அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஹுனைன் (போர்) ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு சலசலப்பு (பின்வாங்கல்) ஏற்பட்டது. அப்போது இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம்களில் ஒருவரின் மீது மிகைத்து நிற்பதைக் கண்டேன். உடனே நான் சுற்றி வளைத்து அவனுக்குப் பின்னாலிருந்து வந்து, வாளால் அவனது தோள்பட்டை நரம்பில் வெட்டினேன். அவன் என் பக்கம் திரும்பி என்னை இறுக அணைத்தான்; அதிலிருந்து நான் மரண வாடையை உணர்ந்தேன். பிறகு மரணம் அவனைத் தழுவியது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்து, "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நாட்டம்" என்றார்கள். பிறகு மக்கள் (மீண்டும்) திரும்பினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்து, "யார் ஒரு (எதிரியைக்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு (அந்த எதிரியிடமிருந்து பெறப்பட்ட) அப்பொருட்கள் (சலப்) உரியன" என்று கூறினார்கள்.

நான் எழுந்து, "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்தேன். பிறகு (மீண்டும்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் ஒரு (எதிரியைக்) கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ, அவருக்கு அப்பொருட்கள் உரியன" என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து, "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்தேன். பிறகு மூன்றாவது முறையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைப் போலவே கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "உண்மைதான் இறைத்தூதர் அவர்களே! (இவர் கொன்ற) அந்த மனிதரின் பொருட்கள் என்னிடம் உள்ளன. எனவே இவரை எனக்காகத் திருப்திப்படுத்துங்கள் (இப்பொருட்களை எனக்கு விட்டுத்தரும்படிச் செய்யுங்கள்)" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்கர் அஸ்ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடும் அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, அவர் பெற்ற பொருட்களை உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அபூபக்கர்) உண்மையைச் சொன்னார்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அப்பொருட்களை எனக்குக் கொடுத்தார்கள். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று, பனூ சலிமா குலத்தில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் உரிமையாக்கிக்கொண்ட முதல் சொத்து அதுவேயாகும்.

அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஹுனைன் (போர்) நடந்த ஆண்டில் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு சறுக்கல் (பின்வாங்கல்) ஏற்பட்டது. அப்போது இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம்களில் ஒருவரை மிகைத்து (தாக்கிக் கொண்டு) இருப்பதை நான் கண்டேன். உடனே நான் அவனுக்குப் பின்னாலிருந்து சென்று, அவனது தோளுக்கும் கழுத்துக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் வாளால் வெட்டினேன். அவனது கவசத்தை நான் துண்டித்துவிட்டேன்.

அவன் என்னை நோக்கித் திரும்பி, என்னை இறுக அணைத்துக்கொண்டான். அந்த அணைப்பில் நான் மரணத்தின் வாடையை நுகர்ந்தேன். பிறகு மரணம் அவனைத் தழுவியது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான். பிறகு நான் உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்து, "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நாட்டம்!" என்றார்கள்.

பிறகு மக்கள் (ஓட்டத்திலிருந்து) திரும்பினர்; நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தார்கள். "யார் ஓர் எதிரியைக் கொன்று, அதற்குரிய சாட்சியையும் வைத்திருக்கிறாரோ அவருக்கே அந்த எதிரியின் உடைமைகள் (சல்பு) சேரும்" என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து, "எனக்காக சாட்சி சொல்வார் யார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்போலவே கூறினார்கள். நான் எழுந்து, "எனக்காக சாட்சி சொல்வார் யார்?" என்று கேட்டுவிட்டு (மீண்டும்) அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்போலவே கூறினார்கள். இம்முறை நான் எழுந்தேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டார்கள். நான் நடந்ததைத் தெரிவித்தேன். அப்போது (கூட்டத்திலிருந்த) ஒரு மனிதர், "இவர் சொல்வது உண்மைதான்! அந்த எதிரியின் உடைமைகள் என்னிடம் உள்ளன. இவரைத் திருப்திப்படுத்தி (விட்டுக் கொடுக்கச் செய்து) அவற்றை எனக்குப் பெற்றுத் தாருங்கள்" என்றார்.

