"நாங்கள் அபூபக்ர் அஸ்சித்தீக் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள் முஸ்லிம்களில் ஒரு மனிதர் மீது கோபப்பட்டார்கள்; மிகவும் கடுமையாகவே கோபப்பட்டார்கள். நான் அதைப் பார்த்தபோது, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரின் கலீஃபாவே! நான் இவருடைய கழுத்தை வெட்டட்டுமா?’ என்று கேட்டேன். நான் அவரைக் கொல்வதைப் பற்றி குறிப்பிட்டதும், அவர்கள் அந்தப் பேச்சை முற்றிலுமாகத் தவிர்த்துவிட்டு, வேறு விஷயங்களைப் பேசலானார்கள் (அல்லது வேறு வகையான பேச்சுக்கு மாறினார்கள்). நாங்கள் பிரிந்து சென்றபோது, அவர்கள் என்னை அழைத்து அனுப்பி, 'அபூ பர்ஸாவே! நீங்கள் என்ன சொன்னீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'நான் என்ன சொன்னேன் என்பதை மறந்துவிட்டேன்; எனக்கு நினைவூட்டுங்கள்' என்றேன். அவர்கள், 'நீங்கள் என்ன சொன்னீர்கள் என்பது உங்களுக்கு நினைவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக' என்றேன். அவர்கள், 'நான் ஒரு மனிதர் மீது கோபமாக இருந்ததை நீங்கள் பார்த்தபோது, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரின் கலீஃபாவே! நான் இவருடைய கழுத்தை வெட்டட்டுமா?’ என்று நீங்கள் கேட்டது உங்களுக்கு நினைவில்லையா? நீங்கள் உண்மையிலேயே அதைச் செய்திருப்பீர்களா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இப்போது நீங்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டாலும், நான் அதைச் செய்வேன்' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு அது வேறு யாருக்கும் உரியதல்ல' என்று கூறினார்கள்."