حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ، فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ قَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا، فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ، وَقَضَى دِيَةَ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا.
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தியைக் கல்லால் தாக்கினாள். அந்தக் கல் அவளையும் அவளுடைய கருப்பையில் இருந்த சிசுவையும் கொன்றது. (இந்தக் கொலை தொடர்பாக) அவர்கள் (நபி ஸல் அவர்களிடம்) வழக்காடினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், (கொல்லப்பட்ட) சிசுவுக்கான தியா (நஷ்டஈடு) ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது ஒரு பெண் அடிமை என்றும், கொல்லப்பட்ட பெண்ணுக்கான தியா (நஷ்டஈடு) அவளைக் கொன்றவளின் ஆக்கிலா (அதாவது, அவளது ஆண் உறவினர்கள் மற்றும் கோத்திரத்தார்) மீது (செலுத்தப்பட வேண்டும்) என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றவள் மீது கல்லை எறிந்தாள்; அதனால் அவளும் அவளது கருவில் இருந்த சிசுவும் கொல்லப்பட்டனர். இவ்வழக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிடப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளது சிசுவிற்கான தியத் (நஷ்டஈடு) ஒரு (ஆரோக்கியமான) ஆண் அல்லது பெண் அடிமையாகும்" என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், அப்பெண்ணிற்கான தியத்தை (கொலை செய்தவளின்) தந்தை வழி உறவினர்கள் செலுத்த வேண்டும் என்றும், அப்பெண்ணின் (சொத்தில்) அவளது மக்களையும் அவர்களுடன் இருப்பவர்களையும் வாரிசுகளாக ஆக்கினார்கள் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் இப்னு அந்-நாபிஃகா அல்-ஹுதலீ, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குடிக்கவோ, உண்ணவோ, பேசவோ, (பிறக்கும்போது) சப்தமிடவோ செய்யாத ஒன்றுக்காகவா நான் நஷ்டஈடு செலுத்த வேண்டும்? இது போன்றது (எந்த நஷ்டஈடும் வழங்கப்படாமல்) தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியதே!" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இவர் குறிசொல்பவர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவராவார்" என்று கூறினார்கள். அவர் பேசிய அந்த எதுகை மோனைப் பேச்சின் காரணமாகவே (இவ்வாறு கூறினார்கள்).
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"ஹுதைல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தி மீது கல்லை எறிந்து, அவளையும் அவளது வயிற்றில் இருந்த குழந்தையையும் கொன்றுவிட்டாள். அவர்கள் அந்த வழக்கை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவளது சிசுவின் திய்யாவாக (நஷ்டஈடாக) ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது பெண் அடிமையை வழங்க வேண்டும் என்றும், (கொல்லப்பட்ட) அந்தப் பெண்ணின் திய்யாவை (கொலை செய்த) அவளுடைய 'ஆக்கிலா' (தந்தையின் பக்கத்து ஆண் உறவினர்கள்) செலுத்த வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், அவளுடைய குழந்தைகளையும், அவர்களுடன் இருந்தவர்களையும் அவளுக்கு வாரிசாக்கினார்கள் (அதாவது, அவளது திய்யாவை அவர்கள் பெற வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்). ஹமல் பின் மாலிக் பின் அந்நாபிகா அல்ஹுத்லி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, பேசவும் இல்லை, சப்தமிடவும் கூட செய்யாத ஒரு ஜீவனுக்காக நான் எப்படி நஷ்டஈடு கொடுப்பது? அப்படிப்பட்ட ஒன்று தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டும்" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் குறிசொல்பவர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவர்" என்று, அவர் பேசிய எதுகை மோனைக்காகக் கூறினார்கள்."
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، وَابْنُ السَّرْحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى بِدِيَةِ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَغْرَمُ دِيَةَ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ نَطَقَ وَلاَ اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ . مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ .
அபூஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கல்லை எறிந்து அவரைக் கொன்றுவிட்டார். அவர்கள் தங்கள் வழக்கை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், அப்பெண்ணின் (வயிற்றிலிருந்த) சிசுவின் நஷ்டஈடாக (அரபு மொழியில் 'குர்ரா' எனப்படும்) ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை அளிக்க வேண்டும் என்றும், (கொல்லப்பட்ட) அப்பெண்ணுக்கான முழு நஷ்டஈட்டை அவளைக் கொன்ற பெண்ணின் தந்தை வழி உறவினர்கள் (அரபு மொழியில் 'ஆக்கிலா' எனப்படும் இரத்தக் கடன் பொறுப்பாளர்கள்) செலுத்த வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும் அப்பெண்ணின் மக்களையும் அவர்களுடன் இருந்தவர்களையும் அவளுக்கு வாரிசுகளாக ஆக்கினார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் மாலிக் பின் அந்-நாபிகா அல்-ஹுதலீ, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பருகாத, உண்ணாத, பேசாத, (பிறக்கும்போது) சப்தமிடாத ஒன்றுக்காக நான் எப்படி நஷ்டஈடு செலுத்துவது? இது போன்றவற்றுக்கு நஷ்டஈடு கிடையாது (இவை வீணடிக்கப்பட வேண்டியவை அல்லது தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டியவை)" என்று கூறினார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் பேசிய எதுகை மோனையுடன் கூடிய உரைநடையின் காரணமாக, இவர் குறிசொல்வோரின் சகோதரர்களில் ஒருவர் ஆவார்!" என்று கூறினார்கள்.
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தியின் மீது கல்லை எறிந்து தாக்க, அதனால் அவளும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவும் உயிரிழந்தனர். இந்த வழக்கினை அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றனர். அப்போது, அந்தச் சிசுவுக்கான தியத்தாக (இழப்பீடாக) ஓர் ஆண் அடிமையையோ அல்லது பெண் அடிமையையோ (குர்ரா) வழங்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், கொலை செய்யப்பட்ட பெண்ணுக்கான தியத்தை கொலையாளியின் தந்தைவழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலாக்கள்) பொறுப்பேற்று வழங்க வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் நாபிகா அல்-ஹுதலீ என்பவர், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) பருகவோ, உண்ணவோ, பேசவோ, (பிறக்கும்போது) அழவோ செய்யாத (உயிரற்ற நிலையில் விழுந்த) ஒன்றுக்கு நான் எவ்வாறு இழப்பீடு வழங்குவது? அத்தகைய ஒன்றுக்கு (வழங்கப்படும் இழப்பீடு) வீணானது" என்று (எதுகை மோனையுடன் கூடிய வசன நடையில்) கூறினார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் பயன்படுத்திய இந்த எதுகை மோனையான (ஸஜஃ) பேச்சின் காரணமாக, இவர் குறிசொல்பவர்களின் (காதின்கள்/ஜோதிடர்களின்) சகோதரர்களில் ஒருவராவார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - قَالَ: { اِقْتَتَلَتِ اِمْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ, فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا اَلْأُخْرَى بِحَجَرٍ, فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا, فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -فَقَضَى رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا: غُرَّةٌ; عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ, وَقَضَى بِدِيَةِ اَلْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا. وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ. فَقَالَ حَمَلُ بْنُ اَلنَّابِغَةِ اَلْهُذَلِيُّ: يَا رَسُولَ اَللَّهِ! كَيْفَ يَغْرَمُ مَنْ لَا شَرِبَ, وَلَا أَكَلَ, وَلَا نَطَقَ, وَلَا اِسْتَهَلَّ, فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ, فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم - إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ اَلْكُهَّانِ ; مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ اَلَّذِي سَجَعَ. } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ [1] .
