حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَتَبَايَعُونَ لُحُومَ الْجَزُورِ إِلَى حَبَلِ الْحَبَلَةِ، قَالَ وَحَبَلُ الْحَبَلَةِ أَنْ تُنْتَجَ النَّاقَةُ مَا فِي بَطْنِهَا، ثُمَّ تَحْمِلَ الَّتِي نُتِجَتْ، فَنَهَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அறியாமைக் காலத்தில் மக்கள் ஒட்டக இறைச்சியை ‘ஹபல் அல்-ஹபலா’ (எனும் காலக்கெடு) வரை வியாபாரம் செய்து வந்தார்கள். ‘ஹபல் அல்-ஹபலா’ என்பது, (சினையாக உள்ள) ஒட்டகம் தன் வயிற்றிலுள்ள குட்டியை ஈன்று, பின்னர் ஈன்றெடுக்கப்பட்ட அக்குட்டி சினைப்படுவதாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் இத்தகைய வியாபாரத்தைத் தடுத்தார்கள்.