ஸஹீஹுல் புகாரி

அபூ அஸ்-ஸினாத், முஹம்மத் பின் ஹம்ஸா பின் அம்ர் அல்-அஸ்லமீ வழியாக, அவருடைய தந்தை (ஹம்ஸா பின் அம்ர் அல்-அஸ்லமீ) அறிவித்ததாவது:
உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரை (ஹம்ஸாவை) ஜகாத் வசூலிப்பவராக அனுப்பினார்கள். (அங்கே) ஒரு மனிதர் தம் மனைவியின் அடிமைப் பெண்ணுடன் (அனுமதிக்கப்படாத) உறவு கொண்டிருந்தார். எனவே ஹம்ஸா, உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வரும்வரை அம்மனிதரிடமிருந்து ஒரு பிணையாளியை (ஜாமீன்) பெற்றுக்கொண்டார். உமர் (ரலி) அவர்கள் அம்மனிதருக்கு நூறு கசையடிகள் கொடுத்தார்கள். மேலும் அவர் (அறியாமையால் செய்ததாகக்) கூறியதை உண்மை என்று ஏற்று, அறியாமையின் காரணமாக அவரை (கடுமையான தண்டனையிலிருந்து) மன்னித்தார்கள்.

ஜரீர் மற்றும் அல்-அஷ்அத் ஆகியோர் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களிடம் மதம் மாறியவர்கள் (முர்தத்) விஷயத்தில், "அவர்களைத் தவ்பா செய்யச் சொல்லுங்கள்; அவர்களிடம் பிணை (ஜாமீன்) வாங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் தவ்பா செய்தார்கள்; அவர்களுடைய குலத்தார் அவர்களுக்காகப் பிணை நின்றார்கள்.

ஹம்மாத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் மற்றொருவரின் உயிருக்கு (அவர் ஆஜராவதற்கு)ப் பொறுப்பேற்று, (குற்றம் சாட்டப்பட்ட) அவர் இறந்துவிட்டால், பொறுப்பேற்றவர் மீது எந்தப் பொறுப்பும் இல்லை." அல்-ஹகம் அவர்கள், "அவர் ஈடு செய்ய வேண்டும் (பொறுப்பாவார்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "பனூ இஸ்ராயீலைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர், பனூ இஸ்ராயீலைச் சேர்ந்த மற்றொருவரிடம் தனக்கு ஆயிரம் தீனார்கள் கடனாகத் தருமாறு கேட்டார். (கடன் கொடுப்பவர்) 'சாட்சிகளைக் கொண்டு வாருங்கள், நான் அவர்களை சாட்சியாக்குகிறேன்' என்றார். (கடன் வாங்குபவர்) 'அல்லாஹ்வே சாட்சியாகப் போதுமானவன்' என்று பதிலளித்தார். (கடன் கொடுப்பவர்) 'எனக்கு ஒரு பிணையாளரைக் கொண்டு வாருங்கள்' என்றார். (கடன் வாங்குபவர்) 'அல்லாஹ்வே பிணையாகப் போதுமானவன்' என்று பதிலளித்தார். (கடன் கொடுப்பவர்) 'நீர் உண்மை பேசினீர்' என்று கூறி, ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்கு அவருக்குப் பணத்தைக் கடனாகக் கொடுத்தார். கடன்பட்டவர் கடல் கடந்து சென்றார், தனது தேவையை முடித்தார். பின்னர் அவர் (கடன் கொடுத்தவரிடம்) தான் குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் வந்து சேர ஒரு கப்பலைத் தேடினார், ஆனால் அவரால் ஒரு கப்பலையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆகவே, அவர் ஒரு மரக்கட்டையை எடுத்து, அதில் ஒரு துளையிட்டு, அதனுள் ஆயிரம் தீனார்களையும், தனது நண்பருக்கு (கடன் கொடுத்தவருக்கு) ஒரு கடிதத்தையும் வைத்து, பின்னர் அதன் இடத்தை (துளையை) இறுக்கமாக மூடினார். அவர் அந்த மரக்கட்டையை கடலுக்கு எடுத்துச் சென்று கூறினார்: 'யா அல்லாஹ்! நான் இன்னாரிடமிருந்து ஆயிரம் தீனார்கள் கடன் வாங்கியதை நீ நன்கு அறிவாய். அவர் என்னிடம் ஒரு பிணையாளரைக் கேட்டார், நான் 'அல்லாஹ்வே பிணையாகப் போதுமானவன்' என்று சொன்னேன், அவரும் உன்னுடைய (பிணையாளராக) திருப்தியடைந்தார். அவர் என்னிடம் ஒரு சாட்சியைக் கேட்டார், நான் 'அல்லாஹ்வே சாட்சியாகப் போதுமானவன்' என்று சொன்னேன், அவரும் உன்னையே (சாட்சியாக) திருப்தியடைந்தார். நிச்சயமாக, அவருடைய பணத்தை நான் அவருக்கு அனுப்ப ஒரு கப்பலைக் கண்டுபிடிக்க மிகவும் முயன்றேன், ஆனால் என்னால் முடியவில்லை. நிச்சயமாக, நான் இதை (பணத்தை) உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன்.' அவ்வாறு கூறி, அந்த மரக்கட்டை கடலுக்குள் மூழ்கும் வரை அதை கடலில் வீசினார், பின்னர் அவர் திரும்பிச் சென்றார். அதே நேரத்தில் அவர் தனது நாட்டிற்குச் செல்ல ஒரு கப்பலைத் தேடிக் கொண்டிருந்தார்.

(மறுபுறம்) கடன் கொடுத்த மனிதர் (கடற்கரைக்கு) வெளியே வந்தார், ஒருவேளை அவரது பணத்துடன் ஒரு கப்பல் வந்திருக்கலாம் என்று பார்க்க. அப்போது அவர் பணம் இருந்த அந்த மரக்கட்டையைக் கண்டார். அதை தனது குடும்பத்திற்காக விறகாக எடுத்துச் சென்றார். அவர் அதை (மரக்கட்டையை) அறுத்துப் பார்த்தபோது, அதனுள் பணத்தையும் கடிதத்தையும் கண்டார். பின்னர் கடன் வாங்கியவர் (குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குப் பிறகு) ஆயிரம் தீனார்களுடன் அவரிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உங்கள் பணத்தை உங்களிடம் கொண்டு வர ஒரு கப்பலைத் தேடுவதில் நான் தொடர்ந்து கடுமையாக முயன்றேன், ஆனால் நான் இப்போது வந்துள்ள கப்பலுக்கு முன்பு ஒரு கப்பலையும் கண்டுபிடிக்கவில்லை' என்று கூறினார். (கடன் கொடுத்தவர்) 'நீர் எனக்கு ஏதாவது அனுப்பினீரா?' என்று கேட்டார். (கடன் வாங்கியவர்) 'நான் இப்போது வந்துள்ள கப்பலைத் தவிர வேறு கப்பல் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்' என்று பதிலளித்தார். (கடன் கொடுத்தவர்) கூறினார்: 'நிச்சயமாக, நீர் மரக்கட்டையில் அனுப்பியதை அல்லாஹ் உம் சார்பாகச் செலுத்திவிட்டான். எனவே, அந்த ஆயிரம் தீனார்களுடன் நேர்வழியில் வழிநடத்தப்பட்டுச் செல்லுங்கள் (உமது கடன் அடைக்கப்பட்டுவிட்டது).'"

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒவ்வொருவருக்கும் நாம் வாரிசுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளோம்" (அல்-நிஸா 4:33) என்ற இறைவசனத்திலுள்ள 'மவாலிய' (எனும் சொல்லுக்கு), 'வாரிசுகள்' என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரழி அவர்கள்) விளக்கமளித்தார்கள்.

மேலும், "உங்கள் வலக்கரங்கள் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டவர்களுக்கும்..." (அல்-நிஸா 4:33) எனும் இறைவசனம் குறித்து அவர்கள் கூறியதாவது:

"முஹாஜிர்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கிடையே (முஹாஜிர்களுக்கும் அன்சாரிகளுக்கும் இடையே) ஏற்படுத்திய சகோதரத்துவ ஒப்பந்தத்தின் காரணமாக, ஓர் அன்சாரியின் இரத்த உறவினர்களை விடுத்து, (அவருடன் சகோதரத்துவ ஒப்பந்தம் செய்த) முஹாஜிர் ஒருவரே அந்த அன்சாரிக்கு வாரிசாகத் திகழ்ந்தார். எப்போது 'ஒவ்வொருவருக்கும் நாம் வாரிசுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளோம்' என்ற வசனம் அருளப்பட்டதோ, அது (முந்தைய வாரிசுரிமைச் சட்டத்தை) ரத்து செய்துவிட்டது."