உடனே அபூ பக்ர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அது முடியாது. அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடுகின்ற - அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, (அவருக்குச் சேரவேண்டிய) உடைமைகளை உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்வரமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் (அபூ பக்ர்) உண்மையைச் சொன்னார். அவற்றை அவருக்கே கொடுத்துவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் அவற்றை என்னிடம் ஒப்படைத்தார். நான் அவற்றை (விற்று), பனூ ஸலிமா பகுதியில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இதுவே நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றபின் சேர்த்த (நிலையான) முதல் சொத்தாகும்.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் (போர் நடந்த) ஆண்டில் (போருக்குச்) சென்றோம். நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, முஸ்லிம்களிடையே ஒரு (தற்காலிகப்) பின்னடைவு ஏற்பட்டது. அப்போது நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் முஸ்லிம் ஒருவரை மிகைத்து (அவர் மீது ஏறி) இருப்பதை கண்டேன். உடனே நான் சுற்றி வளைத்து அவனுக்குப் பின்னாலிருந்து சென்று, அவனது கழுத்துக்கும் தோளுக்கும் இடைப்பட்ட நரம்பில் வெட்டினேன். அவன் என் பக்கம் திரும்பி, என்னை இறுகக் கட்டிப் பிடித்தான். அந்தப் பிடியில் நான் மரணத்தின் வாடையை உணர்ந்தேன். பிறகு (மரணம்) அவனை ஆட்கொண்டது; அவன் என்னை விட்டுவிட்டான்.

பிறகு நான் உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் கட்டளை" என்றார்கள். பிறகு மக்கள் (மீண்டும் போர்க்களத்திற்குத்) திரும்பினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தார்கள். "யார் (எதிரி) ஒருவரைக் கொன்று, அதற்குரிய சான்றை வைத்திருக்கிறாரோ அவருக்கு, கொல்லப்பட்டவரிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான் நின்றேன். "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டேன். பிறகு அமர்ந்துவிட்டேன். பிறகு (இரண்டாம் முறையாக) நபி (ஸல்) அவர்கள் அதையே கூறினார்கள். நான் நின்றேன். "எனக்காக யார் சாட்சி சொல்வார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்துவிட்டேன். மூன்றாம் முறையாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதையே கூறினார்கள். நான் நின்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நான் நடந்ததை அவர்களுக்கு விவரித்தேன்.

அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் சொன்னது உண்மைதான். கொல்லப்பட்ட அந்த மனிதரின் பொருட்கள் என்னிடம் உள்ளன. இவருக்குரிய பங்கை விட்டுக் கொடுக்கும்படி இவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள் (நான் அதை வைத்துக் கொள்கிறேன்)" என்றார்.

(இதைக் கேட்ட) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அது முடியாது. அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடக்கூடிய அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை விடுத்து, (அந்தப் பொருட்களை) உமக்குக் கொடுக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடமாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் (அபூபக்கர்) உண்மையைச் சொன்னார். அதை அவரிடமே (அபூ கதாதாவிடமே) கொடுத்துவிடும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் அதை என்னிடம் கொடுத்தார். நான் அந்தக் கவசத்தை விற்று, பனூ சலமா குலத்தில் ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் உரிமையாக்கிக் கொண்ட முதல் சொத்து அதுவேயாகும்.

லைத் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "இல்லை! குறைஷியரில் உள்ள ஒரு சிறிய கழுதைப்புலிக்கு அதைக் கொடுத்துவிட்டு, அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்தை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கைவிட மாட்டார்கள்" என்று கூறியதாக உள்ளது. மேலும் அந்த ஹதீஸில், "நான் உரிமையாக்கிக் கொண்ட முதல் சொத்து" என்றும் இடம் பெற்றுள்ளது.