صحيح البخاري

10. كتاب الأذان

ஸஹீஹுல் புகாரி

10. தொழுகைக்கு அழைத்தல் (அதான்)

باب بَدْءُ الأَذَانِ
அதான் எவ்வாறு தொடங்கப்பட்டது
حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ ذَكَرُوا النَّارَ وَالنَّاقُوسَ، فَذَكَرُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அவர்கள் நெருப்பையும் மணியையும் குறிப்பிட்டார்கள். (அதன் மூலம்) யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள். எனவே, அதான் (பாங்கு) வாசகங்களை இரட்டைப்படையாகவும், இகாமத் வாசகங்களை ஒற்றைப்படையாகவும் கூறுமாறு பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَجْتَمِعُونَ فَيَتَحَيَّنُونَ الصَّلاَةَ، لَيْسَ يُنَادَى لَهَا، فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ اتَّخِذُوا نَاقُوسًا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى‏.‏ وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ بُوقًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ أَوَلاَ تَبْعَثُونَ رَجُلاً يُنَادِي بِالصَّلاَةِ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ يَا بِلاَلُ قُمْ فَنَادِ بِالصَّلاَةِ ‏ ‏‏.‏
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
முஸ்லிம்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அவர்கள் ஒன்றுகூடி தொழுகை நேரத்தை எதிர்பார்த்திருப்பார்கள். தொழுகைக்காக (அப்போது) அழைக்கப்படுவதில்லை. ஒருநாள் இது குறித்து அவர்கள் பேசிக்கொண்டார்கள். அப்போது அவர்களில் சிலர், "கிறிஸ்தவர்களின் மணியைப் போன்று ஒரு மணியை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்" என்றனர். வேறு சிலர், "இல்லை; யூதர்களின் ஊதுகொம்பைப் போன்று ஒரு ஊதுகொம்பை (ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்)" என்றனர். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "தொழுகைக்காக அழைக்கக்கூடிய ஒரு மனிதரை நீங்கள் ஏன் அனுப்பக்கூடாது?" என்று கேட்டார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிலாலே! எழுந்து தொழுகைக்காக அழைப்பு விடுப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الأَذَانُ مَثْنَى مَثْنَى
பாடம்: அதான் (வாசகங்கள்) இரட்டிரட்டையாகும்
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ إِلاَّ الإِقَامَةَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பிலால் (ரழி) அவர்கள், தொழுகைக்கான அதானின் வாசகங்களை இரட்டையாகவும், "கத் காமத் இஸ்-ஸலாத்" என்பதைத் தவிர இகாமத்தின் வாசகங்களை ஒற்றையாகவும் கூறுமாறு கட்டளையிடப்பட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَثُرَ النَّاسُ قَالَ ـ ذَكَرُوا ـ أَنْ يَعْلَمُوا وَقْتَ الصَّلاَةِ بِشَىْءٍ يَعْرِفُونَهُ، فَذَكَرُوا أَنْ يُورُوا نَارًا أَوْ يَضْرِبُوا نَاقُوسًا، فَأُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ الأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தபோது, தொழுகைக்கான நேரத்தை ஏதேனும் பழக்கமான வழியின் மூலம் எவ்வாறு அறிவது என்பது குறித்து அவர்கள் விவாதித்தார்கள். சிலர் (தொழுகை நேரத்தில்) நெருப்பை மூட்டலாம் என்று பரிந்துரைத்தார்கள், மற்றவர்கள் மணியை அடிக்கலாம் என்ற யோசனையை முன்மொழிந்தார்கள். பிலால் (ரழி) அவர்கள் அதானின் வாசகங்களை இரண்டு முறையும், இகாமத்தின் வாசகங்களை ஒரு முறை மட்டும் கூறுமாறும் கட்டளையிடப்பட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الإِقَامَةُ وَاحِدَةٌ، إِلاَّ قَوْلَهُ قَدْ قَامَتِ الصَّلاَةُ
பாடம்: "கத் காமதிஸ் ஸலாத்" என்று சொல்வதைத் தவிர, இகாமத் ஒற்றைப்படையானதாகும்.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُمِرَ بِلاَلٌ أَنْ يَشْفَعَ، الأَذَانَ، وَأَنْ يُوتِرَ الإِقَامَةَ‏.‏ قَالَ إِسْمَاعِيلُ فَذَكَرْتُ لأَيُّوبَ فَقَالَ إِلاَّ الإِقَامَةَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பிலால் (ரழி) அவர்களுக்கு அதானின் வாசகங்களை இரண்டு முறையும், இகாமத்தின் வாசகங்களை ஒரு முறையும் கூறுமாறு கட்டளையிடப்பட்டது."

அறிவிப்பாளர் இஸ்மாயீல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அதை அய்யூப் (ரஹ்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இகாமத்தைத் தவிர' (அதாவது கத் காமத்திஸ்ஸலாத் என்பதை இரண்டு முறை கூற வேண்டும்) என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ التَّأْذِينِ
அதானின் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا نُودِيَ لِلصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ وَلَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لاَ يَسْمَعَ التَّأْذِينَ، فَإِذَا قَضَى النِّدَاءَ أَقْبَلَ، حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ، حَتَّى إِذَا قَضَى التَّثْوِيبَ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطُرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ، يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا، اذْكُرْ كَذَا‏.‏ لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ، حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ لاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அதான் சொல்லப்படும்போது, அதானொலியைக் கேட்காமலிருப்பதற்காக ஷைத்தான் சப்தத்துடன் காற்றைப் பிரித்தவாறு புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். அதான் முடிவடைந்ததும் அவன் திரும்பி வருகிறான். இகாமத் சொல்லப்படும்போது மீண்டும் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான், அது முடிவடைந்ததும் அவன் மீண்டும் திரும்பி வந்து, மனிதனின் இதயத்தில் (அவனது தொழுகையிலிருந்து அவனது கவனத்தைத் திசை திருப்புவதற்காக) அவன் ஊசலாட்டத்தை ஏற்படுத்தும் வரை, தொழுகைக்கு முன் அவன் நினைத்துப் பார்க்காத விஷயங்களை அவனுக்கு நினைவூட்டுகிறான், அதனால் அவன் எவ்வளவு தொழுதான் என்பதை அவன் மறந்து விடுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الصَّوْتِ بِالنِّدَاءِ
அதானுக்காகக் குரலை உயர்த்துதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ الأَنْصَارِيِّ، ثُمَّ الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ لَهُ ‏ ‏ إِنِّي أَرَاكَ تُحِبُّ الْغَنَمَ وَالْبَادِيَةَ، فَإِذَا كُنْتَ فِي غَنَمِكَ أَوْ بَادِيَتِكَ فَأَذَّنْتَ بِالصَّلاَةِ فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالنِّدَاءِ، فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ الْمُؤَذِّنِ جِنٌّ وَلاَ إِنْسٌ وَلاَ شَىْءٌ إِلاَّ شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நீங்கள் ஆடுகளையும் வனாந்தரத்தையும் விரும்புவதை நான் பார்க்கிறேன். எனவே, நீங்கள் உங்கள் ஆடுகளுடன் இருக்கும்போதோ அல்லது வனாந்தரத்தில் இருக்கும்போதோ தொழுகைக்காக 'அதான்' சொன்னால், உங்கள் குரலை உயர்த்திச் சொல்லுங்கள். ஏனெனில், முஅத்தினுடைய குரல் எட்டும் தொலைவு வரை அதைக் கேட்கும் ஜின்னோ, மனிதனோ அல்லது வேறு எதுவுமோ மறுமை நாளில் அவருக்காகச் சாட்சி சொல்லாமல் இருப்பதில்லை."

மேலும் அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள், "இதை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டேன்" என்றும் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا يُحْقَنُ بِالأَذَانِ مِنَ الدِّمَاءِ
அதான் மூலம் இரத்தம் சிந்துவது தடுக்கப்படுதல்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا غَزَا بِنَا قَوْمًا لَمْ يَكُنْ يَغْزُو بِنَا حَتَّى يُصْبِحَ وَيَنْظُرَ، فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا كَفَّ عَنْهُمْ، وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ عَلَيْهِمْ، قَالَ فَخَرَجْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهِمْ لَيْلاً، فَلَمَّا أَصْبَحَ وَلَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا رَكِبَ وَرَكِبْتُ خَلْفَ أَبِي طَلْحَةَ، وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدَمَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ فَخَرَجُوا إِلَيْنَا بِمَكَاتِلِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ، مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ‏.‏ قَالَ فَلَمَّا رَآهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) எந்தவொரு சமூகத்திற்கு எதிராகவும் போரிட எங்களுடன் புறப்பட்டுச் செல்லும்போதெல்லாம், காலை நேரம் வரும் வரை போரிட மாட்டார்கள். மேலும் அவர்கள் (நிலவரத்தைக்) கவனிப்பார்கள்: அதான் (தொழுகைக்கான அழைப்பு) சப்தத்தைக் கேட்டால், அவர்கள் தாக்குதலைத் தவிர்த்துக் கொள்வார்கள். அதான் சப்தத்தைக் கேட்கவில்லையென்றால் அவர்களைத் தாக்குவார்கள்.

நாங்கள் கைபரை இரவில் அடைந்தோம். காலையில் தொழுகைக்கான அதான் சப்தத்தை அவர்கள் கேட்காதபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (தமது வாகனத்தில்) சவாரி செய்தார்கள். நான் அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் சவாரி செய்தேன். எனது பாதம் நபி (ஸல்) அவர்களின் பாதத்தைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது.

கைபர்வாசிகள் தங்களுடைய கூடைகளையும் மண்வெட்டிகளையும் எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தபோது, "முஹம்மத்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, முஹம்மதும் (அவரது) படையும்." என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைப் பார்த்தபோது:
"அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்! கரிபத் கைபர்! இன்னா இதா நஸல்னா பிஸாஹதி கவ்மின் ஃபஸாஅ ஸபாஹுல் முன்தரீன்"
என்று கூறினார்கள்.

(இதன் பொருள்: "அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன்! அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன்! கைபர் பாழாகிவிட்டது. நாம் (போரிடுவதற்காக) ஒரு சமூகத்தின் களத்தில் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்டவர்களின் காலைப் பொழுது கெட்டதாகிவிடும்.")

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا يَقُولُ إِذَا سَمِعَ الْمُنَادِي
அதானை செவியுறும்போது கூற வேண்டியவை
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ ما يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ ‏ ‏‏.‏
அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் அதானை செவியுற்றால், முஅத்தின் கூறுவதைப் போன்றே நீங்களும் கூறுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ، يَوْمًا فَقَالَ مِثْلَهُ إِلَى قَوْلِهِ ‏ ‏ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ‏ ‏‏.‏
ஈஸா பின் தல்ஹா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு நாள் முஆவியா (ரழி) அவர்கள், "வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ்" என்பது வரை (அதானின் வார்த்தைகளைத்) திரும்பச் சொல்வதை நான் கேட்டேன்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ رَاهَوَيْهِ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، نَحْوَهُ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَحَدَّثَنِي بَعْضُ، إِخْوَانِنَا أَنَّهُ قَالَ لَمَّا قَالَ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ‏.‏ قَالَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ‏.‏ وَقَالَ هَكَذَا سَمِعْنَا نَبِيَّكُمْ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ‏.‏
யஹ்யா (ரஹ்) அவர்கள் (முந்தைய ஹதீஸில் உள்ளதைப்) போன்றே அறிவித்து, மேலும் கூறியதாவது:

"என்னுடைய சகோதரர்களில் சிலர் என்னிடம் கூறினார்கள்: (முஆவியா (ரழி) அவர்கள்) முஅத்தின் 'ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ்' (தொழுகைக்கு வாருங்கள்) என்று கூறியபோது, 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எந்த சக்தியும் ஆற்றலும் இல்லை) என்று கூறினார்கள். மேலும், 'உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறே கூறுவதை நாங்கள் கேட்டோம்' என்றும் கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الدُّعَاءِ عِنْدَ النِّدَاءِ
பாடம்: அதான் நேரத்தில் பிரார்த்தித்தல்
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ، حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏ ‏‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் பாங்கைக் கேட்டதும், 'அல்லாஹும்ம ரப்ப ஹாதிஹித் தஃவதித் தாம்மஹ், வஸ்ஸலாத்தில் காயிமஹ், ஆத்தி முஹம்மதனில் வஸீலத்த வல்ஃபளீலஹ், வப்அஸ்ஹு மகாமன் மஹ்மூதனல்லதீ வஅத்தஹ்' (பொருள்: யா அல்லாஹ்! இந்த முழுமையான அழைப்பின் இரட்சகனே! இன்னும் நிலைநிறுத்தப்படவிருக்கும் தொழுகையின் அதிபதியே! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு ‘வஸீலா’ எனும் உயர் பதவியையும், சிறப்பையும் அருள்வாயாக. மேலும், நீர் அவர்களுக்கு வாக்களித்த ‘மகாமு மஹ்மூத்’ எனும் உயர் அந்தஸ்திற்கு அவர்களை அனுப்புவாயாக.) என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்கு மறுமை நாளில் என்னுடைய பரிந்துரை அவசியமாகிவிடும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الاِسْتِهَامِ فِي الأَذَانِ
பாடம்: அதான் கூறுவதற்காகச் சீட்டுப் போடுதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ، ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மக்கள் அதான் சொல்வதற்கும், (கூட்டுத் தொழுகைகளில்) முதல் வரிசையில் நிற்பதற்கும் உள்ள நன்மையை அறிந்திருந்தால், அதை அடைவதற்கு சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியைக் காணவில்லையெனில், அதற்காக அவர்கள் சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவார்கள். மேலும், லுஹர் தொழுகையை (அதற்குரிய ஆரம்ப நேரத்தில்) நிறைவேற்றுவதிலுள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால் அதற்காக விரைந்து செல்வார்கள். மேலும், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் (காலை) தொழுகைகளை ஜமாஅத்துடன் (கூட்டாக) நிறைவேற்றுவதிலுள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், தவழ்ந்தாவது வந்து அவற்றை நிறைவேற்றுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْكَلاَمِ فِي الأَذَانِ
அதான் சொல்லும்போது பேசுதல்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، وَعَبْدِ الْحَمِيدِ، صَاحِبِ الزِّيَادِيِّ وَعَاصِمٍ الأَحْوَلِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ رَدْغٍ، فَلَمَّا بَلَغَ الْمُؤَذِّنُ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ‏.‏ فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ‏.‏ فَنَظَرَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ فَعَلَ هَذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَإِنَّهَا عَزْمَةٌ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

சேறும் சகதியுமாக இருந்த ஒரு நாளில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்கு மத்தியில் உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது முஅத்தின் "ஹய்ய அலஸ்-ஸலாத்" (தொழுகைக்கு வாருங்கள்) என்பதை அடைந்தபோது, அவரிடம் "அஸ்-ஸலாத்து ஃபிர்-ரிஹால்" (தொழுகை உங்கள் தங்குமிடங்களிலேயே) என்று அறிவிக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மக்கள் ஒருவரையொருவர் (ஆச்சரியத்துடன்) பார்க்கலாயினர். அப்போது அவர், "இவரை விடச் சிறந்தவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) இதனைச் செய்துள்ளார்கள்; மேலும் நிச்சயமாக இது ஒரு உறுதியான முடிவாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب أَذَانِ الأَعْمَى إِذَا كَانَ لَهُ مَنْ يُخْبِرُهُ
தொழுகைக்கான நேரத்தை அவருக்கு அறிவிக்க ஒரு நபர் இருக்கும்போது ஒரு குருடர் அதான் சொல்வது
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ‏ ‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ وَكَانَ رَجُلاً أَعْمَى لاَ يُنَادِي حَتَّى يُقَالَ لَهُ أَصْبَحْتَ أَصْبَحْتَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக பிலால் இரவில் அதான் கூறுவார். ஆகவே, இப்னு உம்மி மக்தூம் அதான் கூறும் வரை நீங்கள் உண்ணுங்கள்; பருகுங்கள்."

(அறிவிப்பாளர்) மேலும் கூறினார்: "அவர் ஒரு பார்வையற்ற மனிதராக இருந்தார்; 'விடிந்துவிட்டது! விடிந்துவிட்டது!' என்று அவரிடம் கூறப்படும் வரை அவர் அதான் கூறமாட்டார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الأَذَانِ بَعْدَ الْفَجْرِ
பாடம்: அல்-ஃபஜ்ர் (விடியற்காலை)க்குப் பிறகு அதான்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اعْتَكَفَ الْمُؤَذِّنُ لِلصُّبْحِ وَبَدَا الصُّبْحُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلاَةُ‏.‏
ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
முஅத்தின் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக (அதான் கூறி) முடித்து, வைகறை புலப்பட்டதும், தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்படுவதற்கு முன்பு நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் இலேசாகத் தொழுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالإِقَامَةِ مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையின் அதானுக்கும் இகாமத்திற்கும் இடையில் இரண்டு சுருக்கமான ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنَّ بِلاَلاً يُنَادِي بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிலால் (ரழி) அவர்கள் இரவில் பாங்கு சொல்வார்கள். ஆகவே, இப்னு உம் மக்தூம் (ரழி) அவர்கள் பாங்கு சொல்லும் வரை நீங்கள் (ஸஹர்) உண்டு பருகுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الأَذَانِ قَبْلَ الْفَجْرِ
பாடம்: ஃபஜ்ருக்கு முன் பாங்கு
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ ـ أَوْ أَحَدًا مِنْكُمْ ـ أَذَانُ بِلاَلٍ مِنْ سَحُورِهِ، فَإِنَّهُ يُؤَذِّنُ ـ أَوْ يُنَادِي ـ بِلَيْلٍ، لِيَرْجِعَ قَائِمَكُمْ وَلِيُنَبِّهَ نَائِمَكُمْ، وَلَيْسَ أَنْ يَقُولَ الْفَجْرُ أَوِ الصُّبْحُ ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ بِأَصَابِعِهِ وَرَفَعَهَا إِلَى فَوْقُ وَطَأْطَأَ إِلَى أَسْفَلُ حَتَّى يَقُولَ هَكَذَا‏.‏ وَقَالَ زُهَيْرٌ بِسَبَّابَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا فَوْقَ الأُخْرَى ثُمَّ مَدَّهَا عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பிலாலின் பாங்கு, உங்களில் எவரையும் (அல்லது ஒருவரையும்) அவரது ஸஹ்ர் உணவிலிருந்து தடுத்துவிட வேண்டாம். ஏனெனில், உங்களில் (தொழுது) நின்று கொண்டிருப்பவரைத் திரும்பச் செய்வதற்காகவும், உங்களில் உறங்குபவரை விழிப்படையச் செய்வதற்காகவுமே அவர் இரவில் பாங்கு சொல்கிறார் (அல்லது அழைக்கிறார்). ‘ஃபஜ்ர்’ அல்லது ‘காலை’ என்பது இவ்வாறு இருப்பதல்ல” என்று கூறிவிட்டு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது விரல்களை மேலே உயர்த்தி, பிறகு கீழே தாழ்த்திக் காட்டினார்கள். (பிறகு உண்மையான ஃபஜ்ர் பற்றி விளக்குகையில் அறிவிப்பாளர்) ஸுஹைர் அவர்கள், தமது இரு ஆள்காட்டி விரல்களில் ஒன்றை மற்றொன்றின் மீது வைத்து, பிறகு அவற்றை தமது வலப்புறமும் இடப்புறமும் நீட்டிக் காட்டினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ،‏.‏ وَعَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ‏.‏ ح وَحَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ عِيسَى الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفَضْلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ ‏ إِنَّ بِلاَلاً يُؤَذِّنُ بِلَيْلٍ، فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُؤَذِّنَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) மற்றும் இப்னு உமர் (ரழி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "நிச்சயமாக பிலால் (ரழி) இரவில் அதான் கூறுகிறார்கள். ஆகவே, இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரழி) அதான் கூறுகின்ற வரை நீங்கள் உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب كَمْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ وَمَنْ يَنْتَظِرُ الإِقَامَةَ
பாடம்: அதான் மற்றும் இகாமத்திற்கு இடைப்பட்ட நேரம் எவ்வளவு? மேலும் இகாமத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவர் (குறித்தது).
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ ـ ثَلاَثًا ـ لِمَنْ شَاءَ ‏ ‏‏.‏
`அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இரு அதான்களுக்கு (அதான் மற்றும் இகாமத்) இடையில் ஒரு தொழுகை உண்டு," என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். மேலும், "தொழ விரும்புகிறவருக்கு (அது)" என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ يُصَلُّونَ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ، وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ‏.‏ قَالَ عُثْمَانُ بْنُ جَبَلَةَ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَهُمَا إِلاَّ قَلِيلٌ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"முஅத்தின் அதான் கூறியதும், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலர் தூண்களை நோக்கி விரைந்து செல்வார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வரும்வரை, அவர்கள் இவ்வாறே மஃரிபிற்கு முன் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது கொண்டிருப்பார்கள். அதானுக்கும் இகாமாவிற்கும் இடையில் (இடைவெளி) ஏதும் இருக்கவில்லை."

உஸ்மான் பின் ஜபலா மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் ஷுஅபாவிடமிருந்து அறிவிக்கையில், "அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் மிகக் குறைந்த நேரமே இருந்தது" என்று கூறினர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنِ انْتَظَرَ الإِقَامَةَ
பாடம்: இகாமத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பவர்
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالأُولَى مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الْفَجْرِ بَعْدَ أَنْ يَسْتَبِينَ الْفَجْرُ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ لِلإِقَامَةِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பொழுது விடிந்து, முஅத்தின் அவர்கள் அதான் சொல்லி முடித்த பின்னர், ஃபஜ்ருடைய (கட்டாயத்) தொழுகைக்கு முன் இரண்டு லேசான ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். பின்னர் அவர்கள், முஅத்தின் அவர்கள் இகாமத் சொல்ல வரும்வரை தமது வலப்பக்கத்தில் சாய்ந்து கொள்வார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ لِمَنْ شَاءَ
பாடம்: ஒவ்வொரு இரண்டு அதான்களுக்கும் (அதான் மற்றும் இகாமத்) இடையில், விரும்புபவருக்கு ஒரு தொழுகை உண்டு.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلاَةٌ ـ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ ـ لِمَنْ شَاءَ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இரண்டு அதான்களுக்கு (அதான் மற்றும் இகாமத்) இடையில் ஒரு தொழுகை உண்டு, இரண்டு அதான்களுக்கு இடையில் ஒரு தொழுகை உண்டு." பின்னர் அதை மூன்றாவது முறை கூறும்போது அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், "(தொழ) விரும்புபவருக்கு."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ قَالَ لِيُؤَذِّنْ فِي السَّفَرِ مُؤَذِّنٌ وَاحِدٌ
பயணத்தின் போது ஒரே ஒரு முஅத்தின் பாங்கு சொல்ல வேண்டும் என்று யார் கூறினாரோ
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِي فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ رَحِيمًا رَفِيقًا، فَلَمَّا رَأَى شَوْقَنَا إِلَى أَهَالِينَا قَالَ ‏ ‏ ارْجِعُوا فَكُونُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَصَلُّوا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ‏ ‏‏.‏
மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் என் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சிலருடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர்களுடன் இருபது இரவுகள் தங்கினேன். அவர்கள் எங்களிடம் அன்பாகவும் கருணையாகவும் இருந்தார்கள். நாங்கள் எங்கள் குடும்பத்தினருக்காக ஏங்குவதை அவர்கள் உணர்ந்தபோது, அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள், "திரும்பிச் சென்று உங்கள் குடும்பத்தினருடன் தங்குங்கள், மேலும் அவர்களுக்கு மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொடுங்கள், மேலும் தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள், மேலும் தொழுகைக்கான நேரம் வந்ததும் உங்களில் ஒருவர் அதான் சொல்ல வேண்டும், மேலும் உங்களில் வயதில் மூத்தவர் தொழுகையை வழிநடத்த வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الأَذَانِ لِلْمُسَافِرِ إِذَا كَانُوا جَمَاعَةً، وَالإِقَامَةِ، وَكَذَلِكَ بِعَرَفَةَ وَجَمْعٍ
பாடம்: பயணிகள் குழுவாக இருந்தால் அதான் மற்றும் இகாமத் (கூறுதல்); அரஃபாத் மற்றும் முஸ்தலிஃபாவிலும் இவ்வாறே (செய்ய வேண்டும்).
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُهَاجِرِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَرَادَ الْمُؤَذِّنُ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَبْرِدْ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَبْرِدْ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ‏.‏ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَبْرِدْ ‏"‏‏.‏ حَتَّى سَاوَى الظِّلُّ التُّلُولَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏{‏إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ‏}‏
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். அப்போது முஅத்தின் அதான் சொல்ல விரும்பினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குளிர்ச்சி அடையட்டும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர் அதான் சொல்ல விரும்பினார். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குளிர்ச்சி அடையட்டும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு (மீண்டும்) அவர் அதான் சொல்ல விரும்பினார். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "குளிர்ச்சி அடையட்டும்" என்று கூறினார்கள். குன்றுகளின் நிழல் (அவற்றின் உயரத்திற்கு) சமமாகும் வரை (நாங்கள் தாமதித்தோம்). அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக வெப்பத்தின் கடுமை நரகத்தின் வெப்பச் சீற்றத்திலிருந்து உண்டாகிறது" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ أَتَى رَجُلاَنِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُرِيدَانِ السَّفَرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِذَا أَنْتُمَا خَرَجْتُمَا فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا ‏ ‏‏.‏
மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

இரண்டு மனிதர்கள் ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்ளும் எண்ணத்துடன் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நீங்கள் (இருவரும்) புறப்படும்போது, அதான் கூறி, பின்னர் இகாமா சொல்லுங்கள், மேலும் உங்களில் வயதில் மூத்தவர் தொழுகையை வழிநடத்த வேண்டும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، أَتَيْنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ مُتَقَارِبُونَ، فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ يَوْمًا وَلَيْلَةً، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا رَفِيقًا، فَلَمَّا ظَنَّ أَنَّا قَدِ اشْتَهَيْنَا أَهْلَنَا أَوْ قَدِ اشْتَقْنَا سَأَلَنَا عَمَّنْ تَرَكْنَا بَعْدَنَا فَأَخْبَرْنَاهُ قَالَ ‏ ‏ ارْجِعُوا إِلَى أَهْلِيكُمْ فَأَقِيمُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَمُرُوهُمْ ـ وَذَكَرَ أَشْيَاءَ أَحْفَظُهَا أَوْ لاَ أَحْفَظُهَا ـ وَصَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ‏ ‏‏.‏
மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம்; அப்போது நாங்கள் ஒத்த வயதுடைய இளைஞர்களாக இருந்தோம். அவர்களிடம் இருபது நாட்களும் இரவுகளும் தங்கினோம். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் இரக்கமுடையவர்களாகவும் மென்மையானவர்களாகவும் இருந்தார்கள். நாங்கள் எங்கள் குடும்பத்தினரை விரும்புகிறோம் அல்லது (அவர்கள் மீது) ஏக்கமுற்றுள்ளோம் என்று அவர்கள் கருதியபோது, எங்களுக்குப் பின்னால் நாங்கள் (ஊரில்) விட்டு வந்தவர்களைப் பற்றி எங்களிடம் கேட்டார்கள். நாங்கள் அது பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தினரிடம் திரும்பிச் செல்லுங்கள்; அவர்களுடன் தங்குங்கள்; அவர்களுக்கு (மார்க்கத்தைக்) கற்றுக் கொடுங்கள்; (நற்செயல்களைப் புரியுமாறு) அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள் - (இதோடு) மேலும் சில விஷயங்களையும் குறிப்பிட்டார்கள்; அவற்றை நான் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன் அல்லது நினைவில் கொள்ளவில்லை - மேலும், நான் தொழுவதை நீங்கள் பார்த்தவாறே தொழுங்கள். தொழுகைக்கான நேரம் வந்துவிட்டால், உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்காக பாங்கு (அதான்) சொல்லட்டும்; உங்களில் வயதில் மூத்தவர் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தட்டும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، قَالَ أَذَّنَ ابْنُ عُمَرَ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ بِضَجْنَانَ ثُمَّ قَالَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ، فَأَخْبَرَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ مُؤَذِّنًا يُؤَذِّنُ، ثُمَّ يَقُولُ عَلَى إِثْرِهِ، أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ‏.‏ فِي اللَّيْلَةِ الْبَارِدَةِ أَوِ الْمَطِيرَةِ فِي السَّفَرِ‏.‏
நாஃபி` (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
கடும் குளிரான ஓர் இரவில், இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் 'தஜ்னான்' என்னுமிடத்தில் பாங்கு சொல்லிவிட்டு, பிறகு "உங்கள் தங்குமிடங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். மேலும், "பயணத்தின்போது மழை பெய்யும் இரவிலோ அல்லது கடும் குளிரான இரவிலோ பாங்கின் இறுதியில் 'உங்கள் தங்குமிடங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்' என்று கூறுமாறு முஅத்தினுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிடுவார்கள்" என்றும் எங்களிடம் தெரிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالأَبْطَحِ فَجَاءَهُ بِلاَلٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاَةِ، ثُمَّ خَرَجَ بِلاَلٌ بِالْعَنَزَةِ حَتَّى رَكَزَهَا بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالأَبْطَحِ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ‏.‏
அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அல்-அப்தஹ் எனும் இடத்தில் பார்த்தேன். பிலால் (ரழி) அவர்கள் வந்து, தொழுகைக்கான அறிவிப்பை அவர்களிடம் செய்தார்கள். பின்னர் ஒரு குட்டையான ஈட்டியுடன் வெளியே வந்து, அதை அல்-அப்தஹ் எனும் இடத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் நட்டு, இகாமத் கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب هَلْ يَتَتَبَّعُ الْمُؤَذِّنُ فَاهُ هَا هُنَا وَهَا هُنَا، وَهَلْ يَلْتَفِتُ فِي الأَذَانِ
பாடம்: முஅத்தின் தனது வாயை இங்கும் அங்கும் திருப்ப வேண்டுமா? அதான் சொல்லும்போது திரும்ப வேண்டுமா?
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَأَى بِلاَلاً يُؤَذِّنُ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُ فَاهُ هَا هُنَا وَهَا هُنَا بِالأَذَانِ‏.‏
அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"பிலால் (ரழி) அவர்கள் பாங்கு சொல்வதை நான் கண்டேன். அப்போது பாங்கின்போது அவரின் வாய் இங்கும் அங்கும் (வலப்புறமும் இடப்புறமும்) அசைவதை நான் உற்றுநோக்கிக் கொண்டிருந்தேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب قَوْلِ الرَّجُلِ فَاتَتْنَا الصَّلاَةُ
"நாங்கள் தொழுகையைத் தவறவிட்டுவிட்டோம்" என்ற ஒரு நபரின் கூற்று
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ سَمِعَ جَلَبَةَ رِجَالٍ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالُوا اسْتَعْجَلْنَا إِلَى الصَّلاَةِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَلاَ تَفْعَلُوا، إِذَا أَتَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا ‏"‏‏.‏
அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் ஆண்களின் இரைச்சலைக் கேட்டார்கள். தொழுது முடித்ததும், 'உங்களுக்கு என்ன விஷயம்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'நாங்கள் தொழுகைக்காக விரைந்து வந்தோம்' என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவ்வாறு செய்யாதீர்கள்; நீங்கள் தொழுகைக்கு வரும்போது நிதானத்தைக் கடைப்பிடியுங்கள். உங்களுக்குக் கிடைத்ததைத் தொழுது கொள்ளுங்கள்; தவறியதைப் பூர்த்தி செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَسْعَى إِلَى الصَّلاَةِ، وَلْيَأْتِ بِالسَّكِينَةِ وَالْوَقَارِ
பாடம்: ஒருவர் தொழுகைக்காக ஓடக்கூடாது; மாறாக அமைதியுடனும் கண்ணியத்துடனும் வர வேண்டும்.
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا سَمِعْتُمُ الإِقَامَةَ فَامْشُوا إِلَى الصَّلاَةِ، وَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ وَالْوَقَارِ وَلاَ تُسْرِعُوا، فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நீங்கள் இகாமத் சொல்வதைக் கேட்டால், தொழுகைக்கு நடந்து செல்லுங்கள்; அமைதியையும் கண்ணியத்தையும் கடைப்பிடியுங்கள்; அவசரப்பட வேண்டாம். (தொழுகையில்) உங்களுக்குக் கிடைத்ததைத் தொழுங்கள்; நீங்கள் தவறவிட்டதை நிறைவு செய்யுங்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَتَى يَقُومُ النَّاسُ إِذَا رَأَوُا الإِمَامَ عِنْدَ الإِقَامَةِ
இகாமத்தின்போது இமாமைக் கண்டால் மக்கள் எப்போது எழுந்து நிற்க வேண்டும்?
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ كَتَبَ إِلَىَّ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي ‏ ‏‏.‏
அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இகாமத் சொல்லப்பட்டால், நீங்கள் என்னைப் பார்க்கும் வரை எழாதீர்கள்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَسْعَى إِلَى الصَّلاَةِ مُسْتَعْجِلاً، وَلْيَقُمْ بِالسَّكِينَةِ وَالْوَقَارِ
தொழுகைக்கு அவசரமாக ஓடிச் செல்லக்கூடாது; மாறாக அமைதியாகவும் கண்ணியத்துடனும் நிற்க வேண்டும்.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي وَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ ‏ ‏‏.‏ تَابَعَهُ عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ‏.‏
அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இகாமத் சொல்லப்பட்டால், என்னை நீங்கள் பார்க்கும் வரை (தொழுகைக்காக) எழாதீர்கள்; அமைதியைக் கடைப்பிடியுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب هَلْ يَخْرُجُ مِنَ الْمَسْجِدِ لِعِلَّةٍ
பாடம்: ஒரு காரணத்திற்காக மஸ்ஜிதிலிருந்து வெளியேறலாமா?
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ وَقَدْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَعُدِّلَتِ الصُّفُوفُ، حَتَّى إِذَا قَامَ فِي مُصَلاَّهُ انْتَظَرْنَا أَنْ يُكَبِّرَ انْصَرَفَ قَالَ ‏ ‏ عَلَى مَكَانِكُمْ ‏ ‏‏.‏ فَمَكَثْنَا عَلَى هَيْئَتِنَا حَتَّى خَرَجَ إِلَيْنَا يَنْطُفُ رَأْسُهُ مَاءً وَقَدِ اغْتَسَلَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

இகாமத் சொல்லப்பட்டு, வரிசைகள் நேராக்கப்பட்டிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டு வந்தார்கள். அவர்கள் தமது தொழும் இடத்தில் நின்றதும், அவர்கள் தக்பீர் கூறுவார்கள் என்று நாங்கள் காத்திருந்தோம். (ஆனால்) அவர்கள் திரும்பிச் சென்றார்கள்; "உங்கள் இடங்களிலேயே இருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் குளித்துவிட்டு, தம் தலையிலிருந்து தண்ணீர் சொட்டச் சொட்ட எங்களிடம் வரும்வரை நாங்கள் எங்கள் நிலையிலேயே இருந்தோம்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا قَالَ الإِمَامُ مَكَانَكُمْ. حَتَّى رَجَعَ انْتَظَرُوهُ
இமாம், "உங்கள் இடங்களில் இருங்கள்" என்று கூறினால், அவர் திரும்பி வரும் வரை அவருக்காகக் காத்திருங்கள்.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَسَوَّى النَّاسُ صُفُوفَهُمْ، فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَقَدَّمَ وَهْوَ جُنُبٌ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ عَلَى مَكَانِكُمْ ‏ ‏‏.‏ فَرَجَعَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ خَرَجَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ مَاءً فَصَلَّى بِهِمْ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டு, மக்கள் தங்கள் வரிசைகளைச் சீர்படுத்திக்கொண்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து (தொழுவிப்பதற்காக) முன்னே சென்றார்கள்; அவர்கள் ஜுனுபாக இருந்தார்கள். எனவே அவர்கள், “உங்கள் இடங்களிலேயே இருங்கள்” என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் திரும்பிச் சென்று, குளித்துவிட்டு, தம் தலையிலிருந்து நீர் சொட்டச் சொட்ட வெளியே வந்தார்கள். பின்னர் அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب قَوْلِ الرَّجُلِ مَا صَلَّيْنَا
பாடம்: “நாங்கள் தொழவில்லை” என்று ஒருவர் கூறுவது.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، يَقُولُ أَخْبَرَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَاءَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ مَا كِدْتُ أَنْ أُصَلِّيَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ تَغْرُبُ، وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أَفْطَرَ الصَّائِمُ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ وَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا ‏ ‏ فَنَزَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى بُطْحَانَ وَأَنَا مَعَهُ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى ـ يَعْنِي الْعَصْرَ ـ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்-கந்தக் (அகழ்) போரின்போது, உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, சூரியன் மறையும் தறுவாயை எட்டும் வரை என்னால் (அஸ்ர்) தொழ முடியவில்லை" என்று கூறினார்கள். நோன்பு நோற்றவர் நோன்பு திறந்த பிறகு இது நிகழ்ந்தது.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நானும் அதைத் தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் 'புத்ஹான்' பகுதிக்கு இறங்கிச் சென்றார்கள்; நானும் அவர்களுடன் இருந்தேன். அவர்கள் (ஸல்) உளூச் செய்து, சூரியன் மறைந்த பிறகு அஸர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். பின்னர் அதற்குப் பின் மஃக்ரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الإِمَامِ تَعْرِضُ لَهُ الْحَاجَةُ بَعْدَ الإِقَامَةِ
பாடம்: இகாமத்திற்குப் பிறகு இமாமுக்கு ஒரு தேவை ஏற்பட்டால்
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنَاجِي رَجُلاً فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ، فَمَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இகாமத் சொல்லப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் ஒரு ஓரத்தில் ஒரு மனிதருடன் இரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். மக்கள் தூங்கும் வரை அவர்கள் தொழுகைக்கு நிற்கவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْكَلاَمِ إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ
தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டால் பேசுவது
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سَأَلْتُ ثَابِتًا الْبُنَانِيَّ عَنِ الرَّجُلِ، يَتَكَلَّمُ بَعْدَ مَا تُقَامُ الصَّلاَةُ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَعَرَضَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَحَبَسَهُ بَعْدَ مَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருமுறை இகாமத் சொல்லப்பட்டபோது, ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (தொழுகையிலிருந்து) அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب وُجُوبِ صَلاَةِ الْجَمَاعَةِ
கூட்டுத் தொழுகை கடமையாகும்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ، ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் விறகுகளைச் சேகரிக்கக் கட்டளையிட்டு, பின்னர் தொழுகைக்காக அதான் சொல்ல ஒருவருக்குக் கட்டளையிட்டு, பின்னர் தொழுகையை இமாமத் செய்ய ஒருவருக்குக் கட்டளையிட்டு, பின்னர் (தொழுகைக்கு வராத) ஆண்களிடம் சென்று, அவர்கள்மீது அவர்களுடைய வீடுகளை எரித்துவிடவும் நான் நாடினேன். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அவர்களில் ஒருவருக்கு, நல்ல இறைச்சி போர்த்தப்பட்ட ஒரு எலும்புத் துண்டோ அல்லது இரண்டு விலா எலும்புகளுக்கு இடையில் உள்ள இரண்டு நல்ல இறைச்சித் துண்டுகளோ கிடைக்கும் என்று தெரிந்தால், அவர் `இஷா' தொழுகைக்கு வந்திருப்பார்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ صَلاَةِ الْجَمَاعَةِ
கூட்டுத் தொழுகையின் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ صَلاَةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلاَةَ الْفَذِّ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "கூட்டாகத் தொழும் தொழுகையானது, தனித்துத் தொழும் தொழுகையை விட இருபத்தேழு மடங்கு மேலானதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ صَلاَةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلاَةَ الْفَذِّ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً ‏ ‏‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒருவர் தனியாகத் தொழும் தொழுகையை விட, ஜமாஅத் தொழுகை இருபத்தைந்து மடங்கு மேலானது.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ صَلاَةُ الرَّجُلِ فِي الْجَمَاعَةِ تُضَعَّفُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ وَفِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ ضِعْفًا، وَذَلِكَ أَنَّهُ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ، ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ الصَّلاَةُ، لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلاَّ رُفِعَتْ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ، وَحُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ، فَإِذَا صَلَّى لَمْ تَزَلِ الْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ‏.‏ وَلاَ يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلاَةَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "ஒருவர் ஜமாஅத்துடன் (கூட்டுத் தொழுகை) தொழுவது, அவர் தமது வீட்டிலும் சந்தையிலும் (தனியாகத்) தொழுவதை விட இருபத்தைந்து மடங்கு (நன்மையில்) அதிகமாகும். ஏனெனில், அவர் உளூச் செய்து, அதனை அழகிய முறையில் நிறைவேற்றி, பின்னர் தொழுகையைத் தவிர வேறு எதுவும் அவரை வெளியேற்றாத நிலையில் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றால், அவர் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும், அவருக்கு ஒரு படித்தரம் உயர்த்தப்பட்டு, ஒரு பாவம் அவரை விட்டும் நீக்கப்படும். அவர் தொழுது முடித்ததும், அவர் தொழுத இடத்தில் இருக்கும் வரை, அவருக்காக வானவர்கள் தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்வார்கள்:

