"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு மாலை நேரத் தொழுகைகளில் ஒன்றைத் தொழுவித்தார்கள். (அறிவிப்பாளர் இப்னு சீரீன் கூறுகிறார்: 'அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அந்தத் தொழுகையின் பெயரைக் குறிப்பிட்டார்கள்; ஆனால் நான் அதை மறந்துவிட்டேன்.') நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்த பின் ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு பள்ளிவாசலில் குறுக்காக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மரக்கட்டையை நோக்கி எழுந்து சென்று, கோபமானவர் போன்று அதன் மீது சாய்ந்து கொண்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் வலது கையை இடது கையின் மீது வைத்தார்கள்; விரல்களை ஒன்றுடன் ஒன்று கோர்த்துக் கொண்டார்கள்; வலது கன்னத்தை இடது உள்ளங்கையின் பின்புறம் வைத்தார்கள். (தொழுகை முடிந்துவிட்டதென எண்ணி) அவசரக்காரர்கள் பள்ளிவாசலின் வாயில்கள் வழியாக வெளியேறிச் சென்றனர். அவர்கள், 'தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று பேசிக்கொண்டனர். அந்தக் கூட்டத்தில் அபூபக்கர் (ரழி), உமர் (ரழி) ஆகியோரும் இருந்தனர். ஆயினும், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (அது பற்றிக்) பேச அவர்கள் அஞ்சினர். அந்தக் கூட்டத்தில் நீண்ட கைகளையுடைய ஒருவர் இருந்தார்; அவர் 'துல்-யதைன்' என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா? அல்லது தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா?' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் மறக்கவுமில்லை; தொழுகை குறைக்கப்படவுமில்லை' என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு (மக்களிடம்), 'துல்-யதைன் கூறுவது உண்மைதானா?' என்று கேட்டார்கள். மக்கள், 'ஆம்' என்றனர். உடனே (தொழுமிடத்திற்கு) முன்னே சென்று, விடுபட்டதைத் தொழுதார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் ('அல்லாஹு அக்பர்') கூறி, (வழமையாகச்) செய்யும் ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்ட நேரமோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தி தக்பீர் ('அல்லாஹு அக்பர்') கூறினார்கள். பிறகு மீண்டும் தக்பீர் ('அல்லாஹு அக்பர்') கூறி, (வழமையாகச்) செய்யும் ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்ட நேரமோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தி தக்பீர் ('அல்லாஹு அக்பர்') கூறினார்கள்."
(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: மக்கள் இப்னு சீரீனிடம்), "பிறகு ஸலாம் கொடுத்தார்களா?" என்று கேட்டிருக்கலாம். அதற்கு அவர், "இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள், 'பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தார்கள்' என்று கூறியதாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது" என்று பதிலளித்தார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ளுஹ்ர் தொழுகையை இரண்டு ரக்அத்துகளாகத் தொழுவித்தார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு பள்ளிவாசலின் முன்புறம் இருந்த ஒரு மரக்கட்டையின் அருகே சென்று, அதன் மீது தமது கையை வைத்தார்கள். அந்நாளில் மக்களிடையே அபூ பக்ர் (ரழி), உமர் (ரழி) ஆகியோரும் இருந்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேச அஞ்சினர். மக்களில் அவசரமாகச் செல்பவர்கள் வெளியேறி, "தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினர்.
அக்கூட்டத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் யாரை 'துல் யதைன்' என்று அழைப்பார்களோ அந்த மனிதர் இருந்தார். அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா? அல்லது தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் மறக்கவுமில்லை; தொழுகை குறைக்கப்படவுமில்லை" என்று கூறினார்கள்.
மக்கள், "இல்லை (அப்படியல்ல); அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்கள்" என்று கூறினர்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "துல் யதைன் உண்மையைத்தான் சொல்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு எழுந்து (விடுபட்ட) இரண்டு ரக்அத்துகளைத் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி, தமது (வழமையான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்டதாகவோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தித் தக்பீர் கூறினார்கள். பிறகு (மீண்டும்) தமது (வழமையான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்டதாகவோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தித் தக்பீர் கூறினார்கள்.
"நபி (ஸல்) அவர்கள் பிற்பகல் தொழுகைகளில் ஒன்றை எங்களுக்குத் தொழுவித்தார்கள்." (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: 'அது எந்தத் தொழுகை என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்' என்று அபூ ஹுரைரா (ரலி) கூறினார்கள்). "நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்துவிட்டு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு பள்ளிவாசலில் (குறுக்காக) வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மரக்கட்டையின் அருகே சென்று, கோபமாக இருப்பவர் போன்று அதன் மீது தங்கள் கையை ஊன்றிக்கொண்டார்கள். (தொழுகை முடிந்துவிட்டது என எண்ணி) அவசரக்காரர்கள் பள்ளிவாசலின் வாசல்கள் வழியாக வெளியேறினர். அவர்கள் 'தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று பேசிக்கொண்டனர்.
அங்கிருந்த மக்களிடையே அபூபக்ர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகியோரும் இருந்தனர். ஆயினும், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசுவதற்கு அவ்விருவரும் பயந்தார்கள் (தயங்கினார்கள்). அம்மக்களில் நீண்ட கைகளையுடைய ஒரு மனிதர் இருந்தார்; அவர் 'துல்யதைன்' என்று அழைக்கப்படுவார். அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா? அல்லது தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா?' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் மறக்கவும் இல்லை; தொழுகை குறைக்கப்படவும் இல்லை' என்று கூறினார்கள்.
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்களைப் பார்த்து), 'துல்யதைன் கூறுவது உண்மைதானா?' என்று கேட்டார்கள். மக்கள் 'ஆம்' என்றனர். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுமிடத்திற்குத்) திரும்பி வந்து, விடுபட்டதைத் தொழுதுவிட்டு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி, தமது (வழக்கமான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்ட நேரமோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தமது தலையை உயர்த்தி தக்பீர் கூறினார்கள். பிறகு (மீண்டும்) தக்பீர் கூறி, தமது (வழக்கமான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்ட நேரமோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தமது தலையை உயர்த்தி தக்பீர் கூறினார்கள்."