அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

அபூ அம்ர் அஷ்-ஷைபானீ கூறினார்கள், "இந்த வீட்டின் உரிமையாளர் (மேலும் அவர் அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் வீட்டைக் சுட்டிக் காட்டினார்கள்) கூறினார்கள், 'நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'செயல்களில் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமானது எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது' என்று பதிலளித்தார்கள். 'பிறகு எது?' என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பிறகு பெற்றோர்க்கு நன்மை செய்வது' என்று கூறினார்கள். நான், 'பிறகு எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பிறகு அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது' என்று பதிலளித்தார்கள்.'"

அவர் மேலும் கூறினார்கள், "இந்த விஷயங்களை அவர்கள் எனக்குக் கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டிருந்தால், அவர்கள் எனக்கு இன்னும் அதிகமாகக் கூறியிருப்பார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைவனின் திருப்தி தந்தையின் திருப்தியில் இருக்கிறது. இறைவனின் கோபம் தந்தையின் கோபத்தில் இருக்கிறது."

பஹ்ஸ் இப்னு ஹகீமின் பாட்டனார் (ரழி) கூறினார்கள், “நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் யாருக்கு நன்மை செய்யக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), ‘உன் தாயாருக்கு’ என்று பதிலளித்தார்கள். நான், ‘பிறகு யாருக்கு?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘உன் தாயாருக்கு’ என்று பதிலளித்தார்கள். நான், ‘பிறகு யாருக்கு?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘உன் தாயாருக்கு’ என்று பதிலளித்தார்கள். நான், ‘பிறகு நான் யாருக்கு நன்மை செய்யக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘உன் தந்தைக்கு, பிறகு உன் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு, அதற்கடுத்து நெருங்கியவர்களுக்கு’ என்று பதிலளித்தார்கள்.”

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "நான் ஒரு பெண்ணைப் பெண் கேட்டேன்; அவள் என்னை மணக்க மறுத்துவிட்டாள். வேறொருவர் அவளைப் பெண் கேட்டபோது, அவள் அவரை மணக்க விரும்பினாள். எனவே அவள் மீது கொண்ட பொறாமையினால் நான் அவளைக் கொன்றுவிட்டேன். எனக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) உண்டா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "உன் தாய் உயிருடன் இருக்கிறாளா?" என்று கேட்டார்கள். "இல்லை" என்று அவர் பதிலளித்தார். அதற்கு அவர்கள், "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடு; உன்னால் முடிந்தவரை அவனிடம் நெருங்க முயற்சி செய்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் அதா பின் யஸார் கூறுகிறார்): நான் சென்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "அந்த மனிதரின் தாயைப் பற்றி ஏன் விசாரித்தீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:

"தாய்க்கு நன்மை செய்வதை விட, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் மிக நெருக்கமாக்கி வைக்கக்கூடிய வேறு எந்தச் செயலையும் நான் அறியவில்லை."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, என் நல்லுறவுக்கு மிகவும் தகுதியானவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். மீண்டும் அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். மீண்டும் அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். மீண்டும் அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தந்தை' என்றார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'எனக்கு நீங்கள் என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு, அவர் மீண்டும் அதே கேள்வியைக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று பதிலளித்தார்கள். அவர் மீண்டும் அதைக் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு, அவர் நான்காவது முறையாக அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தந்தைக்கு நன்மை செய்' என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்தவொரு முஸ்லிமுக்கும் இரண்டு முஸ்லிமான பெற்றோர் இருந்து, அவர்கள் விஷயத்தில் நன்மையை நாடியவராக அவர் விடியும்பொழுது, அல்லாஹ் அவருக்காகச் சுவனத்தின் இரண்டு வாசல்களைத் திறக்கிறான். அவர்களில் ஒருவர் மட்டுமே இருந்தால், ஒரு வாசல் திறக்கப்படும். அவ்விருவரில் ஒருவரை அவர் கோபப்படுத்தினால், அப்பெற்றோர் அவரைப் பொருந்திக்கொள்ளும் வரை அல்லாஹ் அவரைப் பொருந்திக்கொள்ள மாட்டான்." அவரிடம், "அவர்கள் அவருக்கு அநீதி இழைத்தாலுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. "அவர்கள் அநீதி இழைத்தாலும் சரியே" என்று அவர் பதிலளித்தார்கள்.

