صحيح البخاري

46. كتاب المظالم

ஸஹீஹுல் புகாரி

46. அடக்குமுறைகள்

باب قِصَاصِ الْمَظَالِمِ
பாடம்: அநீதிகளுக்குப் பழிவாங்குதல்
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنَ النَّارِ حُبِسُوا بِقَنْطَرَةٍ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، فَيَتَقَاصُّونَ مَظَالِمَ كَانَتْ بَيْنَهُمْ فِي الدُّنْيَا، حَتَّى إِذَا نُقُّوا وَهُذِّبُوا أُذِنَ لَهُمْ بِدُخُولِ الْجَنَّةِ، فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ لأَحَدُهُمْ بِمَسْكَنِهِ فِي الْجَنَّةِ أَدَلُّ بِمَنْزِلِهِ كَانَ فِي الدُّنْيَا ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“இறைநம்பிக்கையாளர்கள் (முஃமின்கள்) நரகத்திலிருந்து விடுபடும்போது, சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் இடையிலுள்ள ஒரு பாலத்தில் தடுத்து நிறுத்தப்படுவார்கள். அங்கு, இம்மையின்போது தங்களுக்குள் நிகழ்ந்த அநீதிகளுக்காக ஒருவருக்கொருவர் கணக்குத் தீர்த்துக்கொள்வார்கள். இறுதியில் அவர்கள் தூய்மைப்படுத்தப்பட்டுச் சுத்திகரிக்கப்பட்டதும், சொர்க்கத்தில் நுழைய அவர்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்படும். முஹம்மதுவின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அவர்களில் ஒருவர், இம்மையில் தம் வசிப்பிடத்தை அறிந்திருந்ததை விடத் தெளிவாகச் சொர்க்கத்திலுள்ள தம் வசிப்பிடத்தை அறிந்திருப்பார்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
بَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ}
பாடம்: அல்லாஹ் தஆலா கூறினான்: {அலா லஅனத்துல்லாஹி அலழ் ழாலிமீன்} “... நிச்சயமாக! அல்லாஹ்வின் சாபம் ஸாலிமுன்கள் (அநியாயக்காரர்கள்) மீது உள்ளது.”
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي قَتَادَةُ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ الْمَازِنِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ آخِذٌ بِيَدِهِ إِذْ عَرَضَ رَجُلٌ، فَقَالَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّجْوَى فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ إِنَّ اللَّهَ يُدْنِي الْمُؤْمِنَ فَيَضَعُ عَلَيْهِ كَنَفَهُ، وَيَسْتُرُهُ فَيَقُولُ أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا أَتَعْرِفُ ذَنْبَ كَذَا فَيَقُولُ نَعَمْ أَىْ رَبِّ‏.‏ حَتَّى إِذَا قَرَّرَهُ بِذُنُوبِهِ وَرَأَى فِي نَفْسِهِ أَنَّهُ هَلَكَ قَالَ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا، وَأَنَا أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ‏.‏ فَيُعْطَى كِتَابَ حَسَنَاتِهِ، وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاَءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ، أَلاَ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ‏ ‏‏.‏
ஸஃப்வான் பின் முஹ்ரிஸ் அல்-மாஸினி அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நடந்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் (எங்களுக்கு) எதிரில் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து 'அந்-நஜ்வா' (இரகசிய சம்பாஷணை) பற்றி நீங்கள் என்ன செவியுற்றுள்ளீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டுள்ளேன்:

'அல்லாஹ் (மறுமையில்) இறைநம்பிக்கையாளரைத் தன் அருகில் நெருக்கிக் கொண்டு, அவர் மீது தனது திரையைப் போட்டு அவரை மறைத்துக் கொள்வான். பிறகு அவரிடம், 'இந்த பாவத்தை நீ அறிவாயா? இந்த பாவத்தை நீ அறிவாயா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'ஆம், என் இறைவா!' என்பார். அவர் (தம் பாவங்கள் அனைத்தையும் ஒப்புக்கொண்டு), தான் அழிந்துவிட்டதாகத் தனக்குள்ளே எண்ணிக்கொள்ளும் வேளையில், அல்லாஹ் கூறுவான்: 'உலகில் உனது பாவங்களை நான் மறைத்து வைத்திருந்தேன்; இன்று உனக்காக அவற்றை மன்னிக்கிறேன்'. பிறகு அவனது நற்செயல்களின் ஏடு அவனிடம் வழங்கப்படும்.

ஆனால் காஃபிர்கள் மற்றும் நயவஞ்சகர்களைப் பொறுத்தவரை, சாட்சிகள் கூறுவார்கள்:
'ஹாவூலாயி அல்லதீன கஃதபூ அலா ரப்பிஹிம், அலா லஃனத்துல்லாஹி அலழ்-ழாலிமீன்'
(இவர்கள்தான் தங்கள் இறைவனுக்கு எதிராகப் பொய் சொன்னவர்கள். அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அநியாயக்காரர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும்!)"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَظْلِمُ الْمُسْلِمُ الْمُسْلِمَ وَلاَ يُسْلِمُهُ
ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமுக்கு அநீதி இழைக்கவோ, அவனை (எதிரிகளிடம்) ஒப்படைக்கவோ மாட்டான்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَالِمًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لاَ يَظْلِمُهُ وَلاَ يُسْلِمُهُ، وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ، وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏ ‏‏.‏
`அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் சகோதரன் ஆவான். அவன் அவனுக்கு அநீதி இழைக்கமாட்டான்; அவனைக் கைவிடவும் மாட்டான். எவர் தம் சகோதரரின் தேவையை நிறைவேற்றுவதில் இருக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரது தேவையை நிறைவேற்றுவதில் இருப்பான். எவர் ஒரு முஸ்லிமின் ஒரு துன்பத்தை நீக்குகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை விட்டும் மறுமை நாளின் துன்பங்களில் ஒரு துன்பத்தை நீக்குவான். எவர் ஒரு முஸ்லிமை(ன் குறையை) மறைக்கிறாரோ, அல்லாஹ் மறுமை நாளில் அவரை மறைப்பான்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب أَعِنْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا
பாடம்: அநீதி இழைப்பவராகவோ அல்லது அநீதி இழைக்கப்பட்டவராகவோ இருப்பினும் உங்கள் சகோதரருக்கு உதவுங்கள்.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ، وَحُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، سَمِعَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள், "உங்கள் சகோதரருக்கு உதவுங்கள், அவர் அநீதி இழைப்பவராக இருந்தாலும் சரி, அல்லது அவர் அநீதி இழைக்கப்பட்டவராக இருந்தாலும் சரி."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا ‏"‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا نَنْصُرُهُ مَظْلُومًا، فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظَالِمًا قَالَ ‏"‏ تَأْخُذُ فَوْقَ يَدَيْهِ ‏"‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் சகோதரர் அநியாயம் செய்பவராக இருந்தாலும் சரி, அநியாயம் இழைக்கப்பட்டவராக இருந்தாலும் சரி, அவருக்கு உதவுங்கள்."
மக்கள் கேட்டார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவர் அநியாயம் இழைக்கப்பட்டவராக இருந்தால் அவருக்கு உதவுவது சரிதான்; ஆனால் அவர் அநியாயம் செய்பவராக இருந்தால் நாங்கள் அவருக்கு எப்படி உதவுவது?"
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அவர் அநியாயம் செய்வதைத் தடுப்பதன் மூலம்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب نَصْرِ الْمَظْلُومِ
அநீதி இழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவுதல்
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدٍ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ‏.‏ فَذَكَرَ عِيَادَةَ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعَ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتَ الْعَاطِسِ، وَرَدَّ السَّلاَمِ، وَنَصْرَ الْمَظْلُومِ، وَإِجَابَةَ الدَّاعِي، وَإِبْرَارَ الْمُقْسِمِ‏.‏
அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஏழு காரியங்களை(ச் செய்யுமாறு) கட்டளையிட்டார்கள்; மேலும் ஏழு காரியங்களைச் செய்வதிலிருந்து எங்களைத் தடுத்தார்கள். (அவற்றுள்) நோயாளியை நலம் விசாரிப்பது, ஜனாஸாக்களைப் பின்தொடர்வது, தும்முபவருக்கு (யர்ஹமுக்கல்லாஹ் எனக் கூறி) பதிலளிப்பது, ஸலாமுக்குப் பதிலுரைப்பது, ஒடுக்கப்பட்டவருக்கு உதவுவது, அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வது மற்றும் சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவது ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا ‏ ‏‏.‏ وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ‏.‏
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு முஃமின் மற்றொரு முஃமினுக்கு ஒரு கட்டடத்தைப் போன்றவர் ஆவார்; அதன் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதிக்கு வலிமை சேர்க்கிறது." பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் (இதைச் சொல்லும்போது) தம் கைவிரல்களை ஒன்றோடொன்று கோத்துக்கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
பாடம்: அநியாயம் மறுமை நாளில் பல இருள்களாக இருக்கும்.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الْمَاجِشُونُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الظُّلْمُ ظُلُمَاتٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அநீதி, மறுமை நாளில் இருள்களாக இருக்கும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الاِتِّقَاءِ وَالْحَذَرِ مِنْ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ
பாடம்: ஒடுக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனையைக் குறித்து அஞ்சுவதும் எச்சரிக்கையாக இருப்பதும்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمَكِّيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ، فَقَالَ ‏ ‏ اتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهَا لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ ‏ ‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரழி) அவர்களை யமனுக்கு அனுப்பினார்கள். அப்போது, "ஒடுக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனைக்கு அஞ்சுங்கள்! ஏனெனில், அதற்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் எந்தத் திரையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلَمَةٌ عِنْدَ الرَّجُلِ فَحَلَّلَهَا لَهُ، هَلْ يُبَيِّنُ مَظْلَمَتَهُ
பாடம்: ஒருவர் மற்றொருவருக்கு இழைத்த அநீதியை பாதிக்கப்பட்டவர் மன்னித்துவிட்டால், அந்த அநீதி என்னவென்று விவரிக்க வேண்டுமா?
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلَمَةٌ لأَحَدٍ مِنْ عِرْضِهِ أَوْ شَىْءٍ فَلْيَتَحَلَّلْهُ مِنْهُ الْيَوْمَ، قَبْلَ أَنْ لاَ يَكُونَ دِينَارٌ وَلاَ دِرْهَمٌ، إِنْ كَانَ لَهُ عَمَلٌ صَالِحٌ أُخِذَ مِنْهُ بِقَدْرِ مَظْلَمَتِهِ، وَإِنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ صَاحِبِهِ فَحُمِلَ عَلَيْهِ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ إِنَّمَا سُمِّيَ الْمَقْبُرِيَّ لأَنَّهُ كَانَ نَزَلَ نَاحِيَةَ الْمَقَابِرِ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَسَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ هُوَ مَوْلَى بَنِي لَيْثٍ، وَهُوَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، وَاسْمُ أَبِي سَعِيدٍ كَيْسَانُ‏.‏
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரொருவர் மற்றொருவருக்கு அவரது மானம் சம்பந்தமாகவோ அல்லது வேறு எவ்விஷயத்திலுமோ அநீதி இழைத்திருக்கிறாரோ, அவர் தீனாரோ திர்ஹமோ இல்லாத (மறுமை) நிலை வருவதற்கு முன்பாகவே, **இன்றே** அவரிடமிருந்து அதற்கான மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளட்டும். (அந்நாளில்) அவரிடம் நற்செயல்கள் இருந்தால், அவர் செய்த அநீதியின் அளவுக்கு ஏற்ப அவரிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்படும். அவரிடம் நற்செயல்கள் எதுவும் இல்லையென்றால், பாதிக்கப்பட்டவரின் பாவங்கள் (எடுக்கப்பட்டு) அவர் மீது சுமத்தப்படும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا حَلَّلَهُ مِنْ ظُلْمِهِ فَلاَ رُجُوعَ فِيهِ
ஒடுக்கப்பட்டவர் அநீதி இழைத்தவரை மன்னித்துவிட்டால், அவர் அதிலிருந்து பின்வாங்க உரிமை இல்லை
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها – ‏{‏وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا‏}‏ قَالَتِ الرَّجُلُ تَكُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَةُ، لَيْسَ بِمُسْتَكْثِرٍ مِنْهَا، يُرِيدُ أَنْ يُفَارِقَهَا، فَتَقُولُ أَجْعَلُكَ مِنْ شَأْنِي فِي حِلٍّ‏.‏ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

**'வ இன் இம்ரஅத்துன் காஃபத் மின் பஃலிஹா நுஷூஸன் அவ் இஃராழன்'**

(“ஒரு மனைவி தன் கணவன் புறத்திலிருந்து பிணக்கையோ அல்லது புறக்கணிப்பையோ அஞ்சினால்...” எனும் 4:128 வது இறைவசனம் குறித்து) அவர்கள் கூறியதாவது:

“ஒரு கணவரிடம் ஒரு மனைவி இருப்பாள். அவர் அவளை அதிகம் விரும்பாதவராக இருப்பார்; அவளைப் பிரிந்துவிடவும் நாடுவார். அப்போது அவள், ‘என் விவகாரத்தில் உங்களை நான் விடுவிக்கிறேன் (அதாவது என் உரிமைகளை விட்டுக்கொடுக்கிறேன்)’ என்று கூறுவாள். இது குறித்தே இந்த வசனம் அருளப்பெற்றது.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا أَذِنَ لَهُ أَوْ أَحَلَّهُ وَلَمْ يُبَيِّنْ كَمْ هُوَ
ஒருவர் (மற்றொருவருக்கு) அனுமதியளித்து, அல்லது (உரிமையை) அவருக்கு ஹலாலாக்கி, அது எவ்வளவு என்று தெளிவுபடுத்தாதிருந்தால்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِشَرَابٍ، فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ وَعَنْ يَسَارِهِ الأَشْيَاخُ، فَقَالَ لِلْغُلاَمِ ‏ ‏ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَ هَؤُلاَءِ ‏ ‏‏.‏ فَقَالَ الْغُلاَمُ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ أُوثِرُ بِنَصِيبِي مِنْكَ أَحَدًا‏.‏ قَالَ فَتَلَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي يَدِهِ‏.‏
சஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு பானம் கொண்டுவரப்பட்டது; அவர்கள் அதிலிருந்து அருந்தினார்கள். அவர்களின் வலதுபுறம் ஒரு சிறுவனும், அவர்களின் இடதுபுறம் முதியவர்களும் இருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தச் சிறுவனிடம், "இவர்களுக்கு (இதை) நான் வழங்க நீ எனக்கு அனுமதியளிக்கிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்தச் சிறுவன், "இல்லை; அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! தங்களிடமிருந்து எனக்குக் கிடைக்கும் பங்கில் வேறு எவருக்கும் நான் முன்னுரிமை அளிக்க மாட்டேன்" என்றான். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை அவனது கையில் கொடுத்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِثْمِ مَنْ ظَلَمَ شَيْئًا مِنَ الأَرْضِ
பிறரின் நிலத்தை அபகரிப்பவரின் பாவம்
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَمْرِو بْنِ سَهْلٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ مَنْ ظَلَمَ مِنَ الأَرْضِ شَيْئًا طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ ‏ ‏‏.‏
ஸயீத் பின் ஜைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் பூமியிலிருந்து சிறிதளவை அநியாயமாக அபகரிக்கின்றாரோ, அது ஏழு பூமிகளிலிருந்து அவருடைய கழுத்தில் மாலையாக இடப்படும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أُنَاسٍ خُصُومَةٌ، فَذَكَرَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ يَا أَبَا سَلَمَةَ اجْتَنِبِ الأَرْضَ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأَرْضِ طُوِّقَهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضِينَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அவருக்கும் சில மக்களுக்கும் இடையே (நிலம் தொடர்பாக) ஒரு தகராறு இருந்தது. அவர் அதை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கூறியபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓ அபூ ஸலமா! அந்தப் பூமியைத் தவிர்த்துவிடுங்கள். ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யார் ஒரு சாண் அளவு நிலத்தை அநியாயமாக அபகரிக்கிறாரோ, ஏழு பூமிகளிலிருந்து அது அவருடைய கழுத்தில் (மாலையாகச்) சுற்றப்படும்.'"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ أَخَذَ مِنَ الأَرْضِ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ خُسِفَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى سَبْعِ أَرَضِينَ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِخُرَاسَانَ فِي كِتَابِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، أَمْلاَهُ عَلَيْهِمْ بِالْبَصْرَةِ‏.‏
சாலிம் அவர்களின் தந்தை (அதாவது அப்துல்லாஹ் (ரலி)) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் பூமியிலிருந்து சிறிதளவை அநியாயமாக எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவர் மறுமை நாளில் ஏழு பூமிகள் வரை புதையுண்டு போவார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا أَذِنَ إِنْسَانٌ لآخَرَ شَيْئًا جَازَ
ஒருவர் மற்றொருவருக்கு ஏதேனும் ஒன்றிற்கு அனுமதியளித்தால் அது செல்லும்
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ جَبَلَةَ، كُنَّا بِالْمَدِينَةِ فِي بَعْضِ أَهْلِ الْعِرَاقِ، فَأَصَابَنَا سَنَةٌ، فَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَرْزُقُنَا التَّمْرَ، فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَمُرُّ بِنَا فَيَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الإِقْرَانِ، إِلاَّ أَنْ يَسْتَأْذِنَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ أَخَاهُ‏.‏
ஜபலா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நாங்கள் சில ஈராக்கிய மக்களுடன் மதீனாவில் இருந்தோம், மேலும் நாங்கள் பஞ்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தோம். இப்னு அஸ்ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பேரீச்சம்பழங்களை வழங்கி வந்தார்கள். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் எங்களைக் கடந்து சென்று, "நபி (ஸல்) அவர்கள், ஒருவர் தம் தோழர்களின் அனுமதியைப் பெறாமல் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு பேரீச்சம்பழங்களை உண்பதை எங்களுக்குத் தடை விதித்தார்கள்" என்று கூறுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ كَانَ لَهُ غُلاَمٌ لَحَّامٌ فَقَالَ لَهُ أَبُو شُعَيْبٍ اصْنَعْ لِي طَعَامَ خَمْسَةٍ لَعَلِّي أَدْعُو النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَامِسَ خَمْسَةٍ‏.‏ وَأَبْصَرَ فِي وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْجُوعَ ـ فَدَعَاهُ، فَتَبِعَهُمْ رَجُلٌ لَمْ يُدْعَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِنَّ هَذَا قَدِ اتَّبَعَنَا أَتَأْذَنُ لَهُ ‏ ‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூ ஷுஐப் (ரழி) என்ற ஓர் அன்சாரி இருந்தார். அவருக்கு இறைச்சி வெட்டும் அடிமை ஒருவர் இருந்தார். அபூ ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள் தம் அடிமையிடம், "நான் நபி (ஸல்) அவர்களையும், இன்னும் நான்கு நபர்களையும் அழைப்பதற்காக, ஐந்து பேருக்குப் போதுமான உணவைத் தயார் செய்" என்று கூறினார்கள். அபூ ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்தில் பசியின் அடையாளங்களைக் கண்டார்கள். அதனால், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை (விருந்துக்கு) அழைத்தார்கள். அழைக்கப்படாத மற்றொரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூ ஷுஐப் (ரழி) அவர்களிடம், "இவர் நம்மைப் பின்தொடர்ந்து வந்துள்ளார். இவர் நம்முடன் உணவருந்த தாங்கள் அனுமதிக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அபூ ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏}‏
