அபூ ஸஈத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

'என் தாய் என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பினார்கள். நான் அவர்களிடம் வந்து அமர்ந்தேன். அவர்கள் என் பக்கம் திரும்பி, 'யார் பிறரைச் சாராமல் வாழ விரும்புகிறாரோ, சர்வவல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், அவரைப் பிறரைச் சாராதவராக ஆக்குவான். யார் (பிறரிடம்) கேட்பதிலிருந்து தன்னைத் தடுத்துக் கொள்ள விரும்புகிறாரோ, சர்வவல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், அவர் தன்னைத் தடுத்துக் கொள்ள உதவுவான். யார் தனக்குக் கிடைத்ததைக் கொண்டு போதுமாக்கிக் கொள்ள விரும்புகிறாரோ, சர்வவல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் அவருக்குப் போதுமானவனாவான். ஒரு ஊக்கியா மதிப்புள்ள பொருள் தம்மிடம் இருக்கும்போது யார் (பிறரிடம்) கேட்கிறாரோ, அவர் மிகவும் வற்புறுத்திக் கேட்கிறார்' என்று கூறினார்கள்.

நான் (எனக்குள்), 'எனது பெண் ஒட்டகமான அல்-யாகூதா ஒரு ஊக்கியாவை விட அதிக மதிப்புடையது' என்று கூறினேன். எனவே நான் திரும்பி வந்துவிட்டேன்; மேலும் அவர்களிடம் எதையும் கேட்கவில்லை.'