இராக்கிற்கும் இடைப்பட்ட பாதையில் வெளிப்படுவான். அவன் வலப்புறமும் இடப்புறமும் நாசத்தை ஏற்படுத்துவான். அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (ஈமானில்) உறுதியாகப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்!"

நாங்கள் கேட்டோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் பூமியில் எவ்வளவு காலம் தங்கியிருப்பான்?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாற்பது நாட்கள். (அதில்) ஒரு நாள் ஒரு வருடம் போலவும், ஒரு நாள் ஒரு மாதம் போலவும், ஒரு நாள் ஒரு வாரம் போலவும் இருக்கும். அவனது மீதமுள்ள நாட்கள் உங்களின் (சாதாரண) நாட்களைப் போல இருக்கும்."

நாங்கள் கேட்டோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு வருடம் போன்று இருக்கும் அந்த நாளில், ஒரு நாளின் தொழுகை எங்களுக்குப் போதுமானதாக இருக்குமா?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "இல்லை. நீங்கள் அதற்கேற்ப (நேரத்தை) மதிப்பிட்டுத் தொழுது கொள்ளுங்கள்."

நாங்கள் கேட்டோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் பூமியில் எவ்வளவு வேகத்தில் செல்வான்?" அவர்கள் கூறினார்கள்: "பின்னாலிருந்து காற்று விரட்டும் மழைமேகத்தைப் போல (வேகமாகச் செல்வான்). அவன் ஒரு கூட்டத்தினரிடம் வந்து அவர்களை (தன் வழியில்) அழைப்பான்; அவர்கள் அவனைப் பொய்யெனக் கருதி, அவனது சொல்லை நிராகரிப்பார்கள். பின்னர் அவன் அவர்களை விட்டுச் செல்வான்; (அவன் சென்றவுடன்) அவர்களுடைய செல்வங்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றுவிடும். அவர்கள் காலையில் எழுந்திருக்கும்போது அவர்களிடம் (செல்வம்) எதுவும் இருக்காது. பின்னர் அவன் வேறொரு கூட்டத்தினரிடம் வந்து அவர்களை அழைப்பான்; அவர்கள் அவனுக்குப் பதிலளித்து, அவனை உண்மைப்படுத்துவார்கள். எனவே அவன் வானத்திற்கு (மழை பொழியும்படி) கட்டளையிடுவான்; அது மழை பொழியும். பூமிக்கு (முளைக்கும்படி) கட்டளையிடுவான்; அது முளைக்கும். (மேயச் சென்ற) அவர்களுடைய கால்நடைகள் மிக உயர்ந்த திமில்களுடனும், நிறைந்த மடிகளுடனும், மிகவும் பருத்த வயிறுகளுடனும் மாலையில் அவர்களிடம் திரும்பி வரும்."

அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "பின்னர் அவன் பாழடைந்த இடத்திற்கு வந்து, அதனிடம்: 'உன் புதையல்களை வெளிப்படுத்து!' என்று கூறுவான். அவன் அங்கிருந்து திரும்பும்போது, ஆண் தேனீக்கள் (ராணியைப் பின்தொடர்வதைப்) போல அப்புதையல்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும். பின்னர் அவன் இளமைத் துடிப்புள்ள ஓர் இளைஞனை அழைத்து, வாளால் வெட்டி அவனை இரண்டு துண்டுகளாக்குவான். (பிளக்கப்பட்ட அத்துண்டுகள்) அம்பெறியும் தூரத்திற்குத் தெறித்து விழும். பிறகு அவன் அந்த இளைஞனை அழைப்பான்; அவன் ஒளிவீசும் முகத்துடன் சிரித்துக் கொண்டே முன்னே வருவான்.

அவன் இவ்வாறு செய்து கொண்டிருக்கும் போதே, அல்லாஹ் 'ஈஸா பின் மர்யம்' (அலை) அவர்களை அனுப்புவான். அவர்கள் திமிஷ்கின் (டமாஸ்கஸ்) கிழக்கே உள்ள வெள்ளைக் கோபுரத்திற்கு அருகில், சாயம் தோய்க்கப்பட்ட இரண்டு ஆடைகளை அணிந்தவர்களாக, இரண்டு வானவர்களின் இறக்கைகளின் மீது (தம்) கைகளை வைத்தவாறு இறங்குவார்கள். அவர்கள் தம் தலையைக் குனிந்தால் (வியர்வைத்) துளிகள் விழும்; அவர்கள் அதை உயர்த்தும்போது, முத்துக்களைப் போன்ற மணிகள் அவர்களிடமிருந்து சிதறும். இறைமறுப்பாளர் எவர் மீது அவர்களின் மூச்சுக்காற்று பட்டாலும் அவர் சாகாமல் இருக்கமாட்டார்; அவர்களின் மூச்சுக்காற்று அவர்களின் பார்வை எட்டும் தூரம் வரை செல்லும்."

அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனவே அவர்கள் அவனை (தஜ்ஜாலை) தேடிச் சென்று, 'லுத்' என்னுமிடத்தின் வாசலில் வைத்து அவனைப் பிடித்துக் கொன்றுவிடுவார்கள். பின்னர், அல்லாஹ் ஈஸா பின் மர்யம் அவர்களிடம் ஒரு கூட்டத்தினரை வரச் செய்வான்; அவர்களை அல்லாஹ் (தஜ்ஜாலிடமிருந்து) பாதுகாத்திருப்பான். அவர்கள் முகங்களை அவர் (ஈஸா) தடவிக் கொடுத்து, சொர்க்கத்தில் அவர்களுக்குரிய பதவிகளைப் பற்றிக் கூறுவார்கள்.

