இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

3615ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ، فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلاً فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثِ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي‏.‏ قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ، وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ، فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا، وَمِنَ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ، وَخَلاَ الطَّرِيقُ لاَ يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ، فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ، لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ، وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ، وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً، وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ‏.‏ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ، فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلاَمُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ‏.‏ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمُ‏.‏ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَخَذَ شَاةً‏.‏ فَقُلْتُ انْفُضِ الضَّرْعَ مِنَ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى‏.‏ قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الأُخْرَى يَنْفُضُ، فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْتَوِي مِنْهَا، يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ، فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ، فَصَبَبْتُ مِنَ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ، فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ قَالَ ـ فَشَرِبَ، حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ بَلَى ـ قَالَ ـ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَ مَا مَالَتِ الشَّمْشُ، وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ، فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لاَ تَحْزَنْ، إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ‏"‏‏.‏ فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا ـ أُرَى فِي جَلَدٍ مِنَ الأَرْضِ، شَكَّ زُهَيْرٌ ـ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَىَّ فَادْعُوَا لِي، فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ‏.‏ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَجَا فَجَعَلَ لاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ قَالَ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا‏.‏ فَلاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ رَدَّهُ‏.‏ قَالَ وَوَفَى لَنَا‏.‏
அல்பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என் தந்தை ஆஸிப் அவர்களின் வீட்டிற்கு வந்து, அவரிடம் ஒரு சேணத்தை (பயணச் சாதனத்தை) விலைக்கு வாங்கினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆஸிப் அவர்களிடம், "உம் மகனை என்னுடன் இதைச் சுமந்து வர அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நான் அதைச் சுமந்து கொண்டு அவருடன் சென்றேன். என் தந்தையும் அதன் விலையைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக வெளியே சென்றார். அப்போது என் தந்தை, "அபூபக்ரே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நீங்கள் இரவில் (ஹிஜ்ரத்) பயணம் மேற்கொண்டபோது எவ்வாறு நடந்து கொண்டீர்கள் என்று எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆம், (கூறுகிறேன்). நாங்கள் இரவு முழுவதும் பயணம் செய்தோம்; மறுநாள் நண்பகலில் சூரியன் உச்சத்திற்கு வரும் வரை பயணித்தோம். பாதையில் எவரும் நடமாடாத அளவுக்கு (வெப்பத்தின் காரணமாக) பாதை வெறிச்சோடியது. அப்போது எங்களுக்கு ஒரு நீண்ட பாறை தென்பட்டது. அதற்கு நிழல் இருந்தது; வெயில் அதன் மீது படவில்லை. எனவே, நாங்கள் அதனருகில் இறங்கினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குவதற்காக என் கைகளால் ஓரிடத்தைச் சமப்படுத்தி, அதில் ஓர் ஆட்டுத் தோலை (ஃபர்வா) விரித்தேன். பிறகு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உறங்குங்கள்! தங்களைச் சுற்றியுள்ளதை (கண்காணித்து) நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் உறங்கினார்கள்; நான் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளதைக் கவனிப்பதற்காக வெளியே சென்றேன்.

அப்போது ஓர் ஆட்டிடையன் தன் ஆடுகளுடன் பாறையை நோக்கி வருவதைக் கண்டேன். அவனும் நாங்கள் நாடியதையே (நிழலையே) நாடி வந்தான். நான் அவனிடம், 'சிறுவனே! நீ யாருடையவன்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன், 'மதீனாவைச் சேர்ந்த - அல்லது மக்காவைச் சேர்ந்த - ஒரு மனிதருக்கு உரியவன்' என்று பதிலளித்தான். 'உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?' என்று நான் கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். 'பால் கறப்பாயா?' என்று கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். அவன் ஓர் ஆட்டைப் பிடித்தான். அதன் மடியை மண், முடி, துரும்பு ஆகியவற்றிலிருந்து தட்டிவிடுமாறு அவனிடம் கூறினேன்."

(இதைக் கூறும்போது அறிவிப்பாளர்) அல்பரா (ரழி), (அந்த இடையன்) எவ்வாறு தட்டினான் என்பதைக் காட்ட தம் ஒரு கையின் மீது மறு கையைத் தட்டிக் காட்டினார்கள்.

(தொடர்ந்து அபூபக்ர் (ரழி) கூறினார்கள்:) "அவன் ஒரு மரக் குவளையில் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். என்னிடம் ஒரு தோல் பாத்திரம் இருந்தது; அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் குடிப்பதற்கும் உளூச் செய்வதற்கும் நான் எடுத்துச் சென்றிருந்தேன். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்களை எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. (சிறிது நேரத்தில்) அவர்கள் விழித்துக் கொண்டபோது நான் அவர்களைச் சந்தித்தேன். பாலின் அடிப்பகுதி குளிர்ச்சியடையும் அளவுக்கு அதில் (சிறிது) தண்ணீரை ஊற்றினேன். பிறகு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அருந்துங்கள்!' என்றேன். நான் மகிழ்ச்சியடையும் அளவுக்கு அவர்கள் குடித்தார்கள். பிறகு, 'நாம் புறப்படும் நேரம் வந்துவிடவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம்' என்றேன்.

சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்த பிறகு நாங்கள் புறப்பட்டோம். சுராகா பின் மாலிக் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் பிடிபட்டுவிட்டோம்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'கவலைப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்' என்று கூறினார்கள். சுராகாவுக்கு எதிராக நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். உடனே அவனது குதிரை வயிற்றுப் பகுதி வரை பூமியில் புதைந்தது." - (பூமி கடினமானதாக இருந்ததாகத் தாம் கருதுவதாக அறிவிப்பாளர் ஸுஹைர் ஐயத்துடன் குறிப்பிடுகிறார்) -

"அப்போது சுராகா, 'நிச்சயமாக நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டீர்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். எனவே, எனக்காக (விடுதலை வேண்டிப்) பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அல்லாஹ் ஆணையாக, உங்களைத் தேடி வருபவர்களை உங்களைவிட்டுத் திருப்பி அனுப்பி விடுகிறேன்' என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அவர் தப்பினார். (திரும்பிச் செல்லும் வழியில்) அவர் யாரைச் சந்தித்தாலும், 'இப்பகுதியில் (அவர்களைத் தேடி) நான் உங்களுக்குப் போதுமானவனாகி விட்டேன் (இங்கே அவர்கள் இல்லை)' என்று சொல்பவராகவே தவிர வேறில்லை. யாரைச் சந்தித்தாலும் அவரைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார். அவர் எங்களுக்கு அளித்த வாக்கை நிறைவேற்றினார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3652ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ مِنْ عَازِبٍ رَحْلاً بِثَلاَثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرِ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْ إِلَىَّ رَحْلِي‏.‏ فَقَالَ عَازِبٌ لاَ حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ أَنْتَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ خَرَجْتُمَا مِنْ مَكَّةَ وَالْمُشْرِكُونَ يَطْلُبُونَكُمْ قَالَ ارْتَحَلْنَا مِنْ مَكَّةَ، فَأَحْيَيْنَا أَوْ سَرَيْنَا لَيْلَتَنَا وَيَوْمَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ، فَرَمَيْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى مِنْ ظِلٍّ فَآوِيَ إِلَيْهِ، فَإِذَا صَخْرَةٌ أَتَيْتُهَا فَنَظَرْتُ بَقِيَّةَ ظِلٍّ لَهَا فَسَوَّيْتُهُ، ثُمَّ فَرَشْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهِ، ثُمَّ قُلْتُ لَهُ اضْطَجِعْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ‏.‏ فَاضْطَجَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْطَلَقْتُ أَنْظُرُ مَا حَوْلِي، هَلْ أَرَى مِنَ الطَّلَبِ أَحَدًا فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ يَسُوقُ غَنَمَهُ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا، فَسَأَلْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلاَمُ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ سَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ‏.‏ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قُلْتُ فَهَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لَبَنًا قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْ غَنَمِهِ، ثُمَّ أَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ ضَرْعَهَا مِنَ الْغُبَارِ، ثُمَّ أَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ كَفَّيْهِ، فَقَالَ هَكَذَا ضَرَبَ إِحْدَى كَفَّيْهِ بِالأُخْرَى فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، وَقَدْ جَعَلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِدَاوَةً عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ، فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ، فَانْطَلَقْتُ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَوَافَقْتُهُ قَدِ اسْتَيْقَظَ، فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ قَدْ آنَ الرَّحِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بَلَى ‏"‏‏.‏ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا، فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ غَيْرُ سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ‏.‏ فَقُلْتُ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ‏"‏‏.‏
அல்பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிமூன்று திர்ஹங்களுக்கு ஒரு (ஒட்டக) சேணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "இச்சேணத்தை என்னிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்குமாறு அல்-பராவிடம் கூறுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு ஆஸிப் (ரழி), "முடியாது; மக்காவிலிருந்து வெளியேறியபோது நீங்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் எவ்வாறு செயல்பட்டீர்கள்? இணைவைப்பாளர்கள் உங்களைத் தேடிவந்தபோது என்ன நடந்தது? என்பதை எங்களுக்கு அறிவிக்காத வரை (நான் அவரை அனுப்ப மாட்டேன்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூபக்ர் (ரழி) கூறினார்கள்: "நாங்கள் மக்காவிலிருந்து புறப்பட்டு, அந்த இரவும் (அடுத்த) பகலும் நண்பகல் வரை பயணித்தோம். மதிய நேரம் வந்தது. நான் ஒதுங்குவதற்கு ஏதேனும் நிழல் தென்படுகிறதா என்று என் பார்வையைச் செலுத்தித் தேடினேன். அப்போது ஒரு பாறை தென்பட்டது. அதன் அருகே சென்று பார்த்தபோது, அங்கே (சிறிது) நிழல் எஞ்சியிருந்தது. நான் அந்த இடத்தை சீர்படுத்திவிட்டு, நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக (அதில்) ஒரு விரிப்பை விரித்தேன். பிறகு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! படுத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் படுத்துக்கொண்டார்கள்.

தேடி வருபவர்களில் யாரேனும் தென்படுகிறார்களா என்று பார்ப்பதற்காக நான் (சற்று) அப்பால் சென்றேன். திடீரென ஓர் ஆடு மேய்ப்பவன் தன் ஆடுகளை அப்பாறையை நோக்கி ஓட்டி வருவதைக் கண்டேன். நாங்கள் அப்பாறையில் எதை (நிழலை) நாடினோமோ அதையே அவனும் நாடி வந்தான். நான் அவனிடம், 'சிறுவனே! நீ யாரைச் சேர்ந்தவன்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவன் குறைஷிக் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரின் பெயரைக் குறிப்பிட்டான்; அவரை நான் அறிந்திருந்தேன். நான் அவனிடம், 'உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?' என்று கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். 'நீ (எனக்காகப்) பால் கறந்து தருவாயா?' என்று கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான்.

நான் அவனிடம் ஆடுகளில் ஒன்றை கட்டுப்படுத்தும்படி கட்டளையிட்டேன். பிறகு அதன் மடியிலிருந்து தூசியைத் தட்டிவிடுமாறு கூறினேன். பிறகு அவனது கைகளையும் தட்டி (சுத்தம் செய்து) விடுமாறு கூறினேன். (அறிவிப்பாளர் அல்-பராஃ தம் கைகளைத் தட்டிக் காட்டி) 'இவ்வாறு தம் ஒரு கையை மறுகையின் மீது தட்டினார்கள்' என்று கூறினார்.

அவன் எனக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். என்னிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு தோல் குவளை இருந்தது. அதன் வாய் ஒரு துணியால் மூடப்பட்டிருந்தது. நான் அப்பாலில் (குளிர்விப்பதற்காகச் சிறிதளவு) தண்ணீரை ஊற்றினேன்; அதன் அடிப்பகுதி குளிர்ந்தது. பிறகு அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன். அவர்கள் விழித்திருப்பதைக் கண்டேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அருந்துங்கள்' என்று கூறினேன். நான் திருப்தியடையும் அளவுக்கு அவர்கள் குடித்தார்கள். பிறகு நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறப்பட வேண்டிய நேரமாகிவிட்டது' என்று கூறினேன். அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள்.

பிறகு நாங்கள் புறப்பட்டோம். எதிரிகள் எங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் என்பவரைத் தவிர அவர்களில் வேறு யாரும் எங்களை எட்டிப் பிடிக்கவில்லை; அவர் தன் குதிரையில் (எங்களை நோக்கி) வந்தார். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தேடி வருபவர் நம்மைப் பிடித்துவிட்டார்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'கவலைப்படாதீர்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3908ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ تَبِعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ، فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَتْ بِهِ فَرَسُهُ‏.‏ قَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي وَلاَ أَضُرُّكَ‏.‏ فَدَعَا لَهُ‏.‏ قَالَ فَعَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ بِرَاعٍ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، فَأَتَيْتُهُ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ‏.‏
அல்பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு (ஹிஜ்ரத் செய்து) வந்தபோது, சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷம் (அவர்களைப் பிடிக்க அல்லது தீங்கு இழைக்க எண்ணி) பின்தொடர்ந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள்; அதனால் அவருடைய குதிரை அவருடன் (பூமியில்) புதைந்தது. (சுராக்கா), “எனக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்; நான் உங்களுக்குத் தீங்கு இழைக்கமாட்டேன்” என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு தாகம் ஏற்பட்டது; அவர்கள் ஓர் ஆடு மேய்ப்பவரைக் கடந்து சென்றார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் ஒரு கோப்பையை எடுத்து, அதில் சிறிதளவு பாலைக் கறந்து, அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். (நபி (ஸல்) அவர்கள் தாகம் தீரும் அளவுக்குப் பருகி) நான் திருப்தியடையும் வரை அவர்கள் அதைப் பருகினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5607ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَرَرْنَا بِرَاعٍ وَقَدْ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَحَلَبْتُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فِي قَدَحٍ، فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ، وَأَتَانَا سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ فَدَعَا عَلَيْهِ، فَطَلَبَ إِلَيْهِ سُرَاقَةُ أَنْ لاَ يَدْعُوَ عَلَيْهِ، وَأَنْ يَرْجِعَ فَفَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அல்பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் மக்காவிலிருந்து (மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து) வந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் ஒரு மேய்ப்பரைக் கடந்து சென்றோம், அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாகமாக இருந்தார்கள். நான் ஒரு பாத்திரத்தில் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தேன், (அவர்களின் தாகம் தணியும் வரை) நான் திருப்தியடையும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அருந்தினார்கள். சுராக்கா பின் ஜுஃஷும் அவர்கள் குதிரையில் சவாரி செய்துகொண்டு (எங்களைத் துரத்திக்கொண்டு) எங்களிடம் வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள் (அதாவது, அவருக்குத் தீங்கு நேர வேண்டுமென்று துஆ செய்தார்கள்). அதன் பேரில் சுராக்கா அவர்கள் தமக்கு எதிராகப் பிரார்த்திக்க வேண்டாம் என்றும், (தாம் அவர்களைத் துரத்துவதிலிருந்து) திரும்பிச் சென்று விடுவதாகவும் அவர்களிடம் வேண்டிக்கொண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரின் கோரிக்கையை) ஒப்புக்கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5238ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ،
عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لَمَّا خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ
إِلَى الْمَدِينَةِ مَرَرْنَا بِرَاعٍ وَقَدْ عَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَحَلَبْتُ لَهُ كُثْبَةً
مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ‏.‏
அபூபக்ர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு (ஹிஜ்ரத் செய்து) சென்றுகொண்டிருந்தபோது, ஓர் ஆட்டிடையரைக் கடந்து சென்றோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு தாகமாக இருந்தது. (அபூபக்ர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: நான் அவர்களுக்காக (அந்த ஆட்டிடையரின் ஆட்டிலிருந்து) சிறிதளவு பாலைக் கறந்து, அதை அவர்களிடம் (நபியவர்களிடம்) கொண்டு வந்து கொடுத்தேன். அவர்கள் அதைப் பருகினார்கள். (நபியவர்கள் தாகம் தீரப் பருகியதைக் கண்டு) நான் திருப்தியடைந்தேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
5239ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ،
بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ لَمَّا
أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَأَتْبَعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ
- قَالَ - فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَاخَتْ فَرَسُهُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي
وَلاَ أَضُرُّكَ ‏.‏ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ - قَالَ - فَعَطِشَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَرُّوا
بِرَاعِي غَنَمٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه
وسلم كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ‏.‏
அல்பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு (ஹிஜ்ரத் செய்து) சென்றபோது, சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கெதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள்; (உடனே) அவருடைய குதிரை (பூமியில்) புதைந்தது.

அவர் (சுராக்கா), "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) எனக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்; நான் உமக்குத் தீங்கு இழைக்கமாட்டேன்" என்று கூறினார். அவ்வாறே நபி (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தாகம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் ஓர் ஆடு மேய்ப்பவரைக் கடந்து சென்றார்கள்.

அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ஒரு கோப்பையை எடுத்து, அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்து அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். நான் மனநிறைவடையும் வரை அவர்கள் (பாலை) அருந்தினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7521ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ،
قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ
رَحْلاً فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ ‏.‏ فَحَمَلْتُهُ
وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ
رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلاَ
الطَّرِيقُ فَلاَ يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ
بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه
وسلم فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ
فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا
الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلاَمُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ
لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضِ الضَّرْعَ مِنَ الشَّعَرِ
وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى - قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الأُخْرَى يَنْفُضُ - فَحَلَبَ لِي فِي
قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِيَشْرَبَ
مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ - قَالَ - فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ
فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنَ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ
مِنْ هَذَا اللَّبَنِ - قَالَ - فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ بَلَى ‏.‏
قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَ مَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ - قَالَ - وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ
مِنَ الأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ ‏"‏ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ‏"‏ ‏.‏ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ
دَعَوْتُمَا عَلَىَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ ‏.‏ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَى فَرَجَعَ لاَ
يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَا هُنَا فَلاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ رَدَّهُ - قَالَ - وَوَفَى لَنَا ‏.‏
அல்பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் என் தந்தை (ஆஸிப்) அவர்களின் இல்லத்திற்கு வந்து, அவரிடமிருந்து ஒரு (ஒட்டகச்) சேணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "இதை என்னுடன் என் வீட்டிற்குத் தூக்கிவர உங்கள் மகனை என்னுடன் அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். என் தந்தை என்னிடம், "இதைத் தூக்கிச் செல்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அதைத் தூக்கிச் சென்றேன். அதன் விலையைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக என் தந்தையும் அவருடன் (அபூபக்ருடன்) வெளியே வந்தார்கள். அப்போது என் தந்தை (அபூபக்ர் அவர்களிடம்), "அபூபக்ர் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நீங்கள் (ஹிஜ்ரத்) பயணம் மேற்கொண்ட இரவில் நீங்கள் இருவரும் என்ன செய்தீர்கள் என்பதை எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் (மக்காவிலிருந்து) இரவில் புறப்பட்டு, மறுநாள் நண்பகல் நேரம் வரும் வரை எங்கள் பயணம் தொடர்ந்தது. பாதை ஆள் அரவமற்று காலியாக இருந்தது; யாரும் அதில் செல்லவில்லை. இறுதியில் எங்களுக்கு (முன்னால்) ஒரு நீண்ட பாறை தென்பட்டது. அதற்கு நிழல் இருந்தது; சூரிய ஒளி இன்னும் அந்த இடத்திற்கு வரவில்லை. ஆகவே நாங்கள் அந்த இடத்தில் இறங்கினோம்.

நான் அந்தப் பாறைக்குச் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்குவதற்காக அதன் நிழலில் இருந்த இடத்தை என் கைகளால் சமப்படுத்தினேன். பிறகு (தோலால் ஆன) விரிப்பை விரித்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! உறங்குங்கள்; நான் உங்களைச் சுற்றியுள்ளதை கவனித்துக் கொள்கிறேன் (காவல் காக்கிறேன்)" என்று கூறினேன். அவர்கள் உறங்கினார்கள். நான் அவர்களைச் சுற்றியுள்ளதை நோட்டமிட்டவாறு வெளியே வந்தேன்.

அப்போது ஓர் ஆட்டு இடையன் தன் மந்தையுடன் அந்தப் பாறையை நோக்கி வருவதைக் கண்டேன். நாங்கள் எதை (ஓய்வெடுப்பதை) நாடினோமோ, அவனும் அதையே நாடினான். நான் அவனைச் சந்தித்து, "இளைஞனே! நீ யாருடைய ஆட்களைச் சேர்ந்தவன்?" என்று கேட்டேன். அவன், "மதீனாவைச் சேர்ந்த ஒருவருக்குரியவன்" என்று கூறினான்.

நான், "உன் ஆடுகளில் பால் உள்ளதா?" என்று கேட்டேன். அவன் "ஆம்" என்றான். "எனக்காகப் பால் கறந்து தருவாயா?" என்று கேட்டேன். அவன் "ஆம்" என்றான். அவன் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்தான். நான் அவனிடம், "மடியிலிருக்கும் முடி, மண் மற்றும் அசுத்தங்களைத் தட்டிவிடு" என்று கூறினேன். (இதை அறிவிக்கும் போது, அல்பரா (ரழி) அவர்கள் அது எப்படி என்பதை விளக்குவதற்காகத் தம் ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது தட்டிக் காட்டினார்கள்).

அவன் தன்னிடம் இருந்த ஒரு மரக் கோப்பையில் எனக்காகக் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் பருகுவதற்கும் உளூச் செய்வதற்கும் (பயன்படுத்த) என்னிடம் ஒரு தோல் குவளையில் தண்ணீர் இருந்தது. நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்களை உறக்கத்திலிருந்து எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. ஆனால் (நான் சென்றபோது) அவர்கள் விழித்திருந்தார்கள்.

நான் பாலின் அடிப்பகுதி குளிரும் வரை அதன் மீது தண்ணீரை ஊற்றிவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! இந்தப் பாலை அருந்துங்கள்" என்று கூறினேன். அவர்கள் என்னிடம் மனநிறைவு ஏற்படும் அளவுக்கு அதைப் பருகினார்கள். பிறகு, "நாம் புறப்படும் நேரம் வந்துவிடவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன்.

சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்த பிறகு நாங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். ஸுராகா பின் மாலிக் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். அப்போது நாங்கள் கடினமான நிலப்பரப்பில் சென்று கொண்டிருந்தோம். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! இதோ, நாம் பிடிக்கப்பட்டு விட்டோம்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "லா தஹ்ஸன் இன்னல்லாஹ மஅனா" (கவலைப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்) என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு (ஸுராகாவுக்கு) எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள். உடனே அவருடைய குதிரை தன் வயிறு வரை பூமியில் புதைந்தது. (அப்போது ஸுராகா,) "நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்துள்ளீர்கள் என்பதை நான் அறிவேன். எனவே எனக்காக (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தியுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உங்களைத் தேடி வருபவர்களை உங்களை விட்டும் திருப்பி அனுப்பிவிடுகிறேன்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள்; அவர் காப்பாற்றப்பட்டார். பிறகு அவர் திரும்பிச் சென்றார். (வழியில்) சந்திக்கும் எவரிடமும், "இப்பகுதி முழுவதையும் நான் பார்த்துவிட்டேன் (இங்கு யாரும் இல்லை)" என்று கூறி, சந்திக்கும் எவரையும் திருப்பி அனுப்பிக்கொண்டே சென்றார். (அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) அவர் எங்களுக்கு அளித்த வாக்கை நிறைவேற்றினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو سَعِيدٍ يَعْنِي الْعَنْقَزِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ عَازِبٍ سَرْجًا بِثَلاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ مُرِ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لَا حَتَّى تُحَدِّثَنَا كَيْفَ صَنَعْتَ حِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَنْتَ مَعَهُ؟قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَرَجْنَا فَأَدْلَجْنَا فَأَحْثَثْنَا يَوْمَنَا وَلَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ فَضَرَبْتُ بِبَصَرِي هَلْ أَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ؟ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ فَأَهْوَيْتُ إِلَيْهَا فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا فَسَوَّيْتُهُ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ وَفَرَشْتُ لَهُ فَرْوَةً وَقُلْتُ اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللهِ فَاضْطَجَعَ ثُمَّ خَرَجْتُ أَنْظُرُ هَلْ أَرَى أَحَدًا مِنَ الطَّلَبِ؟ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلامُ؟ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَسَمَّاهُ فَعَرَفْتُهُ فَقُلْتُ هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ؟ قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي؟ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَمَرْتُهُ فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْهَا ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ ضَرْعَهَا مِنَ الْغُبَارِ ثُمَّ أَمَرْتُهُ فَنَفَضَ كَفَّيْهِ مِنَ الْغُبَارِ وَمَعِي إِدَاوَةٌ عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنَ اللَّبَنِ فَصَبَبْتُ عَلَى الْقَدَحِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺفَوَافَيْتُهُ وَقَدِ اسْتَيْقَظَ فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قُلْتُ هَلْ أَنَى الرَّحِيلُ قَالَ فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَا فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ إِلَّا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللهَ مَعَنَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَّا فَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قَدْرُ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلاثَةٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا وَبَكَيْتُ قَالَ لِمَ تَبْكِي؟ قَالَ قُلْتُ أَمَا وَاللهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَقَالَ اللهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ فَسَاخَتْ قَوَائِمُ فَرَسِهِ إِلَى بَطْنِهَا فِي أَرْضٍ صَلْدٍ وَوَثَبَ عَنْهَا وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللهَ أَنْ يُنْجِّيَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ فَوَاللهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنَ الطَّلَبِ وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ بِإِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَوْضِعِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ لَا حَاجَةَ لِي فِيهَا قَالَ وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَأُطْلِقَ فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِوَمَضَى رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَنَا مَعَهُ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَتَلَقَّاهُ النَّاسُ فَخَرَجُوا فِي الطَّرِيقِ وَعَلَى الْأَجَاجِيرِ فَاشْتَدَّ الْخَدَمُ وَالصِّبْيَانُ فِي الطَّرِيقِ يَقُولُونَ اللهُ أَكْبَرُ جَاءَ رَسُولُ اللهِ ﷺ جَاءَ مُحَمَّدٌ قَالَ وَتَنَازَعَالْقَوْمُ أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأُكْرِمَهُمْ بِذَلِكَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا حَيْثُ أُمِرَقَالَ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَوَّلُ مَنْ كَانَ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلَيْنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي عِشْرِينَ رَاكِبًا فَقُلْنَا مَا فَعَلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ؟ فَقَالَ هُوَ عَلَى أَثَرِي ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُقَالَ الْبَرَاءُ وَلَمْ يَقْدَمْ رَسُولُ اللهِ ﷺ حَتَّى قَرَأْتُ سُوَرًا مِنَ الْمُفَصَّلِ قَالَ إِسْرَائِيلُ وَكَانَ الْبَرَاءُ مِنَ الْأَنْصَارِ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ
அல்பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம் இருந்து பதிமூன்று திர்ஹம்களுக்கு ஒரு சேணத்தை (ஒட்டகத்தின் மீது அமரப் பயன்படும் இருக்கையை) விலைக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "இதை என் வீட்டிற்குச் சுமந்து செல்லும்படி (உமது மகன்) பராஉவிடம் கூறுங்கள்" என்று அபூபக்ர் (ரழி) கேட்டார்கள். அதற்கு ஆஸிப் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (மக்காவிலிருந்து) புறப்பட்டபோது, நீங்கள் அவர்களுடன் இருந்தீர்களே, அப்போது என்ன நடந்தது என்பதை நீங்கள் எங்களுக்குச் சொல்லும் வரை (அதை அவர் சுமந்து வர மாட்டார்)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் (இரவில்) பயணத்தைத் தொடங்கினோம். பகல் முழுதும், இரவு முழுதும் நண்பகல் (உச்சிக் காலம்) வரும் வரை நாங்கள் வேகமாகப் பயணித்தோம். (வெப்பம் அதிகரித்தபோது) நாங்கள் ஒதுங்குவதற்கு ஏதேனும் நிழல் இருக்கிறதா என்று நான் (சுற்றுமுற்றும்) தேடிப் பார்த்தேன். அப்போது ஒரு பாறையைக் கண்டேன். நான் அங்கு சென்றபோது, அதன் அடியில் சிறிதளவு நிழல் எஞ்சியிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்காக அந்த இடத்தைச் சமப்படுத்தி (சுத்தம் செய்து), அதில் ஓர் ஒட்டக முடிக் கம்பளியை விரித்துவிட்டு, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதில் படுத்து ஓய்வெடுங்கள்' என்றேன். அவ்வாறே அவர்களும் படுத்துக் கொண்டார்கள்.

பிறகு எங்களைத் தேடி (பிடிப்பதற்காக) யாராவது வருகிறார்களா எனப் பார்ப்பதற்காக நான் வெளியே சென்றேன். அப்போது ஓர் ஆடு மேய்க்கும் சிறுவனைக் கண்டேன். நான் அவனிடம், 'சிறுவனே! நீ யாருக்குச் சொந்தமானவன் (யாருடைய ஊழியன்)?' என்று கேட்டேன். அவன் 'குரைஷ் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு' என்று கூறி, அவரது பெயரையும் சொன்னான். எனக்கு அவரைத் தெரிந்திருந்தது. நான் அவனிடம், 'உன் ஆடுகளில் பால் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டேன். அவன் 'ஆம்' என்றான். 'எனக்காகப் பால் கறந்து தருவாயா?' என்று கேட்டேன். அவனும் 'ஆம்' என்றான். நான் அவனுக்குக் கட்டளையிட, அவன் அதிலிருந்து ஓர் ஆட்டைப் பிடித்துக்கொண்டான். பிறகு அதன் மடியில் உள்ள தூசிகளைத் தட்டிச் சுத்தம் செய்யும்படி அவனிடம் கூறினேன். பிறகு அவனது கைகளில் உள்ள தூசிகளைத் தட்டும்படியும் கூறினேன். என்னிடம் ஒரு சிறிய பாத்திரம் (தோல் பை) இருந்தது, அதன் வாய்ப்பகுதியில் ஒரு துணி (வடிகட்டுவதற்காகக்) கட்டப்பட்டிருந்தது. அவன் எனக்காகச் சிறிது பாலைக் கறந்தான். நான் அந்தப் பாத்திரத்தில் (பாலை) ஊற்றி, (அதன் அடியில் தண்ணீர் ஊற்றி) அதன் அடிப்பகுதி குளிரும் வரை வைத்திருந்தேன்.

பிறகு நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வந்தேன். நான் அவர்களை அடைந்தபோது, அவர்கள் விழித்திருந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதைக் குடியுங்கள்' என்றேன். என் மனம் நிறையும் வரை (அவர்கள் போதுமான அளவு குடித்ததைக் கண்டு நான் திருப்தியடையும் வரை) அவர்கள் அதைக் குடித்தார்கள். பிறகு நான், 'நாம் புறப்படுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டதா?' என்று கேட்டேன். அதன்படி நாங்கள் புறப்பட்டோம். மக்கள் (எதிரிகள்) எங்களைத் தேடிக்கொண்டு வந்தார்கள். ஆனால், தன் குதிரையில் வந்த சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷமைத் தவிர வேறு எவரும் எங்களை நெருங்கவில்லை. நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தேடி வந்தவன் எங்களை நெருங்கிவிட்டான்' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், “கவலைப்படாதீர்கள், நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்” என்று கூறினார்கள்.

அவன் எங்களை நெருங்கியபோது, எங்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையே ஒன்று, இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகளின் நீளம் மட்டுமே இடைவெளி இருந்தது. நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தேடி வந்தவன் எங்களை நெருங்கிவிட்டான்' என்று கூறிக் கண் கலங்கினேன். அவர்கள், 'ஏன் அழுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் எனக்காக அழவில்லை, உங்களுக்காகவே (உங்களுக்கு ஏதேனும் தீங்கு நேர்ந்துவிடுமோ என்று அஞ்சி) அழுகிறேன்' என்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அவனுக்கு எதிராக, “யா அல்லாஹ்! நீ நாடியதைக் கொண்டு இவனை விட்டும் எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக” என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

உடனே அவனது குதிரையின் கால்கள் கடினமான அந்தப் பூமியில் (பாறையைப் போன்ற தரையில்) அதன் வயிறு வரை புதைந்துபோயின; அவன் அதிலிருந்து கீழே குதித்தான். அவன், 'முஹம்மதே! இது உங்களின் செயல் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். நான் சிக்கியிருக்கும் இந்த நிலையிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றும்படி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களைத் தேடி என் பின்னால் வரும் எவரையும் உங்களை விட்டும் நான் (திசை திருப்பி) அனுப்பி விடுகிறேன். இதோ என் அம்பறாத்தூணி, இதிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் (அதை அடையாளமாகக் காட்டினால் என் ஆட்களிடம் இருந்து நீங்கள் எதையும் பெற்றுக்கொள்ளலாம்). இன்னின்ன இடத்தில் எனது ஒட்டகங்களையும் ஆடுகளையும் நீங்கள் கடந்து செல்வீர்கள். அங்கு உங்களுக்குத் தேவையானதை அவற்றிலிருந்து நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், 'அவை எனக்குத் தேவையில்லை' என்று கூறிவிட்டார்கள். பிறகு அவனுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள், அவன் விடுவிக்கப்பட்டான்; அவன் தனது தோழர்களிடமே திரும்பிச் சென்றான்.

நானும் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களும் எங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். இறுதியாக நாங்கள் மதீனாவை வந்தடைந்தோம். மக்கள் அவர்களை எதிர்கொண்டு வரவேற்றனர். அவர்கள் சாலைகளிலும், வீடுகளின் கூரைகள் (மாடங்கள்) மீதும் வந்து நின்றார்கள். சிறுவர்களும், பணியாளர்களும் சாலைகளில் கூட்டம் கூட்டமாகத் திரண்டு வந்து, “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்! முஹம்மத் வந்துவிட்டார்கள்!” என்று முழங்கினார்கள். அவர்கள் யார் வீட்டில் தங்குவது என்பது குறித்து மக்களிடையே போட்டி நிலவியது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "(என் பாட்டனார்) அப்துல் முத்தலிபின் தாய்மாமனான பனூ நஜ்ஜார் குலத்தாரைச் சிறப்பிப்பதற்காக, இன்றிரவு நான் அவர்களுடன் தங்கவுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள். மறுநாள் காலையில், அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட இடத்திற்குச் சென்றார்கள்.

அல்பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: முஹாஜிர்களில் முதன்முதலாக எங்களிடம் வந்தவர் பனூ அப்துத்-தார் குலத்தைச் சேர்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) ஆவார்கள் (அவர்கள் எங்களுக்குக் குர்ஆனைக் கற்றுத் தந்தார்கள்). பிறகு பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தைச் சேர்ந்த பார்வையற்ற இப்னு உம்மு மக்தூம் (ரழி) எங்களிடம் வந்தார்கள். பிறகு உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் இருபது குதிரை வீரர்களுடன் (முன்னதாகவே) எங்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் எங்கே?" என்று கேட்டோம். அதற்கு உமர் (ரழி), "அவர்கள் என் பின்னாலேயே வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்" என்றார். அதன் பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் வந்தார்கள், அவர்களுடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

பராஉ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் குர்ஆனில் 'அல்-முஃபஸ்ஸல்' (காஃப் முதல் இறுதி வரையுள்ள சிறிய) அத்தியாயங்களில் சிலவற்றை ஓதிக் கற்றுக்கொள்ளும் வரை (அதாவது நபிகளார் வருவதற்கு முன்பே நான் அவற்றைக் கற்றிருந்தேன்) அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (மதீனாவுக்கு) வரவில்லை."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) இஸ்ராயீல் கூறுகிறார்: "பராஉ (ரழி) அவர்கள் (மதீனாவின்) பனூ ஹாரிஸா குலத்தைச் சேர்ந்த அன்சாரி ஆவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
18471முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُ لَمَّا أَقْبَلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَتَبِعَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَسَاخَتْ بِهِ فَرَسُهُ فَقَالَ ادْعُ اللهَ لِي وَلَا أَضُرُّكَ قَالَ فَدَعَا اللهَ لَهُ قَالَ فَعَطِشَ رَسُولُ اللهِ ﷺ فَمَرُّوا بِرَاعِي غَنَمٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَأَخَذْتُ قَدَحًا فَحَلَبْتُ فِيهِ لِرَسُولِ اللهِ ﷺ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ فَأَتَيْتُهُ بِهِ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவை நோக்கி (ஹிஜ்ரத் பயணமாக) வந்துகொண்டிருந்தபோது, சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான். அவனுக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தித்தார்கள். உடனே அவனது குதிரை அவனுடன் (பூமியில்) புதைந்தது. அப்போது அவன், "எனக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்; நான் உங்களுக்கு எவ்விதத் தீங்கும் செய்யமாட்டேன்" என்று கூறினான். அவ்வாறே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தாகம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் ஒரு ஆட்டு இடையனைக் கடந்து சென்றார்கள். அபூபக்ர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நான் ஒரு கிண்ணத்தை எடுத்து, அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காகச் சிறிது பாலைக் கறந்தேன். அதை அவர்களிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்தேன். (எனது மனம்) திருப்தியடையும் அளவுக்கு அவர்கள் அதனை அருந்தினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
6281ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنِي الْفَضْلُ بْنُ الْحُبَابِ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ الْغُدَانِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ: سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ: اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ عَازِبٍ رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعَازِبٍ: مُرِ الْبَرَاءَ فَلْيَحْمِلْهُ إِلَى أَهْلِي، فَقَالَ لَهُ عَازِبٌ: لَا حَتَّى تُحَدِّثُنِي كَيْفَ صَنَعْتَ أَنْتَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، حِينَ خَرَجْتُمَا مِنْ مَكَّةَ، وَالْمُشْرِكُونَ يَطْلُبُونَكُمْ؟ فَقَالَ: §ارْتَحَلْنَا مِنْ مَكَّةَ فَأَحْيَيْنَا لَيْلَتَنَا حَتَّى أَظْهَرْنَا، وَقَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ، فَرَمَيْتُ بِبَصَرِي، هَلْ نَرَى ظِلًّا نَأْوِي إِلَيْهِ؟ فَإِذَا أَنَا بِصَخْرَةٍ، فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهَا، فَإِذَا بَقِيَّةُ ظِلِّهَا، فَسَوَّيْتُهُ، ثُمَّ فَرَشْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ قُلْتُ: اضْطَجِعْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَاضْطَجَعَ، ثُمَّ ذَهَبْتُ أَنْظُرُ، هَلْ أَرَى مِنَ الطَّلَبِ أَحَدًا؟ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ يَسُوقُ غَنَمَهُ إِلَى الصَّخْرَةِ، يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أُرِيدُ - يَعْنِي الظِّلَّ - فَسَأَلْتُهُ، فَقُلْتُ: لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ؟ قَالَ الْغُلَامُ: لِفُلَانِ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ، فَعَرَفْتُهُ، فَقُلْتُ: هَلْ فِي غَنَمِكَ مِنْ لَبَنٍ؟ قَالَ: نَعَمْ، قُلْتُ: هَلْ أَنْتَ حَالِبٌ لِي؟ قَالَ: نَعَمْ، فَأَمَرْتُهُ، فَاعْتَقَلَ شَاةً مِنْ غَنَمِهِ، وَأَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ ضَرْعَهَا مِنَ الْغُبَارِ، ثُمَّ أَمَرْتُهُ أَنْ يَنْفُضَ كَفَّيْهِ، فَقَالَ هَكَذَا، وَضَرَبَ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الْأُخْرَى، فَحَلَبَ لِي كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، وَقَدْ رَوَيْتُ مَعِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِدَاوَةً عَلَى فَمِهَا خِرْقَةٌ، فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرُدَ أَسْفَلُهُ فَانْتَهَيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَوَافَقْتُهُ قَدِ اسْتَيْقَظَ، فَقُلْتُ: اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَشَرِبَ، فَقُلْتُ: قَدْ آنَ الرَّحِيلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَارْتَحَلْنَا وَالْقَوْمُ يَطْلُبُونَنَا، فَلَمْ يُدْرِكْنَا أَحَدٌ مِنْهُمْ غَيْرُ سُرَاقَةِ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ عَلَى فَرَسٍ لَهُ، فَقُلْتُ: هَذَا الطَّلَبُ قَدْ لَحِقَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: فَبَكَيْتُ، فَقَالَ: «لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»، فَلَمَّا دَنَا مِنَّا، وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ قِيدُ رُمْحَيْنِ أَوْ ثَلَاثٍ، قُلْتُ: هَذَا الطَّلَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ لَحِقَنَا، فَبَكَيْتُ، قَالَ: «مَا يُبْكِيكَ؟ »، قُلْتُ: أَمَا وَاللَّهِ مَا عَلَى نَفْسِي أَبْكِي، وَلَكِنْ أَبْكِي عَلَيْكَ، فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: «اللَّهُمَّ اكْفِنَاهُ بِمَا شِئْتَ»، قَالَ: فَسَاخَتْ بِهِ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهَا فَوَثَبَ عَنْهَا، ثُمَّ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ، فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُنَجِّينِي مِمَّا أَنَا فِيهِ، فَوَاللَّهِ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي مِنَ الطَّلَبِ، وَهَذِهِ كِنَانَتِي، فَخُذْ مِنْهَا سَهْمًا، فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغَنَمِي فِي مَكَانِ كَذَا وَكَذَا، فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا حَاجَةَ لَنَا فِي إِبِلِكَ»، وَدَعَا لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَانْطَلَقَ رَاجِعًا إِلَى أَصْحَابِهِ، وَمَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، حَتَّى أَتَيْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا، فَتَنَازَعَهُ الْقَوْمُ، أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي أَنْزِلُ اللَّيْلَةَ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ»، فَخَرَجَ النَّاسُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فِي الطُّرُقِ، وَعَلَى الْبُيُوتِ مِنَ الْغِلْمَانِ وَالْخَدَمِ يَقُولُونَ جَاءَ مُحَمَّدٌ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَلَمَّا أَصْبَحَ انْطَلَقَ، فَنَزَلَ حَيْثُ أُمِرَ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ صَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ سِتَّةَ عَشَرَ شَهْرًا أَوْ سَبْعَةَ عَشَرَ شَهْرًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ أَنْ يُوَجَّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ جَلَّ وَعَلَا: {قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} قَالَ: وَقَالَ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ وَهُمُ الْيَهُودُ: {مَا وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمِ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا} فَأَنْزَلَ اللَّهُ جَلَّ وَعَلَا: {قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} ، قَالَ: وَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ، فَخَرَجَ بَعْدَمَا صَلَّى فَمَرَّ عَلَى قَوْمٍ مِنَ الْأَنْصَارِ وَهُمْ رُكُوعٌ فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ، فَقَالَ: هُوَ يَشْهَدُ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَأَنَّهُ قَدْ وُجِّهَ نَحْوَ الْكَعْبَةِ، فَانْحَرَفَ الْقَوْمُ حَتَّى تَوَجَّهُوا إِلَى الْكَعْبَةِ، قَالَ الْبَرَاءُ: وَكَانَ أَوَّلُ مَنْ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ بْنِ قُصَيٍّ، فَقُلْنَا لَهُ: مَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: هُوَ مَكَانَهُ وَأَصْحَابُهُ عَلَى أَثَرِي، ثُمَّ أَتَى بَعْدَهُ عَمْرُو بْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى أَخُو بَنِي فِهْرٍ، فَقُلْنَا: مَا فَعَلَ مَنْ وَرَاءَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ؟ قَالَ: هُمُ الْآنَ عَلَى أَثَرِي، ثُمَّ أَتَانَا بَعْدَهُ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ، وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ، وَبِلَالٌ، ثُمَّ أَتَانَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي عِشْرِينَ مِنْ أَصْحَابِهِ رَاكِبًا، ثُمَّ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَهُمْ، وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ، قَالَ الْبَرَاءُ: فَلَمْ يَقْدَمْ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَرَأْتُ سُوَرًا مِنَ الْمُفَصَّلِ، ثُمَّ خَرَجْنَا نَلْقَى الْعِيرَ، فَوَجَدْنَاهُمْ قَدْ حَذِرُوا
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (என் தந்தை) ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம் பதின்மூன்று திர்ஹம்களுக்கு ஒரு சேணத்தை விலைக்கு வாங்கினார்கள். பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "பராஉவிடம் இதை என் குடும்பத்தாரிடம் சுமந்து செல்லும்படி கூறுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள், "நீங்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் மக்காவிலிருந்து வெளியேறியபோது, இணைவைப்பாளர்கள் உங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்த நிலையில், நீங்கள் இருவரும் என்ன செய்தீர்கள் என்று எனக்கு அறிவிக்கும் வரை (அவரை அனுப்ப) மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் மக்காவிலிருந்து புறப்பட்டு, இரவு முழுவதும் (பயணம் செய்து) விழித்திருந்தோம். நண்பகல் நேரமாகி, உச்சி வெயில் கடுமையாகியபோது, நாங்கள் ஒதுங்குவதற்கு ஏதாவது நிழல் தெரிகிறதா என்று என் பார்வையைச் செலுத்தினேன். அப்போது ஒரு பாறையைக் கண்டேன். நான் அதனிடம் சென்றேன். அங்கு அதன் நிழல் சிறிதளவு மீதமிருந்தது. அதை நான் சமப்படுத்தி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (ஒரு விரிப்பை) விரித்தேன். பிறகு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! படுத்துறங்குங்கள்" என்றேன். அவர்கள் படுத்துறங்கினார்கள்.
பிறகு, எங்களைத் தேடி யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்ப்பதற்காக நான் சென்றேன். அப்போது ஓர் ஆட்டு இடையன் தன் ஆடுகளை அந்தப் பாறையை நோக்கி ஓட்டி வந்தான். நான் நாடியதை - அதாவது நிழலை - அவனும் நாடி வந்தான். நான் அவனிடம், "சிறுவனே! நீ யாருக்குச் சொந்தமானவன்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அந்தச் சிறுவன், "குறைஷியரில் இன்ன மனிதருக்கு" என்று கூறினான். நான் அவனை அறிந்துகொண்டேன். நான், "உன் ஆடுகளில் பால் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அவன், "ஆம்" என்றான். நான், "எனக்காக நீ பால் கறந்து தருவாயா?" என்று கேட்டேன். அவன், "ஆம்" என்றான். நான் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; அவன் தன் ஆடுகளிலிருந்து ஓர் ஆட்டைப் பிடித்துக் கட்டினான். அதன் மடியிலுள்ள புழுதியைத் தட்டிவிடுமாறு அவனுக்குக் கட்டளையிட்டேன். பிறகு அவனது இரு கைகளையும் தட்டி (சுத்தம் செய்து) கொள்ளுமாறு கட்டளையிட்டேன். அவன் இவ்வாறு செய்தான் என்று கூறி, (அறிவிப்பாளர்) தம் ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது தட்டிக் காட்டினார்.
அவன் எனக்காகச் சிறிதளவு பாலைக் கறந்தான். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக என்னுடன் ஒரு தோல் பாத்திரத்தை வைத்திருந்தேன். அதன் வாயில் ஒரு துணி (கட்டப்பட்டு) இருந்தது. நான் அந்தப் பாலின் மீது (சிறிது தண்ணீரை) ஊற்றினேன்; அதன் அடிப்பகுதி குளிர்ந்தது. நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் விழித்திருக்கக் கண்டேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பருகுங்கள்" என்றேன். அவர்கள் பருகினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! புறப்படுவதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது" என்றேன். நாங்கள் புறப்பட்டோம்.
(எதிரிகளான) அந்த மக்கள் எங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஅஷும் என்பவரைத் தவிர வேறு யாரும் எங்களை வந்தடையவில்லை. அவர் தனது குதிரையில் வந்தார். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களைத் தேடி வந்தவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்" என்று கூறிவிட்டு அழுதேன். அதற்கு அவர்கள், "கவலைப்படாதீர்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்" என்றார்கள். அவர் எங்களை நெருங்கியபோது, எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையே இரண்டு அல்லது மூன்று ஈட்டிகள் அளவு தூரமே இருந்தது. நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களைத் தேடி வந்தவர் நம்மை நெருங்கிவிட்டார்" என்று கூறிவிட்டு அழுதேன். அவர்கள், "உம்மை அழச் செய்வது எது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் எனக்காக அழவில்லை; ஆனால் உங்களுக்காகவே அழுகிறேன்" என்றேன்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். "இறைவா! நீ நாடியதைக் கொண்டு இவரிடமிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!" என்று கூறினார்கள். உடனே அவனது குதிரை அவனுடன் பூமியில் அதன் வயிறு வரை புதைந்தது. அவன் அதிலிருந்து குதித்தான். பிறகு, "முஹம்மதே! இது உமது வேலைதான் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். எனவே, நான் சிக்கியுள்ள இதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றும்படி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வீராக! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எனக்குப் பின்னால் உங்களைத் தேடி வருபவர்களை நான் திசைதிருப்பி விடுகிறேன். இதோ எனது அம்பறாத்தூணி! இதிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் இன்னின்ன இடத்தில் எனது ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளைக் கடந்து செல்வீர்கள். அதிலிருந்து உங்களுக்குத் தேவையானதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்றான். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது ஒட்டகங்களில் எங்களுக்கு எந்தத் தேவையுமில்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவனுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவன் தன் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்றான்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொடர்ந்து பயணம் செய்து, நாங்கள் இரவில் மதீனாவை வந்தடைந்தோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யாரிடம் தங்குவது என்பது குறித்து மக்கள் தங்களுக்குள் போட்டியிட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் இன்றிரவு அப்துல் முத்தலிபின் தாய்மாமன்மார்களான பனூ நஜ்ஜார் குலத்தாரிடம் தங்குவேன். இதன் மூலம் அவர்களை நான் கண்ணியப்படுத்துகிறேன்" என்றார்கள். நாங்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, சிறுவர்களும் பணியாளர்களும் வீதிகளிலும் வீடுகளின் மீதும் ஏறிக்கொண்டு, "முஹம்மத் வந்துவிட்டார்கள்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்!" என்று கூறிக் கொண்டு வெளியே வந்தனர்.
விடிந்ததும் அவர்கள் புறப்பட்டு, தங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட இடத்தில் தங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பைத்துல் முகத்திஸை நோக்கி பதினாறு அல்லது பதினேழு மாதங்கள் தொழுதார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவை நோக்கித் திரும்பப்படுவதையே விரும்பினார்கள். அப்போது மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், "(நபியே!) உம் முகம் வானத்தை நோக்கி அடிக்கடி திரும்புவதை நாம் காண்கிறோம். எனவே, நீர் விரும்பும் கிப்லாவை நோக்கி உம்மைத் திருப்புகிறோம். ஆகவே, உமது முகத்தை மஸ்ஜிதுல் ஹராம் (கஅபா) திசையின் பக்கம் திருப்பிக்கொள்வீராக!" (அல்குர்ஆன் 2:144) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: மக்களில் அறிவீனர்களான யூதர்கள், "அவர்கள் (முஸ்லிம்கள்) இதுவரை முன்னோக்கியிருந்த அவர்களின் கிப்லாவிலிருந்து அவர்களைத் திருப்பியது எது?" என்று கேட்டனர். அதற்கு மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், "கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவன் நாடியவரை நேரான வழியில் செலுத்துகிறான் என்று (நபியே!) கூறுவீராக!" (அல்குர்ஆன் 2:142) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு மனிதர் தொழுதார். அவர் தொழுதுவிட்டு வெளியேறியபோது, அன்சாரிகளில் ஒரு கூட்டத்தினரைக் கடந்து சென்றார். அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகையில் பைத்துல் முகத்திஸை நோக்கி ருகூஃ நிலையில் இருந்தனர். அவர், "தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுததாகவும், அவர்கள் கஅபாவை நோக்கித் திருப்பப்பட்டுவிட்டார்கள் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றார். உடனே அந்த மக்கள் கஅபாவை நோக்கித் திரும்பினார்கள்.
பராஉ (ரழி) கூறுகிறார்: முஹாஜிர்களில் முதன்முதலாக எங்களிடம் வந்தவர் குஸைய்யின் வழித்தோன்றலான பனூ அப்துத் தார் குலத்தைச் சேர்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) ஆவார். நாங்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?" என்று கேட்டோம். அவர், "அவர்கள் தங்களது இடத்திலேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களின் தோழர்கள் என் பின்னால் வருகிறார்கள்" என்றார். பிறகு அவருக்குப் பின்னால் பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தைச் சேர்ந்த பார்வையற்றவரான அம்ர் பின் உம்மி மக்தூம் (ரழி) வந்தார். நாங்கள், "உங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் என்ன செய்தார்கள்?" என்று கேட்டோம். அவர், "அவர்கள் இப்போது என் பின்னால் வருகிறார்கள்" என்றார்.
பிறகு அவருக்குப் பின்னால் அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி), சஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி), பிலால் (ரழி) ஆகியோர் எங்களிடம் வந்தனர். பிறகு உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தமது தோழர்கள் இருபது பேருடன் வாகனத்தில் எங்களிடம் வந்தார்கள். பிறகு அவர்களுக்குப் பின்னால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்தார்கள்; அவர்களுடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.
பராஉ (ரழி) கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வருவதற்கு முன்பாகவே, நான் முஃபஸ்ஸல் அத்தியாயங்களில் சிலவற்றை ஓதி (மனனம் செய்து) விட்டேன். பிறகு நாங்கள் (குறைஷியரின்) வியாபாரக் கூட்டத்தைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டோம். அவர்கள் எச்சரிக்கையாகிவிட்டதை நாங்கள் கண்டோம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له