அன்சாரிகளில் ஒருவர் கைபரில் கொல்லப்பட்டுக் கிடந்தார். அவருடைய உறவினர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அது குறித்துத் தெரிவித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழர் கொல்லப்பட்டதற்குச் சாட்சியளிக்கும் இரு சாட்சிகள் உங்களிடம் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அங்கே முஸ்லிம்களில் எவரும் இருக்கவில்லை; யூதர்கள் மட்டுமே இருந்தனர். அவர்கள் இதைவிடப் பெரிய குற்றங்களையும் செய்யத் துணியக்கூடியவர்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியென்றால், அவர்களில் ஐம்பது பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களிடம் சத்தியம் வாங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவர்கள் (அன்சாரிகளின் உறவினர்கள், யூதர்களிடம் சத்தியம் வாங்குவதை) மறுத்துவிடவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தம்மிடமிருந்தே அந்த இரத்த இழப்பீட்டை வழங்கினார்கள்.
அன்சாரிகளில் ஒருவர் கைபரில் கொல்லப்பட்டுக் கிடந்தார் (அவரது உடல் காலை நேரத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டது). அவருடைய உறவினர்கள் (வாரிசுகள்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, இது குறித்துக் கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழர் கொல்லப்பட்டதற்குச் சாட்சியமளிக்க உங்களிடம் இரண்டு சாட்சிகள் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அங்கே (கொலை நடந்த இடத்தில்) முஸ்லிம்களில் யாரும் இருக்கவில்லை; (அங்கிருப்பவர்கள்) யூதர்கள் மட்டுமே. மேலும், அவர்கள் இதைவிடப் பெரிய (குற்றங்களைச்) செய்வதற்கும் துணிந்தவர்கள்" என்று கூறினர். (இவ்வாறு கூறிவிட்டு அறிவிப்பாளர்) அந்த ஹதீஸை (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்.
அன்சாரிகளில் ஒருவர் கைபரில் (யூதர்கள் வசித்த பகுதியில்) கொலை செய்யப்பட்டுக் கிடந்தார். அவருடைய உறவினர்கள் (வாரிசுகள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அது குறித்து அவர்களிடம் கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழர் கொலை செய்யப்பட்டதற்குச் சாட்சியமளிக்க உங்களிடம் இரண்டு சாட்சிகள் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அங்கு (சம்பவம் நடந்த இடத்தில்) முஸ்லிம்களில் எவரும் இருக்கவில்லை; யூதர்கள் மட்டுமே இருக்கின்றனர். மேலும், அவர்கள் இதைவிடப் பெரிய (குற்றங்களைச்) செய்யவும் துணிந்தவர்கள்" என்று கூறினார்கள். (இவ்வாறு கூறிவிட்டு) இந்த ஹதீஸை (முழுமையாக) அறிவித்தார்கள்.