பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம் பதின்மூன்று திர்ஹம்களுக்கு ஒரு சேணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "பராஉவிடம் இதை என் குடும்பத்தாரிடம் சுமந்து செல்லும்படி கூறுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள், "நீங்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் மக்காவிலிருந்து வெளியேறியபோது, இணைவைப்பாளர்கள் உங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்த நிலையில், நீங்கள் இருவரும் என்ன செய்தீர்கள் என்று எனக்கு அறிவிக்கும் வரை (அவரை அனுப்ப) மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் மக்காவிலிருந்து புறப்பட்டு, இரவு முழுவதும் (பயணம் செய்து) விழித்திருந்தோம். நண்பகல் நேரமாகி, உச்சி வெயில் கடுமையாகியபோது, நாங்கள் ஒதுங்குவதற்கு ஏதாவது நிழல் தெரிகிறதா என்று என் பார்வையைச் செலுத்தினேன். அப்போது ஒரு பாறையைக் கண்டேன். நான் அதனிடம் சென்றேன். அங்கு அதன் நிழல் சிறிதளவு மீதமிருந்தது. அதை நான் சமப்படுத்தி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (ஒரு விரிப்பை) விரித்தேன். பிறகு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! படுத்துறங்குங்கள்" என்றேன். அவர்கள் படுத்துறங்கினார்கள்.
பிறகு, எங்களைத் தேடி யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்ப்பதற்காக நான் சென்றேன். அப்போது ஓர் ஆட்டு இடையன் தன் ஆடுகளை அந்தப் பாறையை நோக்கி ஓட்டி வந்தான். நான் நாடியதை - அதாவது நிழலை - அவனும் நாடி வந்தான். நான் அவனிடம், "சிறுவனே! நீ யாருக்குச் சொந்தமானவன்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்தச் சிறுவன், "குறைஷியரில் இன்ன மனிதருக்கு" என்று கூறினான். நான் அவனை அறிந்துகொண்டேன். நான், "உன் ஆடுகளில் பால் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அவன், "ஆம்" என்றான். நான், "எனக்காக நீ பால் கறந்து தருவாயா?" என்று கேட்டேன். அவன், "ஆம்" என்றான். நான் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; அவன் தன் ஆடுகளிலிருந்து ஓர் ஆட்டைப் பிடித்துக் கட்டினான். அதன் மடியிலுள்ள புழுதியைத் தட்டிவிடுமாறு அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன். பிறகு அவனது இரு கைகளையும் தட்டி (சுத்தம் செய்து) கொள்ளுமாறு கட்டளையிட்டேன். அவன் இவ்வாறு செய்தான் என்று கூறி, (அறிவிப்பாளர்) தம் ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது தட்டிக் காட்டினார்.
அவன் எனக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக என்னுடன் ஒரு தோல் பாத்திரத்தை வைத்திருந்தேன். அதன் வாயில் ஒரு துணி (கட்டப்பட்டு) இருந்தது. நான் அந்தப் பாலின் மீது (சிறிது தண்ணீரை) ஊற்றினேன்; அதன் அடிப்பகுதி குளிர்ந்தது. நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் விழித்திருக்கக் கண்டேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பருகுங்கள்" என்றேன். அவர்கள் பருகினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறப்படுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது" என்றேன். நாங்கள் புறப்பட்டோம்.
(எதிரிகளான) அந்த மக்கள் எங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஅஷும் என்பவரைத் தவிர வேறு யாரும் எங்களை வந்தடையவில்லை. அவர் தனது குதிரையில் வந்தார். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களைத் தேடி வந்தவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்" என்று கூறிவிட்டு அழுதேன். அதற்கு அவர்கள், "கவலைப்படாதீர்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்" என்றார்கள். அவர் எங்களை நெருங்கியபோது, எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையே இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகள் அளவு தூரமே இருந்தது. நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களைத் தேடி வந்தவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்" என்று கூறிவிட்டு அழுதேன். அவர்கள், "உம்மை அழச் செய்வது எது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் எனக்காக அழவில்லை; ஆனால் உங்களுக்காகவே அழுகிறேன்" என்றேன்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். "இறைவா! நீ நாடியதைக் கொண்டு இவரிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!" என்று கூறினார்கள். உடனே அவனது குதிரை அவனுடன் பூமியில் அதன் வயிறு வரை புதைந்தது. அவன் அதிலிருந்து குதித்தான். பிறகு, "முஹம்மதே! இது உமது வேலைதான் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். எனவே, நான் சிக்கியுள்ள இதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றும்படி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வீராக! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எனக்குப் பின்னால் உங்களைத் தேடி வருபவர்களை நான் திசைதிருப்பி விடுகிறேன். இதோ எனது அம்பறாத்தூணி! இதிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இன்னின்ன இடத்தில் எனது ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளைக் கடந்து செல்வீர்கள். அதிலிருந்து உங்களுக்குத் தேவையானதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்றான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது ஒட்டகங்களில் எங்களுக்கு எந்தத் தேவையுமில்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவனுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவன் தன் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்றான்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொடர்ந்து பயணம் செய்து, நாங்கள் இரவில் மதீனாவை வந்தடைந்தோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யாரிடம் தங்குவது என்பது குறித்து மக்கள் தங்களுக்குள் போட்டியிட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் இன்றிரவு அப்துல் முத்தலிபின் தாய்மாமன்மார்களான பனூ நஜ்ஜார் குலத்தாரிடம் தங்குவேன். இதன் மூலம் அவர்களை நான் கண்ணியப்படுத்துகிறேன்" என்றார்கள். நாங்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, சிறுவர்களும் பணியாளர்களும் வீதிகளிலும் வீடுகளின் மீதும் ஏறிக்கொண்டு, "முஹம்மத் வந்துவிட்டார்கள்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்!" என்று கூறிக் கொண்டு வெளியே வந்தனர்.
விடிந்ததும் அவர்கள் புறப்பட்டு, தங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட இடத்தில் தங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பைத்துல் முகத்திஸை நோக்கி பதினாறு அல்லது பதினேழு மாதங்கள் தொழுதார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவை நோக்கித் திரும்பப்படுவதையே விரும்பினார்கள். அப்போது மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், "(நபியே!) உம் முகம் வானத்தை நோக்கி அடிக்கடி திரும்புவதை நாம் காண்கிறோம். எனவே, நீர் விரும்பும் கிப்லாவை நோக்கி உம்மைத் திருப்புகிறோம். ஆகவே, உமது முகத்தை மஸ்ஜிதுல் ஹராம் (கஅபா) திசையின் பக்கம் திருப்பிக்கொள்வீராக!" (அல்குர்ஆன் 2:144) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: மக்களில் அறிவீனர்களான யூதர்கள், "அவர்கள் (முஸ்லிம்கள்) இதுவரை முன்னோக்கியிருந்த அவர்களின் கிப்லாவிலிருந்து அவர்களைத் திருப்பியது எது?" என்று கேட்டனர். அதற்கு மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், "கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவன் நாடியவரை நேரான வழியில் செலுத்துகிறான் என்று (நபியே!) கூறுவீராக!" (அல்குர்ஆன் 2:142) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு மனிதர் தொழுதார். அவர் தொழுதுவிட்டு வெளியேறியபோது, அன்சாரிகளில் ஒரு கூட்டத்தினரைக் கடந்து சென்றார். அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகையில் பைத்துல் முகத்திஸை நோக்கி ருகூஃ நிலையில் இருந்தனர். அவர், "தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுததாகவும், அவர்கள் கஅபாவை நோக்கித் திருப்பப்பட்டுவிட்டார்கள் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றார். உடனே அந்த மக்கள் கஅபாவை நோக்கித் திரும்பினார்கள்.
பராஉ (ரழி) கூறுகிறார்: முஹாஜிர்களில் முதன்முதலாக எங்களிடம் வந்தவர் குஸைய்யின் வழித்தோன்றலான பனூ அப்துத் தார் குலத்தைச் சேர்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) ஆவார். நாங்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?" என்று கேட்டோம். அவர், "அவர்கள் தங்களது இடத்திலேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களின் தோழர்கள் என் பின்னால் வருகிறார்கள்" என்றார். பிறகு அவருக்குப் பின்னால் பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தைச் சேர்ந்த பார்வையற்றவரான அம்ர் பின் உம்மி மக்தூம் (ரழி) வந்தார். நாங்கள், "உங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் என்ன செய்தார்கள்?" என்று கேட்டோம். அவர், "அவர்கள் இப்போது என் பின்னால் வருகிறார்கள்" என்றார்.
பிறகு அவருக்குப் பின்னால் அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி), சஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி), பிலால் (ரழி) ஆகியோர் எங்களிடம் வந்தனர். பிறகு உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தமது தோழர்கள் இருபது பேருடன் வாகனத்தில் எங்களிடம் வந்தார்கள். பிறகு அவர்களுக்குப் பின்னால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்தார்கள்; அவர்களுடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.
பராஉ (ரழி) கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வருவதற்கு முன்பாகவே, நான் முஃபஸ்ஸல் அத்தியாயங்களில் சிலவற்றை ஓதி (மனனம் செய்து) விட்டேன். பிறகு நாங்கள் (குறைஷியரின்) வியாபாரக் கூட்டத்தைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டோம். அவர்கள் எச்சரிக்கையாகிவிட்டதை நாங்கள் கண்டோம்.