ஸஹீஹுல் புகாரி

ஆஇஷா (ரழி) அவர்களும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் பத்து வருடங்கள் தங்கியிருந்தார்கள், அக்காலத்தில் அவர்களுக்கு குர்ஆன் வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டு வந்தது (இது மக்காவில் வஹீ அருளப்பட்ட காலத்தின் ஒரு பகுதியைக் குறிக்கிறது); மேலும் அவர்கள் மதீனாவில் பத்து வருடங்கள் (வஹீ அருளப்பட்ட நிலையில்) தங்கியிருந்தார்கள்.

அபூ உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்ததாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (நபியவர்களிடம்) பேசத் தொடங்கினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடம், "இவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இவர் திஹ்யா (அல்-கல்பி) ஆவார்" என்று பதிலளித்தார்கள். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் சென்ற பிறகு, உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களைப் பற்றிய செய்தியை அறிவித்த அவர்களின் சொற்பொழிவை நான் கேட்கும் வரை, நான் அவரை (வந்தவரை) திஹ்யா (ரழி) என்றுதான் எண்ணினேன்." (முஃதமீரின்) தந்தை அபூ உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், "இதை நீங்கள் யாரிடமிருந்து கேட்டீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அபூ உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், "உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து (கேட்டேன்)" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நபிமார்களில் எந்த ஒரு நபிக்கும், மனிதர்கள் அதன் மூலம் நம்பிக்கை கொண்டார்களோ அத்தகைய ஒன்று வழங்கப்படாமல் இருக்கவில்லை. (அதாவது, ஒவ்வொரு நபிக்கும் அவர்களின் நபித்துவத்தை நிரூபிக்கும் ஒரு தனித்துவமான அற்புதம் வழங்கப்பட்டது.) ஆனால், எனக்கு வழங்கப்பட்டதோ வஹீ (இறைச்செய்தி) ஆகும்; அதை அல்லாஹ் எனக்கு வெளிப்படுத்தினான். எனவே, மறுமை நாளில் என்னுடைய பின்பற்றுபவர்கள் மற்ற நபிமார்களின் பின்பற்றுபவர்களை விட எண்ணிக்கையில் மிஞ்சுவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.”

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ், தனது தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறப்பதற்கு முன்பு வஹீயை (இறைச்செய்தியை)த் தொடர்ந்து அருளினான். அல்லாஹ் அவர்களைத் தன்னிடம் எடுத்துக்கொள்ளும் வரை வஹீ (இறைச்செய்தி) மிக அதிகமாக (முன்னெப்போதையும் விட) அருளப்பட்டது. பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தார்கள்."

ஜுன்தப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். அதனால் ஓர் இரவு அல்லது இரண்டு இரவுகள் (தொழுகைக்காக) எழவில்லை. அப்போது ஒரு பெண்மணி அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உமது ஷைத்தான் உம்மைவிட்டு விலகிவிட்டான் என்றே நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினாள். அப்போது அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) அருளினான்: "{வள்ளுஹா; வல்லைலி இதா ஸஜா; மா வத்தஅக்க ரப்புக வமா களா}".

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித், ஸயீத் பின் அல்-ஆஸ், அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர், அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் ஆகியோருக்கு, முஸ்ஹஃப்களில் (குர்ஆன் பிரதிகளை) படியெடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் அவர்களிடம், "நீங்களும் ஸைத் பின் ஸாபித் அவர்களும் குர்ஆனின் ஏதேனும் அரபு மொழி வழக்கில் கருத்து வேறுபட்டால், அதைக் குறைஷிகளின் வட்டார மொழியிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களின் வட்டார மொழியில்தான் அருளப்பெற்றது" என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர்கள் செய்தார்கள்.

ஸஃப்வான் பின் யஃலா பின் உமைய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

யஃலா (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படும்போது அவர்களை நான் காண விரும்புகிறேன்." நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்-ஜஃரானாவில் இருந்தபோதும், அவர்களுக்கு ஒரு ஆடை தொங்கவிடப்பட்டு நிழலிடப்பட்டிருந்தபோதும், அவர்களது தோழர்களில் சிலரும் அவர்களுடன் இருந்தபோதும், நறுமணம் பூசிய ஒருவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! நறுமணம் பூசிக்கொண்டு, (இஹ்ராமுக்குத் தடுக்கப்பட்ட) மேலங்கியை அணிந்த நிலையில் இஹ்ராம் அணிந்த ஒருவரைப் பற்றி உங்கள் கருத்து என்ன?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் சிறிது நேரம் (பதில் கூறாமல்) பார்த்திருந்தார்கள், பின்னர் அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. உமர் (ரழி) அவர்கள் யஃலா (ரழி) அவர்களிடம் வருமாறு சுட்டிக்காட்டினார்கள். யஃலா (ரழி) அவர்கள் வந்து, (நபி (ஸல்) அவர்களை மூடியிருந்த திரைக்கு அடியில்) தங்கள் தலையை நீட்டினார்கள், அப்பொழுது! நபி (ஸல்) அவர்களின் முகம் சிவந்திருந்தது, அவர்கள் சிறிது நேரம் கனமாக மூச்சு இழுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள், பின்னர் அவர்கள் நிம்மதியடைந்தார்கள். அதன்பிறகு அவர்கள், "சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு உம்ரா பற்றி என்னிடம் கேட்டவர் எங்கே?" என்று வினவினார்கள். அந்த மனிதர் தேடப்பட்டு, பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்) கூறினார்கள், "நீங்கள் உங்கள் உடலில் பூசிய நறுமணத்தைப் பொறுத்தவரை, அதை மூன்று முறை கழுவ வேண்டும், உங்கள் மேலங்கியைப் பொறுத்தவரை, அதை நீங்கள் கழற்றிவிட வேண்டும்; பின்னர் உங்கள் உம்ராவில் ஹஜ்ஜில் நீங்கள் செய்யும் அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும்."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

யமாமா போரில் (குர்ஆன் மனனதாரர்கள் பலர் கொல்லப்பட்ட) சமயத்தில், அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் என்னை அழைத்து அனுப்பினார்கள். (நான் சென்றபோது) அங்கே உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) (என்னிடம்) கூறினார்கள்:

"உமர் என்னிடம் வந்து, 'யமாமா போர்க்களத்தில் குர்ஆனை மனனம் செய்தவர்கள் (குர்ராக்கள்) பலர் கொல்லப்பட்டுவிட்டனர். பல்வேறு இடங்களில் நடைபெறும் போர்களில் குர்ஆனை மனனம் செய்தவர்கள் (இப்படியே) கொல்லப்பட்டால் குர்ஆனின் பெரும்பகுதி இல்லாமல் போய்விடுமோ என நான் அஞ்சுகிறேன். எனவே, குர்ஆனை ஒன்றுதிரட்ட தாங்கள் உத்தரவிட வேண்டும் என நான் கருதுகிறேன்' என்றார்.

அதற்கு நான் உமரிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்யாத ஒன்றை நீர் எப்படிச் செய்வீர்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு உமர், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது ஒரு நன்மையான காரியம்தான்' என்றார். பிறகு அல்லாஹ் இதற்காக என் நெஞ்சத்தை விரிவுபடுத்தும் வரை உமர் இதை என்னிடம் வலியுறுத்திக் கொண்டேயிருந்தார்கள். உமர் எதை (நன்மை என்று) கண்டாரோ அதையே (இப்போது) நானும் காண்கிறேன்."

பிறகு ஸைத் (ரலி) கூறினார்: அபூபக்ர் (ரலி) (என்னிடம்), "நீர் அறிவாற்றல் மிக்க இளைஞர்; உம்மைப் பற்றி எங்களுக்கு எந்தச் சந்தேகமும் இல்லை (நீர் நம்பகமானவர்). மேலும், நீர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக வஹி (இறைச்செய்தி) எழுதுபவராக இருந்தீர். எனவே, நீர் குர்ஆனைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து அவற்றை ஒன்றுதிரட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(ஸைத் கூறினார்:) அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மலைகளில் ஒரு மலையை நகர்த்துமாறு அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருந்தால்கூட, குர்ஆனைத் ஒன்றுதிரட்டுமாறு எனக்குக் கட்டளையிட்டதை விட அது எனக்குப் பாரமாக இருந்திருக்காது. நான், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்யாத ஒன்றை நீங்கள் இருவரும் எப்படிச் செய்வீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் (அபூபக்ர்), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இது ஒரு நன்மையான காரியம்தான்" என்று பதிலளித்தார்கள். அபூபக்ர் மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோரின் நெஞ்சங்களை அல்லாஹ் எதற்காக விரிவுபடுத்தினானோ, அதற்காக என் நெஞ்சத்தையும் அல்லாஹ் விரிவுபடுத்தும் வரை அபூபக்ர் (ரலி) இதை என்னிடம் வலியுறுத்திக் கொண்டேயிருந்தார்கள்.

எனவே நான் குர்ஆனைத் தேடி, பேரீச்சை மட்டைகள், மெல்லிய வெண் கற்கள் மற்றும் மனிதர்களின் நெஞ்சங்களிலிருந்து (மனனத்திலிருந்து) அதைச் சேகரிக்கலானேன். இறுதியில் ‘அத்-தவ்பா’ அத்தியாயத்தின் கடைசி வசனங்களை அபூ குஸைமா அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பெற்றேன். அவரைத் தவிர வேறு யாரிடமும் நான் அதைக் காணவில்லை. (அந்த வசனம்):

**{லக்கத் ஜாஅக்கும் ரஸூலும் மின் அன்ஃபுஸிக்கும் அஸீஸுன் அலைஹி மா அனித்த்தும்}** (பராஅத் அத்தியாயத்தின் இறுதி வரை).

இந்த ஏடுகள் (சுஹுஃப்) அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அவர்களிடமும், பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும் வரை அவர்களிடமும், பிறகு உமர் (ரலி) அவர்களின் மகள் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடமும் இருந்தன.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரழி) அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர் (ஹுதைஃபா), ஷாம் நாட்டு மக்களுடன் இணைந்து, இராக் நாட்டு மக்களுடன் அர்மினியா மற்றும் அதர்பைஜானை வெற்றி கொள்வதற்காகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். (அப்போது) குர்ஆனை ஓதுவதில் (ஷாம் மற்றும் இராக் நாட்டு) மக்களிடையே இருந்த வேறுபாடுகளைக் கண்டு ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அஞ்சினார்கள். எனவே அவர்கள் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், “ஓ நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் (தங்கள் வேதங்களில்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டது போல் இந்தச் சமூகம் (குர்ஆன்) விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொள்வதற்கு முன்பு அவர்களைக் காப்பாற்றுங்கள்” என்று கூறினார்கள். எனவே உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பினார்கள், “(உங்களிடம் உள்ள) குர்ஆனின் ஏடுகளை எங்களுக்கு அனுப்புங்கள். நாங்கள் அவற்றை முஸ்ஹஃப்களில் (முழுமையான குர்ஆன் தொகுப்புகளில்) படியெடுத்து, பின்னர் அவற்றை உங்களிடமே திருப்பித் தந்துவிடுகிறோம்.” ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அதை உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுக்கு அனுப்பினார்கள். பின்னர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்ஸுபைர் (ரழி), ஸஈத் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் (ரழி) ஆகியோருக்கு (அந்த ஏடுகளை) முஸ்ஹஃப்களில் படியெடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் மூன்று குறைஷி ஆண்களிடம் கூறினார்கள், “குர்ஆனில் எந்தவொரு விஷயத்திலாவது ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களுடன் நீங்கள் கருத்து வேறுபட்டால், அதை குறைஷிகளின் வட்டார வழக்கிலேயே எழுதுங்கள். ஏனெனில் குர்ஆன் அவர்களின் மொழியில்தான் வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது.” அவர்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள். அவர்கள் (அந்த) ஏடுகளை முஸ்ஹஃப்களில் படியெடுத்த பிறகு, உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் (அசல்) ஏடுகளை ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம் திருப்பி ஒப்படைத்தார்கள். உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், தாங்கள் படியெடுத்தவற்றிலிருந்து ஒவ்வொரு முஸ்ஹஃபையும் ஒவ்வொரு முஸ்லிம் மாகாணத்திற்கும் அனுப்பி வைத்தார்கள். மேலும், (அவர்கள் படியெடுத்தவற்றைத் தவிர) குர்ஆனின் மற்ற அனைத்துப் பகுதிகளையும், அவை எந்த ஏட்டில் (துண்டு துண்டான கையெழுத்துப் பிரதியாக) அல்லது முஸ்ஹஃபில் (முழுமையான பிரதியாக) இருந்தாலும், எரித்துவிடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் குர்ஆனைப் பிரதியெடுத்தபோது (அதாவது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் குர்ஆனைத் தொகுக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தபோது), ஸூரத்துல் அஹ்ஸாபிலிருந்து ஒரு வசனத்தை நான் தவறவிட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை ஓதுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். எனவே நாங்கள் அதைத் தேடினோம்; அதை குஸைமா பின் ஸாபித் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்களிடம் கண்டோம். (அந்த வசனம் இதுதான்):
'மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி'
(பொருள்: 'நம்பிக்கையாளர்களில் அல்லாஹ்வுடன் தாங்கள் செய்த உடன்படிக்கையில் உண்மையாக நடந்துகொண்ட மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.')
ஆகவே, நாங்கள் அதனை முஸ்ஹஃபில் (குர்ஆன் பிரதியில்) அதற்குரிய அத்தியாயத்தில் இணைத்தோம்."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் என்னை அழைத்து அனுப்பி, 'நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக வஹீ (இறைச்செய்தி)யை எழுதிக் கொண்டிருந்தீர்கள். ஆகவே, நீங்கள் குர்ஆனைத் (தேடித்) தொகுப்பீராக!' என்று கூறினார்கள். நான் (குர்ஆனைத்) தேடித் தொகுக்க ஆரம்பித்தேன். இறுதியில் சூரத் அத்-தவ்பாவின் கடைசி இரண்டு வசனங்களை அபூ குஸைமா அல்-அன்ஸாரீ (ரழி) அவர்களிடம் நான் கண்டெடுத்தேன்; இவ்விரு வசனங்களை அவரைத் தவிர வேறு யாரிடமும் நான் காணவில்லை. (அவை): '{லகத் ஜாஅக்கும் ரஸூலுன் மின் அன்ஃபுஸிக்கும் அஸீஸுன் அலைஹி மா அனித்தும்...}' (என்பதிலிருந்து அதன் இறுதி வரை).

அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

*{லா யஸ்தவில் காஇதூன மினல் முஃமினீன வல் முஜாஹிதூன ஃபீ ஸபீலில்லாஹ்}* "(வீடுகளில்) அமர்ந்திருக்கும் முஃமின்களும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவர்களும் சமமாக மாட்டார்கள்" (4:95) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்காக ஸைத் (ரழி) அவர்களை அழையுங்கள், அவர் பலகை, மைக்கூடு மற்றும் தோள்பட்டை எலும்பை (அல்லது தோள்பட்டை எலும்பு மற்றும் மைக்கூட்டை) கொண்டு வரட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள், "எழுதுங்கள்: *{லா யஸ்தவில் காஇதூன...}* '(வீடுகளில்) அமர்ந்திருப்பவர்கள் சமமாக மாட்டார்கள்...'" என்று கூறினார்கள். அப்போது கண்பார்வையற்றவரான அம்ர் இப்னு உம் மக்தூம் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் (அமர்ந்து) கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ஒரு கண்பார்வையற்றவனாக இருப்பதால் எனக்குத் தாங்கள் என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

எனவே, (அம்ர் இப்னு உம் மக்தூம் அவர்களின் கேள்விக்குப் பிறகு,) அவ்வசனத்தில், '{லா யஸ்தவில் காஇதூன மினல் முஃமினீன கைரு உலிழ் ளரரி...}' (நம்பிக்கையாளர்களில் (வீடுகளில்) அமர்ந்திருப்பவர்கள் - தகுந்த காரணமுடையோரைத் தவிர... (சமமாக மாட்டார்கள்)) என்ற (திருத்தப்பட்ட) பகுதி அருளப்பெற்றது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் எனக்கு ஒரு ஓதும் முறையில் (குர்ஆனை) ஓதிக் காண்பித்தார்கள். நான் அவரிடம் (மேலும் அதிகப்படுத்துமாறு) திரும்பக் கோரினேன். நான் அவரிடம் தொடர்ந்து அதிகப்படுத்திக் கேட்க, அவரும் எனக்கு அதிகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார். இறுதியில் ஏழு ஓதும் முறைகள் (அல்லது மொழியியல் வடிவங்கள்) வரை (அது) சென்றடைந்தது."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளில் ஹிஷாம் பின் ஹகீம் (ரலி) அவர்கள் ‘சூரா அல்-ஃபுர்கான்’ ஓதுவதை நான் கேட்டேன். அவரது ஓதுதலை நான் உற்றுக்கேட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுக்காத பல விதங்களில் (அஹ்ருஃபுகளில்) அவர் ஓதுவதைக் கண்டேன். தொழுகையிலேயே நான் அவர் மீது பாய்ந்துவிட (தாக்க) முனைந்தேன். எனினும் பொறுத்துக்கொண்டு, அவர் ஸலாம் கொடுக்கும் வரை காத்திருந்தேன். அவர் ஸலாம் கொடுத்ததும் அவரது மேலாடையை (கழுத்தோடு) சேர்த்துப் பிடித்து, ‘நீர் ஓதியதை நான் கேட்டேனே, இந்த அத்தியாயத்தை உமக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது யார்?’ என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே எனக்கு இதைக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்’ என்று பதிலளித்தார். நான், ‘நீர் பொய் சொல்கிறீர்! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நீர் ஓதியதற்கு மாற்றமான முறையில் எனக்கு இதைக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்’ என்று கூறினேன். பிறகு அவரை (பிடித்து) அழைத்துக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே! தாங்கள் எனக்குக் கற்றுத்தராத பல விதங்களில் (அஹ்ருஃபுகளில்) இவர் சூரா அல்-ஃபுர்கானை ஓதுவதை நான் கேட்டேன்’ என்றேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அவரை விடுங்கள்! ஹிஷாமே, ஓதுவீராக!’ என்றார்கள். நான் அவரிடமிருந்து கேட்டவாறே அவர் ஓதிக் காட்டினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘இவ்வாறே இது அருளப்பட்டது’ என்றார்கள். பிறகு (என்னிடம்), ‘உமரே! நீர் ஓதுவீராக!’ என்றார்கள். எனக்கு அவர்கள் கற்றுத்தந்தவாறே நான் ஓதினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘இவ்வாறே இது அருளப்பட்டது. நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் ஏழு விதங்களில் (அஹ்ருஃபுகளில்) அருளப்பட்டுள்ளது. எனவே, அதில் உங்களுக்கு எது எளிதானதோ அதை ஓதிக்கொள்ளுங்கள்’ என்று கூறினார்கள்.”

யூசுஃப் பின் மஹக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஈராக்கைச் சேர்ந்த ஒருவர் வந்து, "எந்த வகையான கஃபன் (மரண ஆடை) சிறந்தது?" என்று கேட்டார். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக! (இந்தக் கேள்வி) உமக்கு என்ன தீங்கைத் தரப்போகிறது?" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! உங்களுடைய முஸ்ஹஃபை (குர்ஆன் பிரதியை) எனக்குக் காட்டுங்கள்," என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஏன்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் அதனடிப்படையில் குர்ஆனை (அத்தியாயங்களின் வரிசையை) தொகுக்க வேண்டும். ஏனெனில் அது (தற்போது மக்களால்) கோர்வையாக (சரியான வரிசையில்) ஓதப்படுவதில்லை," என்றார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அதில் எதை நீங்கள் முதலில் ஓதினால் உங்களுக்கென்ன (நஷ்டம்)? (தெரிந்து கொள்ளுங்கள்), அதில் முதலாவதாக அருளப்பட்டது 'அல்-முஃபஸ்ஸலில்' உள்ள ஒரு அத்தியாயமாகும். அதில் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. மக்கள் இஸ்லாத்தின் பக்கம் (மனப்பூர்வமாக) திரும்பிய போதுதான் ஹலால் மற்றும் ஹராம் பற்றிய (சட்ட) வசனங்கள் இறங்கின.

முதலாவதாக 'மது அருந்தாதீர்கள்' என்று இறங்கியிருந்தால், 'நாங்கள் ஒருபோதும் மதுவை விடமாட்டோம்' என்று அவர்கள் கூறியிருப்பார்கள். 'விபச்சாரம் செய்யாதீர்கள்' என்று இறங்கியிருந்தால், 'நாங்கள் ஒருபோதும் விபச்சாரத்தை விடமாட்டோம்' என்று அவர்கள் கூறியிருப்பார்கள்.

நான் மக்காவில் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுடன் விளையாடும் சிறுமியாக இருந்தபோது, பின்வரும் வசனம் அவர்களுக்கு அருளப்பட்டது:

**'பலிஸ் ஸாஅத்து மவ்இதுஹும் வஸ்ஸாஅத்து அத்ஹா வஅமர்ரு'**

(இதன் பொருள்: 'இல்லை! மறுமைநாள்தான் அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட நேரமாகும். அந்த நாள் மிகக் கடுமையானதும் கசப்பானதும் ஆகும்') (54:46).

நான் அவர்களுடன் (மதீனாவில்) இருந்தபோதுதான் சூரத்துல் பகரா மற்றும் சூரத்துந் நிஸா ஆகியவை அருளப்பெற்றன" என்று கூறினார்கள். பிறகு அந்த மனிதருக்காக குர்ஆன் பிரதியை எடுத்து, அத்தியாயங்களின் வசனங்களை (சரியான வரிசையில்) அவருக்குச் சொன்னார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பனீ இஸ்ராயீல், அல்கஹ்ஃப் (குகை), மர்யம், தாஹா மற்றும் அல்அன்பியா (நபிமார்கள்) ஆகிய சூராக்கள் (குர்ஆனில்) முதன்மையான, சிறப்புமிக்கவையாகும். மேலும், அவை என்னுடைய (நெஞ்சில் பதிந்த) பழைய சொத்துகளாகும்."

அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிற்கு) வருவதற்கு முன்னர், ‘சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிக’ (உமது இறைவனின் திருப்பெயரைத் துதிப்பீராக) என்பதை நான் கற்றுக்கொண்டேன்.

ஷகீக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இரண்டிரண்டாக ஓதிவந்த 'அந்நளாஇர்' எனும் அத்தியாயங்களை நான் அறிவேன்."

பிறகு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் எழுந்தார்கள்; அல்கமா அவர்கள் அவர்களுடன் (உள்ளே) சென்றார்கள். அல்கமா அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, நாங்கள் அவரிடம் (அது குறித்துக்) கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "அவை இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் வரிசைப்படி, 'அல்முஃபஸ்ஸல்' அத்தியாயங்களின் தொடக்கத்திலிருந்து வரும் இருபது அத்தியாயங்களாகும். அவற்றின் இறுதியில் அல்ஹவாமீம் (ஹாமீம் அத்துகான் உட்பட) மற்றும் அம்ம யதஸாஅலூன் ஆகியவை உள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மனிதர்களிலேயே நன்மைகளை (வாரி) வழங்குவதில் மிகவும் தாராள குணம் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், ரமலான் மாதத்தில் அவர்கள் (மற்ற மாதங்களை விட) இன்னும் அதிகமாக தாராள குணம் கொண்டவர்களாய் ஆகிவிடுவார்கள். ஏனெனில், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் ரமலான் மாதத்தின் ஒவ்வொரு இரவிலும், அம்மாதம் முடியும் வரை, நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்து வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களுக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுவார்கள். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் நன்மைகளை (வாரி) வழங்குவதில் வேகமாக வீசும் காற்றை விட அதிக தாராள குணம் கொண்டவர்களாக ஆகிவிடுவார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) ஒவ்வொரு வருடமும் ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் குர்ஆனை (ஓதி) சரிபார்த்துக்கொள்வது வழக்கம். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான வருடத்தில், (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இருமுறை அதனை (ஓதி) சரிபார்த்துக்கொண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் (ரமலான் மாதத்தில்) பத்து நாட்கள் இஃதிகாஃப் இருப்பது வழக்கம். ஆனால், அவர்கள் வஃபாத்தான வருடத்தில் இருபது நாட்கள் இஃதிகாஃப் இருந்தார்கள்.

மஸ்ரூக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு கூறினார்கள், "நான் அந்த மனிதரை என்றென்றும் நேசிப்பேன், ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: ‘நான்கு பேரிடமிருந்து குர்ஆனை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் (கற்றுக்கொள்ளுங்கள்): அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், ஸாலிம் (ரழி) அவர்கள், முஆத் (ரழி) அவர்கள் மற்றும் உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள்.’"

ஷகீக் பின் ஸலமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத் ரழி) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் திருவாயிலிருந்து (செவியுற்று) எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட அத்தியாயங்களை நான் பெற்றுக்கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள், அல்லாஹ்வின் வேதத்தைப் பற்றி அவர்களில் மிகவும் அறிந்தவர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதை அறிவார்கள். ஆயினும், நான் அவர்களில் சிறந்தவன் அல்லன்." ஷகீக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு நான் (கல்வி) வட்டங்களில் அமர்ந்து அவர்கள் கூறுவதை செவிமடுத்தேன். அவர் கூறியதற்கு மாற்றமாக எவரும் மறுத்துக் கூறியதை நான் கேட்கவில்லை."

அல்கமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் ஹிம்ஸ் நகரத்தில் இருந்தபோது, இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் ஸூரத்து யூஸுஃபை ஓதினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர், "இது இவ்வாறு அருளப்படவில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இவ்வாறுதான் ஓதிக் காட்டினேன்; அவர்கள் 'நன்றாக ஓதினீர்!' என்று கூறினார்கள்" என்றார்கள். (பிறகு) அம்மனிதரிடமிருந்து மதுவின் வாடையை அவர்கள் நுகர்ந்தார்கள். எனவே அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தைப் பொய்யெனக் கூறுவதையும் மது அருந்துவதையும் ஒன்று சேர்க்கிறாயா?" என்று கேட்டுவிட்டு, அவருக்கு (சட்டப்படியான) தண்டனையை (ஹத்) நிறைவேற்றினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
எவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லையோ அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டாலும், அது எங்கு அருளப்பட்டது (மக்காவிலா அல்லது மதீனாவிலா, அல்லது வேறு குறிப்பிட்ட இடத்திலா) என்பதை நான் அறிவேன். மேலும், அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எந்த வசனம் அருளப்பட்டாலும், அது எதைக் குறித்து (எந்தச் சூழ்நிலையில் அல்லது காரணத்திற்காக) அருளப்பட்டது என்பதையும் நான் அறிவேன். என்னை விட அல்லாஹ்வின் வேதத்தை நன்கு அறிந்த ஒருவர், ஒட்டகங்கள் சென்றடையக்கூடிய தூரத்தில் (எவ்வளவு தொலைவில் இருந்தாலும்) இருக்கிறார் என்று நான் அறிந்தால், நான் அவரிடம் (அறிவைத் தேடி) சென்றிருப்பேன்.

கத்தாதா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன்: “நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் குர்ஆனைத் தொகுத்தவர்கள் (முழுமையாக மனனம் செய்தவர்கள்) யார்?” அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: “நால்வர், அவர்கள் அனைவரும் அன்சாரிகளைச் சேர்ந்தவர்கள்: உபை இப்னு கஅப் (ரழி), முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி), ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) மற்றும் அபூ ஸைத் (ரழி).”

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்தபோது, குர்ஆனை (முழுமையாக மனனம் செய்து) தொகுத்தவர்கள் நான்கு பேர் மட்டுமே. அவர்கள்: அபூ அத்-தர்தா (ரழி), முஆத் பின் ஜபல் (ரழி), ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) மற்றும் அபூ ஸைத் (ரழி).
மேலும் “நாங்கள் அவருக்கு (அபூ ஸைத் அவர்களுக்கு) வாரிசுகளாக இருந்தோம்” என்று அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனை ஓதுவதில் எங்களில் சிறந்தவர் உபை (ரழி) அவர்கள். ஆயினும், உபையின் ஓதுதலில் உள்ள சில அம்சங்களை (அதாவது, அபூபக்கர் மற்றும் உஸ்மான் காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட குர்ஆனில் இடம்பெறாத அல்லது நீக்கப்பட்ட சில வசனங்கள் அல்லது ஓதும் முறைகளை) நாங்கள் விட்டுவிடுகிறோம். உபை (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'நான் இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாயிலிருந்து (நேரடியாகப்) பெற்றேன்; எக்காரணத்தைக் கொண்டும் அதை நான் கைவிட மாட்டேன்.'

அல்லாஹ் (தஆலா) கூறினான்:
**“மா னன்ஸக் மின் ஆயத்தின் அவ் னன்ஸஃஹா நஃதி பிஹைரின் மின்ஹா அவ் மிஸ்லிஹா”**
“ஏதேனும் ஒரு வசனத்தை நாம் மாற்றினால் அல்லது மறக்கச் செய்தால், அதனைவிடச் சிறந்ததையோ அல்லது அது போன்றதையோ நாம் கொண்டுவருவோம்.”

அபூ ஸயீத் அல்-முஅல்லா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள்; ஆனால் நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. (தொழுகை முடிந்ததும்) நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தொழுதுகொண்டிருந்தேன்” என்று கூறினேன்.
அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் (குர்ஆனில்), ‘இஸ்தஜீபூ லில்லாஹி வலிர்ரஸூலி இதா தஆகும்’ (அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களை அழைக்கும்போது அவர்களுக்குப் பதிலளியுங்கள்) என்று கூறவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.
பிறகு அவர்கள், “நீர் பள்ளிவாசலிலிருந்து வெளியேறுவதற்கு முன் குர்ஆனிலேயே மிகவும் மகத்தான ஒரு அத்தியாயத்தை (ஸூராவை) உமக்கு நான் கற்றுத்தர வேண்டாமா?” என்று கேட்டார்கள்.
பிறகு அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். நாங்கள் வெளியேற நாடியபோது நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘குர்ஆனிலேயே மிகவும் மகத்தான ஒரு அத்தியாயத்தை உமக்குக் கற்றுத் தருகிறேன்’ என்று தாங்கள் கூறினீர்களே?” என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், “‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’ (அனைத்துப் புகழும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) என்பதுதான் (அது). அது திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்களும் (அஸ்ஸப்வுல் மஸானீ), எனக்கு வழங்கப்பட்ட மகத்தான குர்ஆனும் ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது ஓரிடத்தில் தங்கினோம். அப்போது ஒரு பணிப்பெண் வந்து, “இந்தக் கூட்டத்தின் தலைவர் (விஷ ஜந்துவால்) தீண்டப்பட்டுள்ளார். எங்களில் ஆண்கள் யாரும் இங்கில்லை. உங்களில் மந்திரிப்பவர் (ருக்யா செய்பவர்) எவரேனும் உண்டா?” என்று கேட்டார்.

எங்களுள் ஒருவர் அவருடன் சென்றார். அவருக்கு மந்திரிக்கத் தெரியும் என்று நாங்கள் (இதற்கு முன்) எண்ணியிருக்கவில்லை. அவர் (தலைவருக்கு) மந்திரித்தார்; அவர் குணமடைந்தார். ஆகவே, அவருக்கு முப்பது ஆடுகளைக் (கொடுக்குமாறு) அ(த் தலை)வர் உத்தரவிட்டார். மேலும் எங்களுக்குப் பாலைக் குடிக்கத் தந்தார்.

அவர் திரும்பியதும் நாங்கள் அவரிடம், “உமக்கு (நன்றாக) மந்திரிக்கத் தெரியுமா? அல்லது (முன்பே) மந்திரிப்பவராக இருந்தீரா?” என்று கேட்டோம். அவர், “இல்லை, ‘உம்முல் கிதாப்’ (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தைக்) கொண்டே தவிர (வேறெதையும் கொண்டு) நான் மந்திரிக்கவில்லை” என்றார்.

நாங்கள் (எங்களுக்கிடையில்), “நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நாம் செல்லும் வரை - அல்லது கேட்கும் வரை - (இந்த ஆடுகள் விஷயத்தில்) எதையும் செய்யாதீர்கள்” என்று பேசிக்கொண்டோம். நாங்கள் மதீனாவை அடைந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இதைப் பற்றிக் கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள், “அது ஒரு மந்திரிப்பு (ருக்யா) என்று அவருக்கு எப்படித் தெரியும்? (அந்த ஆடுகளைப்) பங்கிடுங்கள்; எனக்கும் அதில் ஒரு பங்கை ஒதுக்குங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (சூரா பகராவின்) அந்த இரண்டு வசனங்களை (இரவில்) ஓதுகிறாரோ, (அவை அவருக்குப் போதுமானதாக இருக்கும்)."

அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "எவரேனும் ஒருவர் அல்-பகரா அத்தியாயத்தின் இறுதி இரு வசனங்களை இரவில் ஓதினால், அவை அவருக்குப் போதுமானதாக அமையும் (அதாவது, அந்த இரவில் ஷைத்தானின் தீங்குகளில் இருந்தும், அனைத்து விதமான தீமைகளில் இருந்தும் பாதுகாப்பு அளிக்கும்; அல்லது இரவுத் தொழுகைக்குப் போதுமானதாக அமையும்; அல்லது வேறு எந்த திக்ரையும் ஓதத் தேவையில்லாத அளவுக்குப் போதுமானதாக அமையும்)."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமளான் மாதத்தின் ஸகாத் (பொருட்களைப்) பாதுகாக்கும் பொறுப்பை என்னிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அப்போது (இரவில்) ஒருவன் என்னிடம் வந்து, அந்த உணவுப் பொருட்களிலிருந்து (இரு கைகளாலும்) அள்ளலானான். நான் அவனைப் பிடித்து, 'உன்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நிச்சயமாகக் கொண்டு செல்வேன்' என்று கூறினேன்."

பிறகு (அபூ ஹுரைரா முழு) சம்பவத்தையும் விவரித்தார். (இறுதியில் அந்த நபர்), "நீ உன்னுடைய படுக்கைக்குச் சென்றால், **'ஆயத்துல் குர்ஸீ'**யை ஓதுவீராக! (இதைச் செய்தால்) விடியும் வரை அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு பாதுகாவலர் உன்னுடன் இருந்து கொண்டே இருப்பார். ஷைத்தானும் உன்னை நெருங்கமாட்டான்" என்று கூறினார்.

(இதைச் செவியுற்ற) நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவன் பெரும் பொய்யனாக இருந்தும் உன்னிடம் உண்மையைச் சொல்லியுள்ளான். அவன்தான் ஷைத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் ‘ஸூரத்துல் கஹ்ஃப்’ ஓதிக்கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அருகில் ஒரு குதிரை இரண்டு கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருந்தது. அப்போது ஒரு மேகம் அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டது. அம்மேகம் நெருங்க நெருங்க, அவருடைய குதிரை மிரளத் தொடங்கியது. காலை நேரமானதும் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அது பற்றிக் கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதுதான் ‘அஸ்-ஸகீனா’ (அமைதி). குர்ஆன் (ஓதியதன்) காரணமாக அது இறங்கியது" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்லம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுடைய பயணங்களில் ஒன்றில் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களும் இரவில் அவர்களுடன் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஏதோ ஒன்றைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. அவர்கள் மீண்டும் கேட்டார்கள்; அப்போதும் அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. அவர்கள் மூன்றாவது முறையாகக் கேட்டார்கள்; அப்போதும் அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை.

அதன்பேரில், உமர் (ரழி) அவர்கள் (தம்மைத்தாமே நோக்கி), "உன் தாய் உன்னை இழக்கட்டும்! (இது ஒரு கண்டிக்கும் அல்லது ஆச்சரியப்படும் விதம் பேசப்படும் அரபு வழக்குச் சொல்.) நீர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மூன்று முறை (மீண்டும் மீண்டும்) கேட்டுவிட்டீர். ஆனால் அவர்கள் (மூன்று முறையும்) உமக்கு பதிலளிக்கவில்லையே!" என்று கூறிக்கொண்டார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆகவே, நான் மக்களுக்கு முன்னால் செல்லும் அளவிற்கு என் ஒட்டகத்தை வேகமாகச் செலுத்தினேன். என்னைப் பற்றி ஏதேனும் குர்ஆன் (வசனம்) அருளப்பட்டுவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, என்னை அழைப்பவர் ஒருவர் அழைப்பதை நான் கேட்டேன். நான் (எனக்குள்), 'என்னைப் பற்றி ஏதேனும் குர்ஆன் அருளப்பட்டிருக்குமோ என்று நான் அஞ்சினேன்' என்று சொல்லிக்கொண்டேன். ஆகவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன்.

அவர்கள், "இன்றிரவு என் மீது ஒரு அத்தியாயம் (சூரா) அருளப்பட்டுள்ளது. சூரியன் எதன் மீது உதிக்கின்றதோ (அதாவது இவ்வுலகம் முழுவதையும் விட) அது எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள், **'இன்னா ஃபதஹ்னா லக ஃபத்ஹன் முபீனா'** (நிச்சயமாக! நாம் உமக்கு ஒரு தெளிவான வெற்றியை அளித்துள்ளோம்) என்று ஓதினார்கள்.

அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் (இரவில்) மற்றொரு மனிதர் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' என்பதைத் திரும்பத் திரும்ப ஓதுவதைக் கேட்டார்.
அடுத்த நாள் காலையில் அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அதுபற்றி அவர்களிடம் தெரிவித்தார். (அவ்வாறு திரும்பத் திரும்ப ஓதியதை) அந்த மனிதர் குறைவாகக் கருதியது போன்று இருந்தது.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக இது குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்குச் சமமானதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: என் சகோதரர் கதாதா பின் அந்-நுஃமான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒருவர் சஹர் நேரத்தில் (அதிகாலைக்கு முன்) நின்று தொழுதார். அதில் அவர் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (அவன் அல்லாஹ், ஒருவன் என்று கூறுவீராக) (112:1) என்று ஓதினார். அதைத் தவிர வேறு எதையும் அவர் ஓதவில்லை. மறுநாள் காலையில் ஒருவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அதைப் பற்றி கூறினார். (அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இதற்கு முந்தைய ஹதீஸில் (532) கூறப்பட்டதைப் போலவே பதிலளித்தார்கள்.)"

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களிடம், "உங்களில் ஒருவருக்கு ஓர் இரவில் குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பங்கை ஓத இயலாதா?" என்று கேட்டார்கள். இது அவர்களுக்குச் சிரமமாக இருந்தது. எனவே அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் யாருக்கு இதற்குச் சக்தி இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "'அல்லாஹுல் வாஹிதுஸ் ஸமது' (எனும் அத்தியாயம்) குர்ஆனின் மூன்றில் ஒரு பங்காகும்" என்று கூறினார்கள்.
அபூ அப்துல்லாஹ் (இமாம் புகாரி) கூறினார்கள்: இப்ராஹீம் வழியாக (வரும் அறிவிப்பு) முர்ஸல் ஆகும். ழஹ்ஹாக் அல்-மஷ்ரிகி வழியாக (வரும் அறிவிப்பு) முஸ்னத் ஆகும்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோயுற்றபோதெல்லாம், முஅவ்விதாத் (சூரத்துல் ஃபலக் மற்றும் சூரத்துன் நாஸ்) ஓதி, பின்னர் தம் உடலில் ஊதுவார்கள். அவர்கள் கடுமையாக நோயுற்றபோது, நான் (இந்த இரண்டு சூராக்களையும்) ஓதி, அவருடைய கையின் பரக்கத்தை நாடி, அவருடைய கைகளைக் கொண்டே (அவருடைய உடலை) தடவி விடுவேன்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு இரவும் தமது படுக்கைக்குச் செல்லும் போது, தம் இரு உள்ளங்கைகளையும் இணைத்து அவற்றில் (லேசாக) ஊதுவார்கள். பிறகு அவற்றில் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்', 'குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்' மற்றும் 'குல் அஊது பிரப்பின் னாஸ்' ஆகியவற்றை ஓதுவார்கள். பிறகு அவ்விரண்டாலும் தம் உடலிலிருந்து இயன்ற வரை தடவுவார்கள். தம் தலை, முகம் மற்றும் தம் உடலின் முன்பகுதியிலிருந்து ஆரம்பிப்பார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை செய்வார்கள்.

உஸைத் பின் ஹுளைர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அவர்கள் ஓர் இரவில் ‘அல்பகரா’ அத்தியாயத்தை ஓதிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர்களது குதிரை அவர்களுக்கு அருகில் கட்டப்பட்டிருந்தது. அப்போது அக்குதிரை மிரண்டு குதித்தது. அவர்கள் (ஓதுவதை) நிறுத்தியபோது, குதிரை அமைதியானது. மீண்டும் அவர்கள் ஓதினார்கள்; குதிரை மிரண்டது. அவர்கள் (ஓதுவதை) நிறுத்தினார்கள்; குதிரையும் அமைதியானது. பிறகு அவர்கள் ஓதினார்கள்; குதிரை மிரண்டது.

எனவே, அவர்கள் (ஓதுவதிலிருந்து) விலகினார்கள் (நிறுத்தினார்கள்). அவர்களது மகன் யஹ்யா குதிரைக்கு அருகில் இருந்தார். அக்குதிரை அவரைத் தாக்கிவிடுமோ (மிதித்துவிடுமோ) என்று அவர்கள் அஞ்சினார்கள். அவர்கள் அந்தச் சிறுவனை (பாதுகாப்பாகத் தம்மிடம்) இழுத்துக்கொண்டபோது, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தார்கள். அது (அவர்கள் கண்ட ஒளி) அவர்களுக்குத் தெரியாதவாறு (மேலே சென்று) மறைந்துவிட்டது.

விடிந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இது குறித்துத் தெரிவித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இப்னு ஹுளைரே! நீங்கள் (தொடர்ந்து) ஓதியிருக்க வேண்டும்! இப்னு ஹுளைரே! நீங்கள் (தொடர்ந்து) ஓதியிருக்க வேண்டும்!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு உஸைத் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் மகன் யஹ்யா குதிரைக்கு அருகில் இருந்தான். அது அவனை மிதித்துவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே நான் என் தலையை உயர்த்தி, அவன் பக்கம் திரும்பினேன். பிறகு நான் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தேன். அங்கே நிழல் தரும் மேகம் போன்ற ஒன்றைக் கண்டேன். அதில் விளக்குகள் போன்றவையும் இருந்தன. நான் அதைப் பார்க்க முடியாதவாறு அது (மேலே) சென்று மறைந்துவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) "அது என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். இவர் "இல்லை" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவை மலக்குகள் (வானவர்கள்); உமது ஓசையைக் கேட்டு நெருங்கி வந்துள்ளன. நீர் தொடர்ந்து ஓதியிருந்தால் விடிந்த பிறகும் மக்கள் அவற்றைப் பார்த்திருப்பார்கள்; அவை மக்களிடமிருந்து மறைந்திருக்காது" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல் அஸீஸ் பின் ருஃபைஃ அவர்கள் கூறியதாவது:
நானும் ஷத்தாத் பின் மஃகில் அவர்களும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். ஷத்தாத் பின் மஃகில் அவர்கள் அவரிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் (மார்க்கம் அல்லது வழிகாட்டுதலில்) எதையேனும் விட்டுச் சென்றார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "(குர்ஆனின்) இரு அட்டைகளுக்கு இடைப்பட்டதைத் தவிர வேறு எதையும் அவர்கள் விட்டுச் செல்லவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு நாங்கள் முஹம்மத் பின் அல்-ஹனஃபிய்யா அவர்களிடம் சென்று, (இது பற்றிக்) கேட்டோம். அவரும், "(குர்ஆனின்) இரு அட்டைகளுக்கு இடைப்பட்டதைத் தவிர வேறு எதையும் அவர்கள் விட்டுச் செல்லவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனை ஓதும் ஒருவரின் (அவர் இறைநம்பிக்கையாளராக இருக்கும்போது) உவமை, சுவையும் நறுமணமும் நன்றாக உள்ள நாரத்தம்பழத்தைப் போன்றதாகும். குர்ஆனை ஓதாத ஒருவரின் (அவர் இறைநம்பிக்கையாளராக இருக்கும்போது) உவமை, சுவை நன்றாக இருப்பினும் மணம் இல்லாத பேரீச்சம்பழத்தைப் போன்றதாகும். மேலும், குர்ஆனை ஓதும் ஒரு தீயவனின் உவமை, நறுமணம் நன்றாக இருப்பினும் சுவை கசப்பாக உள்ள ரய்ஹானா (வாசனைச் செடி) போன்றதாகும். மேலும், குர்ஆனை ஓதாத ஒரு தீயவனின் உவமை, சுவை கசப்பாகவும் மணம் இல்லாமலும் உள்ள குமட்டிப் பழத்தைப் போன்றதாகும்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சென்றுபோன சமுதாயங்களின் வாழ்நாளுடன் ஒப்பிடும்போது உங்களுடைய வாழ்நாள் (அல்லது உம்மத்தின் காலம்), அஸர் தொழுகைக்கும் சூரிய அஸ்தமனத்திற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தைப் போன்றதாகும். உங்களுடைய உதாரணமும், யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களின் உதாரணமும், கூலியாட்களை வேலைக்கு அமர்த்திய ஒரு மனிதரின் உதாரணத்தைப் போன்றது. அவர், 'யார் எனக்காக நண்பகல் வரை ஒரு கீராத் (கூலிக்கு) வேலை செய்வீர்கள்?' என்று கேட்டார். யூதர்கள் வேலை செய்தார்கள். பிறகு அவர், 'யார் எனக்காக நண்பகலிலிருந்து அஸர் தொழுகை வரை ஒரு கீராத் (கூலிக்கு) வேலை செய்வீர்கள்?' என்று கேட்டார். கிறிஸ்தவர்கள் வேலை செய்தார்கள். பிறகு நீங்கள் (முஸ்லிம்கள்) அஸர் தொழுகையிலிருந்து மஃரிப் வரை இரண்டு இரண்டு கீராத்துகளுக்காக வேலை செய்கிறீர்கள். அவர்கள் (யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும்), 'நாங்கள் அதிகம் வேலை செய்தோம்; ஆனால் குறைந்த கூலியே பெற்றோம்' என்று கூறினர். அதற்கு அவர், 'உங்களுக்கான உரிமையில் ஏதேனும் உங்களுக்கு நான் அநீதி இழைத்தேனா?' என்று கேட்டார். அவர்கள் 'இல்லை' என்றனர். அதற்கு அவர், 'இதுவே எனது அருட்கொடையாகும். நான் விரும்பியவர்களுக்கு அதை அளிக்கிறேன்' என்று கூறினார்."

தல்ஹா அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரலி) அவர்களிடம், “நபி (ஸல்) அவர்கள் வஸிய்யத்து (மரண சாசனம்) செய்தார்களா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “இல்லை” என்று பதிலளித்தார்கள். நான், “அப்படியானால், மக்களுக்கு வஸிய்யத்து செய்வது எவ்வாறு விதியாக்கப்பட்டது? (அவர்கள்) அதைக் கொண்டு கட்டளையிடப்பட்டுள்ளார்களே, ஆனால் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) வஸிய்யத்து செய்யவில்லையே?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் வேதத்தை (பின்பற்றுமாறு) அவர்கள் வஸிய்யத்து செய்தார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனை இனிமையான குரலில் ஓதும் நபி ஒருவருக்கு (மகிழ்ச்சியுடனும், கவனத்துடனும்) செவிமடுப்பதைப் போன்று, வேறெதற்கும் அல்லாஹ் (அத்தகைய மகிழ்ச்சியுடனும், கவனத்துடனும்) செவிமடுப்பதில்லை."
அவருடைய தோழர் ஒருவர் கூறினார்: "(இங்கு 'இனிமையான குரலில் ஓதுவது' என்பதன் பொருள்) அதைச் சப்தமிட்டு ஓதுவதாகும் (என்று அவர் விளக்கமளித்தார்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனை இனிமையான குரலில் ராகமிட்டு ஓதும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குச் செவிமடுப்பதைப் போன்று, வேறு எதற்கும் அல்லாஹ் செவிமடுப்பதில்லை."

சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதன் விளக்கம், '(குர்ஆனைக் கொண்டு) அவர் தன்னிறைவு அடைவது' என்பதாகும்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'இரண்டு பேர்களைத் தவிர (வேறு எவர் மீதும்) பொறாமை (அதாவது, ஒருவர் பெற்ற அருட்கொடை தனக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது - 'கிப்தா') கொள்ளக் கூடாது. (அவர்கள் யார் எனில்:) ஒரு மனிதர், அவருக்கு அல்லாஹ் வேதத்தை (குர்ஆனை) வழங்கினான்; அவர் இரவு நேரங்களில் அதைக்கொண்டு நின்று வணங்குகிறார். (மற்றொரு) மனிதர், அவருக்கு அல்லாஹ் செல்வத்தை வழங்கினான்; அவர் அதை இரவு பகலாகத் தர்மம் செய்கிறார்.'

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரண்டு விஷயங்களைத் தவிர (மற்றெதிலும்) பொறாமை (அதாவது, ஒருவருக்குக் கிடைத்த அருட்கொடை தனக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்ற நல்விருப்பம்) கொள்ளக் கூடாது. (அவை:)
(ஒன்று:) அல்லாஹ் ஒருவருக்கு குர்ஆனைக் கற்றுக் கொடுக்க, அவர் அதை இரவு பகல் நேரங்களில் ஓதி வருகிறார். அப்போது அவருடைய அண்டை வீட்டார் (அவர் ஓதுவதைக்) கேட்டு, ‘இன்னாருக்கு வழங்கப்பட்டதைப் போன்று எனக்கும் வழங்கப்பட்டிருந்தால், அவர் செய்வதைப் போலவே நானும் செய்வேனே!’ என்று கூறுகிறார்.
(மற்றொன்று:) அல்லாஹ் ஒருவருக்கு செல்வத்தை வழங்கி, அவர் அதைச் சத்திய வழியில் (தாராளமாக, முழுமையாக) செலவிடுகிறார். அப்போது (மற்றொரு) மனிதர், ‘இன்னாருக்கு வழங்கப்பட்டதைப் போன்று எனக்கும் வழங்கப்பட்டிருந்தால், அவர் செய்வதைப் போலவே நானும் செய்வேனே!’ என்று கூறுகிறார்."

உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் சிறந்தவர் குர்ஆனைக் கற்று, அதைப் (பிறருக்குக்) கற்பிப்பவரே ஆவார்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அபூஅப்துர் ரஹ்மான் (அஸ்-ஸுலமீ) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "(நான்) உஸ்மான் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சிக்காலம் முதல் ஹஜ்ஜாஜ் (இப்னு யூசுஃப்) அவர்களின் காலம் வரை (மக்களுக்குக்) குர்ஆனைக் கற்பித்து வந்தேன். மேலும், 'இதுவே (இந்த ஹதீஸே) என்னை இந்த இடத்தில் (குர்ஆன் கற்பிக்கும் பணியில்) அமர வைத்தது' என்றும் கூறினார்கள்.

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் (முஸ்லிம்களில்) மிகச் சிறந்தவர்கள் குர்ஆனைக் கற்று அதனைக் கற்பிப்பவர்களே ஆவார்கள்."

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தன்னை (மணமுடித்துக் கொள்ள) அர்ப்பணிப்பதாக (மஹர் இல்லாமல்) அறிவித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கு (இப்போது) பெண்களில் (இம்முறையில்) தேவை இல்லை" என்று கூறினார்கள். ஒரு மனிதர் (நபியிடம்), "அவளை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "அவளுக்கு ஒரு ஆடையைக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "எனக்கு அதற்கு வசதியில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுக்கு ஏதேனும் கொடுங்கள், அது ஒரு இரும்பு மோதிரமாக இருந்தாலும் சரி" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் தன்னுடைய இயலாமையை (மீண்டும்) வெளிப்படுத்தினார். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குர்ஆனிலிருந்து உமக்கு என்ன மனனமாகத் தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "குர்ஆனில் இன்னின்ன பகுதி எனக்கு (மனனமாகத்) தெரியும்" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், உமக்கு மனனமாகத் தெரிந்த குர்ஆனின் அந்தப் பகுதிக்கு ஈடாக அவளை உமக்கு நான் மணமுடித்துத் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

சஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்னையே தங்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்க வந்துள்ளேன்," என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை உற்றுநோக்கி (ஏறிட்டும் இறங்கிட்டும்) பார்த்தார்கள். பிறகு தமது தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டார்கள். தம்மைக் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த முடிவும் செய்யவில்லை என்பதைக் கண்ட அப்பெண் அமர்ந்து கொண்டார்.

அப்போது அவருடைய தோழர்களில் ஒருவர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு இப்பெண்ணின் மீது நாட்டம் இல்லையென்றால், இவரை எனக்கு மணமுடித்து வையுங்கள்," என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னிடம் (மஹ்ராகக் கொடுக்க) ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக (எதுவுமில்லை)," என்றார். "உன் வீட்டாரிடம் சென்று ஏதேனும் கிடைக்கிறதா என்று பார்," என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக எதையும் நான் காணவில்லை," என்றார். "ஒரு இரும்பு மோதிரமேனும் இருக்கிறதா என்று பார்," என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "இல்லை; அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை; ஆனால், இதோ இந்த எனது வேட்டி இருக்கிறது" என்றார். - சஹ்ல் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: அவரிடம் மேலாடை (ரிதா) இருக்கவில்லை. - (அவர் தொடர்ந்து), "இதில் பாதியை இவள் எடுத்துக் கொள்ளட்டும்," என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது வேட்டியை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வீர்? இதை நீர் அணிந்தால் இவள் மீது அதில் ஏதும் இருக்காது; இதை இவள் அணிந்தால் உம் மீது அதில் ஏதும் இருக்காது," என்று கூறினார்கள். அம்மனிதர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்துவிட்டுப் பிறகு எழுந்து சென்றார். அவர் திரும்பிச் செல்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டு, அவரை அழைக்குமாறு பணித்தார்கள். அவர் வந்ததும், "குர்ஆனில் என்ன (சூராக்கள்) உம்மிடம் உள்ளன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இன்ன சூரா, இன்ன சூரா (என்னிடம் உள்ளன)" என்று அவற்றை அடுக்கிக்கொண்டே சென்றார். "அவற்றை நீர் மனப்பாடமாக ஓதுவீரா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர் "ஆம்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "செல்! உம்மிடம் உள்ள குர்ஆனுக்காக, இப்பெண்ணை உமக்கு நான் மணமுடித்துத் தந்துவிட்டேன்," என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “குர்ஆனைப் பேணி வருபவரின் உதாரணம், கட்டப்பட்ட ஒட்டகங்களின் உரிமையாளரைப் போன்றதாகும். அவர் அவற்றைத் தொடர்ந்து பேணி வந்தால் (கட்டி வைத்து, கண்காணித்து வந்தால்), அவற்றைத் தக்கவைத்துக் கொள்வார். அவற்றை அவிழ்த்து விட்டால், அவை சென்றுவிடும்.”

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர், ‘இன்னன்ன வசனங்களை நான் மறந்துவிட்டேன்’ என்று கூறுவது மிகக் கெட்டதாகும். மாறாக, அவர் மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளார். ஆகவே, குர்ஆனைத் தொடர்ந்து (ஓதி) நினைவுபடுத்தி வாருங்கள். ஏனெனில், ஒட்டகங்கள் (கட்டவிழ்த்து ஓடுவதை) விட மனிதர்களின் நெஞ்சங்களிலிருந்து குர்ஆன் மிக வேகமாகத் தப்பிச் செல்லக்கூடியதாகும்.”

ஷகீக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் ரழி) அவர்கள், 'நபி (ஸல்) அவர்கள் (முந்தைய ஹதீஸ் எண். 550 இல் உள்ளபடி) கூறுவதை நான் கேட்டேன்' என்று சொல்ல நான் கேட்டேன்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “குர்ஆனைத் தொடர்ந்து ஓதி (மனதில் நிலைநிறுத்திப்) பேணி வாருங்கள், ஏனெனில் என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, அது நிச்சயமாக கட்டப்பட்ட ஒட்டகத்தை விடவும் கடுமையாக (வேகமாக) தப்பிச் செல்லக்கூடியது.”

அப்துல்லாஹ் பின் முகப்பல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: மக்கா வெற்றி கொள்ளப்பட்ட நாளில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வாகனத்தின் மீது ஸூரத்துல் ஃபத்ஹ் ஓதுவதைக் கண்டேன்.

ஸயீத் பின் ஜுபைர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் 'முஃபஸ்ஸல்' (குர்ஆனின் இறுதிப் பகுதி, பல சிறிய அத்தியாயங்களைக் கொண்டது) என்று அழைப்பதே 'முஹ்கம்' (தெளிவான, உறுதியான வசனங்களைக் கொண்டது) ஆகும்."

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் பத்து வயதுச் சிறுவனாக இருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணித்தார்கள். மேலும் நான் 'முஹ்கத்தை' (தெளிவான, உறுதியான வசனங்களைக் கொண்ட குர்ஆனின் பகுதிகளை) ஓதியிருந்தேன் (மனனம் செய்திருந்தேன்)."

ஸயீத் பின் ஜுபைர் அறிவித்தார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளிலேயே நான் முஹ்கமை (அதாவது அதன் சூராக்களை முழுமையாக மனனம் செய்து) ஒன்று திரட்டினேன்.' நான் அவர்களிடம், 'முஹ்கம் என்பதன் பொருள் என்ன?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'முஃபஸ்ஸல்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் ஒருவர் (குர்ஆன்) ஓதுவதை செவியுற்றார்கள். அப்போது கூறினார்கள், "அல்லாஹ் அவருக்குக் கருணை புரிவானாக! (நான் மறந்துவிட்டிருந்த அல்லது கவனிக்காதிருந்த) இன்ன இன்ன அத்தியாயத்தின் இன்ன இன்ன வசனங்களை அவர் எனக்கு நினைவுபடுத்திவிட்டார்."

"இன்ன அத்தியாயத்திலிருந்து அவற்றை நான் (எனது அறிவிப்பில்) தவறவிட்டிருந்தேன்" என்று ஹிஷாம் அவர்கள் கூறினார்கள். (இந்த அறிவிப்பில்) ஹிஷாம் அவர்களிடமிருந்து அலீ பின் முஸ்ஹிர் மற்றும் அப்தா ஆகியோர் பின்தொடர்ந்துள்ளனர்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதர் இரவில் (குர்ஆனின்) ஒரு சூராவை ஓதுவதைக் கேட்டார்கள். அப்போது கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் அவருக்கு அருள்புரிவானாக! அவர் எனக்கு இன்னின்ன வசனங்களை (ஒரு குறிப்பிட்ட) சூராவிலிருந்து நினைவூட்டினார், அவற்றை நான் மறந்திருந்தேன்.'

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அவர்களில் ஒருவர், 'நான் இன்னின்ன வசனங்களை மறந்துவிட்டேன்' என்று கூறுவது ஏன்? மாறாக, அவர் (அல்லாஹ்வால்) மறக்கடிக்கப்படுகிறார்."

அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "ஸூரத்துல் பகராவின் கடைசி இரண்டு வசனங்களை ஒருவர் இரவில் ஓதினால், அது அவருக்கு (அந்த இரவிற்குப்) போதுமானதாகும்."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளில் ஹிஷாம் பின் ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் ‘சூரா அல்ஃபுர்கான்’ ஓதுவதை நான் கேட்டேன். அவர் ஓதுவதை நான் உற்றுக்கவனித்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்திராத பல (சொல்) முறைகளில் அவர் அதை ஓதுவதைக் கண்டேன். தொழுகையிலேயே நான் அவரைத் தாக்க முற்பட்டேன். ஆனால் அவர் சலாம் கொடுக்கும் வரை பொறுத்திருந்தேன். பின்னர் அவரது மேலங்கியைப் பிடித்து இழுத்து, "நீர் ஓத நான் கேட்ட இந்தச் சூராவை உமக்கு யார் கற்றுக்கொடுத்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்தாம் எனக்கு இதைக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்" என்றார். நான், "நீர் பொய் சொல்கிறீர்; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீர் ஓத நான் கேட்ட இதே சூராவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வேறு விதமாக) எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்" என்று கூறினேன்.

ஆகவே, நான் அவரைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுக்காத பல (சொல்) முறைகளில் இவர் ‘சூரா அல்ஃபுர்கான்’ ஓதுவதை நான் கேட்டேன்; தாங்களோ எனக்கு ‘சூரா அல்ஃபுர்கான்’ கற்றுக்கொடுத்துள்ளீர்கள்" என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஹிஷாமே, ஓதுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவர், நான் (ஏற்கனவே) கேட்ட அதே முறையில் ஓதினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவ்வாறே இது அருளப்பெற்றது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் (என்னிடம்), "உமரே, ஓதுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்தபடி நான் ஓதினேன். அப்போதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவ்வாறே இது அருளப்பெற்றது" என்று கூறினார்கள். மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் ஏழு முறைகளில் (அஹ்ருஃப்) அருளப்பட்டுள்ளது; ஆகவே உங்களுக்கு எளிதானதை அதிலிருந்து ஓதிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் மஸ்ஜிதில் ஒருவர் (குர்ஆன்) ஓதுவதை செவியுற்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ் அவருக்கு அருள் புரிவானாக! ஏனெனில், இன்ன சூராவிலிருந்து நான் மறந்திருந்த (அல்லது மறக்கடிக்கப்பட்டிருந்த) இன்ன இன்ன வசனங்களை அவர் எனக்கு நினைவூட்டிவிட்டார்."

அபூ வாயில் அறிவித்தார்:
நாங்கள் காலையில் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது ஒரு மனிதர், "நேற்று இரவு நான் முஃபஸ்ஸல் (சூராக்கள் அனைத்தையும்) ஓதினேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி), "கவிதையை (வேகமாக) வாசிப்பதைப் போன்று (வாசித்தீரா)? நிச்சயமாக நாங்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) ஓதுதலை செவியுற்றுள்ளோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையில்) சேர்த்து ஓதிய அந்த 'இணைச் சூராக்கள்' எனக்கு நன்றாக நினைவிலுள்ளன. அவை முஃபஸ்ஸல் பிரிவிலிருந்து பதினெட்டு சூராக்களும், ஹா-மீம் (எனத் தொடங்கும்) அத்தியாயங்களிலிருந்து இரண்டு சூராக்களுமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் கூற்றான `{லா துஹர்ரிக் பிஹி லிஸானக லிதஃஜல பிஹி}` (அவசரமாக ஓதுவதற்காக உங்கள் நாவை அசைக்காதீர்கள்) என்பது தொடர்பாக (அவர்கள் கூறினார்கள்):

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஜிப்ரீல் வஹீயுடன் (இறைச்செய்தியுடன்) இறங்கும் போதெல்லாம், (அதை மனனமிடுவதற்காக) தங்களின் நாவையும் உதடுகளையும் அசைப்பார்கள். அது அவர்களுக்குக் கடினமாக இருந்தது. மேலும் அது (அவர்களின் தோற்றத்திலிருந்தே) அறியப்படக்கூடியதாக இருந்தது.

எனவே அல்லாஹ், `{லா உக்ஸிமு பியவ்மில் கியாமா}` என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தில் உள்ள பின்வரும் வசனங்களை அருளினான்:

`{லா துஹர்ரிக் பிஹி லிஸானக லிதஃஜல பிஹி * இன்ன அலைனா ஜம்அஹு வ குர்ஆனஹு * ஃபஇதா கரஃனாஹு ஃபத்தபிஃ குர்ஆனஹு}`

(இதன் பொருள்:) 'அதை (உங்கள் மனதில்) ஒன்று சேர்ப்பதும், (நீங்கள்) ஓதச் செய்வதும் நம் மீதே உள்ளது'.

(மேலும்) 'நாம் அதனை ஓதிவிட்டால் (அதன் ஓதுதலைப் பின்பற்றுங்கள்)' என்பதற்கு, 'நாம் அதனை (வஹீயாக) இறக்கிவைத்தால், நீங்கள் (அமைதியாகச்) செவிமடுங்கள்' என்று (இப்னு அப்பாஸ்) விளக்கமளித்தார்கள்.

`{தும்ம இன்ன அலைனா பயானஹு}` என்பதற்கு, 'பிறகு அதனை உங்கள் நாவின் மூலம் தெளிவுபடுத்துவது நம் மீதே உள்ளது' என்று கூறினார்கள்.

(இதற்குப் பின்) ஜிப்ரீல் அவர்களிடம் வந்தால், (அவர் ஓதுவதை) நபி (ஸல்) அவர்கள் தலைகுனிந்து (அமைதியாகச் செவிமடுத்துக்) கேட்பார்கள். ஜிப்ரீல் சென்றதும், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வாக்களித்தபடியே, அவர்கள் அதனை ஓதுவார்கள்.

கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்களின் ஓதுதல் (குர்ஆன் ஓதும் முறை) பற்றி கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆன் வசனங்களை ஓதும்போது குறிப்பிட்ட எழுத்துக்களை) நீட்டி ஓதுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்களின் ஓதும் முறை எவ்வாறு இருந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அது (ஒலியை) நீட்டி ஓதுவதாக இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள். பின்னர், "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்" என்று ஓதிக் காட்டினார்கள். அதில் "பிஸ்மில்லாஹ்" என்பதை நீட்டியும், "அர்ரஹ்மான்" என்பதை நீட்டியும், "அர்ரஹீம்" என்பதை நீட்டியும் ஓதினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் முஃகஃப்பல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பெண் ஒட்டகத்தின் மீதோ அல்லது (ஆண்) ஒட்டகத்தின் மீதோ சவாரி செய்துகொண்டிருந்தபோது - அது அவர்களைச் சுமந்துகொண்டு நகர்ந்துகொண்டிருக்கையில் - அவர்கள் 'ஸூரத்துல் ஃபத்ஹ்' அல்லது 'ஸூரத்துல் ஃபத்ஹின்' ஒரு பகுதியை ஓதுவதை கண்டேன். அவர்கள் மென்மையாகவும், (தொண்டையில் சப்தத்தை மீட்டி) அதிர்வுள்ள குரலிலும் ஓதிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்: "ஓ அபூ மூஸா! தாவூத் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தினரின் மிஸ்மார்களில் (அதாவது, இனிய மெல்லிசைக் குரல்களில்) ஒன்று உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
நான், "(குர்ஆன்) உங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, உங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவர்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு நான் ஓதிக்காட்டட்டுமா? தங்கள் மீதுதானே அது அருளப்பட்டது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் 'சூரத்துந் நிஸா'வை ஓதினேன்.
**'ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின், வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா'** (4:41)
என்ற இந்த வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, அவர்கள் "இப்போதைக்கு இது போதும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தேன்; அப்போது அவர்களுடைய இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது.

இப்னு ஷுப்ருமா கூறினார்கள்:
"(தொழுகையில் ஓதுவதற்கு) குர்ஆனில் ஒருவருக்கு எவ்வளவு போதுமானதாக இருக்கும் என்று நான் கவனித்தேன். மூன்று வசனங்களுக்குக் குறைவாக உள்ள ஒரு சூராவை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆகையால், 'யாரும் மூன்று வசனங்களுக்குக் குறைவாக ஓதக்கூடாது' என்று நான் கூறினேன்."

அலீ (ரழி) அறிவித்தார்கள்: சுஃப்யான் (ரஹ்) கூறினார்: மன்சூர் (ரஹ்) இப்ராஹீம் (ரஹ்) வழியாகவும், அவர் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு யஸீத் வழியாகவும், அவருக்கு அல்கமா (ரஹ்) அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) வழியாகவும் அறிவித்தார்கள். (அல்கமா கூறுகிறார்:) நான் அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களை கஃபாவை தவாஃப் செய்துகொண்டிருந்தபோது சந்தித்தேன். அப்போது அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்தக் கூற்றை நினைவுபடுத்தினார்கள்: 'யாரேனும் சூரத்துல் பகராவின் இறுதி இரண்டு வசனங்களை இரவில் ஓதினால், அது அவருக்குப் போதுமானதாக இருக்கும் (அதாவது, ஷைத்தானின் தீங்கிலிருந்து பாதுகாக்கும், அல்லது இரவுத் தொழுகைக்குப் போதுமானதாக அமையும், அல்லது அனைத்து தீமைகளிலிருந்தும் பாதுகாக்கும்).'

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

என் தந்தை எனக்கு ஒரு உயர்குலப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து வைத்தார்கள். அவர் (என் தந்தை) தமது மருமகளிடம் (என் மனைவியிடம்) சென்று, அவளது கணவரைப் (அதாவது என்னைப்) பற்றி விசாரிப்பார். அதற்கு அவள், "அவர் மிகச் சிறந்த மனிதர்! நாங்கள் அவரிடம் வந்ததிலிருந்து அவர் எங்களது படுக்கைக்கு வந்ததில்லை; எங்களது போர்வையை விலக்கிப் பார்த்ததில்லை (அதாவது என்னுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டதில்லை)" என்று கூறுவாள்.

இந்த நிலை நீண்ட காலம் தொடர்ந்தபோது, என் தந்தை இச்செய்தியை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "என்னை வந்து சந்திக்கும்படி அவரிடம் கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

பிறகு நான் அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவர்கள், "நீர் எவ்வாறு நோன்பு நோற்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஒவ்வொரு நாளும்" என்றேன். "எவ்வாறு (குர்ஆனை) ஓதி முடிக்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஒவ்வொரு இரவும்" என்றேன்.

அதற்கு அவர்கள், "மாதத்திற்கு மூன்று நாட்கள் நோன்பு வையுங்கள்; மாதத்திற்கு ஒரு முறை குர்ஆனை ஓதி முடியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "இதைவிட அதிகமாகச் செய்ய எனக்குச் சக்தியிருக்கிறது" என்றேன். அவர்கள், "வாரத்திற்கு மூன்று நாட்கள் நோன்பு வையுங்கள்" என்றார்கள். நான், "இதைவிட அதிகமாகச் செய்ய எனக்குச் சக்தியிருக்கிறது" என்றேன். அவர்கள், "இரண்டு நாட்கள் நோன்பு நோற்காமல் விட்டுவிட்டு, ஒரு நாள் நோன்பு வையுங்கள்" என்றார்கள். நான், "இதைவிட அதிகமாகச் செய்ய எனக்குச் சக்தியிருக்கிறது" என்றேன்.

அவர்கள், "நோன்புகளில் மிகச் சிறந்ததான தாவூத் (அலை) அவர்களின் நோன்பை நோருங்கள். (அதாவது) ஒரு நாள் நோன்பு வைத்து ஒரு நாள் விட்டுவிடுங்கள். ஒவ்வொரு ஏழு இரவுகளுக்கு ஒரு முறை குர்ஆனை ஓதி முடியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(வயதான காலத்தில் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த அந்தச் சலுகையை நான் ஏற்றுக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று (இப்போது) ஏங்குகிறேன். ஏனெனில் நான் முதியவனாகி பலவீனமடைந்துவிட்டேன்."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், பகல் நேரத்தில் குர்ஆனின் ஏழில் ஒரு பாகத்தை தம் குடும்பத்தாரில் சிலரிடம் ஓதிக் காட்டுவார்கள். (அவர் பகலில் ஓதியதை) இரவில் ஓதுவது தமக்கு எளிதாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, பகலிலேயே அதை மீள்பார்வை செய்வார்கள். அவர் (உடலில்) பலம் பெற நாடினால், சில நாட்கள் நோன்பு நோற்பதை விட்டுவிடுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களைப் பிரிந்தபோது தாம் எதைச் செய்து கொண்டிருந்தாரோ அதை விட்டுவிடுவது அவருக்கு விருப்பமில்லாத காரணத்தால், (விடுபட்ட நோன்புகளைக்) கணக்கிட்டு, (பிறகு) அத்தனை நாட்கள் நோன்பு நோற்பார்கள்.

அபூ அப்துல்லாஹ் (இமாம் புகாரி) கூறினார்கள்: சிலர் (குர்ஆனை) மூன்று நாட்களிலும், சிலர் ஐந்து நாட்களிலும் (முடித்ததாகக்) கூறினர். எனினும், பெரும்பாலான அறிவிப்புகள் ஏழு நாட்களிலேயே (முடித்ததாகக்) கூறுகின்றன.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீர் குர்ஆனை எவ்வளவு காலத்தில் (முழுமையாக) ஓதுவீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீர் ஒரு மாதத்தில் முழு குர்ஆனையும் ஓதி முடியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "ஆனால் எனக்கு (அதைவிட அதிகமாகச் செய்ய) சக்தி உண்டு" என்று கூறினேன். (அதற்கு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், ஏழு நாட்களில் குர்ஆனை ஓதி முடியுங்கள்; மேலும், இந்த காலத்தை விட குறைந்த நாட்களில் (அதாவது ஏழு நாட்களுக்குள்ளாக) ஓதி முடிக்காதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதுதான் அது அருளப்பட்டுள்ளது; தங்களுக்கே நான் ஓதிக் காட்டவா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "நான் அதை (குர்ஆனை) பிறரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன் (அது எனக்கு மேலும் சிந்தனையையும், பணிவையும் ஏற்படுத்தும்)" என்று கூறினார்கள்.

எனவே நான் 'சூரத்துந் நிஸா' அத்தியாயத்தை ஓதலானேன்.

"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹவுலாயி ஷஹீதா"

(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் (அவர்களுடைய நபியாகிய) சாட்சியை நாம் கொண்டுவரும்போதும், இவர்களுக்கு எதிராக உங்களை (முஹம்மதே!) சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போதும் (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) (4:41)

என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, என்னிடம் அவர்கள், "போதும், நிறுத்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்களுடைய இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.

அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) என்னிடம் கூறினார்கள், “எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுங்கள்.” நான் அவர்களிடம் கூறினேன், “அது உங்கள் மீதே வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டிருக்கும் நிலையில் நான் உங்களுக்கு ஓதிக்காட்டவா?” அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்.”

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "இறுதிக் காலத்தில் ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள். அவர்கள் வயதில் சிறியவர்களாகவும் (அனுபவமற்றவர்களாகவும்), புத்தி ஈனர்களாகவும் (புரிதலில் முதிர்ச்சியற்றவர்களாகவும்) இருப்பார்கள். அவர்கள் படைப்பினங்களிலேயே மிகச் சிறந்த சொல்லைப் பேசுவார்கள் (குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ்களை ஓதுவார்கள், ஆனால் தவறாகப் புரிந்துகொள்வார்கள்). வேட்டையாடப்பட்ட பிராணியிலிருந்து அம்பு ஊடுருவிச் செல்வதைப் போன்று, அவர்கள் இஸ்லாத்திலிருந்து வெளியேறிச் செல்வார்கள் (அதன் உண்மையான சாராம்சத்தை விட்டுவிடுவார்கள்). அவர்களின் ஈமான் அவர்களுடைய தொண்டைக்குழிகளைத் தாண்டாது (அவர்களின் உள்ளங்களை அடையாது, மேலோட்டமாக இருக்கும்). ஆகவே, அவர்களை நீங்கள் எங்கு சந்தித்தாலும் அவர்களைக் கொல்லுங்கள் (இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்கள் அவர்களை ஒடுக்க வேண்டும்). ஏனெனில், அவர்களைக் கொல்பவர்களுக்கு மறுமை நாளில் நற்கூலி உண்டு."

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "உங்களில் ஒரு கூட்டத்தார் தோன்றுவார்கள். அவர்களுடைய தொழுகையைக் கண்டு உங்களுடைய தொழுகையை நீங்கள் தாழ்வாகக் கருதுவீர்கள்; அவர்களுடைய நோன்பைக் கண்டு உங்களுடைய நோன்பை நீங்கள் தாழ்வாகக் கருதுவீர்கள்; அவர்களுடைய நற்செயல்களைக் கண்டு உங்களுடைய நற்செயல்களை நீங்கள் தாழ்வாகக் கருதுவீர்கள். அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள்; அது அவர்களுடைய தொண்டைகளைத் தாண்டிச் செல்லாது (அதாவது, அவர்களின் இதயங்களை அடையாது). வேட்டையாடப்பட்ட பிராணியிலிருந்து அம்பு (ஊடுருவி) வெளியேறுவதைப் போல அவர்கள் மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறிவிடுவார்கள். (அம்பெய்தவர்) அம்பின் முனையைப் பார்ப்பார், அதில் எதையும் காணமாட்டார் (அதாவது, இரத்தம் அல்லது சதை ஒட்டியிருக்காது); மேலும் அம்பின் தண்டுப் பகுதியைப் பார்ப்பார், அதிலும் எதையும் காணமாட்டார்; மேலும் அம்பின் இறகுகளைப் பார்ப்பார், அதிலும் எதையும் காணமாட்டார்; (இறுதியாக) அம்பின் அடிப்பாகத்தில் (நாண் பூட்டும் இடத்தில்) அவர் சந்தேகிப்பார் (அதாவது, அம்பு இலக்கைத் தாக்கியதா இல்லையா என்று குழம்புவார்)."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குர்ஆனை ஓதி, அதன்படி செயல்படும் இறைநம்பிக்கையாளரின் உதாரணம் ‘உத்ருஜ்ஜா’ (சிட்ரான் பழம்) போன்றது; அதன் சுவையும் நன்று, வாசனையும் நன்று. குர்ஆனை ஓதாத (அல்லது ஓதுவதில் தேர்ச்சி பெறாத), ஆனால் அதன் போதனைகளின்படி செயல்படும் இறைநம்பிக்கையாளரின் உதாரணம் பேரீச்சம் பழத்தைப் போன்றது; அதன் சுவை நன்று, ஆனால் அதற்கு வாசனை இல்லை. குர்ஆனை ஓதும் நயவஞ்சகனின் உதாரணம் ‘ரைஹானா’ (நறுமணத் துளசி) செடியைப் போன்றது; அதன் வாசனை நன்று, ஆனால் அதன் சுவை கசப்பானது. குர்ஆனை ஓதாத நயவஞ்சகனின் உதாரணம் ‘ஹன்ழலா’ (கசப்புத் தும்மட்டிக்காய்) போன்றது; அதன் சுவை கசப்பானது - அல்லது அருவருப்பானது - அதன் வாசனையும் கசப்பானது.”

ஜுன்தப் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் உள்ளங்கள் (குர்ஆனைப் புரிந்துகொள்வதிலும், அதன் மீது செயல்படுவதிலும்) ஒன்றிணைந்திருக்கும் வரை குர்ஆனை ஓதுங்கள்; நீங்கள் (அதன் விளக்கத்தில்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதை விட்டும் எழுந்து சென்றுவிடுங்கள்."

ஜுன்தப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் உள்ளங்கள் குர்ஆனில் ஒன்றிணைந்திருக்கும் வரை அதனை ஓதுங்கள். நீங்கள் (அதன் பொருள் குறித்து) கருத்து வேறுபாடு கொண்டு (சச்சரவு ஏற்பட்டால்), அதை விட்டு எழுந்து விடுங்கள் (அதாவது, ஓதுவதையோ அல்லது விவாதிப்பதையோ நிறுத்திவிடுங்கள்)."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் ஒரு மனிதர் ஒரு வசனத்தை ஓதுவதைக் கேட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை வேறு விதமாக ஓத நான் கேட்டிருந்திருந்தேன். எனவே, நான் அவரது கையைப் பிடித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் இருவரும் சரியாகவே ஓதுகிறீர்கள்; ஆகவே (தொடர்ந்து) ஓதுங்கள். நிச்சயமாக, உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் (தங்களுக்குள்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டனர்; அதுவே அவர்களை அழித்துவிட்டது'.