தைஸலா இப்னு மய்யாஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் நஜதாத் (எனும் காரிஜிய்யாக்கள்) கூட்டத்தாருடன் இருந்தபோது, பெரும் பாவங்கள் என்று நான் கருதிய சில பாவங்களைச் செய்துவிட்டேன். இது குறித்து இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அவர்கள், 'அவை யாவை?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், 'இன்னின்னவை' என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இவை பெரும் பாவங்கள் அல்ல. பெரும் பாவங்கள் ஒன்பது உள்ளன. அவை: அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, ஒரு உயிரைக் கொலை செய்வது, (போர்க்களத்தில்) முன்னேறிச் செல்லும் படையிலிருந்து தப்பி ஓடுவது, கற்புள்ள பெண்ணின் மீது அவதூறு கூறுவது, வட்டி உண்பது, அனாதையின் சொத்தை உண்பது, பள்ளிவாசலில் அத்துமீறி நடப்பது, (பிறரை) ஏளனம் செய்வது மற்றும் பெற்றோரைத் துன்புறுத்தி அழ வைப்பது.'

பிறகு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், 'நீ நரகத்தைக் கண்டு அஞ்சுகிறாயா? சுவனத்தில் நுழைய விரும்புகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, ஆம்!' என்று நான் பதிலளித்தேன். அவர்கள், 'உன் தந்தை உயிருடன் இருக்கிறாரா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'என்னிடம் என் தாய் இருக்கிறார்' என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீ பெரும் பாவங்களைத் தவிர்த்துக்கொண்டு, அவரிடம் மென்மையாகப் பேசி, அவருக்கு உணவளித்து வந்தால், நீ நிச்சயம் சுவனத்தில் நுழைவாய்.'"

ஹிஷாம் பின் உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை (உர்வா) (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கின்றார்:

அவர், “{வக்ஃபிழ் லஹுமா ஜனாஹத் துல்லி மினர் ரஹ்மா}” - “(கருணையின் காரணமாக, உரிய பணிவுடன் அவர்களை உமது இறக்கையின் கீழ் எடுத்துக்கொள்வீராக)” (17:24) எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கூறியதாவது: “அவர்கள் விரும்பிய எதையும் (செய்ய) மறுக்காதீர்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு பிள்ளை தன் தந்தையை ஓர் அடிமையாகக் கண்டு, அவரை விலைக்கு வாங்கி விடுதலை செய்தால் தவிர, தன் தந்தைக்கு கைம்மாறு செய்ய முடியாது."

ஸயீத் இப்னு அபீ புர்தா அவர்கள் கூறினார்கள்: என் தந்தை கூற நான் கேட்டேன்;

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், யமன் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவர் தன் தாயைத் தன் முதுகில் சுமந்துகொண்டு, "நான் அவளுக்குப் பணிவான ஒட்டகம். அவளுடைய (மற்ற) வாகனங்கள் மிரண்டாலும், நான் மிரளமாட்டேன்" என்று கூறியவாறு (கஅபா) ஆலயத்தைச் சுற்றி வருவதைப் பார்த்தார்கள்.

பிறகு அந்த மனிதர், "இப்னு உமர் அவர்களே! நான் அவளுக்கு ஈடு செய்துவிட்டதாக நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, (பிரசவத்தின்போது அவள் விட்ட) ஒரு பெருமூச்சுக்குக் கூட (இது) ஈடாகாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தவாஃப் செய்தார்கள்; பிறகு (மகாம் இப்ராஹீம்) இடத்திற்கு வந்து இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். பிறகு, "ஓ அபூ மூஸாவின் மகனே! நிச்சயமாக ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்துகளும், அவற்றுக்கு முன்னால் உள்ள (பாவத்)தை அழித்துவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

மர்வான், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களைத் தனது பிரதிநிதியாக நியமிப்பது வழக்கம். அவர்கள் துல்-ஹுலைஃபாவில் வசித்து வந்தார்கள். அவர்களுடைய தாயார் ஒரு வீட்டிலும், அவர்கள் மற்றொரு வீட்டிலும் இருந்தார்கள். அவர்கள் வெளியே செல்ல விரும்பும் போது, அவர்களுடைய தாயாரின் வாசலில் நின்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் யா உம்மதா! வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு" (அம்மாவே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத்தும், பரக்கத்தும் உண்டாகட்டும்) என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர்களுடைய தாயார், "வ அலைக்கஸ் ஸலாம் யா புனய்ய! வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு" (என் மகனே! உங்கள் மீதும் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத்தும், பரக்கத்தும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளிப்பார்கள். பிறகு அவர்கள், "நான் குழந்தையாக இருந்தபோது என்னை வளர்த்ததற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ரஹ்மத் செய்வானாக" என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர்களுடைய தாயார், "நான் முதியவளாக இருந்தபோது எனக்கு நீங்கள் நற்பணி செய்தமைக்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ரஹ்மத் செய்வானாக" என்று பதிலளிப்பார்கள். அவர்கள் உள்ளே செல்ல விரும்பும் போதெல்லாம், இது போன்றே செய்வார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, ஹிஜ்ரத் செய்வதாக உடன்படிக்கை செய்தார். அவர் தமது பெற்றோரை அழுதுகொண்டிருந்த நிலையில் விட்டுவிட்டு வந்திருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, நீர் அவர்களை அழச்செய்தது போலவே அவர்களைச் சிரிக்கச் செய்யுங்கள்.'"

உம்மு ஹானி பின்த் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களின் முன்னாள் அடிமையான அபூ முர்ரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களுடன் அல்-அகீக்கில் உள்ள அவர்களின் நிலத்திற்குச் சென்றேன். அவர் தமது நிலத்திற்குள் நுழைந்தபோது, தமது உரத்த குரலில், **"அலைக்கிஸ் ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரக்காத்துஹு யா உம்மதாஹ்"** (தாயே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் கருணையும், அவனது பரக்கத்தும் உண்டாவதாக!) என்று சப்தமிட்டுக் கூறினார்.

அதற்கு அவர்கள், **"வ அலைக்கஸ் ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரக்காத்துஹு"** (உங்கள் மீதும் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் கருணையும், அவனது பரக்கத்தும் உண்டாவதாக!) என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர், **"ரஹிமக்கில்லாஹு ரப்பைதீனி ஸகீரா"** (நான் சிறுவனாக இருந்தபோது என்னை வளர்த்ததற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கருணை புரிவானாக!) என்று கூறினார்.

அதற்கு அவர்கள், **"யா புனைய்ய! வ அன்த்த ஃபஜஸாக்கல்லாஹு கைரன் வ ரளிய அன்க கமா பரர்த்தனி கபீரா"** (என் அருமை மகனே! நீங்களும் (நலமுடன் இருப்பீர்களாக)! நான் வயதான காலத்தில் நீங்கள் என்னிடம் கனிவாக நடந்து கொண்டதற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவானாக! மேலும் உங்களைக் குறித்து திருப்தி கொள்வானாக!) என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரும் பாவம் எது என்பதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று மூன்று முறை கேட்டார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைத்தல், பெற்றோர்க்கு மாறுசெய்தல்" என்று கூறினார்கள். (முன்னர்) சாய்ந்திருந்த அவர்கள் (நிமிர்ந்து) அமர்ந்து, "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! பொய்ப் பேச்சும் தான்" என்று கூறினார்கள்.
அவர்கள் அதைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள். எந்தளவிற்கென்றால், "அவர் மௌனமாகியிருக்கக் கூடாதா?" என்று நான் (எனக்குள்) சொல்லும் அளவுக்கு (அவர்கள் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார்கள்).

அல்-முஃகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் எழுத்தரான வர்ராத் கூறினார்: "முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அல்-முஃகீரா (ரழி) அவர்களுக்கு, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாங்கள் கேட்டதை எனக்கு எழுதுங்கள்' என்று எழுதினார்கள்." வர்ராத் கூறினார்: "அவர் எனக்குச் சொல்லச் சொல்ல நான் (என் கைகளால்) எழுதினேன்: 'அவர்கள் அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பதையும், செல்வத்தை வீணாக்குவதையும், 'சொன்னான், சொன்னார்கள்' என்று (வதந்திகள்) பேசுவதையும் தடை செய்வதை நான் செவியுற்றேன்.'"

அபுத் துஃபைல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அலீ (ரழி) அவர்களிடம், “நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், மற்ற எவருக்கும் கொடுக்காத ஏதேனும் சிறப்பான ஒன்றை உங்களுக்குக் கொடுத்தார்களா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மற்ற எல்லா மக்களுக்கும் கொடுக்காத எதையும் **எங்களுக்குச்** சிறப்பாகக் கொடுக்கவில்லை; என் வாள் உறையில் உள்ளதைத் தவிர” என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள் ஓர் **ஏட்டை** வெளியே எடுத்தார்கள். அதில் இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருந்தது:

‘அல்லாஹ் அல்லாதவருக்காகப் பிராணியை அறுப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். நிலத்தின் எல்லைக்கல்லைத் திருடுபவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். தன் பெற்றோரைச் சபிப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். ஒரு புதுமையாளருக்கு (பித்அத் செய்பவருக்கு) அடைக்கலம் கொடுப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான்.’

அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஒன்பது விஷயங்களை அறிவுறுத்தினார்கள்:

‘நீங்கள் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டாலும் அல்லது எரிக்கப்பட்டாலும் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணை வைக்காதீர்கள். கடமையான தொழுகையை வேண்டுமென்றே விட்டுவிடாதீர்கள். ஏனெனில், யார் அதை வேண்டுமென்றே விட்டுவிடுகிறாரோ, அவரிடமிருந்து (அல்லாஹ்வின்) பொறுப்பு நீங்கிவிடும். மது அருந்தாதீர்கள் - ஏனெனில் அது எல்லாத் தீமைகளுக்கும் திறவுகோலாகும். உங்கள் பெற்றோருக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். உங்கள் உலகத்தை விட்டு வெளியேறுமாறு அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டால், அவர்களுக்காக வெளியேறி விடுங்கள். அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுடன் சண்டையிடாதீர்கள்; நீங்களே (சரியானவர் என்று) கருதினாலும்கூட. (போரில்) படை முன்னேறிச் செல்லும்போது அதிலிருந்து தப்பி ஓடாதீர்கள்; உங்கள் தோழர்கள் தப்பி ஓடினாலும், நீங்கள் அழிய நேர்ந்தாலும் சரியே. உங்கள் வசதிக்கேற்ப உங்கள் குடும்பத்தினருக்குச் செலவிடுங்கள். உங்கள் குடும்பத்தினரை விட்டும் உங்கள் பிரம்பை எடுக்காதீர்கள் (அதாவது அவர்களைக் கண்டிப்பதை நிறுத்தாதீர்கள்). மகத்தானவனும் கண்ணியமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்வைக் குறித்து அவர்களுக்கு அச்சமூட்டுங்கள்.’”

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'நான் ஹிஜ்ரத் செய்வதற்காக தங்களிடம் உடன்படிக்கை செய்ய வந்துள்ளேன். மேலும் நான் என் பெற்றோரை அழுதுகொண்டிருக்க விட்டுவிட்டு வந்துள்ளேன்' என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீர் அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, அவர்களை எப்படி அழச்செய்தீரோ, அவ்வாறே சிரிக்க வையும்' என்றார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு மனிதர் ஜிஹாத் செய்ய விரும்பி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உமது பெற்றோர் உயிருடன் இருக்கிறார்களா?' என்று கேட்டார்கள். 'ஆம்,' என்று அவர் பதிலளித்தார். அவர்கள், 'அப்படியானால், அவர்களுக்காகப் பாடுபடுவாயாக' என்று கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும் (அதாவது, அவன் இழிவடையட்டும்), அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும், அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "தன்னுடைய பெற்றோரையோ அல்லது அவர்களில் ஒருவரையோ அவர்களின் முதிர்ந்த வயதில் அடைந்தும், அப்படியிருந்தும் நரகத்தில் நுழைகிறவன் தான்" என்று கூறினார்கள்.

முஆத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தன் பெற்றோரைப் பேணி நடப்பவருக்கு நற்பேறு உண்டு. கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் அவரது ஆயுளை நீடிப்பான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், கண்ணியமிக்கவனும் மகத்தானவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் (பின்வரும்) இறைவசனம் பற்றிக் கூறினார்கள்:

“**இம்ம யப்லுகன்ன இந்தக்கல் கிபர அஹதுஹுமா அவ் கிலாஹுமா ஃபாலா தகுல் லஹுமா உஃப்...**” (உம்மிடம் இருக்கும் அவர்களில் ஒருவரோ அல்லது அவ்விருவருமோ முதுமையை அடைந்துவிட்டால், அவர்களைப் பார்த்து ‘உஃப்!’ என்று கூறாதே...) என்பது முதல், “**...கமா ரப்பயானி ஸகீரா**” (...என் இறைவா! நான் சிறுவனாக இருந்தபோது அவர்கள் என்னை எப்படி வளர்த்தார்களோ, அவ்வாறே நீயும் அவ்விருவருக்கும் கருணை காட்டுவாயாக!) என்பது வரையுள்ள வசனத்தை, ‘பராஆ’ (அத்தவ்பா) அத்தியாயத்திலுள்ள (பின்வரும்) வசனம் ரத்து செய்துவிட்டது:

“**மா கான லின்னபிய்யி வல்லதீன ஆமனூ அன் யஸ்தக்ஃபிரூ லில்முஷ்ரிக்கின வலவ் கானூ ஊலீ குர்பா மின் பஃதி மா தபய்யன லஹும் அன்னஹும் அஸ்ஹாபுல் ஜஹீம்**”

(இதன் பொருள்: “நிச்சயமாக அவர்கள் நரகவாதிகள் என்று அவர்களுக்குத் தெளிவான பிறகு, அவர்கள் நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும், இணைவைப்பாளர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவது நபிக்கும், ஈமான் கொண்டவர்களுக்கும் தகாது.”)

