ஹிலால் இப்னு யஸாஃப் அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு பெரியவர் (கோபத்தில்) அவசரப்பட்டுத் தனது அடிமைப் பெண்ணை அறைந்துவிட்டார். அப்போது ஸுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்:

"அவளுடைய முகத்தைத் தவிர (அடிப்பதற்கு) வேறு இடம் உனக்குக் கிடைக்கவில்லையா? (முகத்தில் அடிப்பது கண்ணியக் குறைவு.) பனூ முகர்ரின் மக்களாகிய நாங்கள் ஏழு பேர் இருந்தோம்; (அவர்களில்) நான் ஏழாவது நபராக இருந்தேன். எங்களுக்கு ஒரேயொரு அடிமைப் பெண் மட்டுமே இருந்தாள். எங்களில் மிக இளையவர் அவளை அறைந்துவிட்டார். (அதற்காக) அவளை விடுதலை செய்யுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."