அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களிடையே (ஒரு வழக்கம்) இருந்தது. அவர்களில் எவரேனும் நோன்பு நோற்று, நோன்பு திறக்கும் நேரம் வந்ததும் (உண்பதற்கு முன்பே) உறங்கிவிட்டால், அவர் அந்த இரவிலும், மறுநாள் மாலை வரையிலும் உண்ண மாட்டார்கள்.

கைஸ் பின் ஸிர்மா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருந்தார்கள். நோன்பு திறக்கும் நேரம் வந்ததும் தம் மனைவியிடம் வந்து, "உன்னிடம் உணவு ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் மனைவி, "இல்லை, ஆனால் நான் சென்று உங்களுக்காக (உணவைத்) தேடி வருகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர் பகலில் வேலை செய்பவராக இருந்ததால், (களைப்பினால்) தூக்கம் அவரை மிகைத்து உறங்கிவிட்டார்கள். அவர் மனைவி (திரும்ப) வந்து அவரைப் பார்த்தபோது, "உங்களுக்கு ஏற்பட்ட நஷ்டமே!" (உணவருந்த முடியாமல் போய்விட்டதே!) என்றார்கள்.

நண்பகலானபோது, அவர் மயக்கமடைந்தார்கள். இவ்விஷயம் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. அப்போது பின்வரும் வசனம் அருளப்பட்டது:

**'உஹில்ல லக்கும் லைலதஸ் ஸியாமிர் ரஃபது இலா நிஸாயிக்கும்'**
"நோன்பு கால இரவில் உங்கள் மனைவியருடன் கூடுவது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது." (அல்குர்ஆன் 2:187)

இதனால், அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். மேலும் (பின்வரும் வசனமும்) அருளப்பட்டது:

**'வ குலூ வஷ்ரபூ ஹத்தா யதபய்யன லகுமுல் கைத்துல் அப்யளு மினல் கைத்தில் அஸ்வத்'**
"வைகறையின் வெள்ளைக் கயிறு (இரவின்) கருப்புக் கயிற்றிலிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும் வரை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்." (அல்குர்ஆன் 2:187)