பிறகு, "உங்கள் வலக்கரங்கள் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டவர்களுக்கும்..." என்ற வசனம் குறித்து (இப்னு அப்பாஸ் ரழி அவர்கள்) கூறினார்கள்:

"(இவ்வசனம் இனி) உதவி செய்தல், உபசரித்தல், நலம் நாடல் ஆகியவற்றுக்கு மட்டுமே (பொருந்தும்); வாரிசுரிமை (சட்டம்) நீங்கிவிட்டது. ஆயினும், அவருக்காக (ஒப்பந்தம் செய்தவருக்காக) மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்யலாம்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம் (மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து) வந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவருக்கும் ஸஅத் பின் ரபீஃ (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையே சகோதரத்துவ பந்தத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.

ஆஸிம் அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், “நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ‘இஸ்லாத்தில் (அறியாமைக் காலத்து உறுதிமொழி) கூட்டணி ஒப்பந்தம் கிடையாது’ என்று கூறினார்கள் எனத் தங்களுக்குச் செய்தி எட்டியதா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிகளுக்கும் அன்சாரிகளுக்கும் இடையில் என் வீட்டில் (முஹாஜிர்களுக்கும் அன்சாரிகளுக்கும் இடையே பரஸ்பர உதவி மற்றும் சகோதரத்துவத்தை உறுதிப்படுத்தும்) ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து வைத்தார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஜனாஸா தொழுகை நடத்துவதற்காக (இறந்த) ஒருவர் கொண்டுவரப்பட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், ''அவருக்குக் கடன் ஏதேனும் உள்ளதா?'' என்று கேட்டார்கள். மக்கள் ''இல்லை'' என்று கூறியபோது, அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு மற்றொரு ஜனாஸா கொண்டுவரப்பட்டது. ''அவருக்குக் கடன் ஏதேனும் உள்ளதா?'' என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். மக்கள் ''ஆம்'' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், ''உங்கள் தோழருக்கு நீங்களே தொழுவித்துக் கொள்ளுங்கள் (நான் அவருக்குத் தொழுகை நடத்த மாட்டேன்)'' என்று கூறினார்கள். அப்போது அபூ கதாதா (ரழி), ''அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரது கடனுக்கு நான் பொறுப்பேற்கிறேன்'' என்று கூறினார்கள். அதன் பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "(பஹ்ரைனின்) செல்வம் வந்தால், நான் உனக்கு இப்படி, இப்படி, மற்றும் இப்படி (அதாவது, மூன்று முறை அள்ளித்) தருவேன்" என்று கூறினார்கள். பஹ்ரைனின் செல்வம் வந்து சேர்வதற்கு முன்பே நபி (ஸல்) அவர்கள் காலமானார்கள். பஹ்ரைனின் செல்வம் வந்து சேர்ந்தபோது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்களிடம் யாருக்கேனும் வாக்குறுதியோ அல்லது கடனோ இருந்தால் அவர் நம்மிடம் வரட்டும்" என்று அறிவித்தார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்று, "நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இன்னின்னவாறு கூறியிருந்தார்கள்" என்று சொன்னேன். அவர் எனக்கு ஒரு கையளவு (நாணயங்களை) அள்ளித் தந்தார். நான் அவற்றை எண்ணிப் பார்த்தபோது, அவை ஐந்நூறாக இருந்தன. அவர், "இதைப் போல் இன்னும் இரண்டு மடங்கு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து, என் பெற்றோர் இந்த (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவே தவிர நான் அவர்களை அறிந்ததில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் என பகலின் இரு ஓரங்களிலும் எங்களிடம் வராத எந்த நாளும் எங்களைக் கடந்து சென்றதில்லை.