பாடம்: அல்லாஹ் தஆலாவின் கூற்று: (வ ஹுவ அலத்துல் கிஸாம்) "மேலும் அவன் வாதத்தில் மிகவும் கடுமையானவன்..."
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنَّ أَبْغَضَ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الأَلَدُّ الْخَصِمُ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மிகவும் வெறுக்கப்படும் நபர், மிகவும் சச்சரவு செய்பவர் ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِثْمِ مَنْ خَاصَمَ فِي بَاطِلٍ وَهْوَ يَعْلَمُهُ
பொய் என்று தெரிந்தே வாதாடுபவரின் பாவம்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أُمِّ سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّهَا أُمَّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سَمِعَ خُصُومَةً بِبَابِ حُجْرَتِهِ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ، فَقَالَ ‏ ‏ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنَّهُ يَأْتِينِي الْخَصْمُ، فَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَبْلَغَ مِنْ بَعْضٍ، فَأَحْسِبُ أَنَّهُ صَدَقَ، فَأَقْضِيَ لَهُ بِذَلِكَ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنَ النَّارِ، فَلْيَأْخُذْهَا أَوْ فَلْيَتْرُكْهَا ‏ ‏‏.‏
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுடைய அறை வாசலில் (சிலர்) சச்சரவு இடும் சப்தத்தைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் வெளியே வந்து கூறினார்கள்: "நான் ஒரு மனிதன் தான்; என்னிடம் வழக்காடுபவர்கள் வருகிறார்கள்; உங்களில் ஒருவர் மற்றவரை விடத் தன் வாதத்தை அதிகத் திறமையுடன் எடுத்துரைக்கக் கூடும். அதனால் நான் அவரை உண்மையாளர் என்று கருதி, அவருக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளிக்கலாம். ஆகவே, எவருக்கேனும் ஒரு முஸ்லிமின் உரிமையை நான் (தவறுதலாகத்) தீர்ப்பளித்துவிட்டால், அது (நரக) நெருப்பின் ஒரு துண்டே ஆகும். இனி அவர் அதை எடுத்துக்கொள்ளட்டும்; அல்லது விட்டுவிடட்டும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا خَاصَمَ فَجَرَ
பாடம்: விவாதம் புரிந்தால் வரம்பு மீறுவது
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا، أَوْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ أَرْبَعَةٍ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ، حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான்கு குணங்கள் எவனிடம் உள்ளனவோ அவன் ஒரு நயவஞ்சகன் ஆவான். அல்லது அவற்றில் ஏதேனும் ஒரு குணம் எவனிடம் உள்ளதோ, அவன் அதை விட்டுவிடும் வரை நயவஞ்சகத்தின் ஒரு குணம் அவனிடம் இருக்கும். (அவை:) பேசினால் பொய் சொல்வான்; வாக்குறுதி அளித்தால் அதை மீறுவான்; உடன்படிக்கை செய்தால் துரோகம் செய்வான்; விவாதம் செய்தால் அக்கிரமம் செய்வான்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب قِصَاصِ الْمَظْلُومِ إِذَا وَجَدَ مَالَ ظَالِمِهِ
அநீதியிழைக்கப்பட்டவர் அநீதியிழைத்தவரின் செல்வத்தைக் கண்டால் (அதிலிருந்து) ஈடு செய்துகொள்ளுதல்
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ، فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا فَقَالَ ‏ ‏ لاَ حَرَجَ عَلَيْكِ أَنْ تُطْعِمِيهِمْ بِالْمَعْرُوفِ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹிந்த் பின்த் உத்பா அவர்கள் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அபூ சுஃப்யான் ஒரு கஞ்சத்தனமான மனிதர். அவருக்குரியதிலிருந்து எங்கள் குடும்பத்தாருக்கு நான் உணவளிப்பதில் என் மீது குற்றம் ஏதுமுண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நியாயமான முறையில் அவர்களுக்கு நீ உணவளிப்பதில் உன் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ قُلْنَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّكَ تَبْعَثُنَا فَنَنْزِلُ بِقَوْمٍ لاَ يَقْرُونَا فَمَا تَرَى فِيهِ فَقَالَ لَنَا ‏ ‏ إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ، فَأُمِرَ لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حَقَّ الضَّيْفِ ‏ ‏‏.‏
`உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:`

நாங்கள் நபியவர்களிடம் (ஸல்) கூறினோம், “தாங்கள் எங்களை அனுப்புகிறீர்கள், அங்கு நாங்கள் சில மக்களுடன் தங்க நேரிடுகிறது, அவர்கள் எங்களுக்கு விருந்தோம்பல் செய்வதில்லை. இதைப் பற்றி தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?” அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) எங்களிடம் கூறினார்கள், “நீங்கள் சில மக்களிடம் தங்க நேரிட்டு, அவர்கள் ஒரு விருந்தினருக்குச் செய்ய வேண்டிய முறைப்படி உங்களுக்கு விருந்தோம்பல் செய்தால், அவர்களது விருந்தோம்பலை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அவர்கள் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், விருந்தினருக்குரிய உரிமையை அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا جَاءَ فِي السَّقَائِفِ
கொட்டகைகள் பற்றி
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ،‏.‏ وَأَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ حِينَ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم إِنَّ الأَنْصَارَ اجْتَمَعُوا فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ، فَقُلْتُ لأَبِي بَكْرٍ انْطَلِقْ بِنَا‏.‏ فَجِئْنَاهُمْ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ‏.‏
உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்களின் உயிரைக் கைப்பற்றியபோது, அன்சாரிகள் ‘சகீஃபா பனீ ஸாஇதா’வில் ஒன்றுகூடினார்கள். அப்போது நான் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், ‘வாருங்கள் (செல்வோம்)’ என்று கூறினேன். அவ்வாறே நாங்கள் அவர்களிடம் ‘சகீஃபா பனீ ஸாஇதா’விற்குச் சென்றோம்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَمْنَعُ جَارٌ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَهُ فِي جِدَارِهِ
பாடம்: ஓர் அண்டை வீட்டார், தன் அண்டை வீட்டார் தனது சுவரில் மரக்கட்டையைப் பதிப்பதைத் தடுக்கக் கூடாது
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ يَمْنَعُ جَارٌ جَارَهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَهُ فِي جِدَارِهِ ‏ ‏‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தம் அண்டை வீட்டார் தம் (வீட்டுச்) சுவரில் மரத்தைப் பதிப்பதை எவரும் தடுக்க வேண்டாம்.”

பிறகு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், “நீங்கள் ஏன் இதைப் புறக்கணிப்பர்களாக இருப்பதை நான் காண்கிறேன்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக நான் இதனை உங்கள் தோள்களுக்கிடையே வீசுவேன்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب صَبِّ الْخَمْرِ فِي الطَّرِيقِ
வழியில் மதுவைக் கொட்டுதல்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ أَبُو يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ كُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ فِي مَنْزِلِ أَبِي طَلْحَةَ، وَكَانَ خَمْرُهُمْ يَوْمَئِذٍ الْفَضِيخَ، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنَادِيًا يُنَادِي ‏ ‏ أَلاَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ ‏ ‏‏.‏ قَالَ فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ اخْرُجْ فَأَهْرِقْهَا، فَخَرَجْتُ فَهَرَقْتُهَا، فَجَرَتْ فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ قَدْ قُتِلَ قَوْمٌ وَهْىَ فِي بُطُونِهِمْ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا‏}‏ الآيَةَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் மக்களுக்கு மது பரிமாறுபவனாக இருந்தேன். அந்நாளில் அவர்களின் மதுவாக ‘ஃபளீக்’ (பேரீச்சம் பழ மது) இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எச்சரிக்கை! நிச்சயமாக மது தடை செய்யப்பட்டுவிட்டது" என்று அறிவிக்குமாறு ஒருவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் "வெளியே சென்று அதைக் கொட்டிவிடு" என்று கூறினார்கள். நான் வெளியே சென்று அதைக் கொட்டினேன். அது மதீனாவின் தெருக்களில் ஓடியது.

சிலர், "(மது அருந்திய நிலையில்) சிலர் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்களே! மது அவர்கள் வயிற்றில் இருந்ததே?" என்று கூறினர். ஆகவே அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

**"லைஸ அலல்லதீன ஆமனூ வஅமிலுஸ் ஸாலிஹாத்தி ஜுனாஹுன் ஃபீமா தஇமூ"**

(பொருள்: "நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிந்தோர் (தடை வருவதற்கு முன்) உண்டவற்றின் மீது அவர்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை." - 5:93)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب أَفْنِيَةِ الدُّورِ وَالْجُلُوسِ فِيهَا وَالْجُلُوسِ عَلَى الصُّعُدَاتِ
வீடுகளின் முற்றங்கள், அவற்றில் அமர்வது மற்றும் வழிகளில் அமர்வது
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو عُمَرَ، حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِيَّاكُمْ وَالْجُلُوسَ عَلَى الطُّرُقَاتِ ‏"‏‏.‏ فَقَالُوا مَا لَنَا بُدٌّ، إِنَّمَا هِيَ مَجَالِسُنَا نَتَحَدَّثُ فِيهَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِذَا أَبَيْتُمْ إِلاَّ الْمَجَالِسَ فَأَعْطُوا الطَّرِيقَ حَقَّهَا ‏"‏ قَالُوا وَمَا حَقُّ الطَّرِيقِ قَالَ ‏"‏ غَضُّ الْبَصَرِ، وَكَفُّ الأَذَى، وَرَدُّ السَّلاَمِ، وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ، وَنَهْىٌ عَنِ الْمُنْكَرِ ‏"‏‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "எச்சரிக்கை! பாதைகளில் (வழிகளில்) அமர்வதைத் தவிருங்கள்." மக்கள் கூறினார்கள், "அதைத் தவிர்ப்பதற்கு எங்களுக்கு வழியில்லை, ஏனெனில் இவை நாங்கள் அமர்ந்து பேசக்கூடிய இடங்கள்." நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "நீங்கள் அங்கே அமர வேண்டியிருந்தால், அப்படியானால், பாதையின் உரிமைகளைக் கடைப்பிடியுங்கள்." அவர்கள் கேட்டார்கள், "பாதையின் உரிமைகள் யாவை?" அவர்கள் கூறினார்கள், "அவையாவன: (பார்ப்பதற்கு தடைசெய்யப்பட்டவற்றைக் காணும்போது) உங்கள் பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்வது, மக்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதிலிருந்து விலகியிருப்பது, ஸலாமுக்கு பதிலளிப்பது, நன்மையை ஏவுவது மற்றும் தீமையைத் தடுப்பது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الآبَارِ عَلَى الطُّرُقِ إِذَا لَمْ يُتَأَذَّ بِهَا
வழிகளில் கிணறுகளைத் தோண்டுதல் - அவற்றால் (மக்களுக்குத்) தொல்லை ஏற்படாதிருந்தால்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَا رَجُلٌ بِطَرِيقٍ، اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ، ثُمَّ خَرَجَ، فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَ مِنِّي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ، فَمَلأَ خُفَّهُ مَاءً، فَسَقَى الْكَلْبَ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لأَجْرًا فَقَالَ ‏"‏ فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டு அதில் இறங்கி, நீர் அருந்திவிட்டு வெளியே வந்தார். அப்போது நாய் ஒன்று தாகத்தின் காரணமாக நாக்கைத் தொங்கவிட்டபடி ஈர மண்ணை நக்கிக் கொண்டிருப்பதை அவர் கண்டார். அந்த மனிதர், 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்றே இந்த நாய்க்கும் தாகம் ஏற்பட்டுள்ளது' என்று (தனக்குள்) கூறிக்கொண்டார். உடனே அவர் கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவரது இச்செயலை மெச்சிக் கொண்டு அவரை மன்னித்தான்."

(தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கால்நடைகளுக்குச் சேவை செய்வதிலும் எங்களுக்குப் பிரதிபலன் உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஈரமான ஈரலுடைய (உயிருள்ள) பிராணிகள் ஒவ்வொன்றிலும் (அவற்றுக்கு உதவுவதில்) பிரதிபலன் உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْغُرْفَةِ وَالْعُلِّيَّةِ الْمُشْرِفَةِ وَغَيْرِ الْمُشْرِفَةِ فِي السُّطُوحِ وَغَيْرِهَا
மொட்டை மாடிகளிலும் மற்ற இடங்களிலும் அமைந்துள்ள, (வெளியே) எட்டிப்பார்க்கும் மற்றும் எட்டிப்பார்க்காத அறை மற்றும் மேல்மாடி.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَشْرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى أُطُمٍ مِنْ آطَامِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ هَلْ تَرَوْنَ مَا أَرَى إِنِّي أَرَى مَوَاقِعَ الْفِتَنِ خِلاَلَ بُيُوتِكُمْ كَمَوَاقِعِ الْقَطْرِ ‏ ‏‏.‏
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவின் கோட்டைகளில் (அல்லது உயரமான கட்டிடங்களில்) ஒன்றின் மீது ஏறினார்கள். பிறகு அவர்கள், "நான் காண்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்களா? நிச்சயமாக, மழைத்துளிகள் விழுவதைப் போன்று உங்கள் வீடுகளுக்கிடையே குழப்பங்கள் இறங்குவதை நான் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمْ أَزَلْ حَرِيصًا عَلَى أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ لَهُمَا ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا‏}‏ فَحَجَجْتُ مَعَهُ فَعَدَلَ وَعَدَلْتُ مَعَهُ بِالإِدَاوَةِ، فَتَبَرَّزَ حَتَّى جَاءَ، فَسَكَبْتُ عَلَى يَدَيْهِ مِنَ الإِدَاوَةِ، فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اللَّتَانِ قَالَ لَهُمَا ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ‏}‏ فَقَالَ وَاعَجَبِي لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ، ثُمَّ اسْتَقْبَلَ عُمَرُ الْحَدِيثَ يَسُوقُهُ، فَقَالَ إِنِّي كُنْتُ وَجَارٌ لِي مِنَ الأَنْصَارِ فِي بَنِي أُمَيَّةَ بْنِ زَيْدٍ، وَهْىَ مِنْ عَوَالِي الْمَدِينَةِ، وَكُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْزِلُ يَوْمًا وَأَنْزِلُ يَوْمًا، فَإِذَا نَزَلْتُ جِئْتُهُ مِنْ خَبَرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ مِنَ الأَمْرِ وَغَيْرِهِ، وَإِذَا نَزَلَ فَعَلَ مِثْلَهُ، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى الأَنْصَارِ إِذَا هُمْ قَوْمٌ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَأْخُذْنَ مِنْ أَدَبِ نِسَاءِ الأَنْصَارِ، فَصِحْتُ عَلَى امْرَأَتِي، فَرَاجَعَتْنِي، فَأَنْكَرْتُ أَنْ تُرَاجِعَنِي، فَقَالَتْ وَلِمَ تُنْكِرُ أَنْ أُرَاجِعَكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيُرَاجِعْنَهُ، وَإِنَّ إِحْدَاهُنَّ لَتَهْجُرُهُ الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ‏.‏ فَأَفْزَعَنِي، فَقُلْتُ خَابَتْ مَنْ فَعَلَ مِنْهُنَّ بِعَظِيمٍ‏.‏ ثُمَّ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَقُلْتُ أَىْ حَفْصَةُ، أَتُغَاضِبُ إِحْدَاكُنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَوْمَ حَتَّى اللَّيْلِ فَقَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَقُلْتُ خَابَتْ وَخَسِرَتْ، أَفَتَأْمَنُ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ لِغَضَبِ رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم فَتَهْلِكِينَ لاَ تَسْتَكْثِرِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ تُرَاجِعِيهِ فِي شَىْءٍ وَلاَ تَهْجُرِيهِ، وَاسْأَلِينِي مَا بَدَا لَكِ، وَلاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ وَكُنَّا تَحَدَّثْنَا أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ النِّعَالَ لِغَزْوِنَا، فَنَزَلَ صَاحِبِي يَوْمَ نَوْبَتِهِ فَرَجَعَ عِشَاءً، فَضَرَبَ بَابِي ضَرْبًا شَدِيدًا، وَقَالَ أَنَائِمٌ هُوَ فَفَزِعْتُ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ‏.‏ وَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ‏.‏ قُلْتُ مَا هُوَ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ لاَ، بَلْ أَعْظَمُ مِنْهُ وَأَطْوَلُ، طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ‏.‏ قَالَ قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ، كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ هَذَا يُوشِكُ أَنْ يَكُونَ، فَجَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي، فَصَلَّيْتُ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ مَشْرُبَةً لَهُ فَاعْتَزَلَ فِيهَا، فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَإِذَا هِيَ تَبْكِي‏.‏ قُلْتُ مَا يُبْكِيكِ أَوَلَمْ أَكُنْ حَذَّرْتُكِ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لاَ أَدْرِي هُوَ ذَا فِي الْمَشْرُبَةِ‏.‏ فَخَرَجْتُ، فَجِئْتُ الْمِنْبَرَ، فَإِذَا حَوْلَهُ رَهْطٌ يَبْكِي بَعْضُهُمْ، فَجَلَسْتُ مَعَهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ، فَجِئْتُ الْمَشْرُبَةَ الَّتِي هُوَ فِيهَا فَقُلْتُ لِغُلاَمٍ لَهُ أَسْوَدَ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَدَخَلَ، فَكَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ خَرَجَ، فَقَالَ ذَكَرْتُكَ لَهُ، فَصَمَتَ، فَانْصَرَفْتُ حَتَّى جَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَجَلَسْتُ مَعَ الرَّهْطِ الَّذِينَ عِنْدَ الْمِنْبَرِ، ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَجِئْتُ الْغُلاَمَ‏.‏ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ‏.‏ فَذَكَرَ مِثْلَهُ، فَلَمَّا وَلَّيْتُ مُنْصَرِفًا، فَإِذَا الْغُلاَمُ يَدْعُونِي قَالَ أَذِنَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى رِمَالِ حَصِيرٍ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فِرَاشٌ، قَدْ أَثَّرَ الرِّمَالُ بِجَنْبِهِ، مُتَّكِئٌ عَلَى وِسَادَةٍ مِنْ أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، ثُمَّ قُلْتُ وَأَنَا قَائِمٌ طَلَّقْتَ نِسَاءَكَ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَىَّ، فَقَالَ ‏"‏ لاَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قُلْتُ ـ وَأَنَا قَائِمٌ أَسْتَأْنِسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ رَأَيْتَنِي، وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ، فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى قَوْمٍ تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ، فَذَكَرَهُ، فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ قُلْتُ لَوْ رَأَيْتَنِي، وَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ، فَقُلْتُ لاَ يَغُرَّنَّكِ أَنْ كَانَتْ جَارَتُكِ هِيَ أَوْضَأَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ يُرِيدُ عَائِشَةَ ـ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى، فَجَلَسْتُ حِينَ رَأَيْتُهُ تَبَسَّمَ، ثُمَّ رَفَعْتُ بَصَرِي فِي بَيْتِهِ، فَوَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ فِيهِ شَيْئًا يَرُدُّ الْبَصَرَ غَيْرَ أَهَبَةٍ ثَلاَثَةٍ‏.‏ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُمَّتِكَ، فَإِنَّ فَارِسَ وَالرُّومَ وُسِّعَ عَلَيْهِمْ وَأُعْطُوا الدُّنْيَا، وَهُمْ لاَ يَعْبُدُونَ اللَّهَ، وَكَانَ مُتَّكِئًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي‏.‏ فَاعْتَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ الْحَدِيثِ حِينَ أَفْشَتْهُ حَفْصَةُ إِلَى عَائِشَةَ، وَكَانَ قَدْ قَالَ ‏"‏ مَا أَنَا بِدَاخِلٍ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا ‏"‏‏.‏ مِنْ شِدَّةِ مَوْجَدَتِهِ عَلَيْهِنَّ حِينَ عَاتَبَهُ اللَّهُ‏.‏ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَبَدَأَ بِهَا، فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا، وَإِنَّا أَصْبَحْنَا لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، أَعُدُّهَا عَدًّا‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّخْيِيرِ فَبَدَأَ بِي أَوَّلَ امْرَأَةٍ، فَقَالَ ‏"‏ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا، وَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ قَدْ أَعْلَمُ أَنَّ أَبَوَىَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِكَ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ قَالَ ‏{‏يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ عَظِيمًا‏}‏ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ‏.‏ ثُمَّ خَيَّرَ نِسَاءَهُ، فَقُلْنَ مِثْلَ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியரில், எவர்கள் குறித்து அல்லாஹ், **"இன் ததூபா இலல்லாஹி ஃபகத் ஸகத் குலூபுகுமா"** (நீங்கள் இருவரும் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால் (நன்று); ஏனெனில் உங்கள் இருவரின் உள்ளங்களும் சாய்ந்துவிட்டன - அல்குர்ஆன் 66:4) என்று கூறினானோ அந்த இருவர் யார் என்று உமர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்க நான் நீண்ட காலமாக ஆவலுடனிருந்தேன்.

நான் அவர்களுடன் ஹஜ்ஜுக்குச் சென்றேன். (திரும்பும்போது) வழியில் அவர்கள் இயற்கை உபாதையை நிறைவேற்ற ஒதுங்கியபோது நானும் அவர்களுடன் (தண்ணீர்) பாத்திரத்துடன் ஒதுங்கினேன். அவர்கள் வந்து (இயற்கை உபாதையை முடித்தபின்), நான் அவர்களின் கைகளில் அப்பாதிரத்திலிருந்து தண்ணீரை ஊற்றினேன். அவர்கள் ஒளுச் செய்தார்கள். அப்போது நான், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியரில், எவர்களைக் குறித்து அல்லாஹ் **'இன் ததூபா இலல்லாஹி...'** (நீங்கள் இருவரும் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால்...) என்று கூறினானோ அந்த இரு பெண்கள் யார்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு உமர் (ரலி), "இப்னு அப்பாஸே! உம்மைக் கண்டு நான் வியக்கிறேன்! அவர்கள் ஆயிஷாவும் ஹஃப்ஸாவும் ஆவர்" என்று கூறினார்கள். பிறகு உமர் (ரலி) அந்த ஹதீஸை (முழுமையாக) விவரிக்கலானார்கள்:

"நானும், அன்சாரிகளில் உள்ள என்னுடைய ஒரு அண்டை வீட்டாரும் மதீனாவின் மேட்டுப் பகுதியில் உள்ள பனூ உமைய்யா பின் ஸைத் குடியிருப்புப் பகுதியில் வசித்து வந்தோம். நாங்கள் முறை வைத்துக்கொண்டு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று வருவோம். ஒரு நாள் அவரும், ஒரு நாள் நானும் செல்வோம். நான் இறங்கிச் சென்றால், அன்றைய தினத்தில் அருளப்பட்ட வஹி (வேத அறிவிப்பு) மற்றும் இதர செய்திகளுடன் அவரிடம் வருவேன். அவர் சென்றால் அவரும் அவ்வாறே செய்வார்.

நாங்கள் குறைஷிக் கூட்டத்தினர்; பெண்களை ஆளக்கூடியவர்களாக இருந்தோம். ஆனால் நாங்கள் அன்சாரிகளிடம் வந்தபோது, அவர்கள் தங்கள் பெண்களிடம் அடங்கிப் போகக்கூடிய கூட்டத்தினராக இருந்தனர். எங்கள் பெண்கள் அந்த அன்சாரிப் பெண்களின் ஒழுக்கத்தை (பழக்கவழக்கங்களை) எடுத்துக்கொள்ளத் தொடங்கினர். ஒருமுறை நான் என் மனைவியிடம் சத்தமிட்டேன். அவள் என்னிடம் எதிரத்துப் பேசினாள். அவள் என்னை எதிரத்துப் பேசுவதை நான் வெறுத்தேன். அதற்கு அவள், 'நான் உங்களை எதிரத்துப் பேசுவதை ஏன் மறுக்கிறீர்கள்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் அவர்களை எதிர்த்துப் பேசுகிறார்கள். இன்னும் அவர்களில் ஒருவர் (ஹஃப்ஸா), அந்த நாள் முழுதும் இரவு வரை அவர்களைப் பிரிந்து இருக்கிறார்கள் (பேசுவதில்லை)' என்று கூறினாள்.

இது எனக்குத் திடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நான், 'அவர்களில் எவர் அப்படிச் செய்தாரோ அவர் நஷ்டமடைந்துவிட்டார்' என்று கூறிவிட்டு, என் ஆடையை அணிந்துகொண்டு (என் மகள்) ஹஃப்ஸாவிடம் சென்றேன். 'ஹஃப்ஸாவே! உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கோபப்படுத்திவிட்டு, அன்று இரவு வரை அவர்களைப் பிரிந்திருக்கிறாரா?' என்று கேட்டேன். அவர், 'ஆம்' என்றார். நான், 'அவர் நஷ்டமடைந்துவிட்டார்; தோல்வியுற்றுவிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோபத்திற்காக அல்லாஹ் கோபம் கொள்வதிலிருந்து, அதனால் நீ அழிந்து போவதிலிருந்து நீ அச்சமற்று இருக்கிறாயா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அதிகம் கேட்காதே! எந்த விஷயத்திலும் அவர்களை எதிர்த்துப் பேசாதே! அவர்களைப் புறக்கணிக்காதே (பேசாமல் இருக்காதே)! உனக்குத் தோன்றியதை என்னிடம் கேள். உன்னுடைய தோழி (ஆயிஷா), உன்னைவிட அழகானவராகவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவராகவும் இருப்பது உன்னை ஏமாற்றிவிட வேண்டாம்' என்று கூறினேன். (இங்குத் தோழி என்று ஆயிஷாவைக் குறிப்பிடுகிறார்).

கஸ்ஸான் கூட்டத்தார் நம் மீது படையெடுப்பதற்காகத் (தங்கள் குதிரைகளுக்கு) லாடம் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். என்னுடைய தோழர், அவருடைய முறை வந்த நாளில் சென்றுவிட்டு, இரவில் திரும்பி வந்து என்னுடைய கதவை மிக வேகமாகத் தட்டினார். 'அவர் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாரா?' என்று கேட்டார். நான் திடுக்கிட்டு அவரிடம் வெளியே வந்தேன். அவர், 'மிகப் பெரிய விபரீதம் நடந்துவிட்டது' என்றார். நான், 'என்னது? கஸ்ஸான் கூட்டத்தார் வந்துவிட்டார்களா?' என்று கேட்டேன். அவர், 'இல்லை, அதைவிடப் பெரியதும் கொடுமையானதுமாகும்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் மனைவியரை விவாகரத்துச் செய்துவிட்டார்கள்' என்று கூறினார்.

நான், 'ஹஃப்ஸா நஷ்டமடைந்தாள்; தோல்வியுற்றாள். இப்படி நடக்கும் என்று நான் முன்பே நினைத்தேன்' என்று கூறினேன். நான் ஆடையை அணிந்துகொண்டு, நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஃபஜ்ர் தொழுதேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் (பள்ளிவாசலை அடுத்துள்ள) ஒரு மேல் அறைக்குச் சென்று அதில் தனித்திருந்தார்கள். நான் ஹஃப்ஸாவிடம் சென்றேன்; அவர் அழுதுகொண்டிருந்தார். 'ஏன் அழுகிறாய்? நான் உன்னை (முன்பே) எச்சரிக்கவில்லையா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களை விவாகரத்துச் செய்துவிட்டார்களா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'எனக்குத் தெரியவில்லை; இதோ அவர்கள் அந்த மேல் அறையில் தனித்திருக்கிறார்கள்' என்றார்.

நான் வெளியே வந்து மிம்பருக்கு அருகில் சென்றேன். அங்கே ஒரு கூட்டத்தார் அழுதுகொண்டு அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர்களுடன் சிறிது நேரம் அமர்ந்தேன். பிறகு என் துக்கம் மேலிடவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் இருந்த மேல் அறைக்குச் சென்று, அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் ஒரு கருப்பு நிறப் பையனிடம், 'உமருக்காக அனுமதி கேள்' என்று கூறினேன். அவர் உள்ளே சென்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசிவிட்டு வெளியே வந்து, 'நான் உங்களுக்காக அவர்களிடம் கூறினேன்; ஆனால் அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள்' என்றார்.

எனவே நான் திரும்பி வந்து, மிம்பருக்கு அருகில் இருந்த கூட்டத்தினருடன் அமர்ந்தேன். மீண்டும் துக்கம் மேலிடவே அந்தப் பையனிடம் வந்து, 'உமருக்காக அனுமதி கேள்' என்றேன். அவரும் (முன்பு போன்றே) அதே பதிலைச் சொன்னார். நான் திரும்பச் செல்லும்போது அந்தப் பையன் என்னை அழைத்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களை அனுமதிக்கிறார்கள்' என்றார்.

நான் உள்ளே நுழைந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பாயின் மீது சாய்ந்திருந்தார்கள். அவர்களுக்கும் பாய்க்கும் இடையில் விரிக்க எதுவும் இருக்கவில்லை. அவர்களின் விலாப்புறத்தில் பாயின் அச்சு பதிந்திருந்தது. ஈச்சநார் நிரப்பப்பட்ட ஒரு தோல்த் தலையணை மீது அவர்கள் சாய்ந்திருந்தார்கள். நான் ஸலாம் கூறிவிட்டு, நின்றவாறே, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மனைவியரை விவாகரத்துச் செய்துவிட்டீர்களா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள் பார்வையை என் பக்கம் திருப்பி, 'இல்லை' என்றார்கள்.

நான் நின்றுகொண்டே, (சூழலை இலகுவாக்க) மனதைவிட்டுப் பேசலானேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் குறைஷிக் கூட்டத்தினர்; பெண்களை அடக்கி ஆளக்கூடியவர்களாக இருந்தோம். ஆனால் பெண்கள் தங்கள் கணவர்களை அடக்கி ஆளக்கூடிய ஒரு கூட்டத்தாரிடம் (மதீனாவிற்கு) நாம் வந்தோம்...' என்று (முழு) விஷயத்தையும் கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்தார்கள். பிறகு, 'நான் ஹஃப்ஸாவிடம் சென்று, உன் தோழி (ஆயிஷா) உன்னை விட அழகானவராகவும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு விருப்பமானவராகவும் இருப்பது உன்னை ஏமாற்றிவிட வேண்டாம் என்று கூறினேன்' என்று சொன்னேன். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்தார்கள்.

அவர்கள் சிரிப்பதைக் கண்டவுடன் நான் அமர்ந்தேன். அறையை நோட்டம் விட்டேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! பதப்படுத்தப்படாத மூன்று தோல் துண்டுகளைத் தவிர (குறிப்பிடத்தக்க) எதையும் நான் அங்கே பார்க்கவில்லை. நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் சமுதாயத்திற்குச் செல்வ வளம் வழங்க அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள். பாரசீகர்களும் ரோமர்களும் அல்லாஹ்வை வணங்காதவர்களாக இருந்தும் அவர்களுக்குச் செல்வ வளம் வழங்கப்பட்டுள்ளது; அவர்களுக்கு உலகம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது' என்று கூறினேன்.

அப்போது சாய்ந்திருந்த அவர்கள் எழுந்து உட்கார்ந்து, **"இப்னுல் கத்தாபே! நீரும் சந்தேகத்திலா இருக்கிறீர்? அவர்கள், தங்களுடைய நன்மைகளுக்கான கூலியை இவ்வுலக வாழ்விலேயே விரைவாகக் கொடுக்கப்பட்டுவிட்ட கூட்டத்தினர் ஆவர்"** என்று கூறினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள்' என்றேன்.

ஹஃப்ஸா, ஆயிஷாவிடம் அந்த இரகசியத்தைப் பரப்பிய காரணத்தினால், நபி (ஸல்) அவர்கள் கோபமுற்று, ஒரு மாத காலத்திற்குத் தம் மனைவியரிடம் செல்வதில்லை என்று சத்தியம் செய்திருந்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களைக் கண்டித்தபோது அவர்கள் இம்முடிவை எடுத்திருந்தார்கள்.

இருபத்தொன்பது நாட்கள் முடிந்ததும், (முதலில்) ஆயிஷாவிடம் சென்றார்கள். ஆயிஷா (ரலி), 'நீங்கள் ஒரு மாதத்திற்கு எங்களிடம் வருவதில்லை என்று சத்தியம் செய்திருந்தீர்கள்; ஆனால் நாங்கள் இப்போது இருபத்தொன்பது இரவுகளையே அடைந்துள்ளோம்; நான் எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்' என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், **"மாதம் என்பது இருபத்தொன்பது நாட்களாகும்"** என்றார்கள். அந்த மாதம் இருபத்தொன்பது நாட்களைக் கொண்டதாக இருந்தது.

ஆயிஷா (ரலி) கூறினார்கள்: பிறகு (எங்களுக்கு) விருப்பத் தேர்வு அளிக்கும் இறைவசனம் இறங்கியது. நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடமே முதலில் ஆரம்பித்தார்கள். 'நான் உன்னிடம் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கிறேன்; உன் பெற்றோரிடம் ஆலோசனை கேட்கும் வரை இதில் நீ அவசரப்பட வேண்டாம்' என்றார்கள். என் பெற்றோர் அவர்களைப் பிரியுமாறு எனக்கு ஏவமாட்டார்கள் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ் கூறியதாக பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்:

**"யா அய்யுஹன் நபிய்யு குல் லி அஸ்வாஜிக்க..."**
(பொருள்: நபியே! உம் மனைவியரிடம் கூறும்: நீங்கள் இவ்வுலக வாழ்க்கையையும், இதன் அலங்காரத்தையும் விரும்புவீர்களானால் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு வசதியளித்து, அழகிய முறையில் உங்களை விடுவித்து விடுகிறேன். அவ்வாறின்றி, நீங்கள் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் மறுமை வீட்டையும் விரும்புவீர்களானால், உங்களில் நன்மை செய்வோருக்கு அல்லாஹ் மகத்தான நற்கூலியைச் சித்தப்படுத்தியுள்ளான் - அல்குர்ஆன் 33:28-29).

நான், 'இந்த விஷயத்திலா நான் என் பெற்றோரிடம் ஆலோசனை கேட்பேன்? நான் அல்லாஹ்வையும், அவனது தூதரையும், மறுமை வீட்டையுமே விரும்புகிறேன்' என்று கூறினேன். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் மற்ற மனைவியருக்கும் விருப்பத் தேர்வு அளித்தார்கள். அவர்களும் ஆயிஷா (ரலி) கூறியவாறே கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، حَدَّثَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ قَدَمُهُ فَجَلَسَ فِي عِلِّيَّةٍ لَهُ، فَجَاءَ عُمَرُ، فَقَالَ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ ‏ ‏ لاَ، وَلَكِنِّي آلَيْتُ مِنْهُنَّ شَهْرًا ‏ ‏‏.‏ فَمَكُثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ، فَدَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியரிடமிருந்து ஒரு மாதம் விலகியிருப்பதாகச் சத்தியம் செய்தார்கள். அப்போது அவர்களுக்குக் கால் சுளுக்கு ஏற்பட்டிருந்தது. எனவே அவர்கள் ஓர் மேல் அறையில் தங்கினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் வந்து, "நீங்கள் உங்கள் மனைவியரை விவாகரத்து செய்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; ஆனால் நான் ஒரு மாதத்திற்கு அவர்களிடம் செல்ல மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்திருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் இருபத்தொன்பது நாட்கள் அங்கு தங்கினார்கள்; பின்னர் கீழே இறங்கி தம் மனைவியரிடம் சென்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ عَقَلَ بَعِيرَهُ عَلَى الْبَلاَطِ أَوْ باب الْمَسْجِدِ
‘பலாத்’ எனும் கல்தளத்திலோ அல்லது மசூதியின் வாசலிலோ தனது ஒட்டகத்தைக் கட்டியவர்
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ، فَدَخَلْتُ إِلَيْهِ، وَعَقَلْتُ الْجَمَلَ فِي نَاحِيَةِ الْبَلاَطِ فَقُلْتُ هَذَا جَمَلُكَ‏.‏ فَخَرَجَ فَجَعَلَ يُطِيفُ بِالْجَمَلِ قَالَ ‏ ‏ الثَّمَنُ وَالْجَمَلُ لَكَ ‏ ‏‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள்; நானும் அவர்களிடம் சென்றேன். நான் ஒட்டகத்தை (பள்ளிவாசலின்) நடைபாதையின் ஒரு ஓரத்தில் கட்டியிருந்தேன். நான், "இது உங்கள் ஒட்டகம்" என்று கூறினேன். அவர்கள் வெளியே வந்து ஒட்டகத்தைச் சுற்றி வரலானார்கள். (பிறகு,) "இதன் விலையும் ஒட்டகமும் உமக்கே உரியன" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْوُقُوفِ وَالْبَوْلِ عِنْدَ سُبَاطَةِ قَوْمٍ
பாடம்: ஒரு கூட்டத்தாரின் குப்பைக் கிடங்கின் அருகே நின்று சிறுநீர் கழித்தல்
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، أَوْ قَالَ لَقَدْ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا‏.‏
ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்லது நபி (ஸல்) அவர்கள்) சில மக்களின் குப்பைமேட்டுக்கு வந்து, அங்கு நின்றுகொண்டே சிறுநீர் கழித்ததை நான் கண்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ أَخَذَ الْغُصْنَ وَمَا يُؤْذِي النَّاسَ فِي الطَّرِيقِ فَرَمَى بِهِ
பாதையில் உள்ள மரக்கிளையையும், மக்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவற்றையும் எடுத்து அப்புறப்படுத்துவது
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ، وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ فَأَخَذَهُ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு மனிதர் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவர் அந்தப் பாதையில் ஒரு மரத்தின் முட்கள் நிறைந்த கிளையைக் கண்டார். அதனை அவர் அப்புறப்படுத்தினார். அல்லாஹ் அந்தச் செயலுக்காக அவருக்கு நன்றி செலுத்தி, அவரை மன்னித்தான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
بَابُ إِذَا اخْتَلَفُوا فِي الطَّرِيقِ الْمِيتَاءِ- وَهْيَ الرَّحْبَةُ تَكُونُ بَيْنَ الطَّرِيقِ- ثُمَّ يُرِيدُ أَهْلُهَا الْبُنْيَانَ، فَتُرِكَ مِنْهَا الطَّرِيقُ سَبْعَةَ أَذْرُعٍ
மக்கள் அதிகம் புழங்கும் (பொதுப்) பாதையில் சர்ச்சை ஏற்படும்போது —(மீதா என்பது பாதைக்கு இடையே இருக்கும் விசாலமான இடமாகும்)— பிறகு அதன் உரிமையாளர்கள் (அதில்) கட்டடம் கட்ட நாடினால், அப்பாதையிலிருந்து ஏழு முழங்கள் (பாதைக்காக) விடப்பட வேண்டும்.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ خِرِّيتٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا تَشَاجَرُوا فِي الطَّرِيقِ بِسَبْعَةِ أَذْرُعٍ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், பாதை விஷயத்தில் (மக்கள்) சச்சரவு செய்துகொண்டால், (அப்பாதையை) ஏழு முழங்களாக (ஆக்க வேண்டும்) என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب النُّهْبَى بِغَيْرِ إِذْنِ صَاحِبِهِ
உரிமையாளரின் அனுமதியின்றி பகிரங்கமாகக் கொள்ளையடிப்பது
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الأَنْصَارِيّ َ ـ وَهُوَ جَدُّهُ أَبُو أُمِّهِ ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النُّهْبَى وَالْمُثْلَةِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் யஸீத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கொள்ளையடிப்பதை (பிறருக்குச் சொந்தமானதை அவர்களின் அனுமதியின்றி எடுத்துக்கொள்வதை) தடைசெய்தார்கள், மேலும் அங்க சிதைவு செய்வதை (அல்லது உடலுறுப்புகளை சிதைப்பதை) தடைசெய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ حِينَ يَنْتَهِبُهَا وَهْوَ مُؤْمِنٌ ‏ ‏‏.‏ وَعَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ إِلاَّ النُّهْبَةَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விபச்சாரம் செய்பவன், விபச்சாரம் செய்யும்போது ஒரு முஃமினாக (இறைநம்பிக்கையாளனாக) இருப்பதில்லை; மது அருந்துபவன், மது அருந்தும்போது ஒரு முஃமினாக இருப்பதில்லை; திருடுபவன், திருடும்போது ஒரு முஃமினாக இருப்பதில்லை; மக்கள் தம் பார்வையைத் தன் பக்கம் உயர்த்தும் வண்ணம் கொள்ளையடிப்பவன், கொள்ளையடிக்கும்போது ஒரு முஃமினாக இருப்பதில்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب كَسْرِ الصَّلِيبِ وَقَتْلِ الْخِنْزِيرِ
சிலுவையை உடைப்பதும் பன்றிகளைக் கொல்வதும்
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَنْزِلَ فِيكُمُ ابْنُ مَرْيَمَ حَكَمًا مُقْسِطًا، فَيَكْسِرَ الصَّلِيبَ، وَيَقْتُلَ الْخِنْزِيرَ، وَيَضَعَ الْجِزْيَةَ، وَيَفِيضَ الْمَالُ حَتَّى لاَ يَقْبَلَهُ أَحَدٌ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மர்யமின் மகன் (அதாவது, ஈஸா (அலை) அவர்கள்) உங்களிடையே ஒரு நீதியான ஆட்சியாளராக இறங்கும் வரை கியாமத் நாள் நிறுவப்படாது; அவர் சிலுவையை உடைப்பார்கள், பன்றிகளைக் கொல்வார்கள், மேலும் ஜிஸ்யா வரியை நீக்குவார்கள். செல்வம் பெருமளவில் பெருகிவிடும்; எந்த அளவிற்கென்றால், அதை (தர்ம அன்பளிப்புகளாக) பெற்றுக்கொள்ள எவரும் இருக்க மாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
بَابُ هَلْ تُكْسَرُ الدِّنَانُ الَّتِي فِيهَا الْخَمْرُ أَوْ تُخَرَّقُ الزِّقَاقُ
பாடம்: மதுபானம் உள்ள சாடிகள் உடைக்கப்பட வேண்டுமா? அல்லது தோல் பைகள் கிழிக்கப்பட வேண்டுமா?
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى نِيرَانًا تُوقَدُ يَوْمَ خَيْبَرَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عَلَى مَا تُوقَدُ هَذِهِ النِّيرَانُ ‏"‏‏.‏ قَالُوا عَلَى الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اكْسِرُوهَا، وَأَهْرِقُوهَا ‏"‏‏.‏ قَالُوا أَلاَ نُهْرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ ‏"‏ اغْسِلُوا ‏"‏‏.‏
قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَانَ ابْنُ أَبِي أُوَيْسٍ يَقُولُ الْحُمُرِ الْأَنْسِيَّةِ بِنَصْبِ الْأَلِفِ وَالنُّونِ
ஸலமா பின் அல்-அக்வா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

