ஸஹீஹுல் புகாரி

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைத் தனது தோற்றத்தில், அறுபது முழம் உயரத்தில் படைத்தான். அவரைப் படைத்தபோது, 'நீ சென்று, அங்கே அமர்ந்திருக்கும் அந்த வானவர் குழுவினருக்கு சலாம் (முகமன்) கூறுவாயாக! அவர்கள் உனக்கு என்ன பதில் கூறுகிறார்கள் என்பதைக் கவனிப்பாயாக! ஏனெனில், அதுதான் உனது முகமனும் உனது சந்ததியினரின் முகமனும் ஆகும்' என்று கூறினான்.

உடனே ஆதம் (அலை), 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அஸ்ஸலாமு அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் 'வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் அருளும்) என்பதை அதிகப்படுத்தினார்கள்.

ஆகவே, சொர்க்கத்தில் நுழையும் ஒவ்வொருவரும் ஆதம் (அலை) அவர்களின் தோற்றத்தில்தான் நுழைவார்கள். ஆயினும், அன்று முதல் இப்போது வரை (மனிதப்) படைப்பு (உயரத்தில்) குறைந்து கொண்டே வருகிறது."

அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நஹ்ர் தினத்தன்று (பலி கொடுக்கும் நாள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-ஃபள்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தமக்குப்பின்னால் தமது வாகனத்தின் பின்பகுதியில் ஏற்றிக்கொண்டார்கள். அல்-ஃபள்ல் அழகான தோற்றமுடையவராக இருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு மார்க்கத் தீர்ப்புகளை வழங்குவதற்காக நின்றார்கள். அப்போது கத்அம் குலத்தைச் சேர்ந்த அழகான பெண்ணொருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மார்க்கத் தீர்ப்பு கேட்டு வந்தார். அல்-ஃபள்ல் அப்பெண்ணைப் பார்க்கலானார்; அவளுடைய அழகு அவரைக் கவர்ந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். உடனே அவர்கள் தமது கையை பின்புறம் நீட்டி அல்-ஃபள்லின் முகவாயைப் பிடித்து, அவரது முகத்தை அப்பெண்ணைப் பார்ப்பதிலிருந்து வேறு திசையில் திருப்பினார்கள்.
அப்பெண், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் தன் அடியார்கள் மீது கடமையாக்கிய ஹஜ் எனும் விதி என் தந்தைக்கு அவர் முதியவராக இருக்கும் நிலையில் வந்து சேர்ந்திருக்கிறது. அவரால் வாகனத்தின் மீது நிலையாக அமர இயலாது. எனவே, அவர் சார்பாக நான் ஹஜ் செய்தால் அது அவருக்கு நிறைவேறுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சாலைகளில் அமர்வதைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்."

அவர்கள் (மக்கள்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எங்கள்) அமரும் இடங்களைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை; அங்குதான் நாங்கள் பேசிக்கொள்கிறோம்."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அங்கு) அமர்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்று நீங்கள் மறுத்தால், சாலைக்கு அதன் உரிமையைக் கொடுத்து விடுங்கள்."

அவர்கள் கேட்டார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சாலையின் உரிமை என்ன?"

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொள்வது, (பிறருக்குத்) தீங்கு விளைவிப்பதைத் தவிர்ப்பது, ஸலாமுக்கு பதிலளிப்பது, நன்மையை ஏவுவது மற்றும் தீமையைத் தடுப்பது (ஆகியனவாகும்)."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதபோது, '(அல்லாஹ்வின்) அடியார்களுக்கு(ச் சலாம் கூறுவதற்கு) முன்னால், அல்லாஹ்வின் மீது சலாம் உண்டாவதாக! ஜிப்ரீல் மீது சலாம் உண்டாவதாக! மீக்காயீல் மீது சலாம் உண்டாவதாக! இன்னார் மீது சலாம் உண்டாவதாக!' என்று கூறுவோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பியதும் எங்களை முன்னோக்கி, 'நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே அஸ்-ஸலாம் (சாந்தியளிப்பவன்) ஆவான். எனவே, உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் அமர்ந்தால்,

'அத்-தஹிய்யாது லில்லாஹி, வஸ்-ஸலவாது வத்-தய்யிபாது, அஸ்-ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாதுஹு, அஸ்-ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன்'

என்று கூறட்டும். ஏனெனில், அவர் அவ்வாறு கூறினால், அது வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள ஒவ்வொரு நல்லடியாரையும் சென்றடையும். (பிறகு),

'அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரசூலுஹு'

(என்று கூறட்டும்). பிறகு அவர் (தான் நாடிய) சொற்களில் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம்' என்று கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இளையவர் முதியவருக்கு ஸலாம் சொல்ல வேண்டும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கு ஸலாம் சொல்ல வேண்டும், மற்றும் சிறிய குழுவினர் பெரிய குழுவினருக்கு ஸலாம் சொல்ல வேண்டும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வாகனத்தில் செல்பவர் நடந்து செல்பவருக்கும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், மேலும் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான நபர்கள் அதிக எண்ணிக்கையிலான நபர்களுக்கும் ஸலாம் கூறட்டும்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “வாகனத்தில் செல்பவர் நடந்து செல்பவருக்கும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், குறைந்த எண்ணிக்கையுடையவர்கள் அதிக எண்ணிக்கையுடையவர்களுக்கும் முகமன் (ஸலாம்) கூறட்டும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இளையவர் மூத்தவருக்கும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், குறைந்த எண்ணிக்கையுடையவர்கள் அதிக எண்ணிக்கையுடையவர்களுக்கும் ஸலாம் கூற வேண்டும்."

அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏழு விஷயங்களைச் செய்யுமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்: நோயாளியை நலம் விசாரிப்பது, ஜனாஸாக்களைப் பின்தொடர்வது, தும்முபவருக்குப் பதில் (தஷ்மீத்) கூறுவது, பலவீனமானவருக்கு உதவுவது, ஒடுக்கப்பட்டவருக்குத் துணைபுரிவது, சலாமைப் பரப்புவது, மற்றும் சத்தியம் செய்தவரின் சத்தியத்தை நிறைவேற்றி வைப்பது.

மேலும், வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் பருகுவதையும், தங்க மோதிரம் அணிவதையும், 'மயாதிர்' (எனும் பட்டு மெத்தைகள்) மீது சவாரி செய்வதையும், பட்டு, தீபாஜ், கஸ்ஸீ மற்றும் இஸ்தப்ரக் ஆகிய ஆடைகளை அணிவதையும் அவர்கள் எங்களுக்குத் தடை செய்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "இஸ்லாமியப் பண்புகளில் மிகச் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மக்களுக்கு உணவளியுங்கள், மேலும், நீங்கள் அறிந்தவர்களுக்கும் அறியாதவர்களுக்கும் ஸலாம் கூறுங்கள்."

அபூ அய்யூப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரனை மூன்று நாட்களுக்கு மேல் (பேசாமல்) வெறுத்து ஒதுங்கியிருப்பது ஆகுமானதல்ல. அவ்விருவரும் சந்திக்கும்போது, இவர் ஒரு புறமும் அவர் மறுபுறமும் முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்கிறார்கள். அவ்விருவரில் சிறந்தவர், யார் முதலில் ஸலாமைத் தொடங்குகிறாரோ அவரே ஆவார்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்த சமயத்தில் நான் பத்து வயதுச் சிறுவனாக இருந்தேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு, அவர்களது வாழ்நாளில் பத்து ஆண்டுகள் பணிவிடை செய்தேன். ‘அல்-ஹிஜாப்’ (திரை மறைவு) சட்டம் அருளப்பட்ட சந்தர்ப்பத்தைப் பற்றி மக்களில் நான் அதிகம் அறிந்தவன் ஆவேன். உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அது குறித்து என்னிடம் கேட்பது வழக்கம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரலி) அவர்களை மணமுடித்தபோதுதான் இது முதன்முதலாக அருளப்பட்டது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் காலையில் (அவருடைய) மணமகனாக இருந்தார்கள். அவர்கள் மக்களை (விருந்துக்கு) அழைத்தார்கள்; அவர்கள் உணவு உட்கொண்டுவிட்டுச் சென்றார்கள். ஆனால் அவர்களில் ஒரு குழுவினர் மட்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (வீட்டிலேயே) தங்கி, நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்தனர்.

