بلوغ المرام

15. كتاب العتق

புளூகுல் மராம்

15. விடுதலை

1418
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏- رضى الله عنه ‏- قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ أَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ اِمْرَأً مُسْلِماً, اِسْتَنْقَذ َ [1]‏ اَللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهُ عُضْوًا مِنْهُ مِنَ النَّارِ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ .‏ [2]‏ .‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எந்தவொரு முஸ்லிம் மனிதர், ஒரு முஸ்லிம் (ஆண்) அடிமையை விடுதலை செய்கிறாரோ, அல்லாஹ் அந்த (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையின் ஒவ்வொரு உறுப்பைக் கொண்டும், (அதற்கு ஈடாக) விடுதலை செய்தவருடைய ஒவ்வொரு உறுப்பையும் நரக நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றுவான்.”
(புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரால்) ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது.
1419
وَلِلتِّرْمِذِيِّ وَصَحَّحَهُ; عَنْ أَبِي أُمَامَةَ: { وَأَيُّمَا امْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْتَقَ اِمْرَأَتَيْنِ مُسْلِمَتَيْنِ, كَانَتَا فِكَاكَهُ مِنَ النَّارِ } [1]‏ .‏
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் வழியாக அத்-திர்மிதீ அறிவிக்கிறார்கள்: “எந்தவொரு முஸ்லிம் ஆணும், இரண்டு முஸ்லிம் பெண்களை விடுதலை செய்தால், அவ்விருவரும் அவருக்கு நரக நெருப்பிலிருந்து (அவரை விடுவிக்கும்) மீட்பாக இருப்பார்கள்.” அத்-திர்மிதீ இதை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.
1420
وَلِأَبِي دَاوُدَ: مِنْ حَدِيثِ كَعْبِ بْنِ مُرَّةَ: { "وَأَيُّمَا اِمْرَأَةٍ أَعْتَقَتْ اِمْرَأَةً مُسْلِمَةً, كَانَتْ فِكَاكَهَا مِنْ اَلنَّارِ } [1]‏ .‏
கஅப் பின் முர்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“எந்தவொரு பெண் ஒரு முஸ்லிம் பெண்ணை விடுதலை செய்தால், (அந்தச் செயல்) அவளுக்கு நரக நெருப்பிலிருந்து விடுதலையாக அமையும்.”
1421
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ ‏- رضى الله عنه ‏- { قَالَ: سَأَلْتُ اَلنَّبِيَّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-أَيُّ اَلْعَمَلِ أَفْضَلُ? قَالَ: "إِيمَانٌ بِاَللَّهِ, وَجِهَادٌ فِي سَبِيلِهِ" .‏ قُلْتُ: فَأَيُّ اَلرِّقَابِ أَفْضَلُ? قَالَ: " أَعْلَاهَ ا [1]‏ ثَمَنًا, وَأَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا" } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ" .‏ [2]‏ .‏
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், ‘செயல்களில் மிகவும் சிறந்தது எது?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதும், அவனது பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதும் ஆகும்” என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு நான், ‘(விடுதலை செய்வதற்கு) அடிமைகளில் மிகவும் சிறந்தவர் யார்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அவர்களில் அதிக விலை மதிப்புள்ளவரும், தம் உரிமையாளர்களிடம் அதிக மதிப்புமிக்கவருமே (சிறந்தவர்)” என்று பதிலளித்தார்கள். புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரால் அறிவிக்கப்பட்டது.
1422
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ, فَكَانَ لَهُ مَالٌ يَبْلُغُ ثَمَنَ اَلْعَبْدِ, قُوِّمَ قِيمَةَ عَدْلٍ, فَأَعْطَى شُرَكَاءَهُ حِصَصَهُمْ, وَعَتَقَ عَلَيْهِ اَلْعَبْدُ, وَإِلَّا فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ [1]‏ .‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யாரேனும் ஒரு அடிமையில் தனக்குள்ள பங்கை விடுதலை செய்தால், மேலும், அந்த அடிமையின் முழு விலையையும் செலுத்தும் அளவுக்கு அவரிடம் செல்வம் இருந்தால், அந்த அடிமைக்கு ஒரு நியாயமான விலை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும். (பங்கை விடுதலை செய்தவர்) தனது கூட்டாளிகளுக்கு அவர்களின் பங்குகளை (அந்த விலையில் இருந்து) கொடுக்க வேண்டும், அதன் மூலம் அந்த அடிமை (முழுமையாக) விடுதலை செய்யப்படுவார் (மற்றும் இந்த முழு விடுதலைக்கான பொறுப்பு இவரைச் சாரும்). இல்லையெனில், (அவர் விடுதலை செய்த) அந்தப் பகுதி மட்டுமே விடுதலை செய்யப்பட்டதாகக் கருதப்படும் (மீதமுள்ள பகுதி அடிமையாகவே இருக்கும்).”
1423
وَلَهُمَا: عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏- رضى الله عنه ‏- { وَإِلَّا قُوِّمَ عَلَيْهِ, وَاسْتُسْعِيَ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ } [1]‏ .‏ وَقِيلَ: إِنَّ اَلسِّعَايَةَ مُدْرَجَةٌ فِي اَلْخَبَر ِ [2]‏ .‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: (ஒருவர் தனது அடிமையை பகுதியளவு விடுதலை செய்ய, ஆனால் முழுமையாக விடுதலை செய்ய) போதிய செல்வம் இல்லையெனில், அவ்வடிமை (மீதமுள்ள பகுதிக்காக) மதிப்பிடப்பட்டு, அவன் சிரமப்படுத்தப்படாத வகையில் (அந்த மதிப்பை ஈட்ட) உழைக்கப் பணிக்கப்படுவான். மேலும், 'அஸ்-ஸிஆயா' (அதாவது, அடிமை உழைத்து ஈட்டும் செயல்) என்பது (இந்த) செய்தியில் இடைச்செருகப்பட்டது (முத்ரஜ்) என்றும் கூறப்படுகிறது.
1424
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏- رضى الله عنه ‏- قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ لَا يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدَهُ, إِلَّا أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيُعْتِقَهُ } رَوَاهُ مُسْلِم ٌ [1]‏ .‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு மகன் தன் தந்தைக்குச் செய்ய வேண்டிய கைம்மாறை ஒருபோதும் செய்ய முடியாது; அவரை ஓர் அடிமையாகக் கண்டு, அவரை (விலைக்கு வாங்கி) விடுதலை செய்தால் தவிர.” இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.
1425
وَعَنْ سَمُرَةَ ‏- رضى الله عنه ‏- أَنَّ اَلنَّبِيَّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-قَالَ: { مَنْ مَلَكَ ذَا رَحِمٍ مَحْرَمٍ, فَهُوَ حُرٌّ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَالْأَرْبَعَة ُ [1]‏ .‏ وَرَجَّحَ جَمْعٌ مِنَ الْحُفَّاظِ أَنَّهُ مَوْقُوف ٌ [2]‏ .‏
சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“யாரேனும் (அடிமையாக) மஹ்ரமான உறவினர் ஒருவரை உடமையாக்கிக் கொண்டால், அவர் சுதந்திரமாகிவிடுவார்.”
இதனை அஹ்மத் மற்றும் நால்வர் (அபூ தாவூத், திர்மிதி, நஸாயீ, இப்னு மாஜா) பதிவு செய்துள்ளனர். ஹதீஸ் கலை வல்லுநர்கள் (ஹுஃப்பால்) பலர், இது ‘மவ்கூஃப்’ (நபித்தோழரின் கூற்று) என்பதே சரி எனக் கருதுகின்றனர்.
1426
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا; { أَنَّ رَجُلاً أَعْتَقَ سِتَّةً مَمْلُوكِينَ لَهُ, عِنْدَ مَوْتِهِ, لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُمْ, فَدَعَا بِهِمْ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-فَجَزَّأَهُمْ أَثْلَاثًا, ثُمَّ أَقْرَعَ بَيْنَهُمْ, فَأَعْتَقَ اِثْنَيْنِ, وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً, وَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا } رَوَاهُ مُسْلِم ٌ [1]‏ .‏
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், ‘வேறு எந்தச் சொத்தும் இல்லாத ஒரு மனிதர், தனது மரணத் தறுவாயில் தன்னுடைய ஆறு அடிமைகளை விடுதலை செய்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை வரவழைத்து, மூன்று குழுக்களாகப் பிரித்து, அவர்களிடையே சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டார்கள். அவர்களில் இருவரை விடுதலை செய்துவிட்டு, நால்வரை அடிமைகளாகவே வைத்துக்கொண்டார்கள். மேலும், (அவர்களை விடுதலை செய்த) அந்த மனிதரிடம் மிகவும் கடுமையாகப் பேசினார்கள்.’ இதனை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.
1427
وَعَنْ سَفِينَةَ ‏- رضى الله عنه ‏- { قَالَ: كُنْتُ مَمْلُوكًا لِأُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَتْ: أُعْتِقُكَ, وَأَشْتَرِطُ عَلَيْكَ أَنْ تَخْدِمَ رَسُولَ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-مَا عِشْتَ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَأَبُو دَاوُدَ, وَالنَّسَائِيُّ, وَالْحَاكِم ُ [1]‏ .‏
ஸஃபீனா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ‘நான் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களின் அடிமையாக இருந்தேன். அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: ‘நான் உன்னை விடுதலை செய்கிறேன், மேலும் நீ உயிர்வாழும் காலம் முழுவதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டும் என்று உனக்கு நிபந்தனை விதிக்கிறேன்.’’
1428
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا; أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-قَالَ: { إِنَّمَا اَلْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ فِي حَدِيث ٍ [1]‏ .‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

“நிச்சயமாக, வலாஃ (அடிமை விடுதலைக்குப் பிந்தைய உறவு மற்றும் அதனுடன் வரும் உரிமைகள்) அடிமையை விடுதலை செய்தவருக்கே உரியது.”

(இமாம்) புகாரி, முஸ்லிம் ஒப்புக்கொண்டது.
1429
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ " اَلْوَلَاءُ لُحْمَةٌ كَلُحْمَةِ اَلنَّسَبِ, لَا يُبَاعُ وَلَا يُوهَبُ" } رَوَاهُ اَلشَّافِعِيُّ, وَصَحَّحَهُ اِبْنُ حِبَّانَ, وَالْحَاكِم ُ [1]‏ وَأَصْلُهُ فِي "اَلصَّحِيحَيْنِ" بِغَيْرِ هَذَا اَللَّفْظ ِ [2]‏ .‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

“அல்-வலா (எனும் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமைக்கும் அவனை விடுவித்த எஜமானுக்குமான உறவு) என்பது வம்சாவளி உறவைப் போன்றதொரு பிணைப்பாகும். அது விற்கப்படவோ அல்லது அன்பளிப்பாக வழங்கப்படவோ கூடாது.”

இதனை அஷ்-ஷாஃபிஈ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இப்னு ஹிப்பான் மற்றும் அல்-ஹாகிம் ஆகியோர் இதனை ‘ஸஹீஹ்’ எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள். இதன் அசல் (மூலம்) இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) வேறுபட்ட வாசகங்களில் இடம்பெற்றுள்ளது.
1430
عَنْ جَابِرٍ ‏- رضى الله عنه ‏- { أَنَّ رَجُلًا مِنْ اَلْأَنْصَارِ أَعْتَقَ غُلَامًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ, لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ, فَبَلَغَ ذَلِكَ اَلنَّبِيَّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-.‏ فَقَالَ: "مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي?" فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ بِثَمَانِمَائَةِ دِرْهَمٍ } مُتَّفَقٌ عَلَيْه ِ [1]‏ .‏ وَفِي لَفْظٍ لِلْبُخَارِيِّ: فَاحْتَاج َ [2]‏ وَفِي رِوَايَةٍ لِلنَّسَائِيِّ: { وَكَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ, فَبَاعَهُ بِثَمَانِمَائَةِ دِرْهَمٍ, فَأَعْطَاهُ وَقَالَ: " اِقْضِ دَيْنَكَ" } [3]‏ .‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அன்சாரிகளில் ஒருவர், தம் மரணத்திற்குப் பின் விடுதலை பெறுபவராக (முதப்பர்) ஓர் அடிமையை ஆக்கினார். அவ்வடிமையைத் தவிர அவரிடம் வேறு செல்வம் ஏதும் இருக்கவில்லை. இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, “என்னிடம் இருந்து இவரை யார் வாங்குவார்?” என்று கேட்டார்கள். நுஐம் பின் அப்தில்லாஹ் அவர்கள் அவ்வடிமையை எண்ணூறு திர்ஹம்களுக்கு வாங்கிக் கொண்டார். (இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது.)

புகாரியின் ஓர் அறிவிப்பில்: “அம்மனிதர் தேவையுடையவராக இருந்தார்” (என்றுள்ளது).

நஸாயீயின் ஓர் அறிவிப்பில்: “அம்மனிதருக்குக் கடன் இருந்தது. எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வடிமையை எண்ணூறு திர்ஹம்களுக்கு விற்று, (அத்தொகையை) அவரிடம் கொடுத்து, ‘உமது கடனை அடைப்பீராக!’ என்று கூறினார்கள்” (என்றுள்ளது).
1431
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ, عَنْ أَبِيهِ, عَنْ جَدِّهِ, عَنْ اَلنَّبِيِّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ قَالَ: اَلْمُكَاتَبُ عَبْدٌ مَا بَقِيَ عَلَيْهِ مِنْ مُكَاتَبَتِهِ دِرْهَمٌ } أَخْرَجَهُ أَبُو دَاوُدَ بِإِسْنَادٍ حَسَن ٍ [1]‏ وَأَصْلُهُ عِنْدَ أَحْمَدَ, وَالثَّلَاثَةِ, وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِم ُ [2]‏ .‏
அம்ரு பின் ஷுஐப் அவர்கள் தனது தந்தை வாயிலாக, தனது பாட்டனார் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கின்றார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“தனது விடுதலையை விலைக்கு வாங்க ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முகாதப்), ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட விலையில் ஒரு திர்ஹம் பாக்கி இருந்தாலும் அவர் அடிமையாகவே கருதப்படுவார்.”
இதை அபூதாவூத் ‘ஹஸன்’ எனும் தரத்தில் அறிவித்துள்ளார். இதன் மூலம் அஹ்மத் மற்றும் மூன்று இமாம்களிடமும் உள்ளது. அல்-ஹாகிம் இதை ‘ஸஹீஹ்’ எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்.
1432
وَعَنْ أَُمِّ سَلَمَةَ ‏-رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا‏- قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ إِذَا كَانَ لِإِحْدَاكُنَّ مُكَاتَبٌ, وَكَانَ عِنْدَهُ مَا يُؤَدِّي, فَلْتَحْتَجِبْ مِنْهُ } رَوَاهُ اَلْخَمْسَة ُ [1]‏ وَصَحَّحَهُ اَلتِّرْمِذِيّ ُ [2]‏ .‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவரிடம் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்த ஓர் அடிமை (முகாதப் - அதாவது, குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெற ஒப்பந்தம் செய்த அடிமை) இருந்து, (ஒப்பந்தத் தொகையைச்) செலுத்தும் வசதி அவரிடம் இருந்தால், அப்பெண் அவரிடமிருந்து தன்னைத் திரையிட்டுக் கொள்ள வேண்டும்.”
இதை ஐவர் அறிவித்துள்ளனர். திர்மிதி அவர்கள் இதை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்கள்.
1433
وَعَنْ اِبْنِ عَبَّاسٍ ‏-رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا‏- أَنَّ اَلنَّبِيَّ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-قَالَ: { يُودَى اَلْمُكَاتَبُ بِقَدْرِ مَا عَتَقَ مِنْهُ دِيَةَ اَلْحُرِّ, وَبِقَدْرِ مَا رَقَّ مِنْهُ دِيَةَ اَلْعَبْدِ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَأَبُو دَاوُدَ, وَالنَّسَائِيّ ُ [1]‏ .‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“முகாதிப் (விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்த அடிமை) விஷயத்தில், (அவர் கொல்லப்பட்டால் அல்லது காயப்படுத்தப்பட்டால்) அவருக்குரிய திய்யா (இழப்பீடு), அவர் விடுதலையான அளவிற்கு ஏற்ப ஒரு சுதந்திரமானவரின் திய்யாவாகவும், அவர் அடிமையாக இருக்கும் அளவிற்கு ஏற்ப ஓர் அடிமைக்குரிய திய்யாவாகவும் (கணக்கிட்டு) வழங்கப்படும்.”
இதை அஹ்மத், அபூதாவூத் மற்றும் அந்-நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
1434
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ اَلْحَارِثِ‏- أَخِي جُوَيْرِيَةَ أُمِّ اَلْمُؤْمِنِينَ ‏-رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُمَا‏- قَالَ: { مَا تَرَكَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-عِنْدَ مَوْتِهِ دِرْهَمًا, وَلَا دِينَارًا, وَلَا عَبْدًا, وَلَا أَمَةً, وَلَا شَيْئًا, إِلَّا بَغْلَتَهُ اَلْبَيْضَاءَ, وَسِلَاحَهُ, وَأَرْضًا جَعَلَهَا صَدَقَةً } رَوَاهُ اَلْبُخَارِيّ ُ [1]‏ .‏
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஜுவைரிய்யா (ரழி) அவர்களின் சகோதரர் அம்ர் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது மரணத்தின்போது ஒரு திர்ஹத்தையோ, ஒரு தீனாரையோ, ஓர் ஆண் அடிமையையோ, ஒரு பெண் அடிமையையோ அல்லது வேறு எதையுமோ விட்டுச் செல்லவில்லை; தமது வெள்ளைக் கோவேறுக்கழுதை, தமது ஆயுதம் மற்றும் அவர்கள் தர்மமாக (ஸதகாவாக) ஆக்கிய நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர.”

இதனை அல்-புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்.
1435
وَعَنْ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-{ أَيُّمَا أَمَةٍ وَلَدَتْ مِنْ سَيِّدِهَا, فَهِيَ حُرَّةٌ بَعْدَ مَوْتِهِ } أَخْرَجَهُ اِبْنُ مَاجَهْ, وَالْحَاكِمُ بِإِسْنَادٍ ضَعِيف ٍ [1]‏ .‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“எந்தவொரு அடிமைப் பெண்ணும் தன் எஜமானன் மூலம் குழந்தை பெற்றெடுத்து விட்டால், அவள் அவனது மரணத்திற்குப் பின் சுதந்திரமானவள் ஆவாள் (அதாவது, அவள் 'உம்மு வலாத்' என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்று, எஜமானனின் மரணத்திற்குப் பிறகு தானாகவே விடுதலை பெறுவாள்).”

இதனை இப்னு மாஜா மற்றும் அல்-ஹாகிம் ஆகியோர் பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் பதிவு செய்துள்ளனர்.
1435
وَرَجَّحَ جَمَاعَةٌ وَقْفَهُ عَلَى عُمَرَ > [1]‏ [2]‏ .‏
ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களில் ஒரு குழுவினர், (இந்த அறிவிப்பு) உமர் (ரழி) அவர்களின் கூற்று (மவ்கூஃப் - ஒரு நபித்தோழரின் கூற்று) என்பதே வலுவான கருத்து என்று கருதுகிறார்கள்.
1436
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ‏- رضى الله عنه ‏- أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ‏- صلى الله عليه وسلم ‏-قَالَ: { مَنْ أَعَانَ مُجَاهِدًا فِي سَبِيلِ اَللَّهِ, أَوْ غَارِمًا فِي عُسْرَتِهِ, أَوْ مُكَاتَبًا فِي رَقَبَتِهِ, أَظَلَّهُ اَللَّهُ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ } رَوَاهُ أَحْمَدُ, وَصَحَّحَهُ اَلْحَاكِم ُ [1]‏ .‏
ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யார் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போராடும் ஒரு முஜாஹித்திற்கோ, (தன் கடனை அடைக்க இயலாமல்) கஷ்டப்படும் ஒரு கடனாளிக்கோ, அல்லது தனது விடுதலையை விலைக்கு வாங்க ஒப்பந்தம் செய்த ஒரு அடிமைக்கோ உதவுகிறாரோ, அவனுடைய நிழலைத் தவிர வேறு எந்த நிழலும் இல்லாத நாளில் அல்லாஹ் தனது நிழலின் மூலம் அவருக்கு நிழல் அளிப்பான்.”

இதை அஹ்மத் பதிவுசெய்துள்ளார், மேலும் அல்-ஹாகிம் இதை ஸஹீஹ் என்று தரப்படுத்தியுள்ளார்.