இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

6636ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ عَامِلاً فَجَاءَهُ الْعَامِلُ حِينَ فَرَغَ مِنْ عَمَلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَفَلاَ قَعَدْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ فَنَظَرْتَ أَيُهْدَى لَكَ أَمْ لاَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةً بَعْدَ الصَّلاَةِ فَتَشَهَّدَ وَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ، فَمَا بَالُ الْعَامِلِ نَسْتَعْمِلُهُ، فَيَأْتِينَا فَيَقُولُ هَذَا مِنْ عَمَلِكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ أَفَلاَ قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَنَظَرَ هَلْ يُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ، فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لاَ يَغُلُّ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا، إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا جَاءَ بِهِ لَهُ رُغَاءٌ، وَإِنْ كَانَتْ بَقَرَةً جَاءَ بِهَا لَهَا خُوَارٌ، وَإِنْ كَانَتْ شَاةً جَاءَ بِهَا تَيْعَرُ، فَقَدْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ ثُمَّ رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ حَتَّى إِنَّا لَنَنْظُرُ إِلَى عُفْرَةِ إِبْطَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو حُمَيْدٍ وَقَدْ سَمِعَ ذَلِكَ مَعِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلُوهُ‏.‏
அபூ ஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஜகாத் வசூலிக்க) ஒரு ஊழியரை நியமித்தார்கள். அந்த ஊழியர் தனது வேலையை முடித்த பிறகு திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! இது (ஜகாத் தொகை) உங்களுக்கானது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீர் உம்முடைய தந்தை அல்லது தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்து, உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மாலையில் தொழுகைக்குப் பிறகு எழுந்தார்கள். ஏகத்துவ உறுதிமொழி (தஷஹ்ஹுத்) கூறி, அல்லாஹ்வுக்குத் தகுதியான விதத்தில் அவனைப் புகழ்ந்துவிட்டுப் பிறகு கூறினார்கள்:

"இனி விஷயத்திற்கு வருவோம்! நாம் பணியில் அமர்த்தும் அந்த ஊழியருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் நம்மிடம் வந்து, 'இது உங்கள் பணி மூலம் வந்தது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறாரே! அவர் தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்து, அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கக் கூடாதா?

முஹம்மதுவின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எதையாவது மோசடி செய்தால், அவர் மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்து கொண்டே வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால், அது கனைத்துக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்; அது ஒரு பசுவாக இருந்தால், அது கத்திக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்; அது ஒரு ஆடாக இருந்தால், அது கத்திக்கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவர் அதைச் சுமந்து வருவார்." பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இறைவா!) நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுமைத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால் நாங்கள் அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மையைப் பார்த்தோம்."

(மேலும் அபூ ஹுமைத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து என்னுடன் சேர்ந்து ஜைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்களும் செவியுற்றார்கள். எனவே (வேண்டுமென்றால்) அவரிடமும் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
6979ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ اللُّتَبِيَّةِ، فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ، حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏‏.‏ ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي‏.‏ أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ، وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ، إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطِهِ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏ بَصْرَ عَيْنِي وَسَمْعَ أُذُنِي‏.‏
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ‘பனூ ஸுலைம்’ குலத்தாரின் ஸதகாவை (ஜகாத்தை) வசூலிக்க ‘இப்னுல் லுதபிய்யா’ என்று அழைக்கப்பட்ட ஒருவரை நியமித்தார்கள். அவர் (பணி முடிந்து) வந்தபோது (நபியிடம்) கணக்குக் காட்டினார். "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது தந்தை வீட்டிலோ உமது தாய் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? உமக்கு உமது அன்பளிப்பு வருகிறதா (இல்லையா) என்று பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்த பின் கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது! அல்லாஹ் எனக்குப் பொறுப்பளித்துள்ள பணிகளில் ஒன்றை நிர்வகிக்க உங்களில் ஒருவரை நான் நியமிக்கிறேன். அவரோ வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்டது' என்கிறார். அவர் தனது தந்தை வீட்டிலோ தனது தாய் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே? அவருக்குத் தனது அன்பளிப்பு வருகிறதா என்று பார்த்திருக்கலாமே? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் உரிமை இன்றி எதையேனும் எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைச் சுமந்தவராகவே அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார். எனவே, கனைக்கும் ஒட்டகத்தையோ, சப்தமிடும் மாட்டையோ, அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்த நிலையில் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் உங்களில் எவரையும் நான் பார்க்கக் கூடாது."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள்; எவ்வளவென்றால் அவர்களுடைய அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு (உயர்த்தினார்கள்). மேலும், "இறைவா! நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன் அல்லவா?" என்று கூறினார்கள்.