முஸ்லிம்கள் (எதிரிகளால்) சோதிக்கப்பட்டபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் எத்தியோப்பியா (அபிசீனியா) நோக்கி ஹிஜ்ரத் செய்வதற்காகப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் 'பர்க் அல்-கிமாத்' என்ற இடத்திற்குச் சென்றடைந்தபோது, 'காரா' குலத்தின் தலைவரான இப்னு தஃகினா அவர்களைச் சந்தித்தார். அவர், "அபூபக்ரே! எங்கே செல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), "என் சமூகத்தார் என்னை வெளியேற்றிவிட்டனர். எனவே நான் பூமியில் சுற்றித்திரிந்து என் இறைவனை வணங்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு இப்னு தஃகினா, "உங்களைப் போன்றவர் வெளியேறவும் கூடாது; வெளியேற்றப்படவும் கூடாது. ஏனெனில், நீங்கள் இல்லாதவர்களுக்கு உதவுகிறீர்கள்; உறவுகளைப் பேணுகிறீர்கள்; சிரமப்படுவோரின் சுமைகளைச் சுமக்கிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; சோதனையான நேரங்களில் சத்தியத்திற்குத் துணை நிற்கிறீர்கள். நான் உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கிறேன். எனவே நீர் திரும்பிச் சென்று உமது ஊரிலேயே உமது இறைவனை வணங்குவீராக!" என்று கூறினார்.

இப்னு தஃகினா திரும்பினார்; அவருடன் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் திரும்பினார்கள். (இப்னு தஃகினா) குறைஷித் தலைவர்களிடம் சென்று, "அபூபக்ரைப் போன்ற ஒருவர் வெளியேறவும் கூடாது; வெளியேற்றப்படவும் கூடாது. இல்லாதவர்களுக்கு உதவுபவர், உறவுகளைப் பேணுபவர், சிரமப்படுவோரின் சுமைகளைச் சுமப்பவர், விருந்தினர்களை உபசரிப்பவர், சோதனையான நேரங்களில் சத்தியத்திற்குத் துணை நிற்பவர் ஆகிய ஒருவரை நீங்கள் வெளியேற்றுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்.

குறைஷிகள் இப்னு தஃகினாவின் பாதுகாப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு அபயமளித்தனர். அவர்கள் இப்னு தஃகினாவிடம், "அபூபக்ர் தம் வீட்டிற்குள்ளேயே தனது இறைவனை வணங்கிக்கொள்ளட்டும்; அங்கு அவர் விரும்பியதைத் தொழுதுகொள்ளட்டும்; ஓதிக்கொள்ளட்டும். ஆனால், சப்தமிட்டு அவற்றைச் செய்து எங்களுக்குத் தொல்லை தர வேண்டாம். அவற்றை பகிரங்கப்படுத்தவும் வேண்டாம். ஏனெனில், அவர் எங்கள் பெண்களையும், எங்கள் பிள்ளைகளையும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்திவிடுவார் (கவர்ந்துவிடுவார்) என நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்" என்று கூறினர்.

இதை இப்னு தஃகினா அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார். எனவே, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (சிறிது காலம்) தம் வீட்டிலேயே தம் இறைவனை வணங்கி வந்தார்கள். தொழுகையை பகிரங்கப்படுத்தவோ, தம் வீட்டிற்கு வெளியே குர்ஆனை ஓதவோ இல்லை. பிறகு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு (ஒரு யோசனை) தோன்றியது. தமது வீட்டின் முற்றத்தில் ஒரு தொழுமிடத்தை (மஸ்ஜிதை) அமைத்துக் கொண்டார்கள். வெளியே வந்து அதில் தொழவும், குர்ஆன் ஓதவும் ஆரம்பித்தார்கள்.

(இதைக் கண்ட) இணைவைப்போரின் பெண்களும் அவர்களின் பிள்ளைகளும் அவர்கள் மீது மொய்த்துக் கொண்டு, ஆச்சரியத்துடன் அவரைப் பார்க்கலாயினர். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் குர்ஆனை ஓதினால் தம் கண்ணீரை அடக்க முடியாத அளவிற்கு அதிகம் அழக்கூடியவராக இருந்தார்கள். இது குறைஷித் தலைவர்களான இணைவைப்போரைத் திடுக்கிடச் செய்தது.

உடனே அவர்கள் இப்னு தஃகினாவிற்கு ஆளனுப்பினார்கள். அவர் அவர்களிடம் வந்தபோது, "அபூபக்ர் தம் வீட்டிற்குள் மட்டுமே இறைவனை வணங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில்தான் நாங்கள் அவருக்குப் பாதுகாப்பளித்தோம். ஆனால், அவர் அந்த வரம்பை மீறிவிட்டார். தன் வீட்டின் முற்றத்தில் மஸ்ஜிது ஒன்றைக் கட்டி, பகிரங்கமாகத் தொழவும் ஓதவும் ஆரம்பித்துவிட்டார். அவர் எங்கள் பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் குழப்பிவிடுவார் என நாங்கள் அஞ்சுகிறோம். எனவே, அவரிடம் செல்லுங்கள். அவர் தனது வீட்டிற்குள் மட்டும் இறைவனை வணங்கிக்கொள்வதை விரும்பினால் அவ்வாறே செய்யட்டும். (இல்லை), பகிரங்கமாகத்தான் செய்வேன் என்று அவர் மறுத்தால், உமது பொறுப்பை (பாதுகாப்பை) உம்மிடமே திருப்பித் தரச் சொல்லிவிடும். ஏனெனில், உமது ஒப்பந்தத்தை முறிப்பதை நாங்கள் வெறுக்கிறோம். அதே சமயம், அபூபக்ர் பகிரங்கமாகச் செயல்படுவதை எங்களால் அங்கீகரிக்க முடியாது" என்று கூறினர்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு தஃகினா அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "நான் உங்களுக்காகச் செய்த ஒப்பந்தத்தை நீங்கள் அறிவீர்கள். எனவே, நீங்கள் அதற்கு கட்டுப்பட்டு நடங்கள்; அல்லது எனது பொறுப்பை என்னிடமே திருப்பித் தந்துவிடுங்கள். ஏனெனில், நான் ஒரு மனிதருக்குப் பாதுகாப்பளித்த பின், அது முறிக்கப்பட்டதாக அரபிகள் பேசுவதை நான் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), "உமது பாதுகாப்பை உம்மிடமே திருப்பித் தந்து விடுகிறேன்; அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பைக் கொண்டு நான் திருப்தியடைகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அந்நாளில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்தார்கள். அவர்கள் (முஸ்லிம்களிடம்), "நீங்கள் ஹிஜ்ரத் செல்லும் இடம் எனக்குக் காட்டப்பட்டது. அது, பேரீச்ச மரங்களைக் கொண்ட, இரண்டு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட உவர் நிலமாகும்" என்று கூறினார்கள். (அவ்விரண்டு மலைகளும் 'ஹர்ரா' எனப்படும்).

நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைக் கூறியதும், மதீனாவை நோக்கி ஹிஜ்ரத் செய்பவர்கள் சென்றார்கள். எத்தியோப்பியா சென்றிருந்தவர்களும் மதீனாவிற்குத் திரும்பினர். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும் ஹிஜ்ரத் செல்வதற்குத் தயாரானார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "பொறுங்கள்! எனக்கும் (ஹிஜ்ரத் செல்ல) அனுமதி கிடைக்கும் என நான் எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), "என் தந்தை தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! தாங்கள் இதை எதிர்பார்க்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். எனவே அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் செல்வதற்காகத் தம் பயணத்தை நிறுத்திவிட்டு, தம்மிடமிருந்த இரண்டு ஒட்டகங்களுக்கு 'சமுர்' (கருவேலம்) மர இலைகளைப் போட்டு நான்கு மாதங்களாகத் தயார் செய்து வந்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

கடன் பட்ட நிலையில் இறந்த ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டால், "அவர் தனது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த ஏதேனும் விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று அவர்கள் கேட்பார்கள். அவர் தனது கடனைத் தீர்க்கும் அளவுக்கு (சொத்து) விட்டுச் சென்றிருப்பதாகக் கூறப்பட்டால், அவருக்காகத் தொழுவார்கள். இல்லையெனில், முஸ்லிம்களிடம் "உங்கள் தோழருக்காக (ஜனாஸா) தொழுதுகொள்ளுங்கள்" என்று கூறிவிடுவார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றிகளைத் திறந்து கொடுத்தபோது, "இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு அவர்களின் உயிர்களைவிட நானே அதிகம் உரிமையுடையவன். எனவே, இறைநம்பிக்கையாளர்களில் எவரேனும் கடன்பட்ட நிலையில் இறந்துவிட்டால் அதை நிறைவேற்றுவது என் மீதே பொறுப்பாகும். எவர் செல்வத்தை விட்டுச் செல்கிறாரோ அது அவருடைய வாரிசுகளுக்குச் சேரும்" என்று கூறினார்கள்.