அவர்கள் அவ்வாறு இருக்கும்போது, அல்லாஹ் ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு, 'யாராலும் போரிட்டு வெல்ல முடியாத என்னுடைய சில அடியார்களை நான் வெளியேற்றுவேன். எனவே என் அடியார்களை 'தூர்' மலைக்கு அழைத்துச் சென்று பாதுகாப்பீராக' என்று வஹி அறிவிப்பான். அல்லாஹ் 'யஃஜூஜ் மற்றும் மஃஜூஜ்' கூட்டத்தாரை அனுப்புவான். (திருக்குர்ஆனில்) அல்லாஹ் கூறியது போல், 'அவர்கள் ஒவ்வொரு மேட்டிலிருந்தும் விரைந்து இறங்குவார்கள்.'

அவர்களில் முதலானவர்கள் 'தபரிய்யா' ஏரியைக் கடந்து, அதிலுள்ள நீரைக் குடிப்பார்கள். பின்னர் அவர்களில் கடைசியானவர்கள் அதைக் கடக்கும்போது, 'ஒரு காலத்தில் இங்கு தண்ணீர் இருந்தது' என்று கூறுவார்கள். பின்னர் அவர்கள் நடந்து சென்று பைத்துல் முகத்தஸில் உள்ள மலையை (ஜபல் அல்கம்ர்) அடைவார்கள். அவர்கள், 'பூமியில் இருந்தவர்களை நாங்கள் கொன்றுவிட்டோம். வாருங்கள்! வானத்தில் இருப்பவர்களையும் கொல்வோம்' என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் தங்கள் அம்புகளை வானத்தை நோக்கி எய்வார்கள்; அல்லாஹ் அவர்களுடைய அம்புகளை இரத்தம் தோய்ந்ததாக அவர்களிடம் திருப்புவான்.

ஈஸா (அலை) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் (தூர் மலையில்) முற்றுகையிடப்படுவார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், அன்றைய தினம் உங்களில் ஒருவருக்கு நூறு தீனார் இருப்பதை விட, அவர்களுக்கு ஒரு காளையின் தலை இருப்பது சிறந்ததாகத் தெரியும். ஈஸா (அலை) அவர்களும், அவருடைய தோழர்களும் அல்லாஹ்விடம் (உதவி தேடிப்) பிரார்த்திப்பார்கள். எனவே அல்லாஹ், அந்த யஃஜூஜ் மஃஜூஜ் கூட்டத்தாரின் கழுத்துக்களில் 'அந்-நகஃப்' (எனும் புழுக்களை) அனுப்புவான். காலையில் அவர்கள் அனைவரும் ஒரே ஆன்மா இறப்பதைப் போன்று செத்து மடிவார்கள்.

பிறகு ஈஸா (அலை) அவர்களும் அவருடைய தோழர்களும் (மலையிலிருந்து) கீழே இறங்கி வருவார்கள். (பூமியில்) அவர்களின் பிண நாற்றம் மற்றும் துர்நாற்றம் நிரப்பாத ஒரு சாண் இடத்தைக் கூட அவர்கள் காணமாட்டார்கள். எனவே ஈஸா (அலை) அவர்களும், அவருடைய தோழர்களும் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்பார்கள். அல்லாஹ் அவர்கள் மீது 'புக்த்' ஒட்டகங்களின் கழுத்துக்களைப் போன்ற பறவைகளை அனுப்புவான். அவை அவர்களைச் சுமந்து சென்று, அல்லாஹ் நாடிய இடத்தில் வீசிவிடும். பின்னர் அல்லாஹ் ஒரு மழையை அனுப்புவான்; அதை எந்த மண் வீடோ, கூடாரமோ தடுக்காது. அம்மழை பூமியைக் கழுவி கண்ணாடி போன்று ஆக்கிவிடும்.

பின்னர் பூமிக்கு, 'உன் கனிகளை வெளிப்படுத்து, உன் பரக்கத்தை (அருள்வளத்தைத்) திரும்பக் கொடு' என்று கூறப்படும். அன்றைய தினம், ஒரு கூட்டமே ஒரேயொரு மாதுளம் பழத்தை உண்ணும்; அதன் ஓட்டின் நிழலில் அவர்கள் இளைப்பாறுவார்கள். பாலில் பரக்கத் செய்யப்படும்; எந்த அளவிற்கென்றால், கறக்கக் கூடிய ஓர் ஒட்டகத்தின் பால் ஒரு பெரும் கூட்டத்திற்குப் போதுமானதாக இருக்கும். கறக்கக் கூடிய ஒரு பசுவின் பால் ஒரு குலத்திற்குப் போதுமானதாக இருக்கும். கறக்கக் கூடிய ஒரு ஆட்டின் பால் ஒரு குடும்பத்திற்குப் போதுமானதாக இருக்கும்.

அவர்கள் இவ்வாறு இருக்கும்போது, அல்லாஹ் ஒரு (நறுமணக்) காற்றை அனுப்புவான். அது அவர்களின் அக்குள்களுக்குக் கீழே நுழைந்து, ஒவ்வொரு முஃமினான, முஸ்லிமான ஆன்மாவையும் கைப்பற்றும். (தீயவர்களான) மக்கள் மட்டும் எஞ்சியிருப்பார்கள்; அவர்கள் கழுதைகள் (பகிரங்கமாகப்) புணர்ச்சி கொள்வதைப் போன்று ஒருவருக்கொருவர் உறவு கொள்வார்கள். அவர்கள் மீதுதான் மறுமை நாள் ஏற்படும்."

இமாம் அபூ ஈஸா (திர்மிதி) கூறுகிறார்கள்: இந்த ஹதீஸ் 'ஹஸன் ஸஹீஹ் கரீப்' எனும் தரத்திலானது. அப்துர் ரஹ்மான் பின் யஸீத் பின் ஜாபிர் அவர்களின் வழியாகவே தவிர இதை நாங்கள் அறியவில்லை.

ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "நவ்ஃப் அல்-பிகாலீ என்பவர், பனூ இஸ்ராயீல்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட மூஸா, கித்ருடைய தோழரான மூஸா அல்லர் என்று வாதிடுகிறார்" என்று கூறினேன். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் எதிரி பொய் சொல்லிவிட்டான்" என்று கூறினார்கள். (பிறகு) "உபய் பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாக நான் கேட்டிருக்கிறேன்; அவர்கள் ரசூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகக் கூறினார்கள்:

'மூஸா (அலை) அவர்கள் பனூ இஸ்ராயீல் மக்களிடையே உரையாற்ற எழுந்தார்கள். அப்போது அவர்களிடம், "மக்களில் மிக அறிந்தவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நானே மிக அறிந்தவன்" என்று பதிலளித்தார்கள். அறிவை (இல்மை) அல்லாஹ்வின் பக்கம் அவர்கள் சேர்க்காததால் அல்லாஹ் அவர்கள் மீது அதிருப்தி கொண்டான். அல்லாஹ் அவருக்கு, "இரண்டு கடல்கள் சங்கமிக்கும் இடத்தில் (மஜ்மஉல் பஹ்ரைனில்) என்னுடைய அடியார்களில் ஒருவர் இருக்கிறார்; அவர் உங்களை விட அதிகம் அறிந்தவர்" என்று வஹீ அறிவித்தான்.

மூஸா (அலை) அவர்கள், "என் இறைவா! அவரை நான் எவ்வாறு சந்திப்பது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், "ஒரு மீனைத் தயார் செய்து அதை ஒரு கூடையில் (மிக்னல்) வைத்துச் சுமந்து செல்லும்! எங்கு அந்த மீனைத் தவறவிடுகிறீரோ அங்கே அவர் இருப்பார்" என்று கூறினான்.

ஆகவே, மூஸா (அலை) அவர்களும் அவருடைய இளைஞரான யூஷஃ பின் நூன் என்பவரும் புறப்பட்டனர். (யூஷஃ என்பதை யூஸஃ என்றும் சொல்லப்படும்). மூஸா (அலை) ஒரு மீனை ஒரு கூடையில் வைத்துச் சுமந்து சென்றார்கள். அவரும் அவருடைய இளைஞரும் நடந்து சென்றனர். அவர்கள் ஒரு பாறையை அடைந்தபோது, மூஸா (அலை) அவர்களும் அவருடைய இளைஞரும் (அயர்ந்து) உறங்கிவிட்டனர். அப்போது கூடையில் இருந்த மீன் துடித்து, கூடையிலிருந்து வெளியேறி கடலில் விழுந்தது.

அல்லாஹ் நீரோட்டத்தைத் தடுத்து நிறுத்தினான்; அது ஒரு சுரங்கம் போலானது. மீனுக்கு அது ஒரு வழியை ஏற்படுத்தியது; மூஸாவுக்கும் அவருடைய இளைஞருக்கும் அது ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவர்கள் பகலின் எஞ்சிய நேரத்திலும் இரவிலும் பயணம் செய்தனர். மூஸாவுடைய தோழர் (யூஷஃ) மீன் விஷயத்தை மூஸாவிடம் கூற மறந்துவிட்டார்.

விடிந்ததும் மூஸா (அலை) தம் இளைஞரிடம்: **"ஆதினா ஃகதாஅனா லகத் லகீனா மின் ஸஃபரினா ஹாதா நஸபா"** (18:62) என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் கட்டளையிட்ட இடத்தைக் கடந்து செல்லும் வரை மூஸா (அலை) களைப்பை உணரவில்லை.

அப்போது அந்த இளைஞர்: **"அரஅய்த இத் அவாய்னா இலாஸ் ஸக்ரதி ஃப இன்னீ நஸீதுல் ஹூத வமா அன்ஸானீஹு இல்லஷ் ஷைத்தானு அன் அத்குரஹ்; வத்த ஃகத ஸபீலஹு ஃபில் பஹ்ரி அஜபா"** (18:63) என்று கூறினார்.

அதற்கு மூஸா (அலை): **"தாலிக மா குன்னா நப்ஃகி ஃபர்தத்தா அலா ஆத்தாரிஹிமா கஸஸா"** (18:64) என்று கூறிவிட்டு, அவர்கள் இருவரும் தம் காலடிச் சுவடுகளைப் பின்பற்றிச் (திரும்பிச்) சென்றார்கள்.'"

(அறிவிப்பாளர்) சுஃப்யான் (ரஹ்) கூறினார்: "அந்தப் பாறையின் அருகில் 'அல்-ஹயாத்' (ஜீவ ஊற்று) என்றொரு ஊற்று இருந்ததாகவும், அதன் தண்ணீர் இறந்துபோன எவர் மீது பட்டாலும் அவர் உயிர் பெற்றுவிடுவார் என்றும் மக்கள் கருதுகின்றனர். அந்த மீனில் ஒரு பகுதி உண்ணப்பட்டிருந்தது. அதன் மீது அந்தத் தண்ணீர் துளி பட்டவுடன் அது உயிர் பெற்றது."

(நபிகளார் தொடர்ந்தார்கள்): "அவர்கள் இருவரும் தங்கள் சுவடுகளைப் பின்பற்றிச் சென்று அந்தப் பாறையை அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு மனிதர் தம் உடல் முழுவதையும் ஆடையால் போர்த்தியவாறு இருப்பதைக் கண்டனர். மூஸா (அலை) அவருக்கு ஸலாம் கூறினார்கள். அதற்கு அவர் (கித்ர்), "உமது பூமியில் சாந்தி (ஸலாம்) ஏது?" என்று கேட்டார். மூஸா (அலை), "நான்தான் மூஸா" என்றார்கள். அவர், "பனூ இஸ்ராயீல்களின் மூஸாவா?" என்று கேட்டார். மூஸா (அலை), "ஆம்" என்றார்கள். அவர், "மூஸாவே! அல்லாஹ் உமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த அவனது இல்ம் (ஞானம்) உம்மிடம் உள்ளது; அதை நான் அறியமாட்டேன். அவன் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்த இல்ம் என்னிடம் உள்ளது; அதை நீர் அறியமாட்டீர்" என்று கூறினார்.

அப்போது மூஸா (அலை): **"ஹல் அத்தபிஉக அலா அன் துஅல்லிமனி மிம்மா உல்லிம்த ருஷ்தா"** (18:66) என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்: **"இன்னக லன் தஸ்ததீஅ மஇய ஸப்ரா, வ கைஃப தஸ்பிரு அலா மா லம் துஹித் பிஹி ஃகுப்ரா"** (18:67-68) என்று கூறினார்.

மூஸா (அலை): **"ஸ தஜிதுனீ இன் ஷாஅல்லாஹு ஸாபிரன் வலா அஃஸீ லக அம்ரா"** (18:69) என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கித்ர் அவரிடம்: **"ஃப இனித்த பஅதனீ ஃபாலா தஸ்அல்னீ அன் ஷையின் ஹத்தா உஹ்தித லக மின்ஹு திக்ரா"** (18:70) என்று கூறினார். மூஸா (அலை), "சரி" என்றார்கள்.

கித்ரும் மூஸாவும் கடற்கரையோரமாக நடந்து சென்றார்கள். அப்போது ஒரு கப்பல் அவர்களைக் கடந்து சென்றது. அதில் தங்களையும் ஏற்றிக்கொள்ளுமாறு அவர்கள் பேசினார்கள். அவர்கள் கித்ரை அடையாளம் கண்டுகொண்டு, கூலி எதுவும் வாங்காமல் அவர்களை ஏற்றிக்கொண்டனர். அப்போது கித்ர் கப்பல் பலகைகளில் ஒன்றை கழற்றிவிட்டார்.

இதைக் கண்ட மூஸா (அலை), "இம்மக்கள் நம்மை கூலி எதுவும் வாங்காமல் ஏற்றிக்கொண்டனர். ஆனால், நீர் அவர்களுடைய கப்பலைக் கேடுபடுத்தும் விதமாக ஓட்டையிட்டுவிட்டீரே!" **"லி துஃக்ரிக அஹ்லஹா லகத் ஜிஃத ஷையன் இம்ரா"** (18:71) என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கித்ர்: **"அலம் அகுல் இன்னக லன் தஸ்ததீஅ மஇய ஸப்ரா"** (18:72) என்று கேட்டார்.

அதற்கு மூஸா (அலை): **"லா துஆகித்னீ பிமா நஸீது வலா துர்ஹிக்னீ மின் அம்ரீ உஸ்ரா"** (18:73) என்று கூறினார்கள்.

பிறகு இருவரும் கப்பலிலிருந்து இறங்கினார்கள். அவர்கள் கடற்கரையில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, சிறுவர்களுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சிறுவனைக் கண்டார்கள். கித்ர் அந்தச் சிறுவனின் தலையைப் பிடித்துத் தம் கையால் அதைத் துண்டித்துக் கொன்றுவிட்டார்.

இதைக் கண்ட மூஸா (அலை) அவரிடம்: **"அ கதல்த நஃப்ஸன் ஸகிய்யதன் பி ஃகைரி நஃப்ஸ்; லகத் ஜிஃத ஷையன் நுக்ரா"** (18:74) என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு கித்ர்: **"அலம் அகுல் லக இன்னக லன் தஸ்ததீஅ மஇய ஸப்ரா"** (18:75) என்று கேட்டார்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்): "இது முதலாவதை விட மிகக் கடுமையானது."

மூஸா (அலை): **"இன் ஸஅல்துக அன் ஷையின் பஃதஹா ஃபாலா துஸாஹிப்னீ; கத் பலஃக்த மின் லதுன்னீ உத்ரா"** (18:76) என்று கூறினார்கள்.

**"ஃபன் தலகா ஹத்தா இதா அதயா அஹ்ல கர்யதின் இஸ்தத்அமா அஹ்லஹா ஃப அபவ் அன் யுளய்யிஃபூஹுமா ஃப வஜதா ஃபீஹா ஜிதாரன் யுரீது அன் யின்கள்ள"** (18:77). (யுரீது அன் யின்கள்ள என்பதற்கு) சாய்ந்திருந்தது என்று பொருள். கித்ர் தம் கையால் 'இப்படி'ச் செய்து அதை நிமிர்த்தி வைத்தார் **"ஃப அகாமுஹு"**.

அப்போது மூஸா (அலை) அவரிடம், "நாம் ஒரு கூட்டத்தாரிடம் வந்தோம்; அவர்கள் நமக்கு விருந்தளிக்கவுமில்லை; உணவளிக்கவும் இல்லை. **இன் ஷிஃத லத்த ஃகத்த அலைஹி அஜ்ரா**" (18:77) என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கித்ர்: **"ஹாதா ஃபிராகு பைனீ வ பைனிக; ஸ உனப்பிவுக பி தஃவீலி மா லம் தஸ்ததி அலைஹி ஸப்ரா"** (18:78) என்று கூறினார்."

ரசூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் மூஸாவுக்கு அருள் புரிவானாக! அவர் பொறுமையாக இருந்திருக்க வேண்டுமென்று நாம் ஆசைப்படுகிறோம்; அவ்வாறாயின் அவர்களின் செய்திகள் நமக்கு இன்னும் விபரிக்கப்பட்டிருக்கும்."

மேலும் ரசூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முதலாவது நிகழ்வு மூஸாவிடமிருந்து ஏற்பட்ட மறதியாகும்." (மேலும் கூறினார்கள்): "ஒரு சிட்டுக்குருவி வந்து கப்பலின் விளிம்பில் அமர்ந்து கடலில் (தண்ணீரைக்) கொத்தியது. அப்போது கித்ர் மூஸாவிடம், 'அல்லாஹ்வின் அறிவுக்கு முன்னால் என்னுடைய அறிவும் உம்முடைய அறிவும், இந்தக் குருவி கடலிலிருந்து குறைத்த அளவேயன்றி வேறில்லை' என்று கூறினார்."

ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) கூறினார்: இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், (18:79 வசனத்தை) **"வ கான அமாமஹும் மலிகன் யஃகுது குல்ல ஸஃபீனதின் ஸாலிஹதின் ஃகஸ்பா"** (அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு மன்னன் இருந்தான்; அவன் பழுதுபடாத நல்ல கப்பல்களை எல்லாம் அபகரித்துக் கொண்டிருந்தான்) என்று ஓதுவார்கள். மேலும், (18:80 வசனத்தை) **"வ அம்மல் ஃகுலாமு ஃப கான காஃபிரா"** (அந்தச் சிறுவன் இறைமறுப்பாளனாக இருந்தான்) என்றும் ஓதுவார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "வழங்கப்படும் மானியத் தொகைகளிலிருந்து (சம்பளங்களிலிருந்து) முதன்முதலில் ஜகாத்தைப் பிடித்தவர் முஆவியா இப்னு அபீ சுஃப்யான் (ரலி) அவர்களாவார்கள்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களிடம் கருத்து வேறுபாடில்லாத வழிமுறை (சுன்னா) என்னவென்றால், இருநூறு திர்ஹம்களுக்கு (வெள்ளி) ஜகாத் கடமையாவதைப் போன்றே, இருபது தீனார்கள் (தங்கம்) மீதும் ஜகாத் கடமையாகும்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "எடையில் தெளிவாகக் குறைவுள்ள இருபது தீனார்களுக்கு ஜகாத் இல்லை. ஆனால் அது (எண்ணிக்கையில்) அதிகரித்து, அந்த அதிகரிப்பின் மூலம் இருபது நிறைவான (துல்லியமான எடை கொண்ட) தீனார்களின் எடையை அடைந்தால், அதில் ஜகாத் உண்டு. இருபது தீனார்களுக்கும் குறைவான தங்க நாணயங்களில் ஜகாத் இல்லை. அவ்வாறே எடையில் தெளிவாகக் குறைவுள்ள இருநூறு திர்ஹம்களிலும் ஜகாத் இல்லை. ஆனால் அது அதிகரித்து, அந்த அதிகரிப்பின் மூலம் இருநூறு நிறைவான திர்ஹம்களின் அளவை அடைந்தால், அதில் ஜகாத் உண்டு. அந்த (எடைக் குறைவான) நாணயங்கள், நிறைவான எடை கொண்ட நாணயங்களைப் போலவே (மக்களின் புழக்கத்தில்) செல்லுபடியாகுமானால், அவை தீனார்களாக இருந்தாலும் சரி, திர்ஹம்களாக இருந்தாலும் சரி, அவற்றில் ஜகாத் உண்டு என்றே நான் கருதுகிறேன்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவரிடம் நூற்று அறுபது நிறைவான திர்ஹம்கள் உள்ளன; அவருடைய ஊரில் நாணய மாற்று விகிதம் ஒரு தீனாருக்கு எட்டு திர்ஹம்கள் என்ற நிலையில் உள்ளது (அதாவது அதன் மதிப்பு 20 தீனார்கள்). இருப்பினும், அந்தத் தொகையில் ஜகாத் கடமையில்லை. ஏனெனில், இருபது தீனார்கள் (தங்கம்) அல்லது இருநூறு திர்ஹம்கள் (வெள்ளி) ஆகியவற்றிலேயே தவிர ஜகாத் கடமையாகாது."

வியாபார லாபம் மூலமாகவோ அல்லது வேறு வழியிலோ ஐந்து தீனார்களைப் பெற்று, அதை வியாபாரத்தில் முதலீடு செய்த ஒரு மனிதரைப் பற்றி மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அசல் தொகையின் மீது ஒரு வருடம் முடிவதற்குள் அது ஜகாத் கடமையாகும் அளவை அடைந்தால், அவர் அதற்கு ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும். ஒரு வருடம் பூர்த்தியாவதற்கு ஒரு நாள் முன்புதான் அது (நிஸாப்) அளவை அடைந்திருந்தாலும் சரியே, அல்லது ஒரு வருடம் பூர்த்தியானதற்கு ஒரு நாள் பிறகு அடைந்தாலும் சரியே. பிறகு, ஜகாத் கொடுக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து ஒரு வருடம் பூர்த்தியாகும் வரை அதில் ஜகாத் இல்லை."

இதேபோன்ற ஒரு மனிதரின் விஷயத்தில் மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவரிடம் பத்து தீனார்கள் இருந்தன. அவர் அதைக் கொண்டு வியாபாரம் செய்தார். அவ்வருடம் பூர்த்தியானபோது அது இருபது தீனார்களாக உயர்ந்திருந்தது. அப்போது அவர் அந்த இடத்திலேயே அதற்கு ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும். ஜகாத் கடமையாகும் அளவை அது அடைந்த நாளிலிருந்து ஒரு வருடம் கழிய வேண்டும் என்று அவர் காத்திருக்கக் கூடாது. ஏனெனில், அவரிடம் அது இருபது தீனார்களாக இருக்கும் நிலையிலேயே (அசல் தொகையின்) ஒரு வருடம் பூர்த்தியாகிவிட்டது. பிறகு, ஜகாத் கொடுக்கப்பட்ட நாளிலிருந்து அடுத்த வருடம் பூர்த்தியாகும் வரை அதில் ஜகாத் இல்லை."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களிடம் ஒருமித்த கருத்து என்னவென்றால், அடிமைகளின் கூலி, அவர்களிடமிருந்து வரும் வருமானம், வீடுகளின் வாடகை, மற்றும் விடுதலைக்காக அடிமை செலுத்தும் தொகை (கிதாபத்) ஆகியவற்றில் - அத்தொகை குறைவாக இருந்தாலும் சரி, அதிகமாக இருந்தாலும் சரி - அதன் உரிமையாளர் அதைக் கைப்பற்றிய நாளிலிருந்து ஒரு வருடம் பூர்த்தியாகும் வரை, அதில் எதற்கும் ஜகாத் கடமையில்லை."

கூட்டுப் பங்காளிகளிடம் இருக்கும் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி குறித்து மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்களில் எவருடைய பங்கு இருபது தீனார்கள் (தங்கம்) அல்லது இருநூறு திர்ஹம்கள் (வெள்ளி) அளவை அடைகிறதோ, அவர் மீது ஜகாத் கடமையாகும். யாருடைய பங்கு ஜகாத் கடமையாகும் அளவிற்குக் குறைவாக உள்ளதோ, அவர் மீது ஜகாத் கடமையாகாது. அவர்கள் அனைவரின் பங்குகளும் மொத்தமாகச் சேர்ந்து ஜகாத் கடமையாகும் அளவை அடைந்திருந்து, அவர்களில் சிலரது பங்கு சிலரை விட அதிகமாக இருந்தால், ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவரவர் பங்கின் அளவிற்கு ஏற்ப ஜகாத் எடுக்கப்படும். அவர்களில் ஒவ்வொருவரின் பங்கும் (தனித்தனியாக) ஜகாத் கடமையாகும் அளவை அடையும்போது மட்டுமே இது பொருந்தும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'ஐந்து அவாக் (வெள்ளி நாணயங்களுக்குக்) குறைவாக இருந்தால் ஜகாத் (சதகா) இல்லை' என்று கூறியுள்ளார்கள்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவ்விஷயத்தில் நான் செவியுற்றவற்றில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானது இதுவே."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதனுக்குப் பலரிடம் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி சிதறிக் கிடந்தால், அவன் அவை அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கணக்கிட்டு, பின்னர் அந்த மொத்தத் தொகைக்குரிய ஜகாத்தை முழுமையாக வழங்க வேண்டும்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (புதிதாகத்) தங்கம் அல்லது வெள்ளியைச் சம்பாதிக்கிறாரோ, அவர் அதை அடைந்த நாளிலிருந்து அதன் மீது ஒரு வருடம் பூர்த்தியாகும் வரை அவருக்கு அதில் ஜகாத் கடமையில்லை."

கைஸ் பின் ஆஸிம் அஸ்-ஸஅதி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள், "இவரே பாலைவனவாசிகளின் தலைவர்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தேடி வருபவருக்கோ அல்லது விருந்தினருக்கோ (கொடுக்காததற்காக) என் மீது எந்தக் குற்றமும் ஏற்படாதிருக்க, நான் வைத்திருக்க வேண்டிய செல்வத்தின் அளவு என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நாற்பது (ஒட்டகங்கள்) சிறந்த செல்வம்; அறுபது மிக அதிகம். நூற்றுக்கணக்கில் வைத்திருப்போருக்குக் கேடுதான்! ஆனால், விலையுயர்ந்ததை (தானமாக) அளிப்பவர், அதிக பால் கறக்கும் கால்நடையை (பால் அருந்த இரவலாக) வழங்குபவர், கொழுத்த பிராணியை அறுத்து, தானும் உண்டு, யாசகம் கேட்பவர்க்கும் கேட்காத ஏழைகளுக்கும் உணவளிப்பவர் ஆகியோரைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இப்பண்புகள் எவ்வளவு கண்ணியமானவை! என் கால்நடைகளின் பெருக்கத்தால் நான் தங்கியிருக்கும் பள்ளத்தாக்கில் வேறு யாரும் தங்க இடமில்லையே?" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அன்பளிப்பு வழங்குவதில் நீர் எப்படிச் செயல்படுகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நான் கன்னி ஒட்டகங்களையும், முதிர்ந்த ஒட்டகங்களையும் கொடுக்கிறேன்" என்றேன். அவர்கள், "பால் அருந்த இரவல் கொடுப்பதில் ('மனீஹா') நீர் எப்படி?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "நான் பெண் ஒட்டகத்தை இரவலாகக் கொடுக்கிறேன்" என்றார். அவர்கள், "இனச்சேர்க்கைக்காக ஒட்டகத்தை இரவல் கொடுப்பதில் ('தரூக்கா') நீர் எப்படி?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "(தேவையுடைய) மக்கள் கயிறுகளுடன் காலையில் வருவார்கள். எந்த மனிதரும் ஒட்டகத்திற்கு மூக்கணாங்கயிறு இட்டு அழைத்துச் செல்வதை நாம் தடுப்பதில்லை. தனக்குத் தேவையானதை அவர் பிடித்துச் செல்வார். பிறகு அவரே அதைத் திருப்பிக் கொண்டு வந்து விடும் வரை (தன்னுடன்) வைத்திருப்பார்" என்று கூறினார்.