(அபூ ஹுமைத் கூறினார்:) இதை என் கண்கள் கண்டன; என் செவிகள் கேட்டன.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7174ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَةٍ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي‏.‏ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ ـ قَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ ـ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَا بَالُ الْعَامِلِ نَبْعَثُهُ، فَيَأْتِي يَقُولُ هَذَا لَكَ وَهَذَا لِي‏.‏ فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرُ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْتِي بِشَىْءٍ إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ ‏"‏ أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ثَلاَثًا‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ قَصَّهُ عَلَيْنَا الزُّهْرِيُّ‏.‏ وَزَادَ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ قَالَ سَمِعَ أُذُنَاىَ وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنِي، وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ سَمِعَهُ مَعِي‏.‏ وَلَمْ يَقُلِ الزُّهْرِيُّ سَمِعَ أُذُنِي‏.‏ ‏{‏خُوَارٌ‏}‏ صَوْتٌ، وَالْجُؤَارُ مِنْ تَجْأَرُونَ كَصَوْتِ الْبَقَرَةِ‏.‏
அபு ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'பனீ அஸத்' குலத்தைச் சேர்ந்த, 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை (ஜகாத்) வசூலிப்பதற்காக நியமித்தார்கள். அவர் (பணியிலிருந்து) திரும்பி வந்தபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (மேடையில்) நின்றார்கள் - (அறிவிப்பாளர்) சுஃப்யான், 'மிம்பரில் ஏறினார்கள்' என்று கூறினார் - பிறகு அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "நாம் (ஜகாத் வசூலிக்க) அனுப்பும் ஊழியருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் திரும்பி வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்குரியது' என்று கூறுகிறார். அவர் தம் தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியிருந்தால்) அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று அவர் பார்த்திருக்கலாமே! என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எவரேனும் எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைத் தன் கழுத்தில் சுமந்தவாறு வருவார். அது ஒட்டகமாக இருந்தால் கனைத்துக் கொண்டிருக்கும்; மாடாக இருந்தால் சப்தமிட்டுக் கொண்டிருக்கும்; ஆடாக இருந்தால் கத்திக் கொண்டிருக்கும்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் அக்குள்களின் வெண்மை எங்களுக்குத் தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். "நான் (இறைச் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேன் அல்லவா?" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் சுஃப்யான் கூறினார்: இதை அஸ்-ஸுஹ்ரி எங்களிடம் விவரித்தார்).

மேலும் ஹிஷாம், தம் தந்தை வழியாக அபு ஹுமைத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து கூடுதலாக அறிவிக்கிறார்: "என் காதுகள் இதைக் கேட்டன; என் கண்கள் அவர்களைப் பார்த்தன. (வேண்டுமென்றால்) ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்களிடம் கேளுங்கள். ஏனெனில், அவரும் என்னுடன் அதைச் செவியுற்றார்" என்று அபு ஹுமைத் (ரலி) கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
7197ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ ابْنَ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ، فَلَمَّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَاسَبَهُ قَالَ هَذَا الَّذِي لَكُمْ، وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَبَيْتِ أُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَ النَّاسَ وَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ رِجَالاً مِنْكُمْ عَلَى أُمُورٍ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ، فَيَأْتِي أَحَدُكُمْ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذِهِ هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَبَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا، فَوَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا ـ قَالَ هِشَامٌ ـ بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ جَاءَ اللَّهَ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، أَلاَ فَلأَعْرِفَنَّ مَا جَاءَ اللَّهَ رَجُلٌ بِبَعِيرٍ لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بِبَقَرَةٍ لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةٍ تَيْعَرُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ ‏"‏ أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏‏.‏
அபு ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'பனூ சுலைம்' குலத்தாரிடம் ஜகாத் வசூலிப்பதற்காக 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்பவரை நியமித்தார்கள். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கணக்குக் காட்டியபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது அன்பளிப்பு உம்மைத் தேடி வரும் வரை நீர் உம் தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது உம் தாயின் வீட்டிலோ உட்கார்ந்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து மக்களிடையே உரையாற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிய பின் கூறினார்கள்: "அம்மா பஃது! (அதன் பிறகு), அல்லாஹ் என் பொறுப்பில் ஒப்படைத்துள்ள சில பணிகளுக்காக உங்களில் சிலரை நான் நியமிக்கிறேன். (அப்படியிருக்க) உங்களில் ஒருவர் வந்து, 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் உண்மையாளராக இருந்தால், அவருக்குரிய அன்பளிப்பு அவரைத் தேடி வரும் வரை அவர் தம் தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தம் தாயின் வீட்டிலோ அமர்ந்திருக்கலாமே? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உங்களில் எவரும் அதிலிருந்து ('முறையற்ற விதமாக' என்று ஹிஷாம் கூறினார்) எதையும் எடுத்துக் கொண்டால், மறுமை நாளில் அதைத் தம் மீது சுமந்தவராகவே அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார்.

அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ்விடம் வரும்போது, உங்களில் ஒருவர் கத்தும் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது சப்தமிடும் மாட்டையோ, அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்து கொண்டு வருவதை நிச்சயமாக நான் அறியக் கூடாது."

