حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَتَى مَرِيضًا ـ أَوْ أُتِيَ بِهِ ـ قَالَ أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، اشْفِ وَأَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا . قَالَ عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ وَأَبِي الضُّحَى إِذَا أُتِيَ بِالْمَرِيضِ، وَقَالَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى وَحْدَهُ، وَقَالَ إِذَا أَتَى مَرِيضًا.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நோயாளியைச் சந்திக்கச் சென்றாலோ அல்லது ஒரு நோயாளி அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டாலோ (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:
**"அத்ஹிபில் பஃஸ ரப்பன் னாஸ், இஷ்ஃபி வ அன்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக, ஷிஃபாஅன் லா யுஹாதிரு ஸகமன்"**
(பொருள்: "மக்களின் இறைவனே! துன்பத்தை நீக்குவாயாக! குணப்படுத்துவாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உன் நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை; எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத ஒரு நிவாரணத்தை (அருள்வாயாக).")
தாபித்தும் நானும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். தாபித் அவர்கள், "ஓ அபூ ஹம்ஸா! நான் நோயுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அனஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ருக்யாவைக் கொண்டு நான் உங்களுக்கு ஓதிப்பார்க்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
தாபித் அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அனஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) ஓதினார்கள்:
**"அல்லாஹும்ம ரப்பந் நாஸ், முத்ஹிபல் பாஸ், இஷ்ஃபி அன்த்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷாஃபிய இல்லா அன்த்த, ஷிஃபாஅன் லா யுஹாதிரு ஸகமன்."**
(இதன் பொருள்: "இறைவா! மக்களின் அதிபதியே! துன்பத்தை நீக்குபவனே! குணமளிப்பாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உன்னைத் தவிர குணமளிப்பவர் வேறு யாருமில்லை. எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத ஒரு நிவாரணத்தை (அளிப்பாயாக).")
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُعَوِّذُ بَعْضَ أَهْلِهِ، يَمْسَحُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى وَيَقُولُ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَاسَ، اشْفِهِ وَأَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا . قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثْتُ بِهِ مَنْصُورًا فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாரில் சிலருக்கு (பாதுகாவல் தேடி) ஓதிப் பார்க்கும்போது, தமது வலது கரத்தால் தடவிக்கொடுத்து பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:
**“அல்லாஹும்ம! ரப்பந் நாஸ்! அத்ஹிபில் பஃஸ்! இஷ்ஃபிஹி வ அன்த்தஷ் ஷாஃபி! லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க! ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமன்”**
(பொருள்: அல்லாஹ்வே! மனிதர்களின் இரட்சகனே! இந்தத் துன்பத்தை அகற்றுவாயாக! இவரைக் குணப்படுத்துவாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உன்னுடைய குணமளித்தலைத் தவிர வேறு குணமளித்தல் இல்லை; எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத குணமளித்தல்.)
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ بَعْضَهُمْ يَمْسَحُهُ بِيَمِينِهِ أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا . فَذَكَرْتُهُ لِمَنْصُورٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنَحْوِهِ.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம் குடும்பத்தாரில்) சிலருக்கு (நோய் ஏற்படும்போது) ஓதிப்பார்கள் (அதாவது, பாதுகாப்புத் தேடுவார்கள்); தமது வலக் கரத்தால் அவர்களைத் தடவிக் கொடுப்பார்கள். (அப்போது பின்வருமாறு பிரார்த்திப்பார்கள்):
**"அத்ஹிபில் பஃஸ் ரப்பந் நாஸ், வஷ்பி அன்த்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க, ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமன்."**
(பொருள்: "மக்களின் இரட்சகனே! துன்பத்தைப் போக்குவாயாக! குணமளிப்பாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உனது நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை. எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத (முழுமையான) நிவாரணத்தை அளிப்பாயாக!")
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நோயாளியை நலம் விசாரிக்கச் சென்றால், (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:
"அத்ஹிபில் பாஸ், ரப்பந் நாஸ், இஷ்ஃபிஹி அன்த்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க, ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமா."
பொருள்: "மக்களின் இரட்சகனே! துன்பத்தைப் போக்குவாயாக. இவருக்கு (இந்த நோயாளியை) குணமளிப்பாயாக. நீயே குணமளிப்பவன். உனது நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை. நோயை அறவே விட்டுவைக்காத ஒரு நிவாரணத்தை (அளிப்பாயாக)."
அப்துல் அஸீஸ் பின் ஸுஹைப் அவர்கள் கூறினார்கள்: நானும் தாபித் அல்-புனானீயும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது தாபித் அவர்கள், 'அபூ ஹம்ஸாவே! நான் ஒரு நோயால் அவதிப்படுகிறேன்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அனஸ் (ரலி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ருக்யாவை (நோய் நீக்கும் பிரார்த்தனையை) நான் உமக்காக ஓதட்டுமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'ஆம்' என்றார். அப்போது அனஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) ஓதினார்கள்: 'இறைவா! மனிதர்களின் இரட்சகனே! துன்பத்தை நீக்குபவனே! குணமளிப்பாயாக. நீயே குணமளிப்பவன். உன்னைத் தவிர குணமளிப்பவன் யாருமில்லை. நோயை அறவே விட்டுவைக்காத ஒரு நிவாரணத்தை வழங்குவாயாக!'