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கல்லை எறிந்தார். அதனால் அப்பெண்ணும் அவர் வயிற்றிலிருந்த சிசுவும் இறந்துவிட்டனர். அவர்கள் (இப்பிரச்சினை குறித்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டனர்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அச்சிசுவின் திய்யா (நஷ்ட ஈடு) என்பது (மதிப்பு மிக்க) ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமை (குர்ரா) என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், (கொல்லப்பட்ட) அப்பெண்ணுக்கான திய்யாவை (கொலையாளியின்) தந்தை வழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலாக்கள்) ஏற்க வேண்டும் என்றும், அப்பெண்ணின் சொத்துக்களை (மற்றும் அவருக்கான திய்யா தொகையை) அவரின் மக்களுக்கும் அவருடன் இருப்பவர்களுக்கும் (கணவர் போன்றோருக்கும்) வாரிசுரிமையாக வழங்கினார் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் அந்-நாபிகா அல்-ஹுதைலி என்பவர், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! குடிக்காத, உண்ணாத, பேசாத, (பிறக்கும்போது) கத்தி அழாத ஒரு உயிருக்காகவா அபராதம் செலுத்த வேண்டும்? இத்தகையவை (நஷ்ட ஈடின்றிக்) கைவிடப்பட வேண்டியவை’ என்று கூறினார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நிச்சயமாக இவர் சோதிடர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவர்’ என்று கூறிவிட்டு, ‘இவர் பேசிய எதுகை மோனைப் பேச்சின் காரணமாகவே (இவ்வாறு கூறுகிறார்)’ என்றார்கள்.”
ஹுதைல் (குலத்தைச்) சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தியின் மீது ஒரு கல்லை வீச, அது அவளையும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவையும் கொன்றுவிட்டது. (இழப்பீடு தொடர்பான) இந்த வழக்கினை அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றனர்.
அப்போது, அந்தச் சிசுவிற்கான இழப்பீடாக (திய்யத்) ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது ஒரு பெண் அடிமை (குர்ரா) வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், (கொல்லப்பட்ட) அந்தப் பெண்ணிற்கான இழப்பீட்டை (கொலை செய்தவளின்) தந்தைவழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலா) வழங்க வேண்டும் என்றும், அதனை (கொல்லப்பட்ட பெண்ணின்) பிள்ளைகளும் அவரோடு இருப்பவர்களும் (வாரிசுகளும்) வாரிசுரிமையாகப் பெறுவார்கள் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் அந்நாபிகா அல்ஹுதலீ என்பவர், "யார் குடிக்கவில்லையோ, உண்ணவில்லையோ, பேசவில்லையோ, (பிறக்கும்போது) சப்தமிடவில்லையோ (அப்படிப்பட்ட ஒரு கருவிற்கு) நான் எப்படி அபராதம் செலுத்துவது? இது போன்ற (உயிரற்ற)வற்றுக்கு இழப்பீடு தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டாமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் பயன்படுத்திய எதுகை மோனை (வசன) நடையின் காரணமாக, இவர் குறிசொல்பவர்களின் (காகின்) சகோதரர்களில் ஒருவராகவே இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் தரத்தீர்ப்பு அறியப்படவில்லை (N/A)
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் (தங்களுக்குள்) சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தியின் மீது கல்லை வீசினாள். அது (அவளைத் தாக்கி) அவளையும், அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவையும் கொன்றுவிட்டது. அவர்கள் இந்த வழக்கை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றனர்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (இறந்த) அந்தச் சிசுவிற்கான இழப்பீடாக (தியத்தாக) ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது தரமான ஓர் ஆண் அடிமையையோ அல்லது பெண் அடிமையையோ) வழங்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், கொல்லப்பட்ட அந்தப் பெண்ணிற்கான இழப்பீட்டை (தியத்தை) கொலையாளியின் தந்தை வழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலா) வழங்க வேண்டும் என்றும், அப்பெண்ணின் (சொத்துக்களுக்கு) அவளது குழந்தைகளும் அவர்களுடன் இருந்த (வாரிசுகளும்) வாரிசுகள் ஆவார்கள் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது (கொலையாளிப் பெண்ணின் உறவினரான) ஹமல் பின் அந்-நாபிகா அல்-ஹுதலி அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தாயின் வயிற்றிலிருந்து வெளியே வந்து) உண்ணாத, பருகாத, பேசாத, சப்தமிடாத (பிறக்காத) ஒன்றிற்காக நான் எவ்வாறு இழப்பீடு வழங்குவேன்? இத்தகைய (உயிரற்றதாகக் கருதப்படும்) நிலைக்கு இழப்பீடு வழங்கப்பட வேண்டியதில்லையே (அது வீணானது தானே)!" என்று (எதுகை மோனையுடன்) கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் இவ்வாறு எதுகை மோனையுடன் (சஜ்உ) பேசுவதால், குறிகாரர்களின் (கணிப்பவர்களின்) கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர் போல் இருக்கிறார்" என்று (அவரது போலி வாதத்தைக் கண்டிக்கும் விதமாகக்) கூறினார்கள்.