அப்பொழுது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது செல்வம் உமக்கு அதிக விருப்பமானதா? அல்லது உமது வாரிசுகளின் செல்வம் உமக்கு அதிக விருப்பமானதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "எனது செல்வம் தான்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது செல்வத்தில் உமக்குரியது, நீர் உண்டு அழித்தது, அல்லது (தர்மம் செய்து) கொடுத்து முடித்தது மட்டும்தான். மற்றவையெல்லாம் உமது வாரிசுகளுக்குரியவையே" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், "சத்தியமாக! நான் திரும்பிச் சென்றதும், அவற்றின் எண்ணிக்கையை நிச்சயம் குறைத்துக் கொள்வேன்" என்று கூறினேன்.

பிறகு அவருக்கு (கைஸ் பின் ஆஸிமுக்கு) மரண வேளை வந்தபோது, அவர் தம் புதல்வர்களை ஒன்று திரட்டி (பின்வருமாறு) கூறினார்:

"என் அருமைப் பிள்ளைகளே! என்னிடமிருந்து (இந்த அறிவுரையை) பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், என்னை விட உங்களுக்கு நலம் நாடுபவர் எவரிடமிருந்தும் நீங்கள் (நல்லுரையைப்) பெற முடியாது. என் மீது ஒப்பாரி வைத்து அழாதீர்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது ஒப்பாரி வைக்கப்படவில்லை. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒப்பாரி வைப்பதைத் தடுப்பதை நான் செவியுற்றுள்ளேன். நான் தொழுது கொண்டிருந்த என்னுடைய ஆடைகளிலேயே என்னைக் கஃபனிடுங்கள். உங்களில் வயது முதிர்ந்தோரைத் தலைவர்களாக்குங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் உங்கள் பெரியோர்களைத் தலைவர்களாக்கினால், உங்கள் தந்தைக்கான வழித்தோன்றல் உங்களில் இருந்து கொண்டே இருப்பார். நீங்கள் உங்களில் சிறியோர்களைத் தலைவர்களாக்கினால், உங்கள் பெரியோர்கள் மக்கள் மத்தியில் இழிவுபடுத்தப்படுவார்கள்; மக்கள் உங்கள் மீது வெறுப்பு கொள்வார்கள். உங்கள் வாழ்க்கையை (பொருளாதாரத்தை) சீர்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் மக்களிடம் கையேந்துவதிலிருந்து அது உங்களைச் சீமான்களாக்கும். யாசகம் கேட்பதைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் அதுதான் ஒரு மனிதனின் இழிவான சம்பாத்தியமாகும். நீங்கள் என்னை அடக்கம் செய்யும்போது, என் மண்ணறையைத் தரைமட்டமாக்கிவிடுங்கள். ஏனெனில், பக்ர் பின் வாயில் குலத்தைச் சேர்ந்த இந்தக் கூட்டத்தாருக்கும் எனக்கும் இடையே சில (பகைமைத்) கீறல்கள் இருந்தன. உங்களின் மார்க்கத்தில் பழிச்சொல்லை ஏற்படுத்தும் ஒரு காரியத்தை (என் மண்ணறையைத் தோண்டி அவமதிப்பதை) அவர்களில் உள்ள அறிவிலி எவனாவது செய்வதிலிருந்து நான் அச்சமற்று இருக்கவில்லை."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தங்கம் அல்லது வெள்ளியை வைத்திருந்து, அதற்கான உரிமையை (ஜகாத்தை) நிறைவேற்றாதவர் எவராயினும், மறுமை நாளில் அவருக்காக நரக நெருப்பால் தகடுகள் சூடாக்கப்படும்; அவற்றைக் கொண்டு அவரது விலாப்புறத்திலும், நெற்றியிலும், முதுகிலும் சூடு போடப்படும். அவை குளிர்ச்சியடையும் போதெல்லாம், மீண்டும் அவருக்காகச் சூடாக்கப்படும். ஐம்பதாயிரம் ஆண்டுகள் அளவுள்ள ஒரு நாளில், (அல்லாஹ்வின்) அடியார்களுக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்கப்படும் வரை (இந்நிலை தொடரும்). இறுதியில் அவர் தனது வழியைச் சொர்க்கத்திற்கோ அல்லது நரகத்திற்கோ காண்பார்."

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒட்டகங்கள் (வைத்திருப்பவரின் நிலை) என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு அவர்கள், "ஒட்டகங்களை வைத்திருந்து அதற்கான உரிமையை நிறைவேற்றாதவர் எவராயினும் - தண்ணீர் குடிக்க வரும் நாளில் அவற்றின் பாலைக் கறந்து (ஏழைகளுக்குக்) கொடுப்பதும் அதன் உரிமைகளில் ஒன்றாகும் - மறுமை நாளில் ஒரு பரந்த சமவெளியில் அவர் முகங்குப்புறத் தள்ளப்படுவார். அவ்வொட்டகங்கள் (உலகில் இருந்ததை விட) மிகவும் கொழுத்தவையாக இருக்கும் நிலையில், அவற்றின் ஒரு குட்டி கூட விடுபடாமல், அவை தங்கள் குளம்புகளால் அவரை மிதிக்கும்; தங்கள் வாய்களால் அவரைக் கடிக்கும். அவற்றில் முதலாவது அவரைக் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம், கடைசி உள்ளது மீண்டும் அவரிடம் திருப்பப்படும். ஐம்பதாயிரம் ஆண்டுகள் அளவுள்ள ஒரு நாளில், (அல்லாஹ்வின்) அடியார்களுக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்கப்படும் வரை (இந்நிலை தொடரும்). இறுதியில் அவர் தனது வழியைச் சொர்க்கத்திற்கோ அல்லது நரகத்திற்கோ காண்பார்" என்று கூறினார்கள்.

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! மாடுகள் மற்றும் ஆடுகள் (வைத்திருப்பவரின் நிலை) என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு அவர்கள், "மாடுகளையும் ஆடுகளையும் வைத்திருந்து, அதற்கான உரிமையை நிறைவேற்றாதவர் எவராயினும், மறுமை நாளில், ஒரு பரந்த சமவெளியில் அவர் முகங்குப்புறத் தள்ளப்படுவார். அவற்றில் வளைந்த கொம்புகளுடையதோ, கொம்புகள் இல்லாததோ, அல்லது உடைந்த கொம்புகளுடையதோ எதுவும் இருக்காது (அனைத்தும் கூரிய கொம்புகளுடன் இருக்கும்). அவை தங்கள் கொம்புகளால் அவரைக் குத்தும்; குளம்புகளால் மிதிக்கும். அவற்றில் முதலாவது அவரைக் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம், கடைசி உள்ளது மீண்டும் அவரிடம் திருப்பப்படும். ஐம்பதாயிரம் ஆண்டுகள் அளவுள்ள ஒரு நாளில், (அல்லாஹ்வின்) அடியார்களுக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்கப்படும் வரை (இந்நிலை தொடரும்). இறுதியில் அவர் தனது வழியைச் சொர்க்கத்திற்கோ அல்லது நரகத்திற்கோ காண்பார்" என்று கூறினார்கள்.

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! குதிரைகள் (வைத்திருப்பவரின் நிலை) என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "குதிரைகள் மூன்று வகைப்படும்: ஒரு மனிதருக்கு அவை சுமையாகும் (பாவமாகும்); ஒரு மனிதருக்கு அவை (வறுமையிலிருந்து காக்கும்) திரையாகும்; ஒரு மனிதருக்கு அவை நற்கூலியாகும்.
யாருக்கு அவை சுமையாக இருக்கின்றனவென்றால், எவர் அவற்றை பகட்டுக்காகவும், பெருமைக்காகவும், இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரான பகைமைக்காகவும் வளர்க்கிறாரோ அவருக்கு அவை சுமையாகும்.
யாருக்கு அவை திரையாக இருக்கின்றனவென்றால், எவர் அவற்றை அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காக) கட்டி வளர்க்கிறாரோ, மேலும் அவற்றின் முதுகுகள் மற்றும் கழுத்துகள் தொடர்பான (அல்லாஹ்வின்) உரிமையை மறக்கவில்லையோ அவருக்கு அவை திரையாகும்.
யாருக்கு அவை நற்கூலியாக இருக்கின்றனவென்றால், எவர் அவற்றை அல்லாஹ்வின் பாதையில் இஸ்லாமியர்களுக்காக ஒரு புல்வெளியிலோ அல்லது தோட்டத்திலோ கட்டி வளர்க்கிறாரோ (அவருக்கு அவை நற்கூலியாகும்). அந்தப் புல்வெளியிலிருந்தோ தோட்டத்திலிருந்தோ அவை எதைச் சாப்பிட்டாலும், அவை சாப்பிட்ட அளவுக்கு அவருக்கு நன்மைகள் எழுதப்படும். மேலும் அவற்றின் சாணங்கள் மற்றும் சிறுநீர் அளவுக்கு அவருக்கு நன்மைகள் எழுதப்படும். அவை கட்டப்பட்ட கயிற்றை அறுத்துக்கொண்டு, மேடான இடங்களில் ஒன்றிரண்டு முறை ஓடினாலும், அவற்றின் காலடித் தடங்கள் மற்றும் சாணங்களின் அளவுக்கு அல்லாஹ் அவருக்கு நன்மைகளை எழுதுவான். அவற்றின் உரிமையாளர் அவற்றை ஒரு ஆற்றின் வழியாக அழைத்துச் செல்லும்போது, அவர் அவற்றிற்குத் தண்ணீர் புகட்ட நாடாவிட்டாலும், அவை அதிலிருந்து தண்ணீர் குடித்தால், அவை குடித்த நீரின் அளவிற்கும் அல்லாஹ் அவருக்கு நன்மைகளை எழுதுவான்."

மேலும், தூங்குவதற்கு முன் வித்ரு தொழுவது, இரவின் இறுதியில் விழிக்க முடியும் என்று நம்பிக்கை இல்லாதவருக்கே பரிந்துரைக்கத் தக்கதாகும். ஆனால் (விழிப்போம் என்று) நம்பிக்கை இருந்தால் இரவின் இறுதியில் தொழுவதே சிறந்ததாகும்.