ஸஹீஹுல் புகாரி

அம்ரு (பின் தீனார்) அறிவித்தார்:

நான் ஜாபிர் பின் ஸைத் மற்றும் அம்ரு பின் அவ்ஸ் ஆகியோருடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது பஜாலா (என்பவர்), ஹிஜ்ரி 70 ஆம் ஆண்டில் -அதாவது முஸ்அப் பின் அஸ்-ஸுபைர் பஸ்ரா மக்களுடன் ஹஜ் செய்த ஆண்டில்- ஸம்ஸம் (கிணற்றின்) படிக்கட்டுகளுக்கு அருகே (அமர்ந்து) அவ்விருவருக்கும் (பின்வருமாறு) அறிவித்தார்:

"நான் அல்-அஹ்னஃபின் தந்தையின் சகோதரரான ஜஸ்உ பின் முஆவியாவிடம் எழுத்தராக இருந்தேன். உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) இறப்பதற்கு ஓர் ஆண்டிற்கு முன்பு அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு ஒரு மடல் வந்தது. (அதில்,) 'மஜூஸிகளில் (மணமுடிக்கத் தகாத) நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு மத்தியில் இருப்பவர்களைப் பிரித்துவிடுங்கள்' (என்று எழுதப்பட்டிருந்தது). அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி), 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஜர் பகுதி மஜூஸிகளிடமிருந்து ஜிஸ்யாவை வசூலித்தார்கள்' என்று சாட்சியமளிக்கும் வரை, உமர் (ரலி) மஜூஸிகளிடமிருந்து ஜிஸ்யா (வரி) வசூலித்திருக்கவில்லை."

அம்ர் பின் அவ்ஃப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(இவர் பனூ ஆமிர் பின் லுஅய் குலத்தினரின் கூட்டாளியாகவும், பத்ரு போரில் கலந்துகொண்டவராகவும் இருந்தார்கள்):

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் (ரழி) அவர்களை ஜிஸ்யாவை (வரி) வசூலித்து வருவதற்காக பஹ்ரைனுக்கு அனுப்பினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பஹ்ரைன் மக்களுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார்கள்; மேலும் அல்-அலா பின் அல்-ஹள்ரமீ (ரழி) அவர்களை அவர்களுக்கு அதிகாரியாக நியமித்திருந்தார்கள். அபூ உபைதா (ரழி) அவர்கள் நிதியுடன் பஹ்ரைனிலிருந்து வந்தார். அபூ உபைதா (ரழி) அவர்களின் வருகையைப் பற்றி அன்சாரிகள் கேள்விப்பட்டார்கள். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஃபஜ்ர் தொழுகையில் கலந்துகொண்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும், அவர்கள் அவருக்கு முன்னால் வந்து (தங்களைக் காட்டிக்கொள்ளும் விதமாக) நின்றார்கள். அவர்களைக் கண்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்தார்கள். மேலும், "அபூ உபைதா (ரழி) அவர்கள் ஏதோ கொண்டு வந்திருப்பதாக நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நற்செய்தி பெறுங்கள்! உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியளிப்பதையே (எதிர்பார்த்து) நம்புங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் உங்கள் மீது வறுமையை அஞ்சவில்லை. மாறாக, உங்களுக்கு முன்சென்றவர்களுக்கு உலகம் (தாராளமாக) விரிக்கப்பட்டது போன்று உங்களுக்கும் விரிக்கப்படுவதையும், அவர்கள் அதற்காகப் போட்டியிட்டது போன்று நீங்களும் அதற்காகப் போட்டியிடுவதையும், அது அவர்களை அழித்தது போலவே உங்களையும் அழித்துவிடுவதையுமே நான் உங்கள் விஷயத்தில் அஞ்சுகிறேன்."

ஜுபைர் பின் ஹய்யா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள், மக்களில் (படைவீரர்களை) பல்வேறு நகரங்களின் எல்லைப் பகுதிகளுக்கும் அனுப்பி, இணைவைப்பாளர்களுடன் போரிடச் செய்தார்கள். அல்-ஹுர்முஸான் இஸ்லாத்தை ஏற்றபோது, உமர் (ரலி) அவரிடம், "எனது இந்தப் போர்கள் குறித்து நான் உம்மிடம் ஆலோசனை கேட்கிறேன்" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம்! இதற்கும், இதிலுள்ள முஸ்லிம்களின் எதிரிகளான மக்களுக்கும் உதாரணமானது: ஒரு தலை, இரண்டு இறக்கைகள், இரண்டு கால்கள் கொண்ட ஒரு பறவையை போன்றதாகும். அதன் ஒரு இறக்கை உடைக்கப்பட்டால், இரண்டு கால்களும் (மற்றொரு) இறக்கையும் தலையும் கொண்டு அது எழும்பி நிற்கும். மற்ற இறக்கையும் உடைந்தால், இரண்டு கால்களும் தலையும் கொண்டு அது எழும்பி நிற்கும். ஆனால் தலை நசுக்கப்பட்டால், இரண்டு கால்களும் இரண்டு இறக்கைகளும் தலையும் செயலிழந்துவிடும். (இங்கு) தலை என்பது 'கிஸ்ரா' (பாரசீகப் பேரரசன்). ஒரு இறக்கை 'கைஸர்' (ரோமப் பேரரசன்). மற்றோர் இறக்கை 'ஃபாரிஸ்' (பாரசீகம்). எனவே, முஸ்லிம்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள்; அவர்கள் கிஸ்ராவை நோக்கி விரையட்டும்" என்றார்.