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து நான்கு வசனங்கள் என்னைக் குறித்து அருளப்பட்டன. (முதலாவது,) என் தாய், நான் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை விட்டுப் பிரியும் வரை உண்ணவோ பருகவோ மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்திருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ், **'வ இன் ஜாஹதாக அலா அன் துஷ்ரிக பீ மா லைஸ லக பிஹி இல்முன் ஃபலா துதிஃஹுமா வ ஸாஹிப்ஹுமா ஃபித் துன்யா மஃரூஃபா'** (எதைப்பற்றி உனக்கு அறிவு இல்லையோ, அத்தகைய ஒன்றை எனக்கு இணையாக்கும்படி அவர்கள் இருவரும் உன்னை வற்புறுத்தினால், நீ அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாதே. இவ்வுலகில் அவர்களுடன் அழகிய முறையில் தோழமை கொள்) என்று (வசனத்தை) அருளினான்.

இரண்டாவது, நான் (போரில்) எனக்குப் பிடித்த ஒரு வாளை எடுத்தேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதை எனக்குத் தாருங்கள்' என்று கேட்டேன். அப்போது, **'யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால்'** (போரில் கிடைத்த பொருட்களைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்பார்கள்) என்று (வசனம்) இறங்கியது.

மூன்றாவது, நான் நோயுற்றிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எனது செல்வத்தைப் பங்கிட விரும்புகிறேன். பாதியை நான் உயில் செய்யலாமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்றார்கள். 'மூன்றில் ஒரு பங்கை(ச் செய்யலாமா)?' என்று நான் கேட்டேன். அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். எனவே, அதன்பிறகு மூன்றில் ஒரு பங்கு (செய்வது) அனுமதிக்கப்பட்டதாகிவிட்டது.

நான்காவது, நான் அன்ஸாரிகளில் ஒரு கூட்டத்தினருடன் மது அருந்திக் கொண்டிருந்தேன். அவர்களில் ஒருவர் ஒட்டகத்தின் தாடை எலும்பால் என் மூக்கில் அடித்தார். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அல்லாஹ் மதுவைத் தடை செய்து (வசனத்தை) அருளினான்."

அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், என் தாயார் (நான் அவர்களுக்கு உதவி செய்வேன் என்ற) நம்பிக்கையுடன் என்னிடம் வந்தார்கள். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'நான் அவருடன் உறவு பேண வேண்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தார்கள்."
இப்னு உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்போது அல்லாஹ் கண்ணியமிக்கவன், (இது குறித்து) {லா யன்ஹாகுமுல்லாஹு அனில்லதீன லம் யுகாதிலூகும் ஃபித்தீனி} என்று (திருக்குர்ஆனின் வசனத்தை) அருளினான்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "உமர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு பட்டு அங்கி விற்கப்படுவதைக் கண்டார்கள். அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, தாங்கள் இந்த அங்கியை வாங்கி, ஜுமுஆவிலும், தூதுக்குழுக்கள் தங்களைச் சந்திக்க வரும்போதும் அணிந்துகொள்ளலாமே?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'மறுமையில் எந்தப் பங்கும் இல்லாதவரே இதை அணிய முடியும்' என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அதே துணியால் செய்யப்பட்ட சில அங்கிகள் அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டன. அவர்கள் அந்த அங்கிகளில் ஒன்றை உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு அனுப்பினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், 'தாங்கள் இதைப் பற்றி அவ்வாறு கூறியிருக்கும்போது, நான் இதை எப்படி அணிய முடியும்?' என்று ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் இதை நீர் அணிவதற்காக உமக்குக் கொடுக்கவில்லை. நீர் இதை விற்கலாம் அல்லது யாருக்காவது கொடுக்கலாம்' என்று பதிலளித்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அதை, இன்னும் முஸ்லிமாக ஆகாத, மக்காவில் இருந்த தம்முடைய சகோதரர் ஒருவருக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஒருவர் தம் பெற்றோரைத் திட்டுவது பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "ஒருவர் தம் பெற்றோரை எப்படித் திட்டுவார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஒருவன் இன்னொரு மனிதரைத் திட்டுவான், பதிலுக்கு அந்த மனிதர் இவனுடைய தாயையும் தந்தையையும் திட்டுவார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் தன் தந்தைக்கு ஏச்சு வாங்கித் தருவது, உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்விடத்தில் பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்."

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமையில் அதற்காக சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள தண்டனையுடன் சேர்த்து, இவ்வுலகிலும் தண்டனையை விரைவுபடுத்துவதற்கு அநீதி இழைப்பதையும், உறவுகளைத் துண்டிப்பதையும் விட தகுதியான பாவம் வேறு எதுவும் இல்லை."

இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'விபச்சாரம், மது அருந்துதல் மற்றும் திருட்டு ஆகியவற்றைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்' என்று நாங்கள் பதிலளித்தோம். அவர்கள், 'அவை மானக்கேடான செயல்களாகும்; அவற்றுக்குத் தண்டனையும் உண்டு. பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரியது எதுவென்று நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா? கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பதும், பெற்றோருக்கு மாறு செய்வதுமாகும்' என்று கூறினார்கள். (அதுவரை) சாய்ந்து கொண்டிருந்த அவர்கள், நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, 'பொய்ப் பேச்சும் தான்' என்று கூறினார்கள்."

இப்னு உமர் (ரழி) கூறினார்கள், "பெற்றோரை அழ வைப்பது பெற்றோர்க்குச் செய்யும் மாறுபாடாகும், மேலும் அது பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "மூன்று பிரார்த்தனைகள் சந்தேகமின்றி பதிலளிக்கப்படும்: அநீதியிழைக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனை, ஒரு பயணியின் பிரார்த்தனை மற்றும் தங்கள் பிள்ளைக்கு எதிராகப் பெற்றோர் செய்யும் பிரார்த்தனை."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஈஸா இப்னு மர்யம் (அலை) அவர்களையும், ஜுரைஜின் தோழரையும் தவிர மனிதக் குழந்தைகளில் வேறு யாரும் தொட்டிலில் பேசியதில்லை."

(அங்கிருந்தவர்களால்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஜுரைஜின் தோழர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஜுரைஜ் ஒரு துறவியாக இருந்தார். அவருக்குச் சொந்தமான ஒரு வழிபாட்டுக் கூடத்தில் (மடத்தில்) அவர் இருந்தார். ஒரு மாடு மேய்ப்பவர் அவரது மடத்தின் அடிவாரத்தில் தங்குவது வழக்கம். அவ்வூரிலுள்ள ஒரு பெண் அந்த மாடு மேய்ப்பவரிடம் வந்து (தவறான முறையில்) பழகிச் செல்வதுண்டு.

(ஒரு நாள்) ஜுரைஜ் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அவருடைய தாய் வந்து, 'ஜுரைஜே!' என்று அழைத்தார். அவர் (தம் மனதிற்குள்), 'என் தாயா? என் தொழுகையா?' என்று கேட்டுக்கொண்டு, தனது தொழுகையையே தொடரத் தீர்மானித்தார். பிறகு இரண்டாவது முறையாக தாய் சப்தமிட்டு அழைத்தார். அப்போதும் அவர், 'என் தாயா? என் தொழுகையா?' என்று (யோசித்து), தொழுகையையே முக்கியமாகக் கருதினார். பிறகு மூன்றாவது முறையாக தாய் சப்தமிட்டு அழைத்தார். அப்போதும் அவர், 'என் தாயா? என் தொழுகையா?' என்று (யோசித்து), தொழுகையையே தொடர்ந்தார். அவர் தமக்குப் பதிலளிக்காததைக் கண்ட தாய், 'ஜுரைஜே! விபச்சாரிகளின் முகங்களை நீர் பார்க்கும் வரை அல்லாஹ் உம்மைக் கைப்பற்றக் கூடாது (உயிரை எடுக்கக் கூடாது)' என்று சபித்துவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றுவிட்டார்.

பிறகு அந்தப் பெண் (கர்ப்பமாகி) ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அவள் அரசனிடம் கொண்டு வரப்பட்டாள். அரசன், 'இது யாரால் ஏற்பட்டது?' என்று கேட்டான். அவள், 'ஜுரைஜால்' என்றாள். 'அந்த மடத்திலிருப்பவரா?' என்று அரசன் கேட்க, அவள் 'ஆம்' என்றாள். அரசன், 'அவருடைய மடத்தை இடித்துவிட்டு அவரை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்' என்று உத்தரவிட்டான்.

அவர்கள் கோடரிகளால் அந்த மடத்தை அடித்தார்கள்; அது இடிந்து விழுந்தது. அவருடைய கையை அவருடைய கழுத்தோடு சேர்த்துக் கயிற்றால் கட்டினார்கள். பிறகு அவரை இழுத்துச் சென்றார்கள். அப்போது விபச்சாரிகள் இருக்கும் இடத்தைக் கடந்து செல்ல நேர்ந்தது. அவர்களைப் பார்த்ததும் ஜுரைஜ் புன்னகைத்தார். மக்களோ அவரையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அரசன், 'இவள் என்ன சொல்கிறாள்?' என்று கேட்டான். ஜுரைஜ், 'இவள் என்ன சொல்கிறாள்?' என்று கேட்டார். அரசன், 'இவளுடைய குழந்தை உன்னால் உருவானது என்று இவள் வாதிடுகிறாள்' என்றான். ஜுரைஜ் அவளிடம், 'நீ (அவ்வாறுதான்) வாதிடுகிறாயா?' என்று கேட்டார். அவள் 'ஆம்' என்றாள்.

ஜுரைஜ், 'அந்தச் சிறுவன் எங்கே?' என்று கேட்டார். 'இதோ அவள் மடியில் இருக்கிறான்' என்று மக்கள் கூறினர். ஜுரைஜ் அந்தக் குழந்தையின் பக்கம் திரும்பி, 'உன் தந்தை யார்?' என்று கேட்டார். அந்தக் குழந்தை, 'மாடு மேய்ப்பவர்' என்று பதிலளித்தது.

உடனே அரசன், 'உம்முடைய மடத்தை நாங்கள் தங்கத்தால் கட்டித் தரட்டுமா?' என்று கேட்டான். அவர் 'வேண்டாம்' என்றார். 'வெள்ளியால் கட்டித் தரட்டுமா?' என்று அரசன் கேட்டான். அவர் 'வேண்டாம்' என்றார். 'வேறெப்படியான் நாங்கள் அதை உருவாக்குவது?' என்று அரசன் கேட்க, 'முன்பு இருந்ததைப் போன்றே அதை மீண்டும் (மண்ணால்) கட்டித் தாருங்கள்' என்று ஜுரைஜ் கூறினார்.

அரசன், '(விபச்சாரிகளைக் கண்டபோது) நீர் ஏன் புன்னகைத்தீர்?' என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், 'அது எனக்குத் தெரிந்த ஒரு விஷயம்; என் தாயின் பிரார்த்தனை (சாபம்) என்னைப் பற்றிக்கொண்டது (நிறைவேறியது)' என்று கூறி, அவர்களுக்கு (நடந்ததை)த் தெரிவித்தார்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எந்தவொரு யூதரோ அல்லது கிறிஸ்தவரோ என்னைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு, பின்னர் என்னை நேசிக்காமல் இருந்ததில்லை. என் தாயார் இஸ்லாத்தை ஏற்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பினேன், ஆனால் அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நான் அவர்களிடம் அதைப் பற்றிக் கூறினேன், அப்போதும் அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, '**என் தாயாருக்காக** அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்' என்றேன். அவர்கள் அவ்வாறே பிரார்த்தனை செய்தார்கள். நான் என் தாயாரிடம் சென்றேன். அவர்கள் **கதவைச் சாத்தியிருந்தார்கள்**. 'அபூஹுரைரா! நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்' என்று கூறினார்கள். நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் இதைத் தெரிவித்து, 'எனக்காகவும் என் தாயாருக்காகவும் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், **'அல்லாஹும்ம! அப்துக்க அபூஹுரைரா வ உம்முஹு, அஹிப்பஹுமா இலன் னாஸ்'** (யா அல்லாஹ்! **உனது அடியார்** அபூஹுரைராவையும் அவருடைய தாயாரையும் மக்கள் நேசிக்கும்படி செய்வாயாக!) என்று கூறினார்கள்."

அபூ உஸைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இருந்தோம். அப்போது ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் பெற்றோர் இறந்த பிறகு நான் அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய நன்மை ஏதேனும் எஞ்சியுள்ளதா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம், நான்கு விஷயங்கள் உள்ளன: அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை (துஆ) செய்தல், அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்பு (இஸ்திஃபார்) தேடுதல், அவர்களுடைய வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுதல், அவர்களுடைய நண்பர்களைக் கண்ணியப்படுத்துதல், மற்றும் அவர்கள் மூலமாகவே அன்றி உமக்கு வேறு உறவு இல்லாத உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணி நடத்தல்' என்று கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறந்தவருக்கு அவரின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவரின் படித்தரம் உயர்த்தப்படுகிறது. அவர், 'என் இறைவா! இது என்ன?' என்று கேட்பார். அதற்கு, 'உமது பிள்ளை உமக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியதால்' என்று கூறப்படும்."

இப்னு ஸீரீன் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஒரு இரவு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், **'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லிஅபீ ஹுரைரத, வலிஉம்மீ, வலிமனிஸ்தக்ஃபர லஹுமா'** (யா அல்லாஹ்! அபூஹுரைராவுக்கும், என் தாயாருக்கும், இவர்கள் இருவருக்காகவும் பாவமன்னிப்புக் கோரும் எவருக்கும் நீ மன்னிப்பளிப்பாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்."

முஹம்மத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் பிரார்த்தனையில் நாங்களும் இடம்பெற வேண்டும் என்பதற்காக, நாங்கள் அவர்கள் இருவருக்காகவும் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறோம்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர் இறந்துவிட்டால், மூன்று விஷயங்களைத் தவிர அவருடைய மற்ற எல்லாச் செயல்களும் நின்றுவிடுகின்றன: நிலையான ஸதகா (தர்மம்), பயனளிக்கும் கல்வி, அல்லது அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யும் ஸாலிஹான (நல்லொழுக்கமுள்ள) பிள்ளை."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), என் தாய் வஸிய்யத்து எதுவும் செய்யாமல் இறந்துவிட்டார்கள். அவருக்காக நான் ஸதகா கொடுத்தால் அது அவருக்குப் பலனளிக்குமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பயணத்தின் போது ஒரு கிராமவாசி (அவர்களைக்) கடந்து சென்றார். அந்தக் கிராமவாசியின் தந்தை, உமர் (ரழி) அவர்களின் நண்பராக இருந்தார். இப்னு உமர் (ரழி) அந்தக் கிராமவாசியிடம், "நீர் இன்னாரின் மகன் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம் (நான் அவரே)" என்று கூறினார். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், (தாம் ஓய்வுக்காகப் பயன்படுத்தும்) ஒரு கழுதையை அவருக்குக் கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் தங்கள் தலைப்பாகையைக் கழற்றி அதை அவருக்குக் கொடுத்தார்கள்.

அவர்களுடன் இருந்தவர்களில் ஒருவர், "அவருக்கு இரண்டு திர்ஹம்கள் போதுமானதாக இருந்திருக்காதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தந்தையின் நட்பைப் பேணிக்கொள்; அதைத் துண்டித்து விடாதே. (அவ்வாறு செய்தால்) அல்லாஹ் உன் ஒளியை அணைத்துவிடுவான்' என்று கூறினார்கள்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நன்மைகளிலேயே மிகவும் மேன்மையானது, ஒருவர் தன் தந்தை நேசித்த மக்களுடன் உறவைப் பேணுவதாகும்."

ஸஃது இப்னு உபாதா அஸ்-ஸுரகீ அவர்கள், தம் தந்தை கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் மதீனாவில் உள்ள பள்ளிவாசலில் அம்ரு இப்னு உத்மான் அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் (ரழி) அவர்கள் தம் சகோதரரின் மகன் மீது சாய்ந்தவாறு எங்களைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் சபையைத் தாண்டிச் சென்று, பிறகு அவர் (அம்ரு) பக்கம் திரும்பி, அவர்களிடம் வந்து, 'அம்ரு இப்னு உத்மானே! நீர் விரும்பியதைச் செய்துகொள்ளும்' என்று இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கூறினார்கள். பிறகு, 'சத்தியத்துடன் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக இது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ளது' என்று கூறிவிட்டு (பின்வருமாறு) இரண்டு முறை கூறினார்கள்: 'உம் தந்தை எவருடன் உறவு பாராட்டி வந்தாரோ அவரை நீர் துண்டித்துவிடாதீர்! (அவ்வாறு செய்தால்) அதனால் உம்முடைய ஒளி அணைக்கப்பட்டுவிடும்.'"

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் (ரழி) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நிச்சயமாக அன்பு பரம்பரையாகத் தொடரக்கூடியதாகும்’ என்று கூறியதே உனக்குப் போதுமானதாகும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் இரண்டு மனிதர்களைப் பார்த்து, அவர்களில் ஒருவரிடம், "இவர் உங்களுக்கு என்ன உறவு?" என்று கேட்டார்கள். "அவர் என் தந்தை," என்று அவர் பதிலளித்தார். அதற்கு அவர்கள், "அவரை அவரது பெயர் சொல்லி அழைக்காதீர்கள், அவருக்கு முன்னால் நடக்காதீர்கள், அவருக்கு முன் அமராதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஷஹ்ர் இப்னு ஹவ்ஷப் அவர்கள் கூறினார்கள்: நாங்கள் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் வெளியே சென்றபோது, ஸாலிம் அவர்கள் அவரிடம், "அபூ அப்துர் ரஹ்மானே! தொழுகை" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆனால் அபூ ஹஃப்ஸ் உமர் (ரழி) அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள்."