ஸஹீஹுல் புகாரி

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வஸிய்யத் செய்ய வேண்டிய விஷயம் ஏதேனும் உடைய எந்தவொரு முஸ்லிமும், தமது வஸிய்யத்தை எழுதித் தம்மிடம் தயாராக வைத்திருக்காமல் இரண்டு இரவுகள் தங்குவது ஆகுமானதல்ல."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஜுவைரியா பின்த் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்களின் சகோதரரான அம்ர் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தபோது, தங்களுடைய வெள்ளைக் கோவேறு கழுதை, தங்களுடைய ஆயுதம் மற்றும் அவர்கள் தர்மமாக ஆக்கியிருந்த ஒரு நிலம் ஆகியவற்றைத் தவிர, ஒரு திர்ஹமையோ, ஒரு தீனாரையோ, ஓர் அடிமையையோ, ஓர் அடிமைப் பெண்ணையோ அல்லது வேறு எதையுமோ விட்டுச் செல்லவில்லை."

தல்ஹா பின் முஸர்ரிஃப் அவர்கள் கூறியதாவது: நான் அப்துல்லாஹ் பின் அபூ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்களிடம், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மரண சாசனம் செய்தார்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். நான் அவர்களிடம், "அப்படியானால், மரண சாசனம் செய்வது மக்களுக்கு எவ்வாறு விதிக்கப்பட்டது? அல்லது மரண சாசனம் செய்யும்படி அவர்கள் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளனர்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை (அதாவது குர்ஆனை) மரண சாசனமாக விட்டுச் சென்றார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்-அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் முன்னிலையில் சிலர், அலி (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) ‘வஸீ’யாக (வாரிசாக) இருந்தார்கள் என்று குறிப்பிட்டார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எப்போது அவர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு வஸிய்யத் செய்தார்கள்? நான் அவர்களை என் மார்போடு -அல்லது என் மடியோடு என்று சொன்னார்கள்- சாய்த்து வைத்திருந்தேன். அவர் (ஸல்) அவர்கள் (கழுவுவதற்கு) ஒரு பாத்திரத்தைக் கேட்டார்கள்; பின்னர் என் மடியிலேயே அவர்கள் சரிந்துவிட்டார்கள். அவர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்பதை நான் உணரக்கூட இல்லை. அவ்வாறிருக்க, எப்போது அவர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு வஸிய்யத் செய்தார்கள்?”

ஸஃத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் நான் மக்காவில் (நோயுற்றிருந்த) போது என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். தாம் ஹிஜ்ரத் செய்த பூமியில் இறப்பதை அவர் (ஸஃத்) வெறுப்பவராக இருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் இப்னு அஃப்ராவிற்கு (ஸஃத் பின் கவ்லாவுக்கு) கருணை புரிவானாக" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் சொத்து முழுவதையும் வஸிய்யத் செய்யலாமா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "கூடாது" என்றார்கள். நான், "அப்படியானால் பாதியை?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "கூடாது" என்றார்கள். நான், "மூன்றில் ஒரு பங்கை?" என்று கேட்டேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்றில் ஒரு பங்கு (செய்யலாம்), ஆயினும் மூன்றில் ஒரு பங்கும் கூட அதிகம்தான். உங்கள் வாரிசுகளை மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதை விட, அவர்களைச் செல்வந்தர்களாக விட்டுச் செல்வது உங்களுக்குச் சிறந்தது. மேலும், நீங்கள் எதைச் செலவு செய்தாலும் அது தர்மமாகவே அமையும்; உங்கள் மனைவியின் வாயில் நீங்கள் ஊட்டும் ஒரு கவளம் உணவு உட்பட. மேலும், அல்லாஹ் உங்களை (நோயிலிருந்து) உயர்த்தக்கூடும். அதன் மூலம் மக்கள் உங்களால் பயனடைவார்கள்; வேறு சிலர் உங்களால் பாதிப்படைவார்கள்." அக்காலத்தில் அவருக்கு ஒரேயொரு மகள் மட்டுமே இருந்தாள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (வஸிய்யத்தை) நான்கில் ஒரு பங்கிற்குக் குறைத்துக்கொண்டால் (நன்றாக இருக்கும்). ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மூன்றில் ஒரு பங்கு; அந்த மூன்றில் ஒரு பங்கும் அதிகம் -அல்லது பெரியது-' என்று கூறினார்கள்."

ஸஃது (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நோய்வாய்ப்பட்டேன்; நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை என் குதிக்கால்களின் வழியே (பழைய நிலைக்கே) அல்லாஹ் திருப்பி அனுப்பிவிடக் கூடாது என்று தாங்கள் அவனிடம் பிரார்த்தியுங்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "ஒருவேளை அல்லாஹ் உம்மை (நோயிலிருந்து) உயர்த்தலாம்; உம்மால் மக்கள் பயனடையலாம்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "நான் வஸிய்யத் செய்ய விரும்புகிறேன். எனக்கு ஒரேயொரு மகள் மட்டுமே இருக்கிறாள். நான் (என் சொத்தில்) பாதியை வஸிய்யத் செய்யட்டுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பாதி என்பது அதிகம்" என்றார்கள். நான், "அப்படியானால் மூன்றில் ஒரு பங்கு?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(ஆம்) மூன்றில் ஒரு பங்கு; மூன்றில் ஒரு பங்கும் அதிகமே -அல்லது பெரியதே-" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறினார்: "எனவே மக்கள் மூன்றில் ஒரு பங்கை வஸிய்யத் ஆக்கினர். அது அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது.")

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உத்பா பின் அபீ வக்காஸ், தம் சகோதரர் ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு பொறுப்பை ஒப்படைத்திருந்தார். அதில், "ஜம்ஆவின் அடிமைப் பெண்ணின் மகன் எனக்குப் பிறந்தவன் ஆவான். எனவே, அவனை நீ உன்னுடைய பொறுப்பில் எடுத்துக்கொள்" என்று கூறியிருந்தார்.