(அவர்கள் செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து வெளியே சென்றார்கள். அவர்களுடன் நானும் வெளியே சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நடந்து ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் அறை வாசல்படி வரை சென்றார்கள்; நானும் அவர்களுடன் நடந்தேன். பிறகு, அந்த மக்கள் சென்றுவிட்டிருப்பார்கள் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நினைத்துத் திரும்பினார்கள்; நானும் அவர்களுடன் திரும்பினேன். அவர்கள் ஜைனப் (ரலி) அவர்களிடம் நுழைந்தபோது, அந்த மக்கள் கலையாமல் அங்கேயே அமர்ந்திருந்தனர்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும்) திரும்பி, ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் அறை வாசல்படி வரை சென்றார்கள். (இம்முறை) அவர்கள் நிச்சயமாகச் சென்றிருப்பார்கள் என்று கருதி நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பினார்கள்; நானும் அவர்களுடன் திரும்பினேன். அப்போது அவர்கள் சென்றிருந்தனர்.

அச்சமயத்தில் ‘அல்-ஹிஜாப்’ பற்றிய இறைவசனம் அருளப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கும் தமக்கும் இடையே திரையிட்டுக் கொண்டார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் (ரலி) அவர்களை மணமுடித்தபோது, மக்கள் (வீட்டிற்குள்) வந்து உணவருந்தினர். பிறகு (அங்கேயே) அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுவதற்குத் தயாராகுவது போல் காட்டிக்கொண்டார்கள்; ஆனால் அம்மக்கள் எழவில்லை. அதைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்கள் எழுந்ததும் மக்களில் (சிலர்) எழுந்தனர்; மற்றவர்கள் (அங்கேயே) அமர்ந்திருந்தனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டிற்குள்) நுழைவதற்காக வந்தார்கள்; அப்போதும் அம்மக்கள் அமர்ந்திருந்தனர். பிறகு அவர்கள் எழுந்து சென்றுவிட்டனர். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (மக்கள் சென்றுவிட்டதைத்) தெரிவித்தேன். அவர்கள் வந்து உள்ளே நுழைந்தார்கள். நானும் நுழையச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் எனக்கும் தமக்கும் இடையில் திரையை இட்டார்கள். மேலும் அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

{யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ லா தத்(க்)குலூ புயூதன் நபிய்யி...}
(பொருள்: 'நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நபியுடைய வீடுகளில் நுழையாதீர்கள்...')

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "தங்கள் மனைவியரைத் திரையிட்டுக்கொள்ளச் செய்யுங்கள்" என்று கூறுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் (நபியவர்கள்) அப்படிச் செய்யவில்லை. நபிகளாரின் மனைவியர் இரவில் 'அல்மனாஸிஉ' எனும் (இயற்கை கடன் கழிக்கும்) இடத்திற்குச் செல்வது வழக்கம். (ஒருமுறை) ஸம்ஆவின் மகள் சவ்தா (ரலி) அவர்கள் (வெளியே) சென்றார்கள். அவர்கள் உயரமான பெண்மணியாக இருந்தார்கள். உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஒரு சபையில் இருந்தபோது அவர்களைப் பார்த்து, "சவ்தாவே! உன்னை நான் அறிந்துகொண்டேன்" என்று கூறினார்கள். ஹிஜாப் (திரை மறைவு) பற்றிய சட்டம் அருளப்பட வேண்டும் எனும் ஆவலின் காரணமாகவே (அவர் அப்படிக் கூறினார்). (இதனையடுத்து) கண்ணியமிக்கவனும் மகத்துவமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ் 'ஹிஜாப்' பற்றிய வசனத்தை அருளினான்.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் அறையில் இருந்த ஒரு துளை வழியாக எட்டிப் பார்த்தார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் மித்ரா (எனும் இரும்புச் சீப்பு) இருந்தது. அதைக் கொண்டு அவர்கள் தங்கள் தலையைச் சொறிந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீ பார்க்கிறாய் என்று எனக்குத் தெரிந்திருந்தால், இதைக் கொண்டு உனது கண்ணில் குத்தியிருப்பேன். நிச்சயமாக, (வீட்டுக்குள் நுழைய) அனுமதி கோருவது ஏற்படுத்தப்பட்டதே, (அந்நியரைப்) பார்ப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காகத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் அறைகளில் ஒன்றினுள் எட்டிப் பார்த்தார். உடனே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஓர் அகன்ற அம்பு முனையைக் கையில் பிடித்தவாறு அவரை நோக்கி எழுந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அம்மனிதரைக் குத்துவதற்காகப் பதுங்கிச் சென்றதை நான் இப்போதும் காண்பது போன்றுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்த, "அல்லாஹ் ஆதமுடைய மகனுக்கு அவன் தவிர்க்க முடியாமல் செய்யக்கூடிய விபச்சாரத்தில் அவனுடைய பங்கை எழுதிவிட்டான். கண்களின் விபச்சாரம் பார்வை (தடுக்கப்பட்ட ஒன்றை நோக்குதல்), நாவின் விபச்சாரம் பேச்சு, மேலும் நஃப்ஸு (உள்ளம்) விரும்புகிறது மற்றும் ஆசைப்படுகிறது, அந்தரங்க உறுப்பு இவை அனைத்தையும் உண்மைப்படுத்துகிறது அல்லது பொய்யாக்குகிறது" என்ற நபிமொழியை விட ‘லமம்’ (சிறு பாவங்கள்) என்பதற்கு மிகவும் ஒத்த ஒன்றை நான் கண்டதில்லை.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முகமன் (சலாம்) கூறினால், மூன்று முறை முகமன் (சலாம்) கூறுவார்கள்; மேலும், அவர்கள் ஒரு வார்த்தையைப் பேசினால், அதை மூன்று முறை திரும்பக் கூறுவார்கள்.

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நான் அன்சாரிகளின் சபைகளில் ஒன்றில் இருந்தேன். அப்போது அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் பீதியடைந்தவர் போல வந்து, 'நான் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் (நுழைய) மூன்று முறை அனுமதி கேட்டேன், ஆனால் எனக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை; ஆகவே நான் திரும்பிவிட்டேன்' என்று கூறினார்கள். (பிறகு உமர் என்னிடம்), 'உம்மைத் தடுத்தது எது?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'நான் மூன்று முறை அனுமதி கேட்டேன், எனக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை, அதனால் நான் திரும்பிவிட்டேன். (ஏனெனில்), 'உங்களில் எவரேனும் மூன்று முறை அனுமதி கேட்டும், அவருக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லையெனில், அவர் திரும்பிவிட வேண்டும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்' என்று சொன்னேன். (அதற்கு) உமர் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இதற்கு நீர் நிச்சயம் ஓர் ஆதாரத்தை (சாட்சியை)க் கொண்டுவர வேண்டும்' என்று கூறினார்கள். (எனவே), உங்களில் எவரேனும் இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றிருக்கின்றீர்களா?" என்று (அபூ மூஸா) கேட்டார்கள். அதற்கு உபய் பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, மக்களில் மிகச் சிறியவரைத் தவிர வேறு யாரும் உங்களுடன் (சாட்சியாக) எழமாட்டார்" என்று கூறினார்கள். அந்தக் கூட்டத்தினரில் நானே மிகச் சிறியவனாக இருந்தேன். ஆகவே நான் அவருடன் எழுந்து சென்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியதாக உமர் (ரழி) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (வீட்டினுள்) நுழைந்தேன். அங்கே அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்தில் பாலைக் கண்டார்கள். அவர்கள், "அபூ ஹிர்ரே! நீர் சென்று ஸுஃப்பா மக்களை என்னிடம் அழைத்து வாரும்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்று அவர்களை அழைத்தேன். அவர்கள் வந்து, அனுமதி கேட்டார்கள்; அவர்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டதும், அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அவர்கள் சிறுவர்கள் குழுவொன்றைக் கடந்து சென்றபோது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார்கள். மேலும், "நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறே செய்வார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

சஹ்ல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் வெள்ளிக்கிழமைகளில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது வழக்கம்."

(அறிவிப்பாளர் அபூ ஹாஸிம் கூறுகிறார்:) நான் (சஹ்ல் அவர்களிடம்), "ஏன்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களிடம் ஒரு வயதான பெண்மணி இருந்தார். அவர் 'புதாஆ'விற்கு (ஆள்) அனுப்புவார். -(இதனை அறிவிக்கும்) இப்னு மஸ்லமா, 'புதாஆ என்பது மதீனாவில் உள்ள ஒரு பேரீச்சந் தோட்டமாகும்' என்று கூறினார்.- அப்பெண்மணி 'சில்க்' (கீரை) வேர்களை எடுத்து, அதை ஒரு பாத்திரத்தில் போடுவார்; மேலும் சில பார்லி தானியங்களை இடித்து (அதில் சேர்ப்பார்). நாங்கள் ஜுமுஆ தொழுது திரும்பும்போது அவருக்கு சலாம் கூறுவோம். அவர் அதை எங்களுக்கு வழங்குவார். இதனாலேயே நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம். நாங்கள் ஜுமுஆவிற்குப் பிறகே தவிர, மதியத் தூக்கத்தையோ மதிய உணவையோ மேற்கொள்வதில்லை."

ஆயிஷா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆயிஷாவே! இதோ ஜிப்ரீல் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறுகிறார்." நான் கூறினேன்: "அவர் மீதும் ஸலாமும், அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத்தும் உண்டாவதாக. நாங்கள் பார்க்காதவற்றை தாங்கள் பார்க்கிறீர்கள்." (அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் குறிப்பிட்டுக் கூறினார்கள்.)

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"என் தந்தையின் கடன் விஷயமாக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நான் வந்தேன். நான் கதவைத் தட்டியபோது, 'யார் அது?' என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். நான், 'நான்' என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், 'நான், நான்' என்று (அதனை) விரும்பாதது போன்று கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர் தொழுதுவிட்டு வந்து, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு சலாம் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "வ அலைக்கஸ் ஸலாம். நீர் திரும்பிச் சென்று தொழுவீராக! ஏனெனில், நீர் தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அவர் திரும்பிச் சென்று தொழுதார். பிறகு வந்து சலாம் கூறினார். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "வ அலைக்கஸ் ஸலாம். நீர் திரும்பிச் சென்று தொழுவீராக! ஏனெனில், நீர் தொழவில்லை" என்றே கூறினார்கள்.

இரண்டாவது அல்லது அதற்குப் பிந்தைய முறை அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீர் தொழுகைக்கு நின்றால், உளூவை முழுமையாகச் செய்வீராக. பிறகு கிப்லாவை முன்னோக்கி தக்பீர் கூறுவீராக. பிறகு குர்ஆனில் உமக்குத் தெரிந்ததை ஓதுவீராக. பிறகு ருகூஃ செய்து, ருகூவில் அமைதி பெறும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு (ருகூவிலிருந்து) எழுந்து, சமமாக நிமிர்ந்து நிற்கும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு சஜ்தா செய்து, சஜ்தாவில் அமைதி பெறும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு (சஜ்தாவிலிருந்து) எழுந்து, அமர்வில் அமைதி பெறும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு சஜ்தா செய்து, சஜ்தாவில் அமைதி பெறும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு (சஜ்தாவிலிருந்து) எழுந்து, அமர்வில் அமைதி பெறும் வரை (அப்படியே) இருப்பீராக. பிறகு உமது தொழுகை முழுவதிலும் இவ்வாறே செய்வீராக."

மேலும் (அறிவிப்பாளர்) அபூ உஸாமா (ரஹ்), இறுதியில் "நீர் சமமாக நிமிர்ந்து நிற்கும் வரை" என்று (கூடுதலாகக்) கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பின்னர், நீங்கள் அமர்ந்து நிதானம் கொள்ளும் வரை உங்கள் தலையை உயர்த்துங்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் (முகமன்) கூறுகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "வ அலைஹிஸ் ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்" (அவர் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் அருளும் உண்டாவதாக) என்று பதிலளித்தார்கள்.

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கழுதையின் மீது ஏறினார்கள். அதன் மீது சேணம் பூட்டப்பட்டிருந்தது; அதற்குக் கீழே ஃபதக் ஊரைச் சேர்ந்த (வேலைப்பாடுகள் கொண்ட) வெல்வெட் துணி விரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் உஸாமா பின் ஸைதை (அதாவது என்னை) அமர்த்திக்கொண்டார்கள். பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்-கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்த ஸஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்கள் உடல்நலம் குன்றியிருந்ததால், அவரை உடல்நலம் விசாரிப்பதற்காக அவர்கள் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். இச்சம்பவம் பத்ருப் போருக்கு முன் நடந்தது.

அவர்கள் ஒரு சபையைக் கடந்து சென்றார்கள். அச்சபையில் முஸ்லிம்கள், சிலைகளை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்கள், யூதர்கள் எனப் பலதரப்பட்டோர் கலந்து இருந்தனர். அவர்களிடையே அப்துல்லாஹ் பின் உபய் பின் ஸலூல் என்பவனும், அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

அந்தக் கழுதையின் காலடிகளால் கிளம்பிய புழுதி அச்சபையைச் சூழ்ந்தபோது, அப்துல்லாஹ் பின் உபய் தனது மேலங்கியால் மூக்கை மூடிக்கொண்டு, "எங்கள் மீது புழுதியைக் கிளப்பாதீர்கள்" என்று கூறினான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு சலாம் உரைத்தார்கள். பிறகு வாகனத்திலிருந்து இறங்கி, அவர்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்தார்கள்; அவர்களுக்கு குர்ஆனையும் ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உபய் பின் ஸலூல், "மனிதரே! நீர் சொல்வது உண்மையாக இருந்தாலும், இதை விடச் சிறந்தது வேறொன்றுமில்லை. (எனினும்), எங்கள் அவையில் எங்களுக்குத் தொல்லை தராதீர்! உமது இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பிச் செல்லும்! உம்மிடம் எவர் வருகிறாரோ அவரிடம் இதை எடுத்துச் சொல்லும்" என்று கூறினான்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி), "இறைத்தூதர் அவர்களே! எங்கள் அவைகளுக்கு வாருங்கள்! நாங்கள் அதை விரும்புகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

இதனால் முஸ்லிம்களும், இணைவைப்பாளர்களும், யூதர்களும் ஒருவருக்கொருவர் ஏசிக் கொண்டு சண்டையிடும் நிலைக்கு ஆளானார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் தொடர்ந்து அமைதிப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள்; இறுதியில் அவர்கள் அமைதியடைந்தார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வாகனத்தில் ஏறி ஸஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஸஅத் அவர்களே! அபூ ஹுபாப் (அப்துல்லாஹ் பின் உபய்) சொன்னதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா? அவன் இன்னின்னவாறு கூறினான்" என்று சொன்னார்கள்.

அதற்கு ஸஅத் பின் உபாதா (ரலி), "இறைத்தூதர் அவர்களே! அவனை மன்னியுங்கள்; பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியதை (கண்ணியத்தை) வழங்கியிருக்கிறான். இவ்வூரார் (அவனுக்கு) மணிமுடி சூட்டி, தலைப்பாகை அணிவித்து (அவனைத் தலைவனாக்க) ஒருமித்து முடிவு செய்திருந்தனர். அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய சத்தியத்தின் மூலம் அதைத் தடுத்துவிட்டபோது, அது அவனுக்குப் பொறாமையை ஏற்படுத்தியது. அதன் காரணமாகவே அவன் நீங்கள் பார்த்தவாறு நடந்துகொண்டான்" என்று கூறினார். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனை மன்னித்தார்கள்.

கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

(தபூக் போரில்) நான் பின்தங்கியது குறித்து (விவரித்தபோது), "எங்களுடன் பேசுவதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை விதித்தார்கள். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவேன். அப்போது, '(என்) ஸலாமுக்கு பதிலளிக்க அவர்கள் தங்கள் உதடுகளை அசைத்தார்களா இல்லையா?' என்று எனக்குள் நான் கேட்டுக்கொள்வேன். ஐம்பது இரவுகள் பூர்த்தியாகும் வரை (இந்நிலை நீடித்தது). நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுதபோது, அல்லாஹ் எங்கள் தவ்பாவை (பாவமன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொண்டதை அறிவித்தார்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

யூதர்களில் ஒரு குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸாமு அலைக்க" (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். அதை நான் புரிந்துகொண்டு, "அலைக்குமுஸ்ஸாமு வல்-லஃனஹ் (உங்கள் மீது மரணமும் சாபமும் உண்டாகட்டும்)" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷா! நிதானமாக இரு. ஏனெனில், அல்லாஹ் எல்லா விஷயங்களிலும் மென்மையை விரும்புகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை தாங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நானும் (அவர்களிடம்) 'வ அலைக்கும் (உங்கள் மீதும்)' என்று கூறிவிட்டேனே" என்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யூதர்கள் உங்களுக்கு முகமன் கூறும்போது, அவர்களில் ஒருவர் 'அஸ்ஸாமு அலைக்க (உன் மீது மரணம் உண்டாகட்டும்)' என்றே கூறுகிறார். எனவே, 'வ அலைக்க (உன் மீதும்)' என்று கூறுங்கள்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வேதக்காரர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறினால், நீங்கள் (பதிலுக்கு), 'வ அலைக்கும் (உங்கள் மீதும் உண்டாவதாக)' என்று கூறுங்கள்."

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னையும், அஸ்-ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரழி) அவர்களையும், அபூ மர்தத் அல்-கனவி (ரழி) அவர்களையும் அனுப்பினார்கள், நாங்கள் அனைவரும் குதிரை வீரர்களாக இருந்தோம். மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் ரவ்தத் காக் அடையும் வரை செல்லுங்கள், அங்கே இணைவைப்பாளர்களில் ஒரு பெண் இருப்பாள், அவள் ஹாதிப் பின் அபீ பல்தஆ (ரழி) அவர்களால் (மக்காவின்) இணைவைப்பாளர்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட ஒரு கடிதத்தை வைத்திருப்பாள்." ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் கூறிய அதே இடத்தில் அவள் தனது ஒட்டகத்தில் சென்று கொண்டிருந்தபோது நாங்கள் அவளை முந்தினோம். நாங்கள் (அவளிடம்) கேட்டோம், "உன்னிடமுள்ள கடிதம் எங்கே?" அவள் சொன்னாள், "என்னிடம் கடிதம் எதுவும் இல்லை." ஆகவே, நாங்கள் அவளுடைய ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்து அவளுடைய சவாரிப் பொருட்களை (சாமான்கள் முதலியன) சோதனையிட்டோம், ஆனால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. என்னுடைய இரு தோழர்களும் கூறினார்கள், "நாங்கள் எந்தக் கடிதத்தையும் பார்க்கவில்லை." நான் சொன்னேன், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பொய் சொல்லவில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீ (பெண்ணே) கடிதத்தை வெளியே எடுக்காவிட்டால், நான் உன் ஆடைகளைக் களைந்துவிடுவேன்." நான் உறுதியாக இருப்பதை அவள் கவனித்தபோது, அவள் தனது இடுப்புத் துணியின் முடிச்சுக்குள் கையை விட்டாள், ஏனென்றால் அவள் தன்னைச் சுற்றி ஒரு துணியைக் கட்டியிருந்தாள், மேலும் கடிதத்தை வெளியே எடுத்தாள். ஆகவே, நாங்கள் கடிதத்துடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஹாதிப் (ரழி) அவர்களிடம்) கேட்டார்கள், "ஓ ஹாதிப் (ரழி)! நீர் செய்த காரியத்தைச் செய்ய உம்மைத் தூண்டியது எது?" ஹாதிப் (ரழி) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "நான் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நம்புவதைத் தவிர வேறு எதுவும் செய்யவில்லை, மேலும் நான் (என் மார்க்கத்தை) மாற்றவோ அல்லது திருத்தவோ இல்லை. ஆனால் நான் (மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களான) மக்களுக்கு ஒரு உதவி செய்ய விரும்பினேன், அதன் மூலம் அல்லாஹ் என் குடும்பத்தையும் என் சொத்தையும் பாதுகாக்கக்கூடும், ஏனெனில் உங்கள் தோழர்களில் மக்காவில் யாராவது ஒருவர் இல்லாமல் யாரும் இல்லை, அவர் மூலம் அல்லாஹ் அவருடைய சொத்தை (தீங்கிலிருந்து) பாதுகாக்கிறான்." நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஹாதிப் (ரழி) உங்களிடம் உண்மையைத்தான் சொல்லியிருக்கிறார், எனவே, அவரைப் பற்றி நல்லதைத் தவிர (வேறு எதுவும்) சொல்லாதீர்கள்." உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நிச்சயமாக அவர் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனுடைய தூதருக்கும், நம்பிக்கையாளர்களுக்கும் துரோகம் செய்துவிட்டார்! அவருடைய கழுத்தை வெட்ட எனக்கு அனுமதியுங்கள்!" நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ உமர் (ரழி)! உமக்கு என்ன தெரியும்; ஒருவேளை அல்லாஹ் பத்ர் வீரர்களைப் பார்த்து கூறினான், 'நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்யுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் சொர்க்கத்தில் இருப்பீர்கள் என்று நான் விதித்துவிட்டேன்.'" அதைக் கேட்டு உமர் (ரழி) அவர்கள் அழுதுகொண்டே கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ சுஃப்யான் பின் ஹர்ப் (ரலி) அவர்கள் (தம்மிடம்) தெரிவித்தார்கள்:

"ஹெராக்ளியஸ், ஷாம் தேசத்தில் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்த குறைஷிக் குழுவினருடன் தம்மிடம் வருமாறு எனக்கு ஆளனுப்பினார்; அவர்களும் அவரிடம் வந்தார்கள்." பிறகு (அபூ சுஃப்யான்) முழுச் சம்பவத்தையும் விவரித்தார்.

(தொடர்ந்து கூறினார்): "பின்னர் அவர் (ஹெராக்ளியஸ்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கடிதத்தைக் கோரினார். அது வாசிக்கப்பட்டபோது, அதில் பின்வருமாறு இருந்தது:

'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்.

அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனுடைய தூதருமான முஹம்மத் அவர்களிடமிருந்து, ரோம் தேசத்தின் தலைவரான ஹெராக்ளியஸுக்கு:

நேர்வழியைப் பின்பற்றுபவர் மீது சாந்தி உண்டாவதாக!

அம்மா பஃது (இதற்குப் பிறகு)...'"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஒரு மரக்கட்டையை எடுத்து, அதில் ஒரு துளையிட்டு, அதனுள் ஆயிரம் தீனார்களையும், தம்மிடமிருந்து தம் நண்பருக்கு ஒரு கடிதத்தையும் வைத்த, பனீ இஸ்ராயீல் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நபரைக் குறிப்பிட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "(அந்த மனிதர்) ஒரு மரக்கட்டையை வெட்டி, அதனுள் பணத்தை வைத்து, இன்னாரிடமிருந்து இன்னாருக்கு என்று ஒரு கடிதத்தையும் எழுதினார்."

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

குரைழா (கோத்திரத்தின்) மக்கள் ஸஅத் (ரழி) அவர்களின் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வதாக ஒப்புக்கொண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக (ஸஅத் (ரழி) அவர்களுக்காக) ஆளனுப்பினார்கள்; அவரும் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்தவர்களிடம்), "உங்கள் தலைவருக்காக எழுந்து நில்லுங்கள்" என்றார்கள். அல்லது "உங்களில் சிறந்தவருக்காக" (என்று கூறினார்கள்). ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் அருகில் அமர்ந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "இந்த மக்கள் உங்கள் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வதாக ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்கள்" என்று கூறினார்கள். ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், "ஆகவே, அவர்களின் போர்வீரர்கள் கொல்லப்பட வேண்டும் என்றும், அவர்களின் பெண்களும் குழந்தைகளும் கைதிகளாகப் பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நான் தீர்ப்பளிக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் அரசனின் (அல்லாஹ்வின்) தீர்ப்பின்படி தீர்ப்பளித்துள்ளீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

கத்தாதா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கைலாகு கொடுத்துக்கொள்வது வழக்கமாக இருந்ததா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் (ரழி) அவர்கள், “ஆம்” என்று கூறினார்கள்.

`அப்துல்லாஹ் பின் ஹிஷாம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:`

`நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம், மேலும் அவர் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களின் கரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.`

இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், என் உள்ளங்கை அவர்களுடைய இரு உள்ளங்கைகளுக்கு இடையில் இருக்க, குர்ஆனிலிருந்து ஒரு அத்தியாயத்தைக் கற்றுக்கொடுப்பதைப் போலவே எனக்கு ‘தஷஹ்ஹுத்’தையும் கற்றுக்கொடுத்தார்கள். (அது வருமாறு):

“அத்தஹிய்யாத்து லில்லாஹி, வஸ்ஸலவாத்து, வத்தய்யிபாத்து; அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு, வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரக்காத்துஹு; அஸ்ஸலாமு அலைனா வ அலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன். அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரஸூலுஹு.”

(பொருள்: சொல்லால், உடலால், பொருளால் செய்யும் வணக்கங்கள் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. நபியே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது பரக்கத்தும் உண்டாவதாக. எங்கள் மீதும், அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாவதாக. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனுடைய தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.)

அவர்கள் எங்கள் இடையே (உயிருடன்) இருந்தவரை (இவ்வாறு கூறிவந்தோம்). அவர்கள் இறந்த பிறகு, நாங்கள் “அஸ்ஸலாம்” (அதாவது: நபியின் மீது ஸலாம் உண்டாவதாக) என்று கூறலானோம்.

அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அலி பின் அபூ தாலிப் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் மரண நோயின்போது அவர்களின் இல்லத்திலிருந்து வெளியே வந்தார்கள். மக்கள் (அலி (ரழி) அவர்களிடம்), "ஓ அபூ ஹஸன்! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உடல்நிலை இன்று காலை எப்படி இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அலி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் அருளால், இன்று காலை அவர்கள் நலமாக இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள். அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அலி (ரழி) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, "அவர்கள் (மரணிக்கும் தருவாயில்) இருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, மூன்று நாட்களுக்குள் நீங்கள் கம்புக்கு அடிமையாகி விடுவீர்கள் (அதாவது, மற்றொரு ஆட்சியாளரின் கட்டளையின் கீழ்). அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தற்போதைய நோயால் மரணித்துவிடுவார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன், ஏனெனில் அப்துல் முத்தலிபின் சந்ததியினரின் முகங்களில் மரணத்தின் அறிகுறிகளை நான் அறிவேன். எனவே, யார் கிலாஃபத்தை ஏற்பார் என்று கேட்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வோம். அதிகாரம் எங்களுக்கு வழங்கப்பட்டால், நாங்கள் அதை அறிந்துகொள்வோம், அது வேறு யாருக்காவது வழங்கப்பட்டால், எங்களை அவருக்குப் பரிந்துரைக்குமாறு அவரிடம் கேட்டுக்கொள்வோம்" என்று கூறினார்கள். அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஆட்சியைக் கேட்டால், அவர்கள் மறுத்துவிட்டால், மக்கள் அதை ஒருபோதும் நமக்குத் தரமாட்டார்கள். தவிர, நான் ஒருபோதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அதைக் கேட்க மாட்டேன்." (ஹதீஸ் எண் 728, பாகம் 5 பார்க்கவும்)

முஆத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது அவர்கள், "ஓ முஆத்!" என்று கூறினார்கள். நான், "லப்பைக் வ ஸஃதைக்" என்று பதிலளித்தேன். பிறகு அவர்கள் மூன்று முறை இவ்வாறு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்விற்கு அவனுடைய அடிமைகள் மீதுள்ள உரிமை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா? (அது,) அவர்கள் அவனையே வணங்க வேண்டும்; அவனுக்கு எதனையும் இணை கற்பிக்கக் கூடாது."

பிறகு அவர்கள் சிறிது நேரம் பயணித்தார்கள். பிறகு, "ஓ முஆத்!" என்று கூறினார்கள். நான், "லப்பைக் வ ஸஃதைக்" என்று பதிலளித்தேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் அதனைச் செய்தால், அடிமைகளுக்கு அல்லாஹ்விடம் உள்ள உரிமை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா? அவன் அவர்களைத் தண்டிக்காமல் இருப்பதேயாகும்."

(இந்த ஹதீஸ் மற்றோர் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் வந்துள்ளது).

அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் மதீனாவின் 'ஹர்ரா' (கருமங்கல்) பகுதியில் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இரவு நேரத்தில் நடந்து கொண்டிருந்தேன். (அப்போது) உஹத் மலை எங்களுக்கு எதிரே தென்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூ தர்ரே! இந்த உஹத் மலை எனக்குத் தங்கமாக மாறி, அதிலிருந்து ஒரேயொரு தீனார் என்னிடம் எஞ்சியிருந்தாலும், அது என்னிடம் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் தங்கியிருப்பதை நான் விரும்பமாட்டேன்; கடனை அடைப்பதற்காக நான் எடுத்து வைக்கும் தொகையைத் தவிர! (மீதமுள்ள அனைத்தையும்) அல்லாஹ்வின் அடியார்களுக்கு இப்படியும், இப்படியும், இப்படியும் நான் வாரி வழங்கிவிடுவேன்" என்று கூறி, தமது கையால் (சைகை செய்து) காட்டினார்கள்.

பிறகு, "அபூ தர்ரே!" என்று அழைத்தார்கள். நான், "லப்பைக் வ ஸஃதைக் (இதோ வந்துவிட்டேன்; கட்டளையிடுங்கள்), இறைத்தூதர் அவர்களே!" என்றேன். அவர்கள், "(உலகில் செல்வத்தில்) அதிகம் உள்ளவர்களே (மறுமையில் நன்மையில்) குறைந்தவர்கள்; (தமது செல்வத்தை) இப்படியும் இப்படியும் (நல்ல வழிகளில்) செலவு செய்தவர்களைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு என்னிடம், "நான் திரும்பி வரும் வரை நீர் இங்கேயே இரும்; உமது இடத்தை விட்டு நகர வேண்டாம்" என்று கூறிவிட்டு, (இருளில்) என் கண்ணிலிருந்து மறையும் வரை நடந்து சென்றார்கள். பிறகு நான் ஒரு சப்தத்தைக் கேட்டேன். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஏதேனும் ஆபத்து நேர்ந்துவிட்டதோ என்று அஞ்சினேன். நான் (அவர்களைத் தேடிச்) செல்ல விரும்பினேன். ஆனால், "உமது இடத்தை விட்டு நகர வேண்டாம்" என்று இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய சொல் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. ஆகவே, (அவர்கள் வரும் வரை) நான் அங்கேயே தங்கியிருந்தேன்.

(அவர்கள் வந்ததும்) நான், "இறைத்தூதர் அவர்களே! நான் ஒரு சப்தத்தைக் கேட்டேன்; தங்களுக்கு ஏதேனும் ஆபத்து நேர்ந்துவிட்டதோ என்று அஞ்சி(ப் பார்க்க வர நினைத்தே)ன். பிறகு தங்கள் சொல்லை நினைவுகூர்ந்து (இங்கேயே) நின்றுவிட்டேன்" என்றேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது ஜிப்ரீல் (அலை). அவர்கள் என்னிடம் வந்து, 'உமது சமுதாயத்தாரில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காத நிலையில் இறப்பவர் சொர்க்கம் செல்வார்' என்று நற்செய்தி கூறினார்கள்" என்று சொன்னார்கள். நான், "இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர் விபச்சாரம் புரிந்திருந்தாலும், திருடியிருந்தாலுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர் விபச்சாரம் புரிந்திருந்தாலும், திருடியிருந்தாலும் சரியே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர், மற்றொருவரை, தாம் அங்கு அமர்வதற்காக, அவருடைய இருக்கையிலிருந்து (ஒரு சபையில்) எழுப்பிவிடக்கூடாது."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், ஒருவர் அமர்ந்திருக்கும் இடத்திலிருந்து அவரை எழுப்பிவிட்டு அவ்விடத்தில் மற்றொருவர் அமர்வதை தடைசெய்தார்கள். மாறாக, "(நகர்ந்து) இடவசதி அளியுங்கள்; விசாலமாக்கிக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், ஒருவர் தம்முடைய இடத்திலிருந்து எழுந்த பின், அவ்விடத்தில் (வேறொருவர்) அமர்வதை வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களை மணமுடித்தபோது, மக்களை (விருந்துக்கு) அழைத்தார்கள். அவர்கள் உணவருந்திவிட்டு, பின்னர் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுவதற்குத் தயாராவது போல் காட்டிக்கொண்டார்கள்; ஆனால் மக்கள் எழவில்லை. அவர்கள் அதைக் கவனித்தபோது (தாமே) எழுந்தார்கள். அவர்கள் எழுந்ததும் மக்களில் (சிலரும்) அவர்களுடன் எழுந்தார்கள். ஆனால் மூன்று நபர்கள் மட்டும் (அமர்ந்தவாறே) எஞ்சியிருந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டினுள்) நுழைவதற்காக வந்தார்கள்; ஆனால் அந்த மக்களோ (அப்படியே) அமர்ந்திருந்தனர். பின்னர் அவர்கள் எழுந்து சென்றுவிட்டனர். ஆகவே நான் வந்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் சென்றுவிட்டதாகத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் வந்து (வீட்டினுள்) நுழைந்தார்கள். நானும் நுழையச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் எனக்கும் தமக்கும் இடையே திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள்.

மேலும் அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: **'யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ லா தத்(க்)குலூ புயூதந் நபிய்யி இல்லா அன் யுஃதன லக்கும்...'** என்பது முதல் **'...இன்ன தாலிக்கும் கான இந்தல்லாஹி அழீமா'** என்பது வரை.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவின் முற்றத்தில் இஹ்திபாஃ நிலையில் இவ்வாறு தம் கைகளால் தம் கால்களைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பதை நான் பார்த்தேன்.

அபு பக்கரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரிய பாவத்தை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" அவர்கள் கூறினார்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)!" அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணை கற்பிப்பது, மேலும் பெற்றோருக்கு மாறு செய்வது."

பிஷ்ர் அறிவித்தார்:

(முந்தைய ஹதீஸில் உள்ளதைப் போலவே இதிலும் உள்ளது. அதில் கூடுதலாக உள்ளதாவது:) நபி (ஸல்) அவர்கள் சாய்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு நிமிர்ந்து அமர்ந்து, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! பொய் பேசுவதும் (பெரும் பாவமே!)" என்று கூறினார்கள். நாங்கள், "அவர்கள் மௌனமாகிவிடக் கூடாதா!" என்று கூறும் அளவிற்கு, அதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தார்கள்.

`உக்பா பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:`

`ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகையை நிறைவேற்றினார்கள், பின்னர் அவர்கள் வேகமாக நடந்து தமது இல்லத்திற்குள் நுழைந்தார்கள்.`

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டிலின் நடுவில் தொழுவார்கள். நான் அவர்களுக்கும் கிப்லாவுக்கும் இடையில் படுத்துக் கொண்டிருப்பேன். எனக்கு (எழுந்து செல்ல) ஏதேனும் தேவை ஏற்பட்டால், நான் எழுந்து அவர்களுக்கு நேராக நிற்பதை விரும்பமாட்டேன். எனவே, நான் மெதுவாக நழுவிச் சென்றுவிடுவேன்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"என்னுடைய நோன்பு பற்றிய செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. எனவே அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். நான் அவர்களுக்காகப் பேரீச்சை நாரினால் திணிக்கப்பட்ட தோல் தலையணை ஒன்றை வைத்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் தரையில் அமர்ந்தார்கள். அந்தத் தலையணை எனக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் இருந்தது.

அவர்கள் என்னிடம், 'ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று நாட்கள் (நோன்பு நோற்பது) உமக்குப் போதாதா?' என்று கேட்டார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன்.
அவர்கள், 'ஐந்து (நாட்கள்)' என்றார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன்.
அவர்கள், 'ஏழு (நாட்கள்)' என்றார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன்.
அவர்கள், 'ஒன்பது (நாட்கள்)' என்றார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன்.
அவர்கள், 'பதினொன்று (நாட்கள்)' என்றார்கள்.
நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன்.
அவர்கள், 'தாவூத் (அலை) அவர்களின் நோன்பை விடச் சிறந்த நோன்பு எதுவும் இல்லை. அது (காலத்தில்) பாதியாகும். ஒரு நாள் நோன்பு நோற்று, ஒரு நாள் விட்டுவிடுவது (அதன் முறையாகும்)' என்று கூறினார்கள்."

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்கமா (ரஹ்) அவர்கள் ஷாம் (சிரியா) நாட்டிற்குச் சென்றார்கள். அங்கு பள்ளிவாசலுக்கு வந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். பிறகு, **"அல்லாஹும்ம ர்ஸுக்னீ ஜலீஸன்"** (யா அல்லாஹ்! எனக்கு ஒரு நல்ல தோழரை வழங்குவாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

ஆகவே, அவர்கள் அபூ தர்தா (ரலி) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்தார்கள். அபூ தர்தா (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்கமா, "நான் கூஃபா நகரத்தைச் சேர்ந்தவன்" என்றார்கள்.

அபூ தர்தா (ரலி) அவர்கள் கேட்டார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் இரகசியங்களை – அவரைத் தவிர வேறு எவரும் அறியாத இரகசியங்களை – அறிந்தவர் (அதாவது ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள்) உங்களில் இல்லையா?
மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நாவின் (பிரார்த்தனையின்) மூலம் ஷைத்தானிடமிருந்து அல்லாஹ் எவருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்தானோ அவர் (அதாவது அம்மார் (ரலி) அவர்கள்) உங்களில் இல்லையா?
மிஸ்வாக் மற்றும் தலையணைக்கு உரியவர் (அதாவது இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள்) உங்களில் இல்லையா?"

(தொடர்ந்து அபூ தர்தா (ரலி),) "அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) அவர்கள் **'வல்லைலி இதா யக்ஷா'** (இரவு (ஒளியை) மூடிக்கொள்ளும்போது...) எனும் அத்தியாயத்தை எப்படி ஓதுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு (அல்கமா), **"'வத்-தகரி வல் உன்ஸா'"** (ஆணின் மீதும் பெண்ணின் மீதும் சத்தியமாக!) என்று (பதிலளித்து) ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அபூ தர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (இவ்வசனத்தை) நானும் இவ்வாறே செவியுற்றுள்ளேன். ஆனால் இம்மக்கள் (மாற்றிக் கூறி) எனக்கு சந்தேகம் ஏற்படும் அளவிற்கு என்னை நச்சரித்துவிட்டார்கள்."

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் ஜுமுஆ (தொழுகை)க்குப் பிறகே மதிய ஓய்வு கொள்வோம்; எங்கள் உணவையும் உண்போம்.

சஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அலி (ரழி) அவர்களுக்கு 'அபூ துராப்' என்ற பெயரை விட விருப்பமான வேறு எந்தப் பெயரும் இருக்கவில்லை. அப்பெயரால் அவர்கள் அழைக்கப்படும்போதெல்லாம் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைவார்கள். (ஒருமுறை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களின் வீட்டிற்கு வந்தார்கள். ஆனால் வீட்டில் அலி (ரழி) அவர்களைக் காணவில்லை. எனவே அவர்கள், "உன் தந்தையின் சகோதரர் மகன் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா (ரழி), "எனக்கும் அவருக்கும் இடையே ஏதோ (விஷயம்) நிகழ்ந்தது; அவர் என் மீது கோபம்கொண்டு, என்னிடம் மதிய ஓய்வு உறக்கம் கொள்ளாமல் வெளியே சென்றுவிட்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம், "அவர் எங்கே என்று பார்" என்று கூறினார்கள். அவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் பள்ளிவாசலில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்" என்று கூறினார். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே சென்றார்கள். அலி (ரழி) (தரையில்) படுத்திருந்தார்கள். அவருடைய மேலாடை ஒரு பக்கத்திலிருந்து விலகியிருந்ததால், அவர் மீது மண் பட்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் மீதிருந்த மண்ணைத் துடைத்தவாறே, "எழுந்திருங்கள் அபூ துராபே! எழுந்திருங்கள் அபூ துராபே!" என்று கூறலானார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உம் சுலைம் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு தோல் விரிப்பை விரிப்பது வழக்கம். நபி (ஸல்) அவர்கள் (உம் சுலைம் அவர்களுடைய வீட்டில்) அந்தத் தோல் விரிப்பின் மீது மதிய வேளையில் (கைலூலா) உறங்குவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்கியதும், உம் சுலைம் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் வியர்வையிலிருந்தும் முடியிலிருந்தும் எடுத்து, அதை ஒரு குப்பியில் சேகரிப்பார்கள்; பிறகு அதை 'சுக்'கில் (ஒரு வகை வாசனை திரவியம்) கலந்துவிடுவார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களுக்கு மரணம் நெருங்கியபோது, அந்த 'சுக்'கிலிருந்து சிறிதளவு அவர்களுடைய 'ஹனூத்'துடன் (இறந்த உடலுக்குப் பூசும் நறுமணம்) கலக்கப்பட வேண்டும் என்று வஸிய்யத் (மரண சாசனம்) செய்தார்கள். அவ்வாறே அது அவர்களுடைய ஹனூத்துடன் கலக்கப்பட்டது.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குபாவிற்குச் செல்லும் போதெல்லாம், உம்மு ஹராம் பின்த் மில்ஹான் (ரலி) அவர்களிடம் செல்வது வழக்கம். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உணவளிப்பார். அவர் உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் மனைவியாக இருந்தார். ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் சென்றபோது, அவருக்கு உணவளித்தார். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கினார்கள். பின்னர் சிரித்தவாறு விழித்தார்கள்.

(உம்மு ஹராம் கூறினார்:) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களைச் சிரிக்க வைத்தது எது?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "என் சமுதாயத்தாரில் சிலர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர்களாக எனக்கு எடுத்துக் காட்டப்பட்டார்கள். அவர்கள் கட்டில்களில் (வீற்றிருக்கும்) அரசர்களைப் போன்று - அல்லது அரசர்கள் போன்று - இந்தக் கடலின் நடுவே சவாரி செய்து செல்கிறார்கள்" என்றார்கள். ('கட்டில்களில் வீற்றிருக்கும் அரசர்கள்' என்றா அல்லது 'அரசர்கள் போன்று' என்றா என்பதில் அறிவிப்பாளர் இஸ்ஹாக் அவர்களுக்கு ஐயம் இருந்தது).

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் என்னையும் ஆக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்" என்று கூறினேன். அவர்களும் பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு தமது தலையை வைத்து உறங்கினார்கள். பின்னர் சிரித்தவாறு விழித்தார்கள்.

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களைச் சிரிக்க வைத்தது எது?" என்று நான் கேட்டேன். அவர்கள், "என் சமுதாயத்தாரில் சிலர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர்களாக எனக்கு எடுத்துக் காட்டப்பட்டார்கள். அவர்கள் கட்டில்களில் (வீற்றிருக்கும்) அரசர்களைப் போன்று - அல்லது அரசர்கள் போன்று - இந்தக் கடலின் நடுவே சவாரி செய்து செல்கிறார்கள்" என்றார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் என்னையும் ஆக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "நீ முதலாவதாகச் செல்பவர்களில் ஒருவராவாய்" என்றார்கள்.

அவ்வாறே முஆவியா (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் அவர் கடல் பயணம் மேற்கொண்டார். கடலிலிருந்து (கரைக்கு) வெளியானபோது, தமது சவாரியிலிருந்து கீழே விழுந்து இறந்துவிட்டார்.

அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு விதமான ஆடைகளையும் இரண்டு விதமான வியாபாரங்களையும் தடைசெய்தார்கள்; இஷ்திமால் அஸ்-ஸம்மாவையும், மற்றும் ஒருவரது மறை உறுப்புகளை அதன் எந்தப் பகுதியும் மறைக்காதவாறு ஒரே ஆடையை அணிந்து அல்-இஹ்திபாவையும். (அந்த இரண்டு விதமான வியாபாரங்களாவன:) அல்-முலாமஸா மற்றும் அல்-முனாபதா.

இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியர் அனைவரும் அவர்களுடன் இருந்தோம். எங்களில் ஒருவரும் (அங்கிருந்து) விடுபடவில்லை. அப்போது ஃபாத்திமா (அலை) அவர்கள் நடந்து வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவரின் நடை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நடையை விட்டும் (சற்றும்) வேறுபட்டதாக இருக்கவில்லை. அவரைக் கண்டதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் மகளே, வருக!" என்று வரவேற்றார்கள். பிறகு அவரைத் தமது வலது புறத்திலோ அல்லது இடது புறத்திலோ அமரவைத்தார்கள்.

பிறகு அவரிடம் இரகசியமாக ஏதோ பேசினார்கள். உடனே ஃபாத்திமா தேம்பித் தேம்பி அழுதார்கள். அவர் துயருற்றதைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் இரண்டாவது முறையாக இரகசியமாகப் பேசினார்கள். உடனே அவர் சிரித்தார்.

நான் அவரிடம், "நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியரான (எங்கள்) மத்தியிலிருந்து உங்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரகசியம் பேசினார்கள்; பிறகு நீங்கள் அழுகிறீர்களே?" என்று கேட்டேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கிருந்து சென்றதும், "அவர்கள் உங்களிடம் இரகசியமாக என்ன கூறினார்கள்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதருடைய இரகசியத்தை நான் வெளிப்படுத்தமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்த பின், நான் ஃபாத்திமாவிடம், "என் மீது உமக்கிருக்கும் உரிமையின் பெயரால் உம்மிடம் நான் வலியுறுத்திக் கேட்கிறேன், (அன்று நடந்ததை) எனக்குத் தெரிவிப்பீராக!" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "இப்போது (சொல்கிறேன்), ஆம்" என்றார்.

பிறகு அவர் எனக்குத் தெரிவித்ததாவது: "முதல் முறை அவர்கள் என்னிடம் இரகசியமாகப் பேசியபோது, 'ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒருமுறை குர்ஆனை என்னிடம் (ஓதிக் காட்டி) சரிபார்ப்பார்கள். ஆனால், இந்த ஆண்டு இரண்டு முறை சரிபார்த்தார்கள். எனது ஆயுட்காலம் நெருங்கிவிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன். எனவே, நீ அல்லாஹ்வை அஞ்சிப் பொறுமையாக இரு. ஏனெனில், நான் உனக்குச் சிறந்த முன்னோடியாக இருக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள். எனவேதான் நீங்கள் பார்த்தவாறு நான் அழுதேன். என் துயரத்தை அவர்கள் கண்டபோது, என்னிடம் இரண்டாவது முறையாக இரகசியமாகப் பேசினார்கள். 'ஃபாத்திமா! இறைநம்பிக்கை கொண்ட பெண்களின் தலைவியாக - அல்லது இந்தச் சமுதாயத்துப் பெண்களின் தலைவியாக - இருக்க நீ விரும்பவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள்."

அப்பாத் பின் தமீம் அவர்களின் பெரிய தந்தை (ரழி) அறிவித்தார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை பள்ளிவாசலில் மல்லாந்து படுத்திருந்த நிலையில், தமது ஒரு காலை மற்றொரு காலின் மீது போட்டுக் கொண்டிருக்கக் கண்டேன்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மூன்று நபர்கள் ஒன்றாக இருக்கும்போது, அவர்களில் இருவர் மூன்றாவது நபரைத் தவிர்த்து இரகசிய ஆலோசனை நடத்தக்கூடாது."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் ஒரு இரகசியத்தை நம்பிச் சொன்னார்கள், அதை அவர்களுக்குப் பிறகு நான் யாரிடமும் வெளியிடவில்லை.

மேலும் உம் சுலைம் (ரழி) அவர்கள் (அந்த இரகசியத்தைப் பற்றி) என்னிடம் கேட்டார்கள், ஆனால் நான் அவர்களிடம் சொல்லவில்லை.

`அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் மூன்று பேர் ஒன்றாக அமர்ந்திருக்கும்போது, மற்ற மக்களுடன் நீங்கள் கலக்கும் வரை, உங்களில் இருவர் மூன்றாவது நபரைத் தவிர்த்துவிட்டு இரகசியமாகப் பேச வேண்டாம். ஏனெனில் அது அவருக்கு வருத்தத்தை அளிக்கும்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பங்கீட்டைப் பங்கிட்டார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர், "நிச்சயமாக இந்தப் பங்கீட்டில் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தம் நாடப்படவில்லை" என்று கூறினார். நான், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நிச்சயம் சென்று (இதைச்) சொல்வேன்" என்று கூறினேன். அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினருடன் இருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்று, அவர்களிடம் இரகசியமாகத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் கோபமடைந்தார்கள்; அவர்களின் முகம் சிவந்துவிட்டது. பிறகு அவர்கள், "மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக! அவர்கள் இதைவிட அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்; ஆயினும் அவர்கள் பொறுமை காத்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தனியாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டது. அவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் உறங்கும் வரை அவ்வாறே பேசிக் கொண்டிருந்தார், பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து அவர்களுடன் தொழுதார்கள்.

ஸாலிம் அவர்களின் தந்தை (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் உறங்கச் செல்லும்போது உங்கள் வீடுகளில் நெருப்பை எரிய விடாதீர்கள்."

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மதீனாவில் ஒரு வீடு, இரவில் அதில் வசித்தவர்களுடன் எரிந்துவிட்டது. அவர்களின் நிலை குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டபோது அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக இந்த நெருப்பு உங்களுக்கு எதிரியாகும். எனவே, நீங்கள் உறங்கச் செல்லும்போது, உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக அதனை அணைத்துவிடுங்கள்.”

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பாத்திரங்களை மூடிவிடுங்கள்; கதவுகளை அடைத்துவிடுங்கள்; விளக்குகளை அணைத்துவிடுங்கள். ஏனெனில், அந்தத் தீய பிராணி (எலி) திரியை இழுத்துச் சென்று, வீட்டில் உள்ளவர்களை எரித்துவிடக்கூடும்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் இரவில் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது, விளக்குகளை அணைத்துவிடுங்கள், கதவுகளை மூடிவிடுங்கள், தண்ணீர்ப் பைகளின் வாய்களைக் கட்டிவிடுங்கள், உங்கள் உணவையும் பானங்களையும் மூடிவிடுங்கள்." ஹம்மாம் அவர்கள் கூறினார்கள், "அவர் (மற்ற அறிவிப்பாளர்) 'பாத்திரத்தின் குறுக்கே ஒரு மரத்துண்டையாவது இடுங்கள்' என்று சேர்த்ததாக நான் எண்ணுகிறேன்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஐந்து காரியங்கள் ஃபித்ரா (நபிமார்களின் பாரம்பரியம்) ஆகும்: விருத்தசேதனம் செய்வது, அந்தரங்கப் பகுதியின் முடியை மழிப்பது, அக்குள் முடிகளைப் பிடுங்குவது, மீசையைக் கத்தரிப்பது, மற்றும் நகங்களை வெட்டுவது."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் எண்பது வயதிற்குப் பிறகு விருத்தசேதனம் செய்துகொண்டார்கள். மேலும் அவர்கள் 'கதூம்' என்னுமிடத்தில் விருத்தசேதனம் செய்துகொண்டார்கள்."

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், “நபி (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது உங்களுக்கு என்ன வயது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அப்போது நான் சுன்னத் செய்யப்பட்டிருந்தேன்” என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும், (அந்தக் காலத்தில்) சிறுவர்கள் பருவ வயதை அடையும் வரை மக்கள் அவர்களுக்கு சுன்னத் செய்ய மாட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்தபோது, நான் விருத்தசேதனம் செய்யப்பட்டிருந்தேன்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரேனும் 'அல்-லாத் மற்றும் அல்-உஸ்ஸா மீது சத்தியமாக' என்று சத்தியம் செய்தால், அவர் **'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்'** என்று கூறட்டும். மேலும் எவரேனும் தன் நண்பரிடம், 'வா, உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்!' என்று கூறினால், அவர் தர்மம் செய்யட்டும்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளில், நான் என் சொந்தக் கரங்களால் ஒரு வீட்டைக் கட்டினேன், அது என்னை மழையிலிருந்து பாதுகாப்பதற்காகவும், வெயிலிலிருந்து எனக்கு நிழல் அளிப்பதற்காகவும்; மேலும் அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் எவரும் அதைக் கட்டுவதில் எனக்கு உதவவில்லை.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு நான் ஒரு செங்கல்லின் மீது மற்றொரு செங்கல்லை வைக்கவில்லை; அல்லது எந்தப் பேரீச்சை மரத்தையும் நடவில்லை."

சுஃப்யான் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (இப்னு உமர் அவர்களின்) இந்த அறிவிப்பை அவருடைய குடும்பத்தாரில் ஒருவரிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் ஒரு வீட்டைக் கட்டினார்' என்று கூறினார்."

சுஃப்யான் அவர்கள் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அதற்கு நான், 'ஒருவேளை அவர் (வீட்டைக்) கட்டுவதற்கு முன்னால் (இவ்வாறு) சொல்லியிருக்கலாம்' என்று கூறினேன்."