இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

1521சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الأَسَدِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - يَقُولُ كُنْتُ رَجُلاً إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي وَإِذَا حَدَّثَنِي أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ قَالَ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ مَا مِنْ عَبْدٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ‏ ‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ‏{‏ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏
அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் (எத்தகைய) ஒரு மனிதனாக இருந்தேன் என்றால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் ஒரு ஹதீஸைச் செவியுற்றால், அல்லாஹ் நாடிய அளவுக்கு அதன் மூலம் எனக்குப் பயனளிப்பான். ஆனால், நபித்தோழர்களில் ஒருவர் எனக்கு (ஒரு ஹதீஸை) அறிவித்தால், நான் அவரிடம் சத்தியம் செய்யும்படி கேட்பேன். அவர் எனக்குச் சத்தியம் செய்து தந்தால், நான் அவரை நம்புவேன்.
(இந்நிலையில்) அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு ஒரு செய்தியை அறிவித்தார்கள் - அபூபக்ர் உண்மையையே சொல்வார் - அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்:
"எந்த ஒரு அடியாரேனும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அழகிய முறையில் உளூச் செய்து, பிறகு நின்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது, பின்னர் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை."
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வசனத்தை ஓதினார்கள்:
"வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ளலமூ அன்ஃபுஸஹும் த(த்)கரூல்லாஹ..."
(இதன் பொருள்: "மேலும், அவர்கள் மானக்கேடான ஏதேனும் ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டாலும், அல்லது தமக்குத்தாமே தீங்கிழைத்துக் கொண்டாலும், உடனே அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து..." - அல்குர்ஆன் 3:135).
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
406ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ إِنِّي كُنْتُ رَجُلاً إِذَا سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ‏ ‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ‏:‏ ‏(‏وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ‏)‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَمُعَاذٍ وَوَاثِلَةَ وَأَبِي الْيَسَرِ وَاسْمُهُ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ ‏.‏ وَرَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ فَرَفَعُوهُ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ ‏.‏ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ فَأَوْقَفَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مِسْعَرٍ هَذَا الْحَدِيثُ مَرْفُوعًا أَيْضًا ‏.‏ وَلاَ نَعْرِفُ لأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا مَرْفُوعًا إِلاَّ هَذَا ‏.‏
அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் கேட்டால், அதன் மூலம் எனக்குப் பயனளிக்க அல்லாஹ் நாடிய அளவுக்கு, அல்லாஹ் எனக்குப் பயனளிக்கச் செய்வான். அவருடைய தோழர்களில் ஒருவர் எனக்கு (ஒரு ஹதீஸை) அறிவித்தால், (அதன் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த) அது குறித்து என்னிடம் சத்தியம் செய்யுமாறு அவரிடம் கேட்பேன். அவர் என்னிடம் சத்தியம் செய்தால், நான் அவரை நம்புவேன். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள் - அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள் - அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டேன்: 'ஒருவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்து, பிறகு எழுந்து உளூ செய்து, பிறகு தொழுது, பிறகு அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை.'

பிறகு அவர்கள் (நபி (ஸல்)) இந்த வசனத்தை ஓதினார்கள்:

(வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ழலமூ அன்ஃபுஸஹும் தகருல்லாஹ ஃபஸ்தக்ஃபரூ லிதுனூபிஹிம் வமன் யக்ஃபிருத் துனூப இல்லல்லாஹு வலம் யுஸிர்ரூ அலா மா ஃபஅலூ வஹும் யஃலமூன்)

(இதன் பொருள்: 'மேலும் அவர்கள் ஏதேனும் மானக்கேடான காரியத்தைச் செய்து விட்டாலோ, அல்லது தமக்குத் தாமே தீங்கிழைத்துக் கொண்டாலோ அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, தங்கள் பாவங்களுக்காக மன்னிப்புத் தேடுவார்கள். அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யார் பாவங்களை மன்னிக்க முடியும்? மேலும் அவர்கள் தாங்கள் செய்தவற்றில் தெரிந்து கொண்டே நிலைத்திருக்க மாட்டார்கள்.')"
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
3006ஜாமிஉத் திர்மிதீ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ إِنِّي كُنْتُ رَجُلاً إِذَا سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ لَهُ ‏ ‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ ‏:‏ ‏(‏وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا ‏)‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ
قَدْ رَوَاهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَرَفَعُوهُ وَرَوَاهُ مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَلَمْ يَرْفَعَاهُ وَقَدْ رَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مِسْعَرٍ فَأَوْقَفَهُ وَرَفَعَهُ بَعْضُهُمْ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَأَوْقَفَهُ وَلاَ نَعْرِفُ لأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا إِلاَّ هَذَا ‏.‏
அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் கேட்கும்போது, அல்லாஹ் அதிலிருந்து எனக்குப் பயனளிக்க நாடியதைப் பயனளிக்கச் செய்வான். அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் எனக்கு (ஒரு ஹதீஸை) அறிவித்தால், நான் அவரிடம் சத்தியம் செய்யுமாறு கேட்பேன். அவர் என்னிடம் சத்தியம் செய்தால் நான் அவரை நம்புவேன். அபூபக்ர் (ரழி) எனக்கு அறிவித்தார்கள் - அபூபக்ர் (ரழி) உண்மையே கூறினார்கள் - அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
'எந்த ஒரு மனிதரும் பாவம் செய்துவிட்டு, பிறகு எழுந்து தூய்மை (உளூ) செய்து, பிறகு தொழுது, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை.'
பிறகு அவர்கள் (நபி (ஸல்)) இந்த வசனத்தை ஓதினார்கள்: 'வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ளலமூ அன்ஃபுஸஹும் தகருல்லாஹ ஃபஸ்தக்ஃபரூ...' (அல்குர்ஆன் 3:135) - ஆயத்தின் இறுதிவரை."
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1395சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، وَسُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْوَالِبِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَدِيثًا يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي عَنْهُ غَيْرُهُ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ صَدَّقْتُهُ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَنِي وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏ ‏ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ - وَقَالَ مِسْعَرٌ ثُمَّ يُصَلِّي - وَيَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ‏ ‏ ‏.‏
அலீ பின் அபீதாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் கேட்டால், அல்லாஹ் தான் நாடிய அளவுக்கு அதன் மூலம் எனக்குப் பயனளித்தான். அதை வேறு யாரிடமிருந்தாவது நான் கேட்டால், நான் அவரிடம் சத்தியம் செய்யுமாறு கேட்பேன், பிறகு அவர் சத்தியம் செய்தால் நான் அவரை நம்புவேன். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘ஒருவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பிறகு அவர் அழகிய முறையில் உளூச் செய்து, பிறகு இரண்டு ரக்அத் தொழுது (மிஸ்அர் அவர்களின் அறிவிப்பில் 'பிறகு தொழுது' என்று உள்ளது), அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னித்துவிடுகிறான்.’”
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
48முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ مِنْ آلِ أَبِي عَقيْلٍ الثَّقَفِيِّ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَقَرَأَ إِحْدَى هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ {مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ} [النساء 123] {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً} [آل عمران 135]
(முஹம்மத் இப்னு ஜஃபர் ஆகிய எங்களுக்கு) அபூ அகீல் அஸ்-ஸகஃபீ அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த உஸ்மான் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளரான) ஷுஃபா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அவர் (உஸ்மான்) பின்வரும் இரண்டு வசனங்களில் ஒன்றை ஓதினார்:

{மன் யஃமல் ஸூஅன் யுஜ்ஸ பிஹி}
(எவர் ஒரு தீமையைச் செய்கிறாரோ, அதற்கான கூலியை அவர் (இவ்வுலகிலோ அல்லது மறுமையிலோ) அடைவார்) [அந்நிஸா: 123]

{வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷத்தன்}
(மேலும், அவர்கள் ஏதேனும் மானக்கேடான காரியத்தைச் செய்துவிட்டால் (அல்லது தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டால், அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்புத் தேடுவார்கள்)) [ஆலு இம்ரான்: 135].
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
56முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَالَسَمِعْتُ عَلِيًّا قَالَ كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللهِ ﷺ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي مِنْهُ وَإِذَا حَدَّثَنِي غَيْرُي اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مَا مِنْ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا فَيَتَوَضَّأُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَيَسْتَغْفِرُ اللهَ إِلَّا غَفَرَ اللهُ لَهُ ثُمَّ تَلا {وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ} [آل عمران 135]
அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைக் (நேரடியாகக்) கேட்டால், அதன் மூலம் அல்லாஹ் தான் நாடியவாறு எனக்குப் பலனளிப்பான். (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) வேறெவரேனும் எனக்கு அறிவித்தால், நான் அவரைச் சத்தியம் செய்யக் கூறுவேன். அவர் எனக்குச் சத்தியம் செய்து (கூறினால்), அவரை நான் நம்புவேன். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு ஓர் அறிவிப்பைச் செய்தார்கள் - அபூபக்கர் உண்மையே கூறுபவர் - அவர் கூறினார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைநம்பிக்கை கொண்ட எந்தவோர் அடியாரும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அதற்காக வருந்தி) அழகிய முறையில் உளூச் செய்து, இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது, அதன்பின் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை."

பின்னர் (இக்கருத்தை உறுதிப்படுத்த) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “யார் மானக்கேடான செயலைச் செய்துவிட்டாலும் அல்லது தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டாலும்...” (திருக்குர்ஆன் 3:135) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
1324மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ. قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ الله لَهُ ثمَّ قَرَأَ هَذِه الاية: (وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذكرُوا الله فاستغفروا لذنوبهم) رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّ ابْنَ مَاجَه لم يذكر الْآيَة
அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்; அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே உரைத்தார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாவது: "எந்தவொரு மனிதரும் ஒரு பாவம் செய்துவிட்டு, பின்னர் எழுந்து, தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு (உளூ செய்து), தொழுது (இரண்டு ரக்அத் தொழுது), அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை." பிறகு அவர்கள், 'வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ழலமூ அன்ஃபுஸஹும் த(த்)கருல்லாஹ ஃபஸ்தக்ஃபரூ லிதுனூபிஹிம்' (பொருள்: மேலும், அவர்கள் மானக்கேடான ஏதேனும் ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டாலோ அல்லது தமக்குத்தாமே அநீதி இழைத்துக்கொண்டாலோ, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்புத் தேடுவார்கள்) என்ற (அல்குர்ஆன் 3:135) வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள். திர்மிதீ அவர்களும் இப்னு மாஜா அவர்களும் இதை அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் இப்னு மாஜா அவர்கள் அந்த வசனத்தைக் குறிப்பிடவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
623ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ الْحُبَابِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ: كُنْتُ إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي، حَتَّى حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَكَانَ إِذَا حَدَّثَنِي عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ، فَإِنْ حَلَفَ، صَدَّقْتُهُ، وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ، وَصَدَّقَ أَبُو بَكْرٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ قَالَ: § «مَا مِنْ عَبْدٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَتَوَضَّأُ، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِذَلِكَ الذَّنْبِ، إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ».
அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு ஹதீஸைச் செவியேற்றால், அதன் மூலம் அல்லாஹ் தான் நாடியவாறு எனக்குப் பலனளிப்பான். (ஆனால்) நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் யாரேனும் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு (ஏதேனும் ஒரு செய்தியை) அறிவித்தால், நான் அவரைச் சத்தியம் செய்யும்படி கேட்பேன். அவர் (அல்லாஹ்வின் மீது) சத்தியம் செய்து கூறினால், நான் அவரை (உண்மையாளர் என) நம்புவேன். (ஆனால்) அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு (இந்த ஹதீஸை) அறிவித்தார்கள்; அபூபக்கர் (எப்போதும்) உண்மையே கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவித்தார்கள்:

"ஓர் அடியார் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அழகிய முறையில்) உளூ (அங்கசுத்தி) செய்து, இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுது, அந்தப் பாவத்திற்காக அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை நிச்சயமாக மன்னித்து விடுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : நம்பகமானது, ஆதாரப்பூர்வமானது
حسن صحيح