(மக்கா) வெற்றி ஆண்டில் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அச்சிறுவனைத் தம்முடன் அழைத்துக்கொண்டு, "இவர் என் சகோதரரின் மகன்; என் சகோதரர் இவரை என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ளார்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அப்து பின் ஜம்ஆ (ரலி) எழுந்து, "இவர் என் சகோதரர்; என் தந்தையுடைய அடிமைப் பெண்ணின் மகன்; என் தந்தையின் படுக்கையில் பிறந்தவர்" என்று கூறினார்.

பிறகு இருவரும் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றனர். ஸஅத் (ரலி), "இறைத்தூதர் அவர்களே! இவர் என் சகோதரரின் மகன்; என் சகோதரர் இவரை என்னிடம் ஒப்படைத்துள்ளார்" என்று கூறினார். அப்து பின் ஜம்ஆ (ரலி), "இவர் என் சகோதரர்; என் தந்தையுடைய அடிமைப் பெண்ணின் மகன்" என்று கூறினார்.

அப்போது இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்து பின் ஜம்ஆவே! இவன் உனக்கே உரியவன். ஏனெனில், குழந்தை (அது பிறந்த) படுக்கைக்குச் சொந்தக்காரருக்கே உரியது; விபசாரம் செய்தவனுக்கு (கிடைப்பது) ஏமாற்றமே (கல்) ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, அச்சிறுவன் உத்பாவைப் போன்று ஜாடை இருப்பதை இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, (தம் துணைவியார்) சவ்தா பின்த் ஜம்ஆ (ரலி) அவர்களிடம், "இவனிடமிருந்து நீ திரை (ஹிஜாப்) அணிந்துகொள்" என்று கூறினார்கள். அதிலிருந்து அச்சிறுவன் இறக்கும் வரை சவ்தா (ரலி) அவர்களைப் பார்க்கவே இல்லை.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு யூதன் இரண்டு கற்களுக்கு இடையில் ஒரு சிறுமியின் தலையை நசுக்கினான்.

அவளிடம், "உனக்கு இதைச் செய்தது யார், இன்னாரா? இன்னாரா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அவ்வாறு தொடர்ந்து கேட்கப்பட்டு, யூதனின் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டபோதுதான் அவள் (ஆம் என சம்மதித்து) தலையசைத்தாள்.

எனவே அந்த யூதன் கொண்டுவரப்பட்டு, அவன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ளும் வரை விசாரிக்கப்பட்டான்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்னர் அவனது தலையையும் கற்களால் நசுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(பழைய நாட்களில்) வழக்கம் என்னவென்றால், இறந்தவரின் சொத்து அவரின் சந்ததியினரால் மரபுரிமையாகப் பெறப்படும்; (இறந்தவரின்) பெற்றோரைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் இறந்தவரின் மரண சாசனத்தின்படி மரபுரிமையாகப் பெறுவார்கள். பின்னர் அல்லாஹ் அந்த வழக்கத்திலிருந்து தான் நாடியதை ரத்து செய்து, ஆணுக்கு பெண்ணுக்குக் கிடைக்கும் பங்கை விட இருமடங்கும், ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும் (முழு சொத்தில்) ஆறில் ஒரு பங்கும், மனைவிக்கு எட்டில் ஒரு பங்கு அல்லது நான்கில் ஒரு பங்கும், கணவருக்கு அரைப் பங்கு அல்லது நான்கில் ஒரு பங்கும் என நிர்ணயித்தான்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்த வகையான தர்மம் சிறந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) பதிலளித்தார்கள்: "சிறந்த தர்மம் என்பது, நீர் உடல் நலத்துடனும், (தமது செல்வத்தின் மீது) கஞ்சத்தனம் கொண்டவராகவும், செல்வந்தராக ஆகவேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவராகவும், வறுமை வந்துவிடுமோ என்று அஞ்சுபவராகவும் இருக்கும்போது தர்மம் செய்வதாகும். உயிர் தொண்டைக்குழியை அடைந்து, 'இன்னாருக்கு இவ்வளவு கொடுங்கள், இன்னாருக்கு இவ்வளவு கொடுங்கள்' என்று நீர் கூற ஆரம்பிக்கும் (மரணத்)தருவாய் வரை தர்மம் செய்வதைத் தாமதப்படுத்தாதீர்கள்; ஏனெனில், அந்த நேரத்தில் அந்தச் சொத்து (உண்மையில்) இன்னாருக்குரியதாக (அதாவது உங்கள் வாரிசுகளுக்குரியதாக) ஆகிவிட்டிருக்கும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நயவஞ்சகனின் அடையாளங்கள் மூன்று: அவன் பேசும்போதெல்லாம் பொய் சொல்வான்; அவன் நம்பப்படும்போதெல்லாம் மோசடி செய்வான்; அவன் வாக்குறுதி அளிக்கும்போதெல்லாம் அதை மீறுவான்."

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (பொருள்) கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்குக் கொடுத்தார்கள். மீண்டும் அவர்களிடம் கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்குக் கொடுத்தார்கள். பிறகு என்னிடம், 'ஹகீமே! நிச்சயமாக இச்செல்வம் பசுமையானதும் இனிமையானதும் ஆகும். யார் இதை (போதுமென்ற) நல்ல மனதுடன் எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவருக்கு அதில் பரக்கத் (அருள்வளம்) வழங்கப்படும். யார் இதைப் பேராசையுடன் எடுத்துக்கொள்கிறாரோ, அவருக்கு அதில் பரக்கத் வழங்கப்படாது. அவர் உண்ட பின்பும் வயிறு நிரம்பாதவரைப் போன்றவர் ஆவார். உயர்ந்த கை தாழ்ந்த கையைவிடச் சிறந்தது' என்று கூறினார்கள்."

ஹகீம் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! தங்களுக்குப் பிறகு நான் உலகைப் பிரிந்து செல்லும் வரை (மரணிக்கின்ற வரை) யாரிடமிருந்தும் எதையும் (கேட்டுப் பெற்று) குறைக்க மாட்டேன்' என்று கூறினேன்."

(நபி (ஸல்) அவர்களின் இறப்புக்குப்) பிறகு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் ஹகீம் (ரலி) அவர்களுக்கு (அரசு நிதியிலிருந்து) நன்கொடை வழங்குவதற்காக அழைப்பார்கள். ஆனால், அவர் அவர்களிடமிருந்து எதையும் ஏற்க மறுத்துவிடுவார். பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது ஆட்சியில்) அவருக்கு (நன்கொடை) கொடுப்பதற்காக அழைத்தார்கள். அப்போதும் அவர் அதை ஏற்க மறுத்துவிட்டார். ஆகவே உமர் (ரலி) அவர்கள், "முஸ்லிம் சமுதாயமே! அல்லாஹ் இந்த 'ஃபய்' (எனும் நிதியிலிருந்து) அவருக்குப் பங்கிட்டுள்ள அவரது உரிமையை நான் அவருக்கு வழங்க முன்வந்தும், அவர் அதைப் பெற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

இவ்வாறு, நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு தாம் மரணிக்கும் வரை மக்களில் யாரிடமிருந்தும் ஹகீம் (ரலி) அவர்கள் எதையும் (கேட்டுப்) பெறவேயில்லை - அல்லாஹ் அவர் மீது கருணை புரிவானாக.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன், "நீங்கள் அனைவரும் பொறுப்பாளர்களே; நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது பொறுப்பிலுள்ளவை குறித்து விசாரிக்கப்படுவீர்கள்: ஆட்சியாளர் (அதாவது, இமாம்) ஒரு பொறுப்பாளர் ஆவார்; அவர் தம் குடிமக்கள் குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்; மேலும் ஓர் ஆண் தன் குடும்பத்தாருக்குப் பொறுப்பாளர் ஆவார்; அவர் தம் குடும்பத்தார் குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்; மேலும் ஒரு பெண் தன் கணவரின் இல்லத்திற்குப் பொறுப்பாளர் ஆவாள்; அவள் தன் பொறுப்பிலுள்ளவை குறித்து விசாரிக்கப்படுவாள்; மேலும் ஒரு பணியாளர் தன் எஜமானரின் உடைமைகளுக்குப் பொறுப்பாளர் ஆவார்; அவர் தம் பொறுப்பிலுள்ளவை குறித்து விசாரிக்கப்படுவார்." அவர் (ஸல்) மேலும், "மேலும் ஓர் ஆண் தன் தந்தையின் உடைமைகளுக்குப் பொறுப்பாளர் ஆவார்" என்றும் கூறினார்கள் என நான் எண்ணுகிறேன்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்களிடம், "அதை (அந்தத் தோட்டத்தை) உமது நெருங்கிய உறவினர்களிடையே பங்கிடுமாறு நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள். அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் அதைத் தமது உறவினர்கள் மற்றும் தமது தந்தையின் சகோதரர் மக்களிடையே பங்கிட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
**'வ அன்திர் அஷீரதக்க ல்-அக்ரபீன்'** (உம்முடைய நெருங்கிய உறவினர்களை நீர் எச்சரிப்பீராக) எனும் இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிகளின் கிளைக் குலத்தாரை நோக்கி, "பனூ ஃபிஹ்ர் கூட்டத்தாரே! பனூ அதீ கூட்டத்தாரே!" என்று அழைக்கலானார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
**'வ அன்திர் அஷீரதக்க ல்-அக்ரபீன்'** (உம்முடைய நெருங்கிய உறவினர்களை நீர் எச்சரிப்பீராக) எனும் வசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் "குறைஷிச் சமூகத்தாரே!" என்று அழைத்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ், *{வ அன்திர் அஷீர தக்கல் அக்ரபீன்}* “(நபியே!) உமது நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வீராக” என்ற வசனத்தை அருளியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று கூறினார்கள்:

“குறைஷிக் கூட்டத்தாரே! (அல்லது இதைப் போன்ற வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்) உங்களை நீங்களே (நரக நெருப்பிலிருந்து) விலைக்கு வாங்கிக் (காப்பாற்றிக்) கொள்ளுங்கள்; அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து நான் உங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது.

பனீ அப்து மனாஃப் (கூட்டத்தாரே)! அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து நான் உங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது.

அப்துல் முத்தலிபின் மகன் அப்பாஸ் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து நான் உங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது.

அல்லாஹ்வின் தூதருடைய அத்தை ஸஃபிய்யா அவர்களே! அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து நான் உங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது.

முஹம்மதின் மகள் ஃபாத்திமாவே! என் செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் விரும்பியதை என்னிடம் கேளுங்கள்; (ஆனால்) அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து நான் உங்களைக் காப்பாற்ற முடியாது.”

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதர் 'பதனா'வை (அதாவது பலியிடப்படும் ஒட்டகத்தை) ஓட்டிச் செல்வதைக் கண்டார்கள். அவரிடம், "அதன் மீது ஏறிக்கொள்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது 'பதனா' (ஆயிற்றே)" என்று கூறினார். மூன்றாவது அல்லது நான்காவது முறையாக அவர்கள், "அதன் மீது ஏறிக்கொள்; உனக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்!" அல்லது "உனக்கு நாசம் உண்டாகட்டும்!" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஒரு மனிதர் ஒரு 'பதனா'வை ஓட்டிச் செல்வதைக் கண்டார்கள். அவரிடம், "அதன் மீது ஏறிக்கொள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது 'பதனா' ஆயிற்றே!" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது முறை, "அதன் மீது ஏறிக்கொள்; உனக்குக் கேடுதான்!" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஸஃது பின் உபாதா (ரழி) அவர்களின் தாயார், அவர் இல்லாதபோது மரணமடைந்தார்கள்.

எனவே அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாயார் நான் இல்லாதபோது மரணமடைந்துவிட்டார்கள். அவர்களுக்காக நான் தர்மம் செய்தால் அது அவர்களுக்குப் பயனளிக்குமா?” என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஆம்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு ஸஃது (ரழி), “அப்படியென்றால், ‘அல்மிக்ராஃப்’ (Al-Mikhraf) எனும் என் தோட்டத்தை அவர்களுக்காகத் தர்மம் ஆக்கிவிட்டேன் என்பதற்கு உங்களை நான் சாட்சியாக்குகிறேன்” என்று கூறினார்.

கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் கூறினேன்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் பாவமன்னிப்பின் ஒரு பகுதியாக, என் செல்வம் முழுவதிலிருந்தும் விடுபட்டு, அதனை அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் தர்மமாக வழங்குகிறேன்."

அவர்கள் கூறினார்கள்: "உமது செல்வத்தில் ஒரு பகுதியை உமக்காக வைத்துக்கொள்வீராக! அதுவே உமக்குச் சிறந்தது."

நான் கூறினேன்: "அப்படியானால், கைபரில் எனக்குள்ள பங்கை நான் வைத்துக்கொள்கிறேன்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

**'லன் தனாலுல் பிர்ர ஹத்தா துன்ஃபிகூ மிம்மா துஹிபூன்'** ("நீங்கள் நேசிக்கும் பொருட்களிலிருந்து செலவு செய்யாதவரை, நீங்கள் ஒருபோதும் நன்மையை (அல்-பிர்ர்) அடைய மாட்டீர்கள்.." - அல்குர்ஆன் 3:92) எனும் இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்; அவன் தனது வேதத்தில் **'லன் தனாலுல் பிர்ர ஹத்தா துன்ஃபிகூ மிம்மா துஹிபூன்'** என்று கூறுகிறான். எனக்கு மிகவும் விருப்பமான செல்வம் 'பைருஹா' (எனும் இந்தத் தோட்டம்) ஆகும்." — (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: அது ஒரு தோட்டமாக இருந்தது; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே நுழைந்து, நிழல் இளைப்பாறி, அதிலுள்ள நீரை அருந்துபவர்களாக இருந்தார்கள் — "இது அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் உரியது. இதன் நன்மையையும், அல்லாஹ்விடம் இதன் சேமிப்பையும் நான் ஆதரவு வைக்கிறேன். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் தங்களுக்கு அறிவிக்கின்ற இடத்தில் இதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பஹ்! (ஆஹா!) ஓ அபூ தல்ஹா, அது இலாபகரமான செல்வமாச்சே! உவிடமிருந்து அதனை நாம் ஏற்றுக்கொண்டோம்; உனக்கே அதனைத் திருப்பியும் அளித்துவிட்டோம். அதனை (உனது) நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு மத்தியில் பங்கிட்டுவிடு" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, அபூ தல்ஹா (ரலி) அதனைத் தமது உறவினர்களுக்கு மத்தியில் தர்மம் செய்தார். அவர்களில் உபை மற்றும் ஹஸ்ஸான் ஆகியோரும் இருந்தனர். ஹஸ்ஸான் (ரலி) அதிலிருந்த தமது பங்கை முஆவியாவிடம் விற்றுவிட்டார். அவரிடம், "அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்களின் தர்மத்தை நீர் விற்கிறீரா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், "ஒரு ஸாவு பேரீச்சம்பழத்தை ஒரு ஸாவு திர்ஹமுக்கு (வெள்ளி நாணயத்திற்கு) நான் விற்க வேண்டாமா?" என்று கேட்டார்கள். அந்தத் தோட்டம், முஆவியா கட்டிய 'பனீ ஹுதைலா' கோட்டை இருந்த இடத்தில் அமைந்திருந்தது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

சிலர் கூறுகிறார்கள், மேற்கண்ட வசனத்தில் உள்ள கட்டளை ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது என்று. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அது ரத்து செய்யப்படவில்லை; ஆனால் மக்கள் அதன்படி செயல்படுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள்.

(வாரிசுரிமைக்குப் பொறுப்பான) பாதுகாவலர்களில் இரண்டு வகையினர் உள்ளனர்: ஒருவர் வாரிசுரிமை பெறுபவர்; அத்தகையவர் (தாம் வாரிசாகப் பெற்றதிலிருந்து உறவினர்கள், அனாதைகள், தேவையுடையோர் போன்றவர்களுக்கு) கொடுக்க வேண்டும். மற்றொருவர் வாரிசுரிமை பெறாதவர் (உதாரணமாக, அனாதைகளின் பாதுகாவலர்): அத்தகையவர் கனிவாகப் பேசி (பங்கீடு செய்யும் நேரத்தில் அங்கிருப்பவர்களிடம்), "நான் உங்களுக்கு அதைத் தர முடியாது (ஏனெனில் இந்தச் செல்வம் அனாதைகளுக்குச் சொந்தமானது)" என்று கூற வேண்டும்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "என் தாயார் திடீரென இறந்துவிட்டார்கள், மேலும் அவர்கள் பேச முடிந்திருந்தால் தர்மம் செய்திருப்பார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன். அவர்களின் சார்பாக நான் தர்மம் செய்யலாமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்! அவர்களின் சார்பாக தர்மம் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:

ஸஅத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "என் தாயார் இறந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் மீது ஒரு நேர்ச்சை (கடமையாக) உள்ளது" என்று கூறி (அதற்குரிய) தீர்ப்பைக் கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் சார்பாக அதை நிறைவேற்றுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

பனூ ஸாஇதா குலத்தைச் சேர்ந்த ஸஃது பின் உபாதா (ரழி) அவர்களின் தாயார், ஸஃது (ரழி) இல்லாதபோது இறந்துவிட்டார்கள். எனவே, அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! என் தாயார் நான் இல்லாதபோது இறந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் சார்பாக நான் ஏதேனும் தர்மம் செய்தால் அது அவர்களுக்குப் பயனளிக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறினார்கள். ஸஃது (ரழி) அவர்கள், "அப்படியென்றால், என்னுடைய 'அல்-மிக்ராஃப்' தோட்டம் அவர்கள் பெயரில் தர்மம் செய்யப்பட்டதாகும் என்பதற்கு உங்களைச் சாட்சியாக ஆக்குகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், **"வ இன் கிஃப்தும் அல்லா துக்ஸிதூ ஃபில் யதாமா ஃபன்கிஹூ மா தாப லகும் மினன் நிஸா"** ("அநாதைப் பெண்களிடம் நீங்கள் நீதியாக நடக்க மாட்டீர்கள் என்று அஞ்சினால், உங்களுக்குப் பிடித்தமான (மற்ற) பெண்களை மணந்துகொள்ளுங்கள்") (அல்குர்ஆன் 4:3) எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கேட்டேன்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது, தன் காப்பாளரின் (வலிய்யுடைய) பராமரிப்பில் இருக்கும் ஓர் அநாதைப் பெண்ணைப் பற்றியதாகும். அந்தக் காப்பாளர் அவளது அழகின் மீதும் செல்வத்தின் மீதும் ஆசைப்பட்டு, அவளைப் போன்ற மற்ற பெண்களுக்குரிய மஹரை விடக் குறைவான மஹர் கொடுத்து அவளை மணந்துகொள்ள நாடுகிறார். எனவே, (அத்தகைய காப்பாளர்கள்) அந்த அநாதைப் பெண்களுக்குரிய முழுமையான மஹரைக் கொடுத்து அவர்களுடன் நீதியாய் நடந்தாலன்றி, அவர்களை மணமுடிக்கத் தடை விதிக்கப்பட்டனர். மேலும், அவர்களைத் தவிர்த்த மற்றப் பெண்களை மணந்துகொள்ளுமாறு பணிக்கப்பட்டனர்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "பிறகு மக்கள் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இது குறித்து மார்க்கத் தீர்ப்புக் கோரினர். அப்போது அல்லாஹ், **'வ யஸ்தஃப்தூனக ஃபிந்நிஸாஇ குலில்லாஹு யுஃப்தீக்கும் ஃபீஹின்ன'** ("பெண்கள் குறித்து அவர்கள் உம்மிடம் மார்க்கத் தீர்ப்புக் கேட்கிறார்கள். கூறுவீராக: அல்லாஹ் அவர்கள் குறித்து உங்களுக்குத் தீர்ப்பளிக்கிறான்...") (அல்குர்ஆன் 4:127) என்ற வசனத்தை அருளினான்."

மேலும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்த அநாதைப் பெண் அழகும் செல்வமும் உள்ளவளாக இருந்தால், அவளை மணந்துகொள்ள அவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள் என்பதையும், (அதே சமயம்) அவளைப் போன்ற பெண்களுக்குரிய முழுமையான மஹரைக் கொடுத்து அவளை உரிய தரத்தில் வைக்க அவர்கள் விரும்புவதில்லை என்பதையும் இவ்வசனத்தில் அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்தியுள்ளான். ஆனால் அவள் செல்வம் குறைந்தவளாகவும் அழகற்றவளாகவும் இருந்து, (அதனால்) அவள் மீது அவர்களுக்கு விருப்பம் இல்லாதபோது, அவளை விட்டுவிட்டு வேறு பெண்களைத் தேடுகிறார்கள்."

"(அவள் மீது நாட்டம் இல்லாதபோது) அவளை எப்படி அவர்கள் விட்டுவிடுகிறார்களோ, அதேபோன்று அவள் மீது அவர்கள் ஆசைப்படும்போதும், அவளுக்குரிய முழுமையான மஹரைக் கொடுத்து அவளது உரிமையை வழங்கி நீதியாக நடந்தாலன்றி, அவளை மணக்க அவர்களுக்கு உரிமையில்லை" (என்று ஆயிஷா (ரலி) விளக்கமளித்தார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், உமர் (ரலி) அவர்கள் தமக்குச் சொந்தமான ஒரு பொருளைத் தர்மம் செய்தார்கள். அதற்கு ‘தம்ஃக்’ என்று சொல்லப்படும். அது ஒரு பேரீச்சந் தோட்டமாக இருந்தது. உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு ஒரு செல்வம் கிடைத்துள்ளது. அது எனக்கு மிகவும் அரியதாகும். அதை நான் தர்மம் செய்ய விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதன் அசலை (மூலத்தை) தர்மம் செய்துவிடுவீராக! அது விற்கப்படவோ, அன்பளிப்பாக வழங்கப்படவோ, வாரிசுச் சொத்தாக்கப்படவோ கூடாது. ஆனால், அதன் பலன்கள் (கனிகள்) தர்மம் செய்யப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, உமர் (ரலி) அவர்கள் அதைத் தர்மம் செய்தார்கள். அந்தத் தர்மம், அல்லாஹ்வின் பாதையிலும், அடிமைகளை விடுதலை செய்வதற்கும், ஏழைகளுக்கும், விருந்தினர்களுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் உரியதாகும். அதை நிர்வகிப்பவர், அதிலிருந்து நியாயமான முறையில் உண்பதிலோ, அல்லது (செல்வம் சேர்க்கும் நோக்கில்) அதைத் தனதாக்கிக் கொள்ளாமல் தன் நண்பருக்கு உண்ணக் கொடுப்பதிலோ அவர் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"{வமன் கான கனிய்யன் ஃபல்யஸ்தஃபிஃப்; வமன் கான ஃபகீரன் ஃபல்யஃகுல் பில்மஃரூஃப்}" (பொருள்: "எவர் செல்வந்தராக இருக்கிறாரோ அவர் (அனாதையின் சொத்தைத் தொடாமல்) தவிர்ந்து கொள்ளட்டும்; எவர் ஏழையாக இருக்கிறாரோ அவர் நியாயமான அளவு உண்ணட்டும்") (திருக்குர்ஆன் 4:6) எனும் இவ்வசனம், அனாதையின் பாதுகாவலர் (வாலி) தொடர்பாக அருளப்பட்டது. (அதாவது) அவர் (பாதுகாவலர்) தேவையுடையவராக இருந்தால், அனாதையின் செல்வத்திற்குத் தக்கவாறு நியாயமானதை அவர் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஏழு பெரும் அழிவுண்டாக்கும் பாவங்களைத் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.” மக்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஸல்) அவை யாவை?” என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வுக்கு இணை கற்பிப்பது, சூனியம் செய்வது, அல்லாஹ் தடைசெய்துள்ள உயிரை, நியாயமான காரணமின்றி (இஸ்லாமிய சட்டத்தின்படி) கொல்வது, ரிபாவை (வட்டியை) உண்பது, அனாதையின் சொத்தை உண்பது, போரின் போது போர்க்களத்திலிருந்து புறமுதுகிட்டு ஓடுவது, மேலும், கற்புள்ள, (தங்கள் கற்புக்குக் களங்கம் விளைவிக்கும் எதையும்) ஒருபோதும் நினையாத, மேலும் நல்ல இறைநம்பிக்கை கொண்ட பெண்கள் மீது அவதூறு கூறுவது (ஆகியவையே அவை).”

நாஃபிஉ அவர்கள் கூறினார்கள்:
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் (தம்மிடம் ஒப்படைக்கப்படும்) மரண சாசனப் பொறுப்பை ஒருபோதும் மறுத்ததில்லை.

ஓர் அனாதையின் செல்வம் குறித்து இப்னு ஸீரீன் அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமான விஷயம் என்னவென்றால், அந்த அனாதையின் நலம் விரும்பிகளும் பாதுகாவலர்களும் ஒன்றுகூடி அவனுக்கு எது சிறந்தது என்பதைத் தீர்மானிப்பதாகும்.

தாவூஸ் அவர்களிடம் ஓர் அனாதையின் விவகாரங்கள் குறித்த ஏதேனும் ஒன்றைப் பற்றி கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் **‘வல்லாஹு யஃலமுல் முஃப்ஸித மினல் முஸ்லிஹ்’** (அல்லாஹ் குழப்பம் செய்பவனை நன்மை செய்பவனிலிருந்து அறிகிறான்) என்று (திருக்குர்ஆன் 2:220 வசனத்தை) ஓதுவார்கள்.

அதா அவர்கள் அனாதைகள் குறித்துக் கூறினார்கள்: “பாதுகாவலர் (அனாதைகளில்) சிறியவர் மற்றும் பெரியவர் ஆகிய ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களின் பங்கிலிருந்து, அவர்களின் தேவைக்கு ஏற்பச் செலவிட வேண்டும்.”

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, அவர்களுக்கு எந்தப் பணியாளரும் இருக்கவில்லை. அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் (அனஸ் (ரழி) அவர்களின் வளர்ப்புத் தந்தை) என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அனஸ் ஒரு புத்திசாலிச் சிறுவன், ஆகவே, அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடை செய்யட்டும்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, நான் அவர்களுக்கு வீட்டிலும் பயணங்களிலும் பணிவிடை செய்தேன். நான் எதையேனும் செய்தால், அதை ஏன் செய்தாய் என்று அவர்கள் (ஸல்) என்னிடம் கேட்டதில்லை; நான் எதையேனும் செய்யாமல் விட்டால், அதை ஏன் செய்யவில்லை என்றும் என்னிடம் அவர்கள் (ஸல்) கேட்டதில்லை.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் மதீனாவில் உள்ள அன்சாரிகளிலேயே பேரீச்சை மரங்கள் மூலம் பெரும் செல்வம் உடையவர்களாகத் திகழ்ந்தார்கள். அவர்களின் செல்வங்களிலேயே ‘பைருஹா’ (எனும் தோட்டம்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது. அது பள்ளிவாசலுக்கு எதிரில் அமைந்திருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அதற்குள் நுழைந்து அதிலுள்ள நன்னீரைக் குடிப்பது வழக்கம்.

"{லன் தனாலுல் பிர்ர ஹத்தா துன்ஃபிகூ மிம்மா துஹிப்பூன்}" (நீங்கள் விரும்புவற்றிலிருந்து செலவு செய்யாத வரை நீங்கள் ஒருபோதும் நன்மையை அடைய மாட்டீர்கள் - அல்குர்ஆன் 3:92) என்ற இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் எழுந்து கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அல்லாஹ் கூறுகிறான்: '{லன் தனாலுல் பிர்ர ஹத்தா துன்ஃபிகூ மிம்மா துஹிப்பூன்}' (நீங்கள் விரும்புவற்றிலிருந்து செலவு செய்யாத வரை நீங்கள் ஒருபோதும் நன்மையை அடைய மாட்டீர்கள்). என் செல்வங்களிலேயே நான் மிகவும் விரும்புவது ‘பைருஹா’வாகும். நிச்சயமாக அது அல்லாஹ்விற்கான தர்மமாகும். அதன் நன்மையையும், அல்லாஹ்விடத்தில் அதற்கான நற்கூலியையும் (சேமிப்பையும்) நான் எதிர்பார்க்கிறேன். ஆகவே, அல்லாஹ் தங்களுக்குக் காட்டுவது போல் தாங்கள் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்."

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆஹா! அது லாபகரமான செல்வமாகும் (அல்லது 'ராயிஹ்' - சென்று சேரக்கூடிய செல்வம்; அறிவிப்பாளர் இப்னு மஸ்லமா இந்த வார்த்தையில் சந்தேகிக்கிறார்). நீ கூறியதை நான் கேட்டேன். அதை உன் நெருங்கிய உறவினர்களிடையே பங்கிடுவதையே நான் (சரியாகக்) கருதுகிறேன்."

அதற்கு அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்றார்கள். ஆகவே, அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் அந்தத் தோட்டத்தைத் தம் உறவினர்கள் மற்றும் தம் தந்தையின் சகோதரர் மக்களிடையே பங்கிட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், “என் தாயார் இறந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் சார்பாக நான் தர்மம் செய்தால் அது அவர்களுக்குப் பயனளிக்குமா?” என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆம் என்று பதிலளித்தார்கள்.

அந்த மனிதர், “என்னிடம் ஒரு தோட்டம் இருக்கிறது, நான் அதை என் தாயார் சார்பாக தர்மமாக வழங்குகிறேன் என்பதற்கு உங்களை சாட்சியாக்குகிறேன்” என்று கூறினார்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசல் கட்டப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள், “ஓ பனூ நஜ்ஜார் கூட்டத்தினரே! உங்களுடைய இந்தத் தோட்டத்திற்கு ஒரு விலையை எனக்குக் கூறுங்கள்.” அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நாங்கள் இதன் விலையை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரிடமிருந்தும் கோர மாட்டோம்.”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு கைபரில் ஒரு நிலம் கிடைத்தது. உடனே அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு ஒரு நிலம் கிடைத்துள்ளது; அதைவிட மிகவும் உயர்ந்த செல்வம் எதையும் நான் இதுவரை அடைந்ததில்லை. ஆகவே, அது குறித்து தாங்கள் எனக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் விரும்பினால், அதன் அசலை (மூலத்தை - விற்கவோ, அன்பளிப்புச் செய்யவோ முடியாதவாறு) நிறுத்தி வைத்துவிட்டு, அதைத் தர்மம் செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, உமர் (ரழி) அவர்கள், "அதன் அசல் (மூலம்) விற்கப்படவோ, அன்பளிப்பாக வழங்கப்படவோ, வாரிசுரிமையாகக் கொடுக்கப்படவோ கூடாது" என்று (நிபந்தனையிட்டு) அதனைத் தர்மம் செய்தார்கள். (அதன் வருமானம்) ஏழைகளுக்கும், உறவினர்களுக்கும், அடிமைகளை விடுதலை செய்வதற்கும், இறைவழியிலும், விருந்தினர்களுக்கும், வழிப்போக்கர்களுக்கும் (உரியதாகும்). மேலும், அதை நிர்வகிப்பவர் அதிலிருந்து நியாயமான முறையில் உண்பதிலோ, செல்வம் சேர்க்கும் எண்ணமின்றி (தன்) நண்பருக்கு உண்பிப்பதிலோ அவர் மீது குற்றமில்லை.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள் கைபரில் ஒரு சொத்தைப் பெற்றார்கள். உடனே அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதைப் பற்றித் தெரிவித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் விரும்பினால் அதை தர்மமாக வழங்கலாம்" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, உமர் (ரழி) அவர்கள் அதை ஏழைகள், தேவையுடையவர்கள், உறவினர்கள் மற்றும் விருந்தினர்களுக்காக தர்மம் செய்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, ஒரு மஸ்ஜித் கட்டப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ பனூ அந்நஜ்ஜார்! உங்களுடைய இந்தத் தோட்டத்திற்கு ஒரு விலையை எனக்குச் சொல்லுங்கள்."

அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, இதன் விலையை அல்லாஹ்விடமிருந்து தவிர (வேறு யாரிடமும்) நாங்கள் கேட்க மாட்டோம்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காக) தமது குதிரை ஒன்றை வழங்கினார்கள். அதனை ஒரு மனிதர் சவாரி செய்வதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அம்மனிதருக்கு) கொடுத்தார்கள். பின்னர், அந்த மனிதர் அக்குதிரையை விற்பனைக்கு வைத்திருப்பதாக உமர் (ரழி) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. எனவே, அதைத் தாம் விலைக்கு வாங்கலாமா என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உமர் (ரழி) கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதை நீர் வாங்க வேண்டாம்; உமது தர்மத்தை நீர் திரும்பப் பெறவேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனது வாரிசுகள் ஒரு தீனாரையும் (பாகமாகப்) பங்கிட்டுக் கொள்ளக் கூடாது. எனது துணைவியரின் பராமரிப்புச் செலவும், எனது ஊழியரின் ஊதியமும் போக நான் விட்டுச் செல்பவை தர்மமாகும்."

இப்னு உமர் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள் தமது அறக்கட்டளையில், "அதன் நிர்வாகி (செல்வமாக) எதையும் சேமித்து வைக்காத நிலையில் அதிலிருந்து உண்ணலாம்; மேலும் தனது நண்பருக்கு உணவளிக்கலாம்" என்று நிபந்தனை விதித்தார்கள்.

அபூ அப்துர் ரஹ்மான் அறிவித்தார்கள்:

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (கிளர்ச்சியாளர்களால்) முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தபோது, அவர்கள் மேலிருந்து அவர்களை எட்டிப்பார்த்துக் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு உங்களிடம் கேட்கிறேன் - நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களைத் தவிர வேறு யாரிடமும் நான் கேட்கவில்லை - 'யார் ரூமா கிணற்றைத் தோண்டுகிறாரோ அவருக்குச் சொர்க்கம் உண்டு' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதையும், நான் அதைத் தோண்டினேன் என்பதையும் நீங்கள் அறியவில்லையா? மேலும், 'யார் இடர்பாடுகள் நிறைந்த (ஜைஷுல் உஸ்ரா) போர்ப்படையினரைத் தயார்படுத்துகிறாரோ அவருக்குச் சொர்க்கம் உண்டு' என்று அவர்கள் கூறியதையும், அப்படையினரை நான் தயார்படுத்தினேன் என்பதையும் நீங்கள் அறியவில்லையா?" அதற்கு அவர்கள், அவர் கூறியதை உண்மைப்படுத்தினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது அறக்கட்டளை (வக்ஃப்) குறித்துக் கூறும்போது, "அதை நிர்வகிப்பவர் அதிலிருந்து உண்பதில் குற்றமில்லை" என்று கூறினார்கள். "அந்த அறக்கட்டளையை, அதை வழங்கியவரோ அல்லது மற்றவரோ நிர்வகிக்கலாம்; இதில் (நிர்வகிப்பவர் யாராக இருந்தாலும்) ஒவ்வொருவருக்கும் தாராளம் உண்டு."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓ பனூ அன்-நஜ்ஜார் அவர்களே! உங்கள் தோட்டத்திற்கான விலையை எனக்குக் கூறுங்கள்." அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் அதன் விலையை அல்லாஹ்விடமே தவிர (வேறு யாரிடமும்) கேட்கமாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“பனூ ஸஹ்ம் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர், தமீம் அத்-தாரீ மற்றும் அதீ பின் பத்தா ஆகியோருடன் (பயணம்) புறப்பட்டார். முஸ்லிம்கள் இல்லாத ஒரு தேசத்தில் அந்த ஸஹ்மீ (குலத்தவர்) இறந்துவிட்டார்.

அவர்கள் இருவரும் இறந்தவரின் சொத்துக்களுடன் திரும்பியபோது, (அச்சொத்துக்களில் இருக்க வேண்டிய) தங்க வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு வெள்ளிக் குவளையைக் காணவில்லை. ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரிடமும் சத்தியம் வாங்கினார்கள்.

பிறகு அந்தக் குவளை மக்காவில் (சிலரிடம்) கண்டெடுக்கப்பட்டது. ‘நாங்கள் இதை தமீம் மற்றும் அதீயிடமிருந்து வாங்கினோம்’ என்று அவர்கள் கூறினர்.

உடனே இறந்தவரின் வாரிசுதாரர்களிலிருந்து இருவர் எழுந்து, ‘அவ்விருவரின் சாட்சியத்தை விட எங்களின் சாட்சியமே உண்மையானது (தகுதியானது); நிச்சயமாக அந்தக் குவளை எங்கள் தோழருக்கே (இறந்தவருக்கே) உரியது’ என்று சத்தியம் செய்தனர்.

இவர்கள் விஷயத்தில்தான், **‘யா அய்யுஹல்லாத்ரீன ஆமனூ ஷஹாதத்து பைனிக்கும் இதா ஹளர அஹதகுமுல் மவ்து...’** (நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! உங்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நெருங்கிவிட்டால்...) என்ற (திருக்குர்ஆன் 5:106) இறைவசனம் அருளப்பெற்றது.”

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"உஹுத் (போர்) நாளில் என் தந்தை ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஆறு மகள்களையும், (செலுத்த வேண்டிய) கடனையும் விட்டுச் சென்றார்கள். பேரீச்சம் பழங்களைப் பறிக்கும் பருவம் வந்தபோது, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உஹுத் நாளில் என் தந்தை ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்கள் என்பதும், அவர்கள் அதிகக் கடன் பட்டிருந்தார்கள் என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். மேலும் கடன் கொடுத்தவர்கள் உங்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்' என்று கூறினேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீர் சென்று ஒவ்வொரு ரகப் பேரீச்சம் பழத்தையும் தனித்தனிப் பகுதியாகக் குவித்து வையுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நான் அவ்வாறே செய்துவிட்டு அவர்களை அழைத்தேன். நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்ததும், (கடன் கொடுத்தவர்கள்) அந்நேரத்தில் என்னிடம் கடுமையாக நடந்துகொண்டார்கள். அவர்கள் செய்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, மிகப்பெரிய குவியலை மூன்று முறை சுற்றி வந்து, அதன் மீது அமர்ந்து, 'உமது தோழர்களை (கடன் கொடுத்தவர்களை) அழையுங்கள்' என்று கூறினார்கள். பிறகு, என் தந்தையின் கடனை அல்லாஹ் தீர்க்கும் வரை அவர்களுக்கு அளந்து கொடுத்துக் கொண்டேயிருந்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என் தந்தையின் கடனை அல்லாஹ் நிறைவேற்றிவைத்து, என் சகோதரிகளுக்கு நான் ஒரு பேரீச்சம் பழத்தைக் கூட எடுத்துச் செல்லவில்லை என்றாலும் நான் திருப்தியடைந்திருப்பேன். ஆனால் அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! (கடன் தீர்ந்த பின்பும்) எல்லாக் குவியல்களும் முழுமையாகவே இருந்தன. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்த குவியலை நான் பார்த்தபோது, அதிலிருந்து ஒரு பேரீச்சம் பழம் கூட குறையாதது போல் இருந்தது."

அபூ அப்துல்லாஹ் (புகாரி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: (ஹதீஸில் வரும்) "உக்ரூ பீ" (أُغْرُوا بِي) என்பதற்கு "ஹீஜூ பீ" (என்னிடம் கடுமையாகத் தூண்டப்பட்டார்கள்) என்று பொருள். "ஃபஅக்ரைனா பைனஹுமுல் அதாவத்த வல் பக்ழாஅ" (அவர்களுக்கிடையில் பகைமையையும் வெறுப்பையும் மூட்டிவிட்டோம்) என்று (குர்ஆனில்) வந்துள்ளது.