பிறகு, அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். "நான் (இறைச்செய்தியைச்) சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1832 aஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَسْدِ يُقَالُ لَهُ ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ - قَالَ عَمْرٌو وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَلَى الصَّدَقَةِ - فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا لِي أُهْدِيَ لِي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ ‏"‏ مَا بَالُ عَامِلٍ أَبْعَثُهُ فَيَقُولُ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي ‏.‏ أَفَلاَ قَعَدَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ فِي بَيْتِ أُمِّهِ حَتَّى يَنْظُرَ أَيُهْدَى إِلَيْهِ أَمْ لاَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لاَ يَنَالُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى عُنُقِهِ بَعِيرٌ لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةٌ لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةٌ تَيْعِرُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ ‏.‏
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அஸ்த்’ குலத்தைச் சேர்ந்த ‘இப்னுல் லுத்பிய்யா’ என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை ஸதகா (வசூலிக்கும்) பொறுப்பாளராக நியமித்தார்கள். அவர் (தம் பணியை முடித்துத்) திரும்பி வந்தபோது, "இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (சொற்பொழிவு மேடை) மீது ஏறி நின்று, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து அவனைப் போற்றிய பின் கூறினார்கள்:

"நான் (பணிக்கு) அனுப்பும் ஒரு பணியாளருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் (வந்து), 'இது உங்களுக்குரியது; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறார். அவர் தனது தந்தையின் வீட்டிலோ அல்லது தனது தாயின் வீட்டிலோ அமர்ந்திருக்கலாமே! (அப்போது) தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று அவர் பார்த்திருக்கலாமே!

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்தால், அவர் மறுமை நாளில் சப்தமிடும் ஓர் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது சப்தமிடும் ஒரு மாட்டையோ, அல்லது கத்துகின்ற ஓர் ஆட்டையோ தன் கழுத்தில் சுமந்தவராகவே வருவார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் அக்குள்களின் வெண்மை எங்களுக்குத் தெரியும் அளவிற்குத் தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். பிறகு, "இறைவா! நான் (உன் செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டேனா?" என்று இரண்டு முறை கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
1832 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأَزْدِ عَلَى صَدَقَاتِ بَنِي سُلَيْمٍ يُدْعَى ابْنَ الأُتْبِيَّةِ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ قَالَ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَهَلاَّ جَلَسْتَ فِي بَيْتِ أَبِيكَ وَأُمِّكَ حَتَّى تَأْتِيَكَ هَدِيَّتُكَ إِنْ كُنْتَ صَادِقًا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ خَطَبَنَا فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللَّهُ فَيَأْتِي فَيَقُولُ هَذَا مَالُكُمْ وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ لِي ‏.‏ أَفَلاَ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا وَاللَّهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْهَا شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلاَّ لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلأَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللَّهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ أَوْ شَاةً تَيْعِرُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُئِيَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ ‏"‏ ‏.‏ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنِي ‏.‏
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பனூ சுலைம் குலத்தாரிடமிருந்து ஸதகா வசூலிப்பதற்காக அஸ்த் குலத்தைச் சேர்ந்த, 'இப்னுல் உத்பிய்யா' என்று அழைக்கப்படும் ஒருவரை (நிர்வாகியாக) நியமித்தார்கள். அவர் (பணி முடித்துத்) திரும்பி வந்தபோது, (நபிகளார்) அவரிடம் கணக்குக் கேட்டார்கள். அவர், "இது உங்களுக்குரிய செல்வம்; இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மையாளராக இருந்தால், உமது அன்பளிப்பு உம்மைத் தேடி வரும் வரை நீர் உமது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அமர்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே?" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் எங்களிடம் உரையாற்றினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனைப் போற்றினார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ள அதிகாரத்தின் கீழ்வரும் ஒரு பணிக்கு உங்களில் ஒருவரை நான் நியமிக்கிறேன். அவரோ வந்து, 'இது உங்களுக்குரிய செல்வம்; இது எனக்கு அளிக்கப்பட்ட அன்பளிப்பு' என்று கூறுகிறார். அவர் உண்மையாளராக இருந்தால், தனது அன்பளிப்பு தன்னைத் தேடி வரும் வரை தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் அவர் அமர்ந்திருக்க வேண்டியதுதானே?

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து உரிமையின்றி எதையேனும் எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதைத் தானே சுமந்தவராகவே அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார். உங்களில் எவரேனும் உறுமும் ஒட்டகத்தையோ, அல்லது கத்தும் பசுவையோ அல்லது கத்தும் ஆட்டையோ சுமந்தவராக அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை நான் நிச்சயமாக அறிவேன்."

பிறகு தங்கள் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்குத் தங்கள் இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். பிறகு, "அல்லாஹ்வே! நான் (உன் செய்தியை) சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) என் கண்கள் (இதை) கண்டன; என் காதுகள் கேட்டன.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح