أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى . قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ إِزَارَهُ عَلَى فِرَاشِهِ وَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي فَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ وَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ وَلَيْسَ إِلاَّ أَنِ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا عَائِشُ رَابِيَةً " . قَالَ سُلَيْمَانُ حَسِبْتُهُ قَالَ حَشْيَا قَالَ " لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ " أَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي " . قُلْتُ نَعَمْ - قَالَتْ - فَلَهَدَنِي لَهْدَةً فِي صَدْرِي أَوْجَعَتْنِي . قَالَ " أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ " . قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ " نَعَمْ - قَالَ - فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ وَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَظَنَنْتُ أَنَّكِ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ " . خَالَفَهُ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ .
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும் என்னையும் பற்றி நான் உங்களுக்குச் சொல்லட்டுமா?" நாங்கள், "ஆம் (சொல்லுங்கள்)" என்று கூறினோம்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னுடைய முறை வந்த இரவில், அவர்கள் (வீட்டிற்கு) திரும்பினார்கள்; தங்கள் காலணிகளைத் தங்கள் கால்களுக்கு அருகில் வைத்தார்கள்; தங்களின் ரிதாவை (மேலாடை) கழற்றி வைத்துவிட்டு, தங்களின் இசாரை (கீழாடை) விரிப்பில் விரித்தார்கள். நான் உறங்கிவிட்டேன் என்று அவர்கள் எண்ணும் வரை (சற்று நேரம்) காத்திருந்தார்கள். பிறகு, மெதுவாகத் தங்கள் காலணிகளை அணிந்துகொண்டு, மெதுவாகத் தங்களின் ரிதாவை எடுத்தார்கள். பிறகு, மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து, வெளியே சென்று, மெதுவாக அதைச் சாத்தினார்கள்.
நான் என் சட்டையை (திர்உ) என் தலையில் மாட்டிக்கொண்டு, முகத்திரை அணிந்து, என் இசாரால் (கீழாடை) போர்த்திக்கொண்டு, அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். அவர்கள் அல்-பகீக்கு வந்து, மூன்று முறை தங்கள் கைகளை உயர்த்தி, நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு அவர்கள் (திரும்ப) திரும்பினார்கள்; நானும் திரும்பினேன். அவர்கள் விரைந்தார்கள், நானும் விரைந்தேன்; அவர்கள் (மெல்ல) ஓடினார்கள், நானும் ஓடினேன்; அவர்கள் மிக வேகமாக ஓடினார்கள், நானும் மிக வேகமாக ஓடினேன். நான் அவர்களுக்கு முன்பாக அங்கே சென்று (வீட்டிற்குள்) நுழைந்துவிட்டேன்.
நான் படுத்துக் கொண்ட உடனேயே அவர்கள் உள்ளே வந்து, 'ஆயிஷாவே, என்னவாயிற்று? (ஏன்) மூச்சு வாங்குகிறாய் (ராபியா)?' என்று கேட்டார்கள்."
(அறிவிப்பாளர்) சுலைமான் கூறினார்: அவர் (இப்னு வஹ்ப்) 'ஹஷ்யா' (மூச்சுத் திணறல்/நெஞ்சு எழும்புதல்) என்று கூறியதாக நான் எண்ணுகிறேன்.
அவர்கள் (நபியவர்கள்) கூறினார்கள்: 'நீ எனக்குச் சொல், இல்லையென்றால் எல்லாம் அறிந்த, நுட்பமானவன் (அல்லாஹ்) எனக்கு அறிவித்து விடுவான்.'
நான் கூறினேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்;' என்று கூறி, (நடந்த) செய்தியை அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.
அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'எனக்கு முன்னால் நான் பார்த்த கரிய உருவம் (அஸ்-சவாத்) நீதானா?'
நான், 'ஆம்' என்றேன்."
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் என் மார்பில் எனக்கு வலிக்கும்படி ஒரு தட்டு தட்டினார்கள். பிறகு, 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உனக்கு அநீதி இழைப்பார்கள் என்று நீ நினைத்தாயா?' என்று கேட்டார்கள்.
நான் கூறினேன்: 'மக்கள் எதை மறைத்தாலும், வல்லமையும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ் அதை அறிகிறான்.'
அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீ (என்னை) பார்த்த போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். ஆனால் நீ உன்னுடைய ஆடைகளைக் களைந்திருந்ததால், அவர்கள் உன்னிடம் (வீட்டிற்குள்) நுழையவில்லை. ஆகவே, அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள்; ஆனால் உன்னிடமிருந்து தங்களை மறைத்துக் கொண்டார்கள். நான் அவர்களுக்குப் பதிலளித்தேன்; ஆனால் அதை உன்னிடமிருந்து மறைத்தேன். நீ உறங்கிவிட்டாய் என்று நான் நினைத்தேன்; உன்னை எழுப்ப நான் விரும்பவில்லை. மேலும் நீ தனிமையை உணர்வாய் என்று நான் அஞ்சினேன். அவர்கள் (அல்-பகீயில் உள்ள) அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவதற்காக என்னை அல்-பகீக்குச் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.'"
ஹஜ்ஜாஜ் பின் முஹம்மது அவர்கள் இப்னு வஹ்பை மறுத்து, "இப்னு ஜுரைஜ் வழியாக, இப்னு அபீ முலைக்கா வழியாக, முஹம்மது பின் கைஸ் வழியாக (இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது)" என்று கூறினார்கள்.