(இதை ஸஹீஹ் புகாரியில் அஹ்மத் பின் ஸாலிஹ் வழியாகவும், முஸ்லிமில் அபுத்தாஹிர் மற்றும் ஹர்மலா வழியாகவும் பதிவாகியுள்ளது. இவர்கள் அனைவரும் இப்னு வஹ்ப் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர்).
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றவள் மீது (கல்லை) எறிந்ததில், அப்பெண்ணும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவும் இறந்துவிட்டனர். இது தொடர்பான இழப்பீடு (திய்யத்) வழக்கை அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றனர்.
அப்போது, இறந்துபோன அச்சிசுவிற்கான இழப்பீடாக (குர்ரா எனப்படும்) ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது பெண் அடிமையை வழங்க வேண்டும் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், கொல்லப்பட்ட பெண்ணிற்கான இழப்பீட்டை (கொலை செய்தவளின்) தந்தைவழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலா) வழங்க வேண்டும் என்றும், இறந்த பெண்ணின் சொத்துக்களை (மற்றும் அவளது திய்யத் தொகையை) அவளது மக்களும் அவர்களுடன் உள்ளவர்களும் வாரிசுரிமையாகப் பெறுவார்கள் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் நாபிகா அல்-ஹுதலீ என்பவர், "(பிறந்து) உண்ணாமலும், பருகாமலும், பேசாமலும், சப்தமிடாமலும் இருந்த ஒரு (சிசு)விற்காக நான் எப்படி இழப்பீடு வழங்குவேன்? இது போன்ற (உயிரற்றதாகக் கருதப்படும்)வற்றுக்கு இழப்பீடு வீணாகப் போக வேண்டியது (வழங்கப்படத் தேவையில்லாதது) அல்லவா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் பயன்படுத்திய எதுகை மோனையோடு கூடிய (ஸஜஃ) வார்த்தைகளின் காரணமாக, இவர் குறிசொல்வோரின் சகோதரர்களில் ஒருவராகவே இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.
(இதை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்கள் (தங்களுக்குள்) சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றொருத்தியின் மீது கல்லை வீசினாள். (அதன் விளைவாக) அவளையும் அவளது வயிற்றில் இருந்த சிசுவையும் அவள் கொன்றுவிட்டாள். இது குறித்து அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்காடினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அந்தச் சிசுவிற்கான இழப்பீடாக (திய்யத்) ஒரு 'குர்ரா'வை (அதாவது ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது ஒரு பெண் அடிமையை) வழங்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், கொல்லப்பட்ட பெண்ணிற்கான இழப்பீட்டை (கொலை செய்தவளின்) தந்தைவழி உறவினர்கள் (ஆக்கிலா) வழங்க வேண்டும் என்றும், அவளது (கொல்லப்பட்டவளின்) சொத்துகளுக்கு அவளது பிள்ளைகளும் அவர்களைச் சார்ந்தவர்களும் வாரிசாவார்கள் என்றும் தீர்ப்பளித்தார்கள்.
அப்போது ஹமல் பின் அந்நாபிகா (என்பவர்) கேட்டார்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இன்னும் பிறக்காத சிசுவிற்காக) நான் எவ்வாறு இழப்பீடு வழங்குவது? உண்ணாத, பருகாத, பேசாத, (பிறக்கும்போது) சப்தமிடாத ஒருவனுக்கு நான் எவ்வாறு அபராதம் செலுத்துவது? இது போன்ற (உயிரற்ற நிலையில் பிறந்த)வற்றுக்கு இழப்பீடு தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டுமல்லவா?"
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர் (சத்தியத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக) எதுகை மோனையோடு (வசன நடையில்) பேசிய காரணத்தால், "நிச்சயமாக இது சோதிடர்களின் வார்த்தை ஜாலங்களைச் சார்ந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.