حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا. فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ، فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ، خَبَأْتُ هَذَا لَكَ .
அல்-மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
சில மேலங்கிகள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வந்து சேர்ந்தன. என் தந்தை (மக்ரமா) என்னிடம், "நாம் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வோம். அவர்கள் அந்த ஆடைகளிலிருந்து நமக்கு எதையாவது தருவார்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே, என் தந்தை வாசலில் நின்று பேசினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது குரலை அடையாளம் கண்டுகொண்டு, ஒரு மேலங்கியை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தார்கள். அதன் அழகையும் (சிறந்த தன்மையையும்) அவருக்குக் காட்டிக்கொண்டே, "இதை நான் உமக்காகப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தேன்; இதை நான் உமக்காகப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ، وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ، فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ". فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ. فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ " قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ ". قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ". قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ".
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுடனும் நபித்தோழர்கள் சிலருடனும் இப்னு ஸைய்யாத் என்பவனை நோக்கிச் சென்றார்கள். பனீ மஃகாலாவின் கோட்டைக்கு அருகில் சிறுவர்களுடன் அவன் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். அப்போது இப்னு ஸைய்யாத் பருவ வயதை நெருங்கியவனாக இருந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கரத்தால் அவனது முதுகில் தட்டும் வரை அவன் (அவர்களின் வருகையை) உணரவில்லை. (தட்டிய) பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள்.
இப்னு ஸைய்யாத் அவர்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் எழுதப்படிக்கத் தெரியாதவர்களின் தூதர் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றான். பிறகு இப்னு ஸைய்யாத் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீங்கள் சாட்சி கூறுகிறீர்களா?" என்று கேட்டான். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவனிடம்), "நான் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதர்களையும் நம்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்கு என்ன தெரிகிறது?" என்று கேட்டார்கள். இப்னு ஸைய்யாத், "உண்மையானவனும் பொய்யானவனும் என்னிடம் வருகிறார்கள்" என்று பதிலளித்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் காரியம் குழம்பிவிட்டது" என்று கூறினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உனக்காக (என் மனதில்) ஒன்றை மறைத்து வைத்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். இப்னு ஸைய்யாத், "அது அத்-துக்" என்றான்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "இழிவடைந்து போ! உன் தகுதியை மீறி நீ செல்லவே முடியாது" என்று கூறினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவனது கழுத்தை வெட்ட எனக்கு அனுமதியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவன் அவனாக (தஜ்ஜாலாக) இருந்தால், அவன் மீது உனக்கு ஆதிக்கம் வழங்கப்படாது; அவன் அவனாக இல்லாவிட்டால், அவனைக் கொல்வதில் உனக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةً، وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَىَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَقَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي. قَالَ فَدَعَوْتُهُ لَهُ، فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قَبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ . قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ رَضِيَ مَخْرَمَةُ.
அல்-மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில கபாக்களைப் (நீண்ட அங்கிகளைப்) பங்கிட்டார்கள். ஆனால், மக்ரமா (ரழி) அவர்களுக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை. மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் (தம் மகன் மிஸ்வரிடம்) கூறினார்கள், "என் மகனே! நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வோம்." எனவே நான் அவர்களுடன் சென்றேன். (அங்கு சென்றதும் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் மிஸ்வரிடம்) கூறினார்கள், "உள்ளே சென்று எனக்காக அவரை (நபி (ஸல்) அவர்களை) அழையுங்கள்." எனவே நான் அவர்களுக்காக நபி (ஸல்) அவர்களை அழைத்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் (மக்ரமா (ரழி) அவர்களிடம்) வெளியே வந்தார்கள், அந்தக் கபாக்களில் ஒன்றை அணிந்திருந்தார்கள். மேலும் (மக்ரமா (ரழி) அவர்களிடம்) கூறினார்கள், "நான் உங்களுக்காக இதை (மறைத்து) வைத்திருக்கிறேன்." மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அதைப் பார்த்தார்கள் மேலும் (திருப்தியுடன்) கூறினார்கள், "மக்ரமா இப்போது திருப்தி அடைந்துவிட்டார்."
நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தங்கப் பொத்தான்கள் கொண்ட சில பட்டு அங்கிகள் அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டன. அவர்கள் அவற்றை தம் தோழர்களில் சிலருக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். அவற்றில் ஒன்றை மக்ரமா (ரழி) அவர்களுக்காக ஒதுக்கி வைத்தார்கள். மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதை நான் உங்களுக்காக (எடுத்து) வைத்திருந்தேன்" என்று கூறினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள், சற்றுக் கடின சுபாவம் உடையவரான மக்ரமா (ரழி) அவர்களுக்கு அந்த அங்கியை எப்படிக் காட்டினார்கள் என்பதை விளக்குவதற்காக, அறிவிப்பாளர் அய்யூப் அவர்கள் தம் ஆடையைப் பிடித்துக் காட்டினார்கள்.)
حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ، زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ وَرْدَانَ أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ قَدِمَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةٌ فَقَالَ لِي أَبِي مَخْرَمَةُ انْطَلِقْ بِنَا إِلَيْهِ عَسَى أَنْ يُعْطِيَنَا مِنْهَا شَيْئًا . قَالَ فَقَامَ أَبِي عَلَى الْبَابِ فَتَكَلَّمَ فَعَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ فَخَرَجَ وَمَعَهُ قَبَاءٌ وَهُوَ يُرِيهِ مَحَاسِنَهُ وَهُوَ يَقُولُ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ .
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு சில மேலங்கிகள் வந்தன (அன்பளிப்பாக). என் தந்தை மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: 'என்னுடன் அவரிடம் வாருங்கள்; ஒருவேளை அந்த மேலங்கிகளிலிருந்து எதையாவது நாம் பெறக்கூடும்.' என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் வாசலில் நின்றுகொண்டு பேச ஆரம்பித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது குரலைக் கொண்டு அவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டு வெளியே வந்தார்கள்; அவர்களிடம் ஒரு மேலங்கி இருந்தது, மேலும் அவர்கள் அதன் அழகுகளைக் காட்டி, 'நான் இதை உங்களுக்காக வைத்திருந்தேன், நான் இதை உங்களுக்காக வைத்திருந்தேன்' என்று கூறினார்கள்.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةً وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَىَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي . قَالَ فَدَعَوْتُهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قِبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ خَبَّأْتُ هَذَا لَكَ . فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَلَبِسَهُ مَخْرَمَةُ .
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சில கபாக்களைப் (மேலங்கிகளைப்) பங்கிட்டார்கள்; ஆனால் மக்ரமா (ரழி) அவர்களுக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை. எனவே மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் (தம் மகன் மிஸ்வரிடம்), 'என் மகனே! வா, நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வோம்' என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களுடன் சென்றேன். (மக்ரமா) 'நீ உள்ளே சென்று எனக்காக அவர்களை அழை' என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களை அழைத்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றில் ஒரு கபாவை (மேலங்கியை) அணிந்தவர்களாக அவரிடம் வெளியே வந்தார்கள். 'இதை நான் உனக்காக (வேண்டுமென்றே) வைத்திருந்தேன்' என்று கூறினார்கள். மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அதைப் பார்த்தார்கள்; பிறகு அதை அணிந்து கொண்டார்கள்."
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மேலங்கிகளைப் பங்கிட்டார்கள். ஆனால் மக்ரமா (ரழி) அவர்களுக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை. ஆகவே மக்ரமா (ரழி), "என் அருமை மகனே! என்னுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வா" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் அவருடன் சென்றேன். அவர், "உள்ளே சென்று எனக்காக அவர்களை அழை" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களை அழைத்தேன். அவர்கள் (ஸல்) அவரிடம் (மக்ரமாவிடம்) வெளியே வந்தார்கள்; அந்த மேலங்கிகளில் ஒன்றை அவர்கள் அணிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் (ஸல்), "இதை உனக்காக நான் (தனியாக எடுத்து) வைத்திருந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.
(மிஸ்வர் கூறுகிறார்:) அவர் (மக்ரமா) அதனைப் பார்த்தார். - இப்னு மவ்ஹப் (தம் அறிவிப்பில்) 'மக்ரமா' என்று கூடுதலாகக் கூறுகிறார். பிறகு இருவரும் (அறிவிப்பாளர்கள்) உடன்படுகின்றனர். - (மிஸ்வர் மேலும் கூறுகிறார்:) மக்ரமா திருப்தியடைந்தார்.
குதைபா அவர்கள் இப்னு அபீ முலைக்கா வழியாக (அறிவிக்கும் போது) பெயரைத் குறிப்பிடவில்லை.