மேலும் பக்ரு மற்றும் ஸியாத் ஆகியோர் ஜுபைர் பின் ஹய்யாவிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: (அந்த ஆலோசனையின் படி) உமர் (ரலி) எங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, எங்களுக்குத் தலைவராக அந்-நுஃமான் பின் முகர்ரின் (ரலி) அவர்களை நியமித்தார்கள். நாங்கள் எதிரிகளின் நிலத்தை அடைந்தபோது, கிஸ்ராவின் பிரதிநிதி நாற்பதாயிரம் பேருடன் எங்கள் முன் வந்தார். ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் எழுந்து, "உங்களில் ஒருவர் என்னிடம் பேசட்டும்!" என்றார். அல்-முகீரா (ரலி), "நீ விரும்பியதைக் கேள்" என்றார்கள். அவர், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார்.

அல்-முகீரா (ரலி) கூறினார்கள்: "நாங்கள் அரபியரைச் சேர்ந்த சில மனிதர்கள். நாங்கள் கடும் துன்பத்திலும் சோதனையிலும் இருந்தோம். பசியின் காரணமாகத் தோல்களையும் பேரீச்சங்கொட்டைகளையும் சப்பிச் சுவைப்போம். ஆட்டு ரோமங்களையும் ஒட்டக முடிகளையும் அணிவோம். மரங்களையும் கற்களையும் வணங்கி வந்தோம். நாங்கள் இவ்வாறு இருந்த நிலையில்தான், வானங்கள் மற்றும் பூமிகளின் இரட்சகன் - அவனது நினைவு உயர்ந்தது; அவனது மகத்துவம் மேலோங்கியது - எங்களிலிருந்து ஒரு நபியை எங்களிடம் அனுப்பினான். அவருடைய தந்தையையும் தாயையும் நாங்கள் அறிவோம். அல்லாஹ்வை மட்டும் நாங்கள் வணங்கும் வரை அல்லது நீங்கள் 'ஜிஸ்யா' (கப்பம்) செலுத்தும் வரை உங்களுடன் போரிடுமாறு, எங்கள் இரட்சகனின் தூதரான எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். எங்களில் கொல்லப்படுபவர் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வார்; அது போன்ற (இன்பத்தை) அவர் ஒருபோதும் பார்த்திருக்கமாட்டார் என்றும், எங்களில் எஞ்சியிருப்பவர் உங்கள் எஜமானராகத் திகழ்வார் என்றும் எங்கள் இரட்சகனின் செய்தியை எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தெரிவித்துள்ளார்கள்."

அப்போது அந்-நுஃமான் (ரலி) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் உமக்கு நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இது போன்ற (களங்களை)க் காட்டியிருக்கலாம்; அதில் உம்மை அவன் கைசேதப்படுத்தியிருக்கவும் மாட்டான்; இழிவுபடுத்தியிருக்கவும் மாட்டான். ஆனால், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் போர்களில் கலந்துகொண்டுள்ளேன். அவர்கள் பகலின் ஆரம்பத்தில் போரிடாவிட்டால், காற்று வீசத் தொடங்கி, தொழுகை நேரங்கள் வரும் வரை காத்திருப்பது அவர்களின் வழக்கம்."

அபூ ஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தபூக் போரில் சென்றோம், மேலும் 'ஐலா'வின் அரசர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையையும் ஒரு மேலங்கியையும் அன்பளிப்பாக வழங்கினார்கள். மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள், அவரது நாட்டின் மீது அவர் அதிகாரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள அனுமதித்து, அவருக்கு ஒரு சமாதான ஒப்பந்தத்தை எழுதிக் கொடுத்தார்கள்.

ஜுவைரியா பின் குதாமா அத்-தமீமீ அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம், "ஓ முஃமின்களின் தலைவரே! எங்களுக்கு உபதேசம் செய்யுங்கள்" என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், "(திம்மிகளுடன் செய்யப்பட்ட) அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையை நிறைவேற்றுமாறு நான் உங்களுக்கு உபதேசிக்கிறேன். ஏனெனில் அது உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் உடன்படிக்கையாகவும், உங்கள் குடும்பத்தாரின் வாழ்வாதாரத்திற்கு ஆதாரமாகவும் இருக்கிறது (அதாவது திம்மிகளிடமிருந்து பெறப்படும் வரிகள்)."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளுக்கு பஹ்ரைன் (பகுதியை) எழுதித் தருவதற்காக அவர்களை அழைத்தார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, குரைஷிக் குலத்தைச் சேர்ந்த எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் இதைப் போன்ற ஒன்றை நீங்கள் எழுதித் தராத வரை (நாங்கள் இதை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டோம்)" என்று கூறினர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது அவர்களுக்கும் உரியதே; அல்லாஹ் நாடியது (நடக்கட்டும்)" என்று கூறினார்கள். (எனினும்) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (தங்கள் கோரிக்கையை) வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக எனக்குப் பிறகு (உங்களைவிட மற்றவர்களுக்கு) முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆகவே, (அல்-ஹவ்ல்) தடாகத்தில் என்னைச் சந்திக்கும் வரை நீங்கள் பொறுத்திருங்கள்."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), “பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் வந்தால், நான் உனக்கு இவ்வளவு, இவ்வளவு மற்றும் இவ்வளவு தருவேன்” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணித்த பிறகு, பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் வந்தது. அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் யாருக்கேனும் (பெறவேண்டிய) வாக்குறுதி அல்லது கடன் இருந்தால் அவர் என்னிடம் வரட்டும்” என்று அறிவித்தார்கள். ஆகவே, நான் அவர்களிடம் சென்று, “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் வந்தால், நான் உனக்கு இவ்வளவு, இவ்வளவு மற்றும் இவ்வளவு தருவேன்’ என்று கூறினார்கள்” என்றேன். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், “அள்ளிக்கொள்” என்றார்கள். நான் (ஒரு முறை) அள்ளினேன். பிறகு “அதை எண்ணு” என்றார்கள். நான் அதை எண்ணினேன்; அது ஐந்நூறு இருந்தது. உடனே அவர்கள் எனக்கு (மொத்தம்) ஆயிரத்து ஐந்நூறு கொடுத்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்கள், “அதை மஸ்ஜிதில் கொட்டி வையுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்ட செல்வங்களிலேயே அதுதான் அதிகமானதாக இருந்தது. அப்போது அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குக் கொடுங்கள்; ஏனெனில் நான் (பத்ருப் போரில்) எனக்கும் அகீலுக்கும் ஈட்டுத்தொகை (ஃபித்யா) கொடுத்தேன்” என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “எடுத்துக்கொள்” என்று கூறினார்கள். அவர் (தம்) ஆடை கொள்ளும் அளவுக்கு அள்ளினார். பிறகு அதைத் தூக்க முயன்றார்; அவரால் முடியவில்லை. (உடனே) அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், “இதைத் தூக்கி என் மீது வைப்பதற்கு யாரிடமாவது ஏவுங்கள்” என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “முடியாது” என்று கூறினார்கள். அவர், “அப்படியானால் நீங்களாவது இதைத் தூக்கி என் மீது வையுங்கள்” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “முடியாது” என்று கூறினார்கள். உடனே அவர் அதிலிருந்து சிறிதளவு கீழே கொட்டிவிட்டு, (மீதியைத்) தூக்க முயன்றார்; (அப்போதும்) அவரால் அதைத் தூக்க முடியவில்லை. மீண்டும் அவர், “இதைத் தூக்கி என் மீது வைப்பதற்கு யாரிடமாவது ஏவுங்கள்” என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “முடியாது” என்று கூறினார்கள். அவர், “அப்படியானால் நீங்களாவது இதைத் தூக்கி என் மீது வையுங்கள்” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “முடியாது” என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர் (மேலும்) சிறிதளவு கீழே கொட்டிவிட்டு, அதைத் தம் தோளில் சுமந்துகொண்டு சென்றார். அவரின் பேராசையைக் கண்டு ஆச்சரியமுற்று, அவர் எங்களின் பார்வையிலிருந்து மறையும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரையே உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்தச் செல்வத்திலிருந்து ஒரு திர்ஹம் கூட மீதமில்லாத வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கிருந்து எழவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "முஸ்லிம்களுடன் உடன்படிக்கை செய்திருந்த ஒருவரைக் கொலை செய்தவர், சொர்க்கத்தின் வாசனையை நுகர மாட்டார்; அதன் வாசனையோ நாற்பது வருட பயணத் தொலைவிலிருந்து உணரப்படும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் மஸ்ஜிதில் இருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து, "யூதர்களிடம் செல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் 'பைத்துல் மித்ராஸ்'ஸை அடையும் வரை வெளியே சென்றோம். அவர்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் பாதுகாப்பாக இருப்பீர்கள். பூமியானது அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியது என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். மேலும் நான் உங்களை இந்த பூமியிலிருந்து வெளியேற்ற விரும்புகிறேன். ஆகவே, உங்களில் எவரேனும் தமது உடைமைக்கு (விலையாக) எதையேனும் பெற்றால், அதை விற்றுவிடட்டும். இல்லையெனில் பூமியானது அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியது என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை என்றால் என்னவென்று தெரியுமா?" என்று கூறிவிட்டு, தனது கண்ணீரால் தரையிலுள்ள சிறுகற்கள் நனையும் அளவுக்கு அழுதார்கள்.

அப்போது நான் (சயீத் பின் ஜுபைர்), "ஓ அபு அப்பாஸ்! அந்த வியாழக்கிழமையில் என்ன (நிகழ்ந்தது)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வலி கடுமையாகிவிட்டது. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் (எழுதுவதற்குரிய) ஒரு தோள்பட்டை எலும்பைக் கொண்டு வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஒரு மடலை எழுதித் தருகிறேன்; அதன் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள்.

அங்கிருந்தவர்கள் (தங்களுக்கிடையே) கருத்து வேறுபாடு கொண்டு தர்க்கம் செய்தார்கள். ஒரு இறைத்தூதரின் முன்னிலையில் தர்க்கம் செய்வது தகாது. அவர்கள், 'அவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் (வேதனையின் மிகுதியால்) பிதற்றுகிறார்களா? அவர்களிடமே விளக்கம் கேளுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'என்னை (என் நிலையில்) விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் என்னை எதன் பக்கம் அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட, நான் இருக்கும் நிலை சிறந்தது' என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்களுக்கு மூன்று கட்டளைகளைப் பிறப்பித்தார்கள்:

1. 'இணைவைப்பாளர்களை அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து வெளியேற்றிவிடுங்கள்;
2. வருகை தரும் தூதுக் குழுவினரை நான் உபசரித்ததைப் போலவே நீங்களும் உபசரியுங்கள்.' "

(அறிவிப்பாளர் சுலைமான் கூறுகிறார்:) "மூன்றாவது கட்டளை நன்மை பயக்கக்கூடியது; ஒன்றில் அதைப் பற்றி அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள் அல்லது அவர்கள் அதைச் சொன்னார்கள், நான் அதை மறந்துவிட்டேன்." (சுஃப்யான் கூறுகிறார்: இக்கூற்று சுலைமானுடையதாகும்).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

கைபர் வெற்றி கொள்ளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு விஷம் வைக்கப்பட்ட ஓர் ஆடு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "இங்குள்ள யூதர்கள் அனைவரையும் என்னிடம் ஒன்று கூட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் ஒன்று கூட்டப்பட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்போகிறேன்; அதைப் பற்றி என்னிடம் உண்மை சொல்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தந்தை யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "இன்னார்" என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்; மாறாக உங்கள் தந்தை இன்னார்தான்" என்றார்கள். அவர்கள், "நீங்கள் உண்மை சொன்னீர்கள்" என்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் (வேறொரு) விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டால் என்னிடம் உண்மை சொல்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம், அபுல் காசிம் அவர்களே! நாங்கள் பொய் சொன்னால், எங்கள் தந்தையின் விஷயத்தில் (எங்கள் பொய்யை) நீங்கள் அறிந்துகொண்டது போன்று, (இதிலும்) எங்கள் பொய்யை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நரகவாசிகள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "நாங்கள் அதில் சிறிது காலம் இருப்போம்; பிறகு எங்களுக்குப் பகரமாக நீங்கள் அதில் இருப்பீர்கள்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதில் இழிவடைந்து தொலைந்து போங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! ஒருபோதும் நாங்கள் உங்களுக்குப் பகரமாக அதில் இருக்கமாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டால் என்னிடம் உண்மை சொல்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம், அபுல் காசிம் அவர்களே!" என்றார்கள். "இந்த ஆட்டில் நீங்கள் விஷம் வைத்தீர்களா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். "அவ்வாறு செய்ய உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் பொய்யராக இருந்தால் (உங்கள் தொல்லையிலிருந்து) நாங்கள் நிம்மதி பெறுவோம்; நீங்கள் இறைத்தூதராக இருந்தால் (இவ்விஷம்) உங்களுக்குத் தீங்கு இழைக்காது என்று (கருதியே நாங்கள் இவ்வாறு செய்தோம்)" என்றார்கள்.

ஆஸிம் அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம் குனூத் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அது ருகூவிற்கு முன்புதான்" என்று கூறினார்கள். நான், "ருகூவிற்குப் பிறகு என்று நீங்கள் கூறியதாக இன்னார் கருதுகிறாரே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர் தவறாகச் சொல்கிறார். நபி (ஸல்) அவர்கள் பனூ சுலைம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சில குலத்தாருக்கு எதிராகப் பிரார்த்திப்பதற்காக, ஒரு மாத காலம் ருகூவிற்குப் பிறகு குனூத் ஓதினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும் அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: "நபி (ஸல்) அவர்கள் நாற்பது அல்லது எழுபது குர்ஆன் அறிஞர்களை - எண்ணிக்கையில் அறிவிப்பாளருக்கு ஐயமுள்ளது - இணைவைப்பாளர்கள் சிலரிடம் அனுப்பினார்கள். ஆனால் அந்த இணைவைப்பாளர்கள் இவர்களிடம் குறுக்கிட்டு இவர்களைக் கொன்றுவிட்டார்கள். அவர்களுக்கும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் இடையே உடன்படிக்கை இருந்தது. அவர்களைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் துயருற்றதைப் போன்று வேறெவர் குறித்தும் அவர்கள் துயருற நான் கண்டதில்லை."

உம் ஹானி பின்த் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

மக்கா வெற்றி ஆண்டில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் குளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய மகள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களைத் திரையிட்டு மறைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களுக்கு சலாம் கூறினேன். அவர்கள், "யார் இது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நான் அபூ தாலிபின் மகள் உம் ஹானி" என்றேன். அவர்கள், "உம் ஹானியே! நல்வரவு" என்றார்கள். அவர்கள் குளித்து முடித்ததும், எழுந்து நின்று ஒரே ஆடையைப் போர்த்திக் கொண்டவர்களாக எட்டு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் சகோதரர் அலி, நான் அடைக்கலம் கொடுத்த ஒரு மனிதரைக் கொன்றுவிடுவதாகக் கூறுகிறார். அவர் ஹுபைராவின் மகன் இன்னார் ஆவார்" என்றேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம் ஹானியே! நீங்கள் யாருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்தீர்களோ, அவருக்கு நாமும் அடைக்கலம் அளித்துவிட்டோம்" என்றார்கள். உம் ஹானி (ரழி) அவர்கள், "அது ளுஹா (முற்பகல்) நேரமாக இருந்தது" என்று கூறினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் ஒரு சொற்பொழிவை நிகழ்த்திக் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் வேதத்தைத் தவிரவும், இந்த ஏட்டில் உள்ளதைத் தவிரவும் எங்களிடம் (ஓதுவதற்குரிய) வேறு எந்த நூலும் இல்லை. அதில் காயங்களுக்குரிய (பழிவாங்கும்) தீர்ப்புகளும், ஒட்டகங்களின் வயது விபரங்களும் உள்ளன. மேலும் மதீனா நகரமானது ‘அயிர்’ மலைக்கும் இன்ன மலைக்கும் இடைப்பட்ட புனிதத் தலமாகும்.

எனவே, எவர் அதில் (மார்க்கத்தில் இல்லாத) ஒரு புதுமையை உருவாக்குகிறாரோ அல்லது (குற்றச் செயலில் ஈடுபட்டு) ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறாரோ, அல்லது அத்தகையவருக்கு அடைக்கலம் அளிக்கிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபமும், வானவர்களின் சாபமும், மற்றும் மக்கள் அனைவரின் சாபமும் உண்டாகும். அவரிடமிருந்து கடமையான அல்லது விருப்பமான எந்த நற்செயல்களும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட மாட்டாது.

மேலும் (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமை) எவர் தனது எஜமானர்களைத் தவிர மற்றவர்களைத் தனது பொறுப்பாளர்களாக ஆக்கிக்கொள்கிறாரோ, அவரும் அதே (சாபத்திற்கு) ஆளாவார்.

மேலும் முஸ்லிம்கள் அளிக்கும் பாதுகாப்பு (பொறுப்பு) ஒன்றேயாகும். எனவே, ஒரு முஸ்லிம் அளித்த பாதுகாப்பை எவரேனும் முறித்தால் (துரோகம் செய்தால்), அவரும் அதே (சாபத்திற்கு) ஆளாவார்."

ஸஹ்ல் இப்னு அபீ ஹத்மா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும், முஹய்யிஸா இப்னு மஸ்ஊத் இப்னு ஸைத் (ரழி) அவர்களும் கைபருக்குப் புறப்பட்டார்கள். அச்சமயத்தில் அங்கு (முஸ்லிம்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் இடையே) சமாதான ஒப்பந்தம் நிலவியது. அவர்கள் இருவரும் பிரிந்து சென்றனர். பின்னர் முஹய்யிஸா (ரழி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர் கொல்லப்பட்டு இரத்த வெள்ளத்தில் துடித்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர் அவரை அடக்கம் செய்துவிட்டு மதீனாவுக்குத் திரும்பினார்கள்.

பிறகு அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்களும், மஸ்ஊதின் புதல்வர்களான முஹய்யிஸா (ரழி), ஹுவையிஸா (ரழி) ஆகியோரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்கள் பேச முற்பட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்! பெரியவரைப் பேச விடுங்கள்!” என்று கூறினார்கள். ஏனெனில் வருகை தந்தவர்களில் அவர்தான் வயதில் சிறியவர். எனவே அவர் அமைதியானார்; மற்ற இருவரும் பேசினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “நீங்கள் (ஐம்பது முறை) சத்தியம் செய்து, கொலையாளிக்குரிய தண்டனையை (அல்லது நஷ்டஈட்டைப்) பெறத் தயாரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நாங்கள் பார்க்காத, சாட்சியாக இல்லாத நிலையில் எவ்வாறு சத்தியம் செய்வது?” என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்படியென்றால் யூதர்கள் ஐம்பது சத்தியங்கள் செய்து (உங்கள் குற்றச்சாட்டிலிருந்து) தங்களை விடுவித்துக் கொள்வார்களே?” என்றார்கள். அவர்கள், “இறைமறுப்பாளர்களின் சத்தியங்களை நாங்கள் எப்படி ஏற்பது?” என்று கேட்டார்கள். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தாமே (அப்துல்லாஹ்வின்) இரத்த ஈட்டுத்தொகையைச் செலுத்தினார்கள்.

`அப்துல்லாஹ் பின் `அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூ சுஃப்யான் பின் ஹர்ப் (ரழி) அவர்கள் தமக்கு தெரிவித்ததாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூ சுஃப்யான் மற்றும் குறைஷி இறைமறுப்பாளர்களுடன் செய்துகொண்ட ஒரு சமாதான உடன்படிக்கையின் காலகட்டத்தில், ஷாம் நாட்டிற்கு வணிகர்களாகச் சென்றிருந்த குறைஷி வணிகக் குழுவினரையும் அவரையும் (அபூ சுஃப்யானையும்) ஹிராக்ளியஸ் அழைத்தார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு சூனியம் செய்யப்பட்டது. அதனால், தாங்கள் உண்மையில் செய்யாத ஒரு காரியத்தைச் செய்துவிட்டதாக அவர்கள் எண்ணத் தொடங்கினார்கள்.

அவ்ஃப் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
தபூக் போரின்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தோல் கூடாரத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாள் நெருங்குவதைக் குறிக்கும் ஆறு அடையாளங்களை எண்ணிக் கொள்ளுங்கள்: எனது மரணம், ஜெருசலேமின் வெற்றி, ஆடுகளைத் தாக்கும் கொள்ளை நோயைப் போன்று உங்களைத் தாக்கி (உங்களில் அதிகமானோரைக் கொன்றுவிடும்) ஒரு கொள்ளை நோய், செல்வம் எந்த அளவிற்கு அதிகரிக்கும் என்றால், ஒருவருக்கு நூறு தீனார்கள் கொடுக்கப்பட்டாலும், அவர் திருப்தி அடைய மாட்டார்; பிறகு எந்த அரபு வீடும் தப்ப முடியாத ஒரு சோதனை, பின்னர் உங்களுக்கும் பனீ அல்-அஸ்ஃபர் (அதாவது பைசாந்தியர்கள்) க்கும் இடையே ஒரு போர் நிறுத்தம் ஏற்படும், அவர்கள் உங்களுக்குத் துரோகம் செய்து எண்பது கொடிகளின் கீழ் உங்களைத் தாக்குவார்கள். ஒவ்வொரு கொடியின் கீழும் பன்னிரண்டாயிரம் வீரர்கள் இருப்பார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நஹ்ர் (குர்பானி) நாளில் மினாவில் அறிவிப்புச் செய்பவர்களுடன் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் என்னை அனுப்பினார்கள். (அந்த அறிவிப்பாவது): "இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகு எந்த முஷ்ரிக்கும் ஹஜ் செய்யக் கூடாது; மேலும், நிர்வாணமான நிலையில் எவரும் கஃபாவைத் தவாஃப் செய்யக் கூடாது". மேலும், 'அல்-ஹஜ்ஜுல்-அக்பர்' (பெரிய ஹஜ்) நாள் என்பது நஹ்ர் நாளாகும். மக்கள் (உம்ராவை) 'அல்-ஹஜ்ஜுல்-அஸ்ஃகர்' (சிறிய ஹஜ்) என்று கூறி வந்ததாலேயே இதற்கு 'அல்-அக்பர்' எனக் கூறப்பட்டது. அந்த ஆண்டில் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மக்களிடம் (ஒப்பந்தத்தை) முறித்துவிட்டார்கள். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜுத்துல் வதாஃ செய்த ஆண்டில் எந்த முஷ்ரிக்கும் ஹஜ் செய்யவில்லை.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான்கு குணங்கள் உள்ளன; அவை எவரிடம் இருக்கின்றனவோ அவர் கலப்படமற்ற நயவஞ்சகர் ஆவார். அவற்றில் ஒரு குணம் எவரிடம் இருக்கின்றதோ அவர் அதைக் கைவிடும் வரை அவரிடம் நயவஞ்சகத்தின் ஒரு குணம் இருக்கும். (அவை:) அவர் பேசினால் பொய் சொல்வார்; வாக்குறுதி அளித்தால் மாறு செய்வார்; ஒப்பந்தம் செய்தால் துரோகம் செய்வார்; விவாதம் செய்தால் (உண்மையிலிருந்து விலகி) வரம்பு மீறுவார்."

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
குர்ஆனையும், இந்தத் தாளில் உள்ளதையும் தவிர நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து எதையும் எழுதவில்லை. அதில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மதீனா, 'ஆயிர்' மலையிலிருந்து இன்ன இடம் வரை புனிதமானதாகும். எனவே, எவர் அதில் ஒரு அனாச்சாரத்தைப் புதிதாக உருவாக்குகிறாரோ அல்லது பாவம் செய்கிறாரோ, அல்லது அத்தகைய அனாச்சாரவாதிக்கு அடைக்கலம் கொடுக்கிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபமும், வானவர்கள் மற்றும் மக்கள் அனைவரின் சாபமும் உண்டாகும்; அவருடைய கடமையான அல்லது உபரியான எந்த நல்வழிபாடுகளும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. மேலும், எந்தவொரு முஸ்லிம் வழங்கும் அடைக்கலமும் அனைத்து முஸ்லிம்களாலும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும், அவர்களில் மிகவும் குறைந்த சமூக அந்தஸ்துள்ள ஒருவர் வழங்கினாலும் சரி. இவ்விஷயத்தில் ஒரு முஸ்லிமுக்குத் துரோகமிழைப்பவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபமும், வானவர்கள் மற்றும் மக்கள் அனைவரின் சாபமும் உண்டாகும், மேலும் அவருடைய கடமையான அல்லது உபரியான நற்செயல்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. மேலும், விடுதலை செய்யப்பட்ட எந்த அடிமையும், தன்னை விடுதலை செய்த தன் உண்மையான எஜமானர்களின் அனுமதியின்றி மற்றவர்களை எஜமானர்களாக (நண்பர்களாக) ஆக்கிக்கொண்டால், அவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபமும், வானவர்கள் மற்றும் மக்கள் அனைவரின் சாபமும் உண்டாகும், மேலும் அவருடைய கடமையான அல்லது உபரியான நற்செயல்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நீங்கள் தீனாரோ திர்ஹமோ (அதாவது திம்மிகளிடமிருந்து வரும் வரிகள்) பெற முடியாத நிலை ஏற்படும்போது, உங்கள் நிலை என்னவாக இருக்கும்?”

அதற்கு அவரிடம், “அபூ ஹுரைரா அவர்களே! அது நடக்கும் என உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், “ஆம்! எவனது கரத்தில் அபூ ஹுரைராவின் உயிர் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உண்மையாளரும், (இறைவனால்) உண்மைப்படுத்தப்பட்டவருமான (நபி (ஸல்) அவர்களின்) வாக்கின் மூலம் (அதை அறிவேன்)” என்று கூறினார்கள்.

மக்கள், “அதற்கென்ன காரணம்?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களும் (திம்மிகளுக்கு) வழங்கிய அடைக்கலம் மீறப்படும். அதனால் அல்லாஹ் (கண்ணியமிக்கவன்) அந்த திம்மிகளின் இதயங்களைத் திடப்படுத்துவான்; அவர்கள் தங்கள் கைகளில் உள்ளதை (ஜிஸ்யாவை)த் தர மறுத்துவிடுவார்கள்.”

சஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மார்க்க விஷயத்தில்) உங்கள் சுய அபிப்பிராயங்களையே நீங்கள் குறை கூறுங்கள். அபூ ஜந்தல் (ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை) நாளில் நான் (இருந்த நிலையை) பார்த்தேன். நபி (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையை என்னால் மறுக்க முடிந்திருந்தால், நான் அதை மறுத்திருப்பேன். எங்களுக்கு அச்சம் தரக்கூடிய ஒரு காரியத்திற்காக நாங்கள் எங்கள் வாள்களைத் தோளில் சுமந்தபோதெல்லாம், நாங்கள் அறிந்த ஒரு எளிய நிலையை நோக்கி அது எங்களைக் கொண்டு செல்லாமல் இருந்ததில்லை; இந்த (ஸிஃப்பீன்) விவகாரத்தைத் தவிர."

அபூ வாயில் கூறினார்:
நாங்கள் ஸிஃப்பீனில் இருந்தோம். அப்போது ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) எழுந்து, "மக்களே! உங்களையே நீங்கள் குறை கூறுங்கள்! நாங்கள் ஹுதைபிய்யா நாளில் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். நாங்கள் போரிடுவதைக் கண்டிருந்தால் போரிட்டிருப்போம். அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் சத்தியத்திலும் அவர்கள் அசத்தியத்திலும் இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள். 'நம்மில் கொல்லப்பட்டவர்கள் சொர்க்கத்திலும் அவர்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் நரகத்திலும் இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். '(அப்படியிருக்க) நம் மார்க்க விஷயத்தில் நாம் ஏன் இழிவை ஏற்க வேண்டும்? அல்லாஹ் நமக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே தீர்ப்பளிப்பதற்கு முன்பே நாம் திரும்பிச் செல்ல வேண்டுமா?' என்று உமர் (ரழி) கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'கத்தாபின் மகனே! நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர்; அல்லாஹ் ஒருபோதும் என்னைக் கைவிடமாட்டான்' என்று கூறினார்கள்.

பிறகு உமர் (ரழி) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறியது போன்றே கூறினார்கள். அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி), 'நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்; அல்லாஹ் ஒருபோதும் அவர்களைக் கைவிடமாட்டான்' என்று கூறினார்கள். பின்னர் சூரத்துல் ஃபத்ஹ் அருளப்பட்டது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு இறுதிவரை ஓதிக்காட்டினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது வெற்றியா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள்."

அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் குறைஷிகள் செய்திருந்த உடன்படிக்கைக் காலத்தில், என் தாயார் ஒரு இணைவைப்பவராக இருந்த நிலையில் தம் தந்தையுடன் என்னிடம் வந்தார். ஆகவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மார்க்கத் தீர்ப்பு கேட்டேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாயார் என்னிடம் வந்துள்ளார்; அவர் (என்னிடம் உறவை) விரும்பியவராக இருக்கிறார். நான் அவருடன் நல்லுறவைப் பேணலாமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம், அவருடன் நல்லுறவைப் பேணு' என்று கூறினார்கள்."

அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் `உம்ரா` செய்ய நாடியபோது, மக்காவிற்குள் நுழைவதற்கு அவர்களின் அனுமதியைக் கேட்டு மக்கா வாசிகளிடம் (தூதுவரை) அனுப்பினார்கள். அவர் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் (அங்கே) தங்கக்கூடாது என்றும், உறையிலிட்ட ஆயுதங்களுடன் அன்றி (மக்காவிற்குள்) நுழையக்கூடாது என்றும், அவர்களில் எவரையும் (தம்முடன் வருமாறு) அழைக்கக்கூடாது என்றும் அவர்கள் நிபந்தனை விதித்தார்கள். எனவே, `அலி பின் அபி தாலிப்` (ரழி) அவர்கள் அவர்களுக்கு இடையிலான உடன்படிக்கையை எழுதத் தொடங்கினார்கள். "இது முஹம்மது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டது" என்று அவர்கள் எழுதினார்கள். (மக்காவாசிகள்) கூறினார்கள்: "நீர் (உண்மையிலேயே) அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று எங்களுக்குத் தெரிந்திருந்தால், நாங்கள் உம்மைத் தடுத்திருக்க மாட்டோம்; உம்மிடம் பைஅத் செய்திருப்போம். ஆனால், 'இது முஹம்மது பின் `அப்துல்லாஹ்` ஒப்புக்கொண்டது' என்று எழுதுங்கள்." அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் முஹம்மது பின் `அப்துல்லாஹ்` தான்; மேலும், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதரும்தான்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுதத் தெரியாதவர்களாக இருந்தார்கள்; எனவே, 'அல்லாஹ்வின் தூதர்' (என்ற சொற்றொடரை) அழித்துவிடுமாறு `அலி` (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு `அலி` (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அதை ஒருபோதும் அழிக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(எழுதப்பட்டிருக்கும்) அதை எனக்குக் காட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (`அலி` (ரழி) அவர்கள்) அதை அவர்களுக்குக் காட்டியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் கையால் அதனை அழித்தார்கள். அவர்கள் (மக்காவிற்குள்) நுழைந்து, நாட்கள் சென்றதும், அவர்கள் (மக்காவாசிகள்) `அலி` (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "உம்முடைய தோழரிடம் புறப்படச் சொல்லும்" என்று கூறினார்கள். `அலி` (ரழி) அவர்கள் அதுபற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தாவில் இருந்தபோது, குறைஷி இணைவைப்பாளர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தனர். அப்போது உக்பா பின் அபீ முஐத் என்பவன் ஓர் ஒட்டகத்தின் குடலைக் கொண்டு வந்து நபி (ஸல்) அவர்களின் முதுகின் மீது போட்டான். ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் வந்து அவர்களின் முதுகிலிருந்து அதை அகற்றி, அச்செயலைச் செய்தவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்திக்கும் வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தலையை உயர்த்தவில்லை.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
**"அல்லாஹும்ம அலைக்க பில் மலஇ மின் குறைஷ்! அல்லாஹும்ம அலைக்க பி அபீ ஜஹ்லிப்னி ஹிஷாம், வ உத்பதப்னி ரபீஆ, வ ஷைபதப்னி ரபீஆ, வ உக்பதப்னி அபீ முஐத், வ உமைய்யதப்னி கலஃப் (அல்லது உபய்யிப்னி கலஃப்)."**
(யா அல்லாஹ்! இந்தக் குறைஷிக் கூட்டத்தினரை அழிப்பாயாக! யா அல்லாஹ்! அபூ ஜஹ்ல் பின் ஹிஷாம், உத்பா பின் ரபிஆ, ஷைபா பின் ரபிஆ, உக்பா பின் அபீ முஐத், உமைய்யா பின் கலஃப் (அல்லது உபய் பின் கலஃப்) ஆகியோரை அழிப்பாயாக!)

பத்ருப் போரின்போது அவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டதையும், உமைய்யா அல்லது உபய்யின் உடலைத் தவிர மற்றவர்களின் உடல்கள் ஒரு கிணற்றில் வீசப்பட்டதையும் நான் கண்டேன். ஏனெனில் அவர் ஒரு பருமனான மனிதராக இருந்தார்; அவரை இழுத்துச் சென்றபோது, கிணற்றில் வீசப்படுவதற்கு முன்பே அவரது உடல் உறுப்புகள் பிய்ந்துவிட்டன.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) மற்றும் அனஸ் (ரலி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒவ்வொரு துரோகிக்கும் மறுமை நாளில் ஒரு கொடி இருக்கும்."

(அறிவிப்பாளர்களில்) ஒருவர், "(அக்கொடி) நாட்டப்படும்" என்று கூறினார். மற்றவர், "அது மறுமை நாளில் பார்க்கப்படும்; அதைக் கொண்டு அவன் அறியப்படுவான்" என்று கூறினார்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக்கேட்டேன்: "ஒவ்வொரு துரோகிக்கும் அவனது துரோகத்திற்காக ஒரு கொடி நாட்டப்படும்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்கா வெற்றியின் நாளில் கூறினார்கள்: "(மக்கா வெற்றிக்குப் பிறகு) ஹிஜ்ரத் (நாடு துறந்து செல்லுதல்) இல்லை; ஆயினும் ஜிஹாதும் (அறப்போரும்), (நற்காரியங்களுக்கான) நிய்யத்தும் (எண்ணமும்) உண்டு. மேலும் (ஜிஹாதிற்காக) நீங்கள் புறப்படச் சொல்லப்பட்டால் புறப்படுங்கள்."

மக்கா வெற்றியின் நாளில் அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ், வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த நாளிலேயே இந்த ஊரை (மக்காவை) புனிதமாக்கிவிட்டான். எனவே, அல்லாஹ் புனிதமாக்கிய காரணத்தால் இது மறுமை நாள் வரை புனிதமானதாகும். எனக்கு முன்னால் எவருக்கும் இதில் போரிடுவதற்கு அனுமதியளிக்கப்படவில்லை. எனக்குக் கூட, பகலில் ஒரு சிறிது நேரம் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டது. எனவே, அல்லாஹ் புனிதமாக்கிய காரணத்தால் இது மறுமை நாள் வரை புனிதமானதாகும். இதிலுள்ள முட்செடிகள் வெட்டப்படக் கூடாது; இதிலுள்ள வேட்டைப் பிராணிகள் விரட்டப்படக் கூடாது; (தொலைத்ததைப் பற்றி) அறிவிப்பவரைத் தவிர வேறு யாரும் இதில் கண்டெடுக்கப்படும் பொருளை (லுகதா) எடுக்கக் கூடாது. இதிலுள்ள புற்கள் கிள்ளப்படக் கூடாது."

அப்போது அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! 'இத்கிர்' (Idhkhir) புல்லைத் தவிரவா? ஏனெனில் அது அவர்களின் கொல்லர்களுக்கும் அவர்களின் வீடுகளுக்கும் ஆகிறதே?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "'இத்கிர்' புல்லைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.