இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2201 cஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ،
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَخِيهِ، مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ نَزَلْنَا مَنْزِلاً
فَأَتَتْنَا امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدَ الْحَىِّ سَلِيمٌ لُدِغَ فَهَلْ فِيكُمْ مِنْ رَاقٍ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مِنَّا مَا
كُنَّا نَظُنُّهُ يُحْسِنُ رُقْيَةً فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ فَأَعْطَوْهُ غَنَمًا وَسَقَوْنَا لَبَنًا فَقُلْنَا أَكُنْتَ
تُحْسِنُ رُقْيَةً فَقَالَ مَا رَقَيْتُهُ إِلاَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ ‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ لاَ تُحَرِّكُوهَا حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ
صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏ ‏ مَا
كَانَ يُدْرِيهِ أَنَّهَا رُقْيَةٌ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் (பயணத்தில்) ஓரிடத்தில் தங்கினோம். அப்போது ஒரு பெண்மணி எங்களிடம் வந்து, “எங்கள் குலத்தலைவர் (தேள்) தீண்டப்பட்டு (பாதிக்கப்பட்டு) இருந்தார். உங்களில் ஓதிப்பார்ப்பவர் எவரேனும் இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார். எங்களில் ஒருவர் அவருடன் (எழுந்து) சென்றார். அவர் (அவ்வாறு) நன்றாக ஓதிப்பார்ப்பார் என்று நாங்கள் எண்ணியிருக்கவில்லை. அவர் (அந்தத் தலைவருக்கு) ‘ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப்’ (அல்ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதிப்பார்த்தார். அவர் குணமடைந்தார். அவர்கள் அவருக்கு ஓர் ஆட்டு மந்தையைக் கொடுத்தார்கள்; எங்களுக்குப் பருகப் பாலும் கொடுத்தார்கள்.

நாங்கள் (அவரிடம்), “உமக்கு (நன்றாக) ஓதிப்பார்க்கத் தெரியுமா?” என்று கேட்டோம். அதற்கவர், “நான் ‘ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப்’ (அல்ஃபாத்திஹா) கொண்டே தவிர (வேறு எதனையும் கொண்டு) அவருக்கு ஓதிப்பார்க்கவில்லை” என்று கூறினார்.

நான், “அதை (ஆடுகளை) நாம் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வரும் வரை (பங்கிடவோ, பயன்படுத்தவோ) செய்யாதீர்கள்” என்று சொன்னேன். நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, இச்செய்தியை அவர்களிடம் கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், “அது (குணமளிக்கக்கூடிய) ஓதல் (ருக்யா) என்று அவருக்கு எப்படித் தெரியும்? (அந்த ஆடுகளைப்) பங்கிடுங்கள்; உங்களுடன் சேர்த்து எனக்கும் அதில் ஒரு பங்கை ஒதுக்குங்கள்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3418சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَهْطًا، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا فَنَزَلُوا بِحَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ - قَالَ - فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَىِّ فَشَفَوْا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ ‏.‏ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ نَزَلُوا بِكُمْ لَعَلَّ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَىْءٌ يَنْفَعُ صَاحِبَكُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ فَشَفَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ فَلاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَىْءٌ يَشْفِي صَاحِبَنَا يَعْنِي رُقْيَةً ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ إِنِّي لأَرْقِي وَلَكِنِ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَأَبَيْتُمْ أَنْ تُضَيِّفُونَا مَا أَنَا بِرَاقٍ حَتَّى تَجْعَلُوا لِي جُعْلاً ‏.‏ فَجَعَلُوا لَهُ قَطِيعًا مِنَ الشَّاءِ فَأَتَاهُ فَقَرَأَ عَلَيْهِ بِأُمِّ الْكِتَابِ وَيَتْفُلُ حَتَّى بَرِئَ كَأَنَّمَا أُنْشِطَ مِنْ عِقَالٍ فَأَوْفَاهُمْ جُعْلَهُمُ الَّذِي صَالَحُوهُ عَلَيْهِ ‏.‏ فَقَالُوا اقْتَسِمُوا فَقَالَ الَّذِي رَقَى لاَ تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَسْتَأْمِرَهُ ‏.‏ فَغَدَوْا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مِنْ أَيْنَ عَلِمْتُمْ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَحْسَنْتُمْ وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒரு குழுவினர் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டனர். அவர்கள் அரபுக் குலங்களில் ஒரு குலத்தாரிடம் சென்று தங்கினார்கள். தங்களுடன் அவர்களை விருந்தினர்களாகச் சேர்த்துக் கொள்ளும்படி அவர்கள் (அக்குலத்தாரிடம்) கேட்டனர்; ஆனால் அவர்கள் இவர்களுக்கு விருந்தளிக்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

(அச்சமயம்) அக்குலத்தின் தலைவர் (விஷஜந்துவினால்) தீண்டப்பட்டார். அவருக்காக அவர்கள் எல்லா முயற்சிகளையும் செய்தார்கள்; ஆனால் எதுவும் அவருக்குப் பயனளிக்கவில்லை.

(அப்போது) அவர்களில் சிலர், "உங்களிடம் வந்து தங்கியுள்ள இக்குழுவினரிடம் நீங்கள் சென்றால், ஒருவேளை அவர்களில் சிலரிடம் உங்கள் தோழருக்குப் பயனளிக்கக்கூடிய ஏதேனும் இருக்கக்கூடும்" என்று கூறினர்.

(அவ்வாறே அவர்கள் அக்குழுவினரிடம் சென்று), "எங்கள் தலைவர் தீண்டப்பட்டுள்ளார். அவருக்காக நாங்கள் எல்லா முயற்சிகளையும் செய்தோம். எதுவும் அவருக்குப் பயனளிக்கவில்லை. உங்கள் தோழரைக் குணப்படுத்தக்கூடிய ஏதேனும் - அதாவது ருக்யா (மந்திரிப்பு) - உங்களில் எவரிடமேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டனர்.

அக்கூட்டத்திலிருந்த (நபித்தோழர்) ஒருவர், "ஆம்! நிச்சயமாக நான் ருக்யா (மந்திரித்தல்) செய்வேன். ஆயினும், நாங்கள் உங்களிடம் விருந்தோம்பலைக் கோரியபோது நீங்கள் எங்களுக்கு விருந்தளிக்க மறுத்துவிட்டீர்கள். எனவே, எனக்காக ஒரு கூலியை நீங்கள் நிர்ணயிக்கும் வரை நான் ருக்யா செய்யமாட்டேன்" என்று கூறினார்.

எனவே, அவர்கள் (கூலியாக) ஒரு ஆட்டு மந்தையைத் தருவதாக ஒப்புக்கொண்டார்கள். அவர் சென்று, ‘உம்முல் கிதாப்’ (சூரா அல்-ஃபாத்திஹா) அத்தியாயத்தை ஓதி அந்தத் தலைவர் மீது உமிழ்ந்தார். உடனே அவர் கட்டிலிருந்து அவிழ்த்து விடப்பட்டவர் போல (முற்றிலும்) குணமடைந்தார். அவர்கள் ஒப்புக்கொண்ட கூலியை இவர்களிடம் முழுமையாக வழங்கினார்கள்.

அப்போது (தோழர்கள்), "இதைப் பங்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினர். ருக்யா செய்தவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அவர்களிடம் விபரத்தைக் கூறி, அவர்கள் உத்தரவிடும் வரை அவ்வாறு செய்யாதீர்கள்" என்று கூறினார்.

மறுநாள் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அவர்களிடம் அதைத் தெரிவித்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது ருக்யா (மந்திரித்தல்) என்று உமக்கு எங்கிருந்து தெரியும்? நீங்கள் செய்தது சரியே! (அப்பொருளைப் பங்கிடுங்கள்;) உங்களின் பங்கிடுதலில் எனக்கும் ஒரு பங்கை ஒதுக்குங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானீ)
صحيح (الألباني)