கைபர் தினத்தன்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நெருப்புகள் மூட்டப்படுவதைக் கண்டார்கள். "எதற்காக இந்த நெருப்புகள் மூட்டப்படுகின்றன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "நாட்டுக்கழுதைகளுக்காக (அவற்றைச் சமைப்பதற்காக)" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவற்றை (பாத்திரங்களை) உடைத்துவிடுங்கள்; அவற்றில் உள்ளவற்றை (கீழே) ஊற்றிவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். மக்கள், "நாங்கள் அவற்றில் உள்ளவற்றை ஊற்றிவிட்டு, அவற்றைக் கழுவிக்கொள்ளலாமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கழுவிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ، وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا فَجَعَلَ يَطْعَنُهَا بِعُودٍ فِي يَدِهِ وَجَعَلَ يَقُولُ ‏{‏جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ‏}‏ الآيَةَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். (அச்சமயம்) கஃபாவைச் சுற்றி முன்னூற்று அறுபது சிலைகள் இருந்தன. அவர்கள் தமது கையிலிருந்த ஒரு குச்சியால் அந்தச் சிலைகளைக் குத்த ஆரம்பித்தார்கள். மேலும், **"ஜாஅல் ஹக்கு வஸஹக்கல் பாத்தில்"** (சத்தியம் வந்துவிட்டது; அசத்தியம் அழிந்துவிட்டது) என்று ஓதிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا كَانَتِ اتَّخَذَتْ عَلَى سَهْوَةٍ لَهَا سِتْرًا فِيهِ تَمَاثِيلُ، فَهَتَكَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَاتَّخَذَتْ مِنْهُ نُمْرُقَتَيْنِ، فَكَانَتَا فِي الْبَيْتِ يَجْلِسُ عَلَيْهِمَا‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் (உயிரினங்களின்) உருவப்படங்கள் உள்ள ஒரு திரைச்சீலையை ஒரு அலமாரியின் மீது தொங்கவிட்டிருந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தத் திரைச்சீலையைக் கிழித்துவிட்டார்கள். ஆகவே, நான் அதிலிருந்து இரண்டு திண்டுகளைச் செய்தேன். அவ்விரண்டும் வீட்டில் இருந்தன; நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றின் மீது அமர்ந்து கொள்வார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ قَاتَلَ دُونَ مَالِهِ
பாடம்: தனது சொத்தைப் பாதுகாக்கப் போராடுபவர்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ ـ هُوَ ابْنُ أَبِي أَيُّوبَ ـ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الأَسْوَدِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன், "எவர் ஒருவர் தமது சொத்தைப் பாதுகாக்கும் போது கொல்லப்படுகிறாரோ, அவர் ஒரு ஷஹீத் (உயிர் தியாகி) ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا كَسَرَ قَصْعَةً أَوْ شَيْئًا لِغَيْرِهِ
பிறருக்குரிய பாத்திரத்தையோ அல்லது ஒரு பொருளையோ உடைத்துவிட்டால்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ، فَأَرْسَلَتْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ مَعَ خَادِمٍ بِقَصْعَةٍ فِيهَا طَعَامٌ فَضَرَبَتْ بِيَدِهَا، فَكَسَرَتِ الْقَصْعَةَ، فَضَمَّهَا، وَجَعَلَ فِيهَا الطَّعَامَ وَقَالَ ‏ ‏ كُلُوا ‏ ‏‏.‏ وَحَبَسَ الرَّسُولَ وَالْقَصْعَةَ حَتَّى فَرَغُوا، فَدَفَعَ الْقَصْعَةَ الصَّحِيحَةَ وَحَبَسَ الْمَكْسُورَةَ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியரில் ஒருவருடன் இருந்தபோது, முஃமின்களின் அன்னையரில் ஒருவர் உணவுடன் கூடிய ஒரு கிண்ணத்தை ஒரு பணியாளர் மூலம் அனுப்பினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் யாருடைய வீட்டில் இருந்தார்களோ) அந்த மனைவி, அந்தக் கிண்ணத்தைத் தம் கையால் தட்டி அதை உடைத்துவிட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (உடைந்த) அக்கிண்ணத்தை ஒன்றாய்ச்சேர்த்து, அதில் உணவை மீண்டும் வைத்து, "சாப்பிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (அனைவரும்) சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை, அந்தப் பணியாளரையும் அந்தக் கிண்ணத்தையும் (அங்கேயே) நிறுத்தி வைத்தார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் உடையாத (வேறொரு) கிண்ணத்தைப் பணியாளரிடம் கொடுத்துவிட்டு, உடைந்ததை (தம்மிடம்) வைத்துக் கொண்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا هَدَمَ حَائِطًا فَلْيَبْنِ مِثْلَهُ
பாடம்: ஒருவர் ஒரு சுவரை இடித்தால், அவர் அது போன்ற ஒன்றை கட்ட வேண்டும்
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ كَانَ رَجُلٌ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ، يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ، يُصَلِّي، فَجَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ، فَأَبَى أَنْ يُجِيبَهَا، فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي ثُمَّ أَتَتْهُ، فَقَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ‏.‏ وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ لأَفْتِنَنَّ جُرَيْجًا‏.‏ فَتَعَرَّضَتْ لَهُ فَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى، فَأَتَتْ رَاعِيًا، فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلاَمًا، فَقَالَتْ هُوَ مِنْ جُرَيْجٍ‏.‏ فَأَتَوْهُ، وَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ فَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ، فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلاَمَ، فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلاَمُ قَالَ الرَّاعِي‏.‏ قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ‏.‏ قَالَ لاَ إِلاَّ مِنْ طِينٍ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பனூ இஸ்ராயீல் சமுதாயத்தில் 'ஜுரைஜ்' எனப்படும் ஒருவர் இருந்தார். அவர் (தமது தவமடத்தில்) தொழுதுகொண்டிருந்தார். அப்போது அவருடைய தாய் வந்து அவரை அழைத்தார். ஆனால் அவரோ அவருக்குப் பதிலளிக்க மறுத்துவிட்டார். '(இறைவா!) நான் அவருக்குப் பதிலளிப்பதா? அல்லது தொழுவதா?' என்று (தனக்குள்) கேட்டார். பிறகு (மற்றொரு முறை) அன்னை வந்து, 'இறைவா! விபச்சாரிகளைக் காணும் வரை இவரை நீ மரணிக்கச் செய்யாதே' என்று கூறினார்.

ஜுரைஜ் தமது தவமடத்தில் இருந்தார். அப்போது ஒரு பெண், 'நான் ஜுரைஜை நிச்சயம் குழப்பத்தில் ஆழ்த்துவேன்' என்று கூறினாள். அவள் அவருக்கு முன் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொண்டு அவரிடம் பேசினாள். அவரோ மறுத்துவிட்டார். பிறகு அவள் ஓர் இடையனிடம் சென்று, தன்னை அவனிடம் ஒப்படைத்தாள். (அதனால்) அவள் ஓர் ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அவள், 'இவன் ஜுரைஜுக்குப் பிறந்தவன்' என்று கூறினாள்.

மக்கள் அவரிடம் வந்து, அவருடைய தவமடத்தை உடைத்து, அவரை கீழே இறக்கித் திட்டினார்கள். அவர் உளூச் செய்து தொழுதார். பிறகு அக்குழந்தையிடம் வந்து, 'சிறுவனே! உன் தந்தை யார்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அக்குழந்தை, 'இடையன்' என்று பதிலளித்தது. மக்கள், 'உமது தவமடத்தை நாங்கள் தங்கத்தால் கட்டித் தருகிறோம்' என்று கூறினர். அதற்கு அவர், 'வேண்டாம்; களிமண்ணால் மட்டுமே (கட்டுங்கள்)' என்று கூறினார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح