இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2927 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ، أَخْبَرَنِي الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ،
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَرَجْنَا حُجَّاجًا أَوْ عُمَّارًا وَمَعَنَا ابْنُ صَائِدٍ - قَالَ - فَنَزَلْنَا
مَنْزِلاً فَتَفَرَّقَ النَّاسُ وَبَقِيتُ أَنَا وَهُوَ فَاسْتَوْحَشْتُ مِنْهُ وَحْشَةً شَدِيدَةً مِمَّا يُقَالُ عَلَيْهِ -
قَالَ - وَجَاءَ بِمَتَاعِهِ فَوَضَعَهُ مَعَ مَتَاعِي ‏.‏ فَقُلْتُ إِنَّ الْحَرَّ شَدِيدٌ فَلَوْ وَضَعْتَهُ تَحْتَ تِلْكَ
الشَّجَرَةِ - قَالَ - فَفَعَلَ - قَالَ - فَرُفِعَتْ لَنَا غَنَمٌ فَانْطَلَقَ فَجَاءَ بِعُسٍّ فَقَالَ اشْرَبْ
أَبَا سَعِيدٍ ‏.‏ فَقُلْتُ إِنَّ الْحَرَّ شَدِيدٌ وَاللَّبَنُ حَارٌّ ‏.‏ مَا بِي إِلاَّ أَنِّي أَكْرَهُ أَنْ أَشْرَبَ عَنْ يَدِهِ
- أَوْ قَالَ آخُذَ عَنْ يَدِهِ - فَقَالَ أَبَا سَعِيدٍ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آخُذَ حَبْلاً فَأُعَلِّقَهُ بِشَجَرَةٍ ثُمَّ
أَخْتَنِقَ مِمَّا يَقُولُ لِيَ النَّاسُ يَا أَبَا سَعِيدٍ مَنْ خَفِيَ عَلَيْهِ حَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه
وسلم مَا خَفِيَ عَلَيْكُمْ مَعْشَرَ الأَنْصَارِ أَلَسْتَ مِنْ أَعْلَمِ النَّاسِ بِحَدِيثِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم أَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هُوَ كَافِرٌ ‏"‏ ‏.‏ وَأَنَا مُسْلِمٌ
أَوَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هُوَ عَقِيمٌ لاَ يُولَدُ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ وَقَدْ تَرَكْتُ
وَلَدِي بِالْمَدِينَةِ أَوَ لَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَدْخُلُ الْمَدِينَةَ وَلاَ
مَكَّةَ ‏"‏ ‏.‏ وَقَدْ أَقْبَلْتُ مِنَ الْمَدِينَةِ وَأَنَا أُرِيدُ مَكَّةَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ حَتَّى كِدْتُ أَنْ أَعْذِرَهُ
‏.‏ ثُمَّ قَالَ أَمَا وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْرِفُهُ وَأَعْرِفُ مَوْلِدَهُ وَأَيْنَ هُوَ الآنَ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لَهُ تَبًّا لَكَ سَائِرَ
الْيَوْمِ ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்வதற்காக (மதீனாவிலிருந்து) புறப்பட்டோம். எங்களுடன் இப்னு ஸாயித் இருந்தார். நாங்கள் ஓரிடத்தில் தங்கினோம். மக்கள் (வேலைகளுக்காகப்) பிரிந்து சென்றுவிட, நானும் அவரும் (மட்டும்) எஞ்சியிருந்தோம். மக்கள் அவரைப் பற்றி (அவர்தான் தஜ்ஜால் என்று) சொல்லி வருவதன் காரணமாக, நான் அவர் மீது கடும் அச்சம் கொண்டேன்.

அவர் தனது பொருட்களைக் கொண்டு வந்து எனது பொருட்களுக்கு அருகில் வைத்தார். நான், "வெப்பம் கடுமையாக உள்ளது. அந்த மரத்தின் கீழ் (உனது பொருட்களை) வைத்தால் நன்றாக இருக்குமே!" என்று கூறினேன். அவரும் அவ்வாறே செய்தார்.

பிறகு எங்களுக்கு முன்னால் ஒரு ஆட்டு மந்தை தென்பட்டது. அவர் சென்று (பால் கறந்து) ஒரு கோப்பையில் பாலைக் கொண்டு வந்து, "அபூ ஸயீத்! பருகுங்கள்" என்றார். அதற்கு நான், "வெப்பம் கடுமையாக உள்ளது; பாலும் சூடாக இருக்கிறது" என்று சொன்னேன். உண்மையில், அவரது கையால் எதையும் வாங்கிப் பருகுவதை நான் வெறுத்ததே தவிர (வேறொன்றும்) இல்லை.

அப்போது அவர், "அபூ ஸயீத்! மக்கள் என்னைப் பற்றிச் சொல்வதைக் கேட்டு, ஒரு கயிற்றை எடுத்து மரத்தில் கட்டித் தூக்கிட்டுத் தற்கொலை செய்துகொள்ளலாம் என நான் நினைக்கிறேன்" என்றார்.

மேலும், "அபூ ஸயீத்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஹதீஸ் யாருக்குத் தெரியாமல் போனாலும், அன்ஸார்களாகிய உங்களுக்குத் தெரியாமல் போகுமா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஹதீஸைப் பற்றி மக்களில் மிகவும் அறிந்தவர்கள் நீங்கள் அல்லவா? 'அவன் (தஜ்ஜால்) ஒரு காஃபிர் (இறைமறுப்பாளன்)' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா? நானோ ஒரு முஸ்லிமாக இருக்கிறேனே! 'அவன் மலடன்; அவனுக்குக் குழந்தை பிறக்காது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா? நானோ என் மகனை மதீனாவில் விட்டு வந்துள்ளேனே! 'அவன் மதீனாவிலும் மக்காவிலும் நுழையமாட்டான்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா? நானோ மதீனாவிலிருந்து வந்துள்ளேன்; மக்காவை நாடிச் செல்கிறேன்" என்று கூறினார்.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (அவர் கூறிய நியாயங்களைக் கேட்டு) நான் அவரை ஏற்றுக்கொண்டு விடுவேனோ (அவர் மீதுள்ள சந்தேகத்தை நீக்கிவிடுவேனோ) எனும் அளவுக்கு ஆகிவிட்டது.

பிறகு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நிச்சயமாக நான் அவனை (தஜ்ஜாலையும்) அறிவேன்; அவன் பிறக்கும் இடத்தையும் அறிவேன்; இப்போது அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்பதையும் அறிவேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நான் அவரிடம், "நாள் முழுவதும் உனக்குக் கேடுதான்!" என்று கூறினேன்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح