ஒருவர் அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "ஹுனைன் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டுவிட்டு நீங்கள் ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர் கூறினார்: "ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓடவில்லை. ஹவாஸின் கூட்டத்தார் (கைதேர்ந்த) வில்லாளிகளாக இருந்தனர். நாங்கள் அவர்களைச் சந்தித்தபோது அவர்கள் மீது பாய்ந்தோம்; அவர்கள் தோற்று ஓடினார்கள். அப்போது முஸ்லிம்கள் (போர்ச்) செல்வங்களை நோக்கிச் சென்றனர். உடனே அவர்கள் (எதிரிகள்) எங்களை அம்புகளால் எதிர்கொண்டனர். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓடவில்லை.

திண்ணமாக நான் அவர்களைப் பார்த்தேன்; அவர்கள் தங்களின் வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையின் மீதிருந்தார்கள். அபூ சுஃப்யான் (ரழி) அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்:

**'அனன்-நபிய்யு லா கதிப் - அனப்னு அப்தில் முத்தலிப்'**

(நான் இறைத்தூதர்; (இதில்) பொய்யில்லை. நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன் ஆவேன்)."

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருவர் அவர்களிடம், “ஓ அபூ உமாரா! ஹுனைன் (போர்) நாளில் நீங்கள் தப்பி ஓடினீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் தப்பி ஓடவில்லை. ஆனால், (போரின் ஆரம்பத்தில்) அவசரக்காரர்களான மக்களே தப்பி ஓடினார்கள். (அப்போது) ஹவாஸின் குலத்தினர் அவர்கள் மீது அம்பெய்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையின் மீது அமர்ந்திருந்தார்கள்; அபூ சுஃப்யான் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நான் உண்மையான நபி, நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன்’ என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்.”

அபூ இஸ்ஹாக் அறிவித்தார்கள்: நான் கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, அல்-பரா (ரழி) அவர்களிடம் (ஒரு கேள்வி) கேட்கப்பட்டது: “(ஹுனைன் போரன்று) தாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் (சேர்ந்து) புறமுதுகிட்டு ஓடினீர்களா?” அதற்கு அவர்கள், “நபி (ஸல்) அவர்களைப் பொறுத்தவரை, இல்லை (அவர்கள் ஓடவில்லை). (அப்போது எதிரிகள்) வில்லாளிகளாக இருந்தனர் (என்றாலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் உறுதியாக நின்றார்கள்). (அந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில்) நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நான் இறைத்தூதர்; (இதில்) பொய்யில்லை. நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன்’ என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஒருவர் பராஃ (ரழி) அவர்களிடம், 'அபூ உமாரா அவர்களே! ஹுனைன் தினத்தன்று நீங்கள் (புறமுதுகிட்டு) ஓடிவிட்டீர்களா?' என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறமுதுகு காட்டவில்லை; ஆனால், அவருடைய தோழர்களில் இளைஞர்களும், (போரில்) சுறுசுறுப்பானவர்களும், (முழுமையான) கவசங்கள் அற்றவர்களாகவோ அல்லது அதிக ஆயுதங்கள் அற்றவர்களாகவோ (முன்னேறிச்) சென்றார்கள். அவர்கள் ஹவாஸின் மற்றும் பனூ நஸ்ர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வில்லாளிகள் கூட்டத்தைச் சந்தித்தார்கள். (அவர்கள் மிகச் சிறந்த வில்லாளிகளாக இருந்ததால்) அவர்களுடைய அம்புகள் ஒருபோதும் இலக்கைத் தவறவிடுவதில்லை. அவர்கள் அந்த இளைஞர்கள் மீது சரமாரியாக அம்பெய்தார்கள்; அவர்களுடைய அம்புகள் தங்கள் இலக்குகளைத் தவறவிடுவதாக இல்லை. ஆகவே, இந்த இளைஞர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பக்கம் திரும்பினார்கள். அப்போது அவர்கள் தங்களுடைய வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையில் சவாரி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். அபூ சுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரித் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்கள் அதை வழிநடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். (அப்போது) அவர்கள் தங்களுடைய வாகனத்திலிருந்து இறங்கி, (அல்லாஹ்விடம்) உதவி கோரினார்கள். மேலும்:

'நானே நபி! இதில் பொய்யில்லை!
நானே அப்துல் முத்தலிபின் மகன்!'

என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் (சிதறி ஓடிய) தங்களுடைய வீரர்களைப் போர் அணிவகுப்பில் நிறுத்தினார்கள்.'

அபூ இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் பராஃ (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "அபூ உமாரா அவர்களே! ஹுனைன் தினத்தன்று நீங்கள் (போர்க்களத்திலிருந்து) புறமுதுகிட்டு ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறமுதுகிடவில்லை என்று நான் சாட்சியமளிக்கிறேன். ஆனால், மக்களில் லேசான கவசமுடையவர்களும் கவசமற்றவர்களும் (முன்னேறிச் சென்று) ஹவாஸின் கூட்டத்தாரை நோக்கிச் சென்றார்கள். அவர்களோ வில்லாளிகளாக இருந்தனர். அவர்கள் வெட்டுக்கிளிக் கூட்டம் போன்று அம்புகளை இவர்கள் மீது சரமாரியாகப் பொழிந்தனர். இதனால் அவர்கள் (முஸ்லிம்கள்) சிதறி ஓடினர்.

பின்னர் மக்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கித் திரும்பினர். அபூ சுஃப்யான் இப்னு அல்ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் நபியவர்களின் கோவேறு கழுதையை அதன் லகானைப் பிடித்து இழுத்துச் சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி, வெற்றியைக் கோரி பிரார்த்தித்தார்கள். மேலும் அவர்கள், 'நான் நபி என்பதில் பொய்யில்லை; நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன்' என்று கூறினார்கள். மேலும், 'அல்லாஹும்ம நஸ்ஸில் நஸ்ரக்க' (யா அல்லாஹ்! உனது உதவியை இறக்குவாயாக!) என்றும் பிரார்த்தித்தார்கள்."

பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! போர் உக்கிரமடையும் போது நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பாதுகாப்புத் தேடுவோம். எங்களில் யார் நபியவர்களுக்கு இணையாக (அருகில்) நிற்கிறாரோ அவரே எங்களில் மாவீரராகக் கருதப்படுவார்." (இங்கு 'அவர்' என்பது நபி (ஸல்) அவர்களைக் குறிக்கிறது.)

பரா (ரழி) அவர்களிடம் கைஸ் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், "ஹுனைன் நாளன்று நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டு ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு பரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓடவில்லை. அந்நாளில் ஹவாஸின் குலத்தார் (சிறந்த) வில்லாளிகளாகத் திகழ்ந்தனர். நாங்கள் அவர்கள் மீது தாக்குதல் தொடுத்தபோது அவர்கள் பின்வாங்கினர். உடனே நாங்கள் போர்க்களப் பொருட்களைக் கைப்பற்றுவதில் முனைந்தோம். அப்போது அவர்கள் அம்புகளால் எங்களை எதிர்கொண்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையின் மீது அமர்ந்திருப்பதையும், அபூ சுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்திருப்பதையும் நான் கண்டேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள்,

'அனன்-நபிய்யு லா கதிப்! அனப்னு அப்தில் முத்தலிப்!'
(நான் இறைத்தூதர்; இதில் பொய்யில்லை! நான் அப்துல் முத்தலிபின் வழித்தோன்றல்!)

என்று முழங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்."

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"ஒரு மனிதர் எங்களிடம், 'அபூ உமாரா அவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டு (போர்க்களத்திலிருந்து) ஓடிவிட்டீர்களா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (அல்-பராஃ) கூறினார்கள்: 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர்க்களத்தை விட்டு) பின்வாங்கவில்லை. ஆனால், (முன்னணியில் இருந்த) அவசரக்காரர்கள் சிலர் (பயந்து) பின்வாங்கினர்; ஹவாஸின் (பழங்குடியினர்) அவர்களை அம்புகளால் தாக்கினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் கோவேறு கழுதையின் மீது இருந்தார்கள்; அபூ சுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரித் பின் அப்துல் முத்தலிப் அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உரத்த குரலில்),

**'அனன்-நபிய்யு லா கதிப்! அனப்னு அப்தில் முத்தலிப்!'**
(நான் நபி என்பதில் பொய்யில்லை! நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன்!)

என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.'"

அபூ ஈஸா (இமாம் திர்மிதி) கூறினார்கள்: இந்தத் தலைப்பில் அலீ (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிப்புகள் உள்ளன. மேலும் இது 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' ஆகும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்த நோயின்போது அவர்களிடமிருந்து வெளியே வந்தார்கள். (அப்துல்லாஹ் இப்னு கஅப் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: என் தந்தை கஅப் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (தவ்பா ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட) மூவரில் ஒருவராக இருந்தார்கள்.) அப்போது மக்கள், "ஓ அபுல் ஹஸன்! இன்று காலை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும், இன்று காலை அவர்கள் நலமடைந்துவிட்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். (இதைக் கேட்டதும்) அப்பாஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள், அலி (ரழி) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அவரிடம், "நீர் கவனிக்கவில்லையா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இன்னும் மூன்று நாட்களில் நீங்கள் ஓர் ஆளப்படும் குடிமகனாக ஆகிவிடுவீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த நோயினால் மரணமடைந்துவிடுவார்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். பனூ அப்துல் முத்தலிப் குடும்பத்தினர் மரணிக்கவிருக்கும்போது, அவர்களுடைய முகங்களில் மரண(த்தின் அறிகுறி)யை நான் அறிவேன். நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, இந்த ஆட்சிப் பொறுப்பு யாருக்குக் கிடைக்கும் என்று அவர்களிடம் கேட்போம். அது நமக்குரியதாக இருந்தால், நாம் அதை அறிந்துகொள்வோம்; அது நம்மையல்லாத பிறருக்குரியதாக இருந்தால், (அவர்களிடம்) நாம் பேசுவோம், மேலும் நம்மை நல்லவிதமாக கவனித்துக்கொள்ளுமாறு அவருக்கு அவர்கள் அறிவுறுத்தலாம்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாம் அதற்காக அவர்களிடம் கேட்டு, அவர்கள் நமக்கு அதை மறுத்துவிட்டால், அதற்குப் பிறகு மக்கள் ஒருபோதும் அதை நமக்குத் தரமாட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அதைக் கேட்கவே மாட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்-பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அவரிடம், "அபூ உமாராவே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வாங்கவில்லை, ஆனால் (போர்க்களத்தில்) விரைந்து சென்ற மக்கள் (அல்லது முன்களப் படையினர்) பின்வாங்கினார்கள்; ஹவாஸின் கூட்டத்தினர் அவர்களை அம்புகளால் எதிர்கொண்டனர் (தாக்கினர்). அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களது கோவேறு கழுதையின் மீது இருந்தார்கள். அபூ சுஃப்யான் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்திருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கவிதை நடையில் கூறினார்கள்: 'நான் ஒரு நபி, இது பொய்யில்லை! நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகன்!'"