**'அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலைஹி, அல்லாஹும்மர்ஹம்ஹு'**

(பொருள்: இறைவா! அவர் மீது அருள்புரிவாயாக! இறைவா! அவர் மீது கருணை காட்டுவாயாக!)

மேலும், உங்களில் ஒருவர் தொழுகையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் வரை அவர் தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ صَلاَةِ الْفَجْرِ فِي جَمَاعَةٍ
கூட்டுத் தொழுகையில் ஃபஜ்ர் (அதிகாலை) தொழுகையின் சிறப்பு.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ تَفْضُلُ صَلاَةُ الْجَمِيعِ صَلاَةَ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ جُزْءًا، وَتَجْتَمِعُ مَلاَئِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلاَئِكَةُ النَّهَارِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ ‏ ‏‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ فَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ ‏{‏إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا‏}‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்களில் ஒருவர் தனியாகத் தொழும் தொழுகையை விட, கூட்டாகத் தொழும் தொழுகை இருபத்தைந்து பங்குகள் மேலானதாகும். ஃபஜ்ர் தொழுகையில் இரவு நேர வானவர்களும் பகல் நேர வானவர்களும் ஒன்றுகூடுகின்றனர்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்."

பிறகு அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் விரும்பினால் (இவ்வசனத்தை) ஓதிக் கொள்ளுங்கள்: **'இன்ன குர்ஆனல் ஃபஜ்ரி கான மஷ்ஹூதா'** (நிச்சயமாக ஃபஜ்ர் தொழுகையின் குர்ஆன் ஓதுதல் சாட்சியாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது)."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
قَالَ شُعَيْبٌ وَحَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ تَفْضُلُهَا بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“கூட்டுத் தொழுகை (தனித்துத் தொழும் தொழுகையை விட) இருபத்தேழு படித்தரங்கள் மேலானதாகும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمًا، قَالَ سَمِعْتُ أُمَّ الدَّرْدَاءِ، تَقُولُ دَخَلَ عَلَىَّ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَهْوَ مُغْضَبٌ فَقُلْتُ مَا أَغْضَبَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا إِلاَّ أَنَّهُمْ يُصَلُّونَ جَمِيعًا‏.‏
உம்முத் தர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அபூ தர்தா (ரழி) அவர்கள் கோபமான நிலையில் என்னிடம் வந்தார்கள். நான் அவர்களிடம், 'உங்களுக்கு ஏன் கோபம்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் உம்மத்தினர், (அனைவரும்) ஒன்றுகூடித் தொழுவதைத் தவிர (வேறெதையும்) நான் அறியவில்லை' என்று பதிலளித்தார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلاَةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى، وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنَ الَّذِي يُصَلِّي ثُمَّ يَنَامُ ‏ ‏‏.‏
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களிலேயே தொழுகுக்காக அதிக நற்கூலியைப் பெறுபவர்கள், (பள்ளிவாசலிலிருந்து) வெகு தொலைவிலிருந்து நடந்து வருபவர்களே! பிறகு அதற்கடுத்த தொலைவிலிருந்து வருபவர்கள். (தனியாகத்) தொழுதுவிட்டு உறங்குபவரை விட, இமாமுடன் தொழுவதற்காகக் காத்திருப்பவர் அதிக நற்கூலியைப் பெறுவார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ التَّهْجِيرِ إِلَى الظُّهْرِ
ஸுஹர் தொழுகைக்கு விரைந்து செல்வதன் சிறப்பு
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ وَجَدَ غُصْنَ شَوْكٍ عَلَى الطَّرِيقِ فَأَخَّرَهُ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ الشُّهَدَاءُ خَمْسَةٌ الْمَطْعُونُ، وَالْمَبْطُونُ، وَالْغَرِيقُ، وَصَاحِبُ الْهَدْمِ، وَالشَّهِيدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا لاَسْتَهَمُوا عَلَيْهِ ‏"‏‏.‏ ‏"‏ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا ‏"‏‏.‏
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒரு மனிதர் ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, பாதையில் ஒரு முள் கிளையைக் கண்டு அதை அகற்றினார். அல்லாஹ் அவருடைய செயலை அங்கீகரித்து அவரை மன்னித்தான்.” பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஷஹீத்கள் (உயிர்த்தியாகிகள்) ஐவர் ஆவர்: பிளேக் (கொள்ளை) நோயால் இறந்தவர், வயிற்று நோயால் இறந்தவர், நீரில் மூழ்கி இறந்தவர், இடிபாடுகளில் சிக்கி இறந்தவர் மற்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்.” மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: “தொழுகை அறிவிப்புச் செய்வதிலும் (பாங்கு), (கூட்டுத் தொழுகையில்) முதல் வரிசையில் நிற்பதிலும் உள்ள நன்மையை மக்கள் அறிந்திருந்து, சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்ற நிலை ஏற்பட்டால், அதற்காக அவர்கள் சீட்டுக் குலுக்கியும் பார்ப்பார்கள். (நண்பகல்)த் தொழுகைக்கு (வெயிலிலேயே) முன்னதாகவே செல்வதிலுள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அதற்காக அவர்கள் விரைந்து செல்வார்கள். இஷா மற்றும் சுப்ஹ் (ஃபஜ்ர்) தொழுகைகளில் உள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், தவழ்ந்தாவது அத்தொழுகைகளுக்கு வந்து சேர்வார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب احْتِسَابِ الآثَارِ
பாடம்: காலடிச் சுவடுகளுக்கு நற்கூலியை எதிர்பார்த்தல்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا بَنِي سَلِمَةَ أَلاَ تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ مُجَاهِدٌ فِي قَوْلِهِ ‏{‏وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ‏}‏ قَالَ خُطَاهُمْ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ، أَنَّ بَنِي سَلِمَةَ، أَرَادُوا أَنْ يَتَحَوَّلُوا، عَنْ مَنَازِلِهِمْ، فَيَنْزِلُوا قَرِيبًا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعْرُوا ‏{‏الْمَدِينَةَ‏}‏ فَقَالَ ‏"‏ أَلاَ تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ مُجَاهِدٌ خُطَاهُمْ آثَارُهُمْ أَنْ يُمْشَى فِي الأَرْضِ بِأَرْجُلِهِمْ‏.‏
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓ பனீ ஸலிமா! உங்கள் காலடித் தடங்களுக்கு (அல்லாஹ்விடம்) நற்கூலியை நீங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லையா?"

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள், **"வநக்துபு மா கத்தமூ வஆஸாரஹும்"** ("அவர்கள் தங்களுக்கு முன் அனுப்பியவற்றையும், அவர்களுடைய அடிச்சுவடுகளையும் நாம் பதிவு செய்கிறோம்" - 36:12) எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கூறும்போது, "(இங்கு அடிச்சுவடுகள் என்பது) அவர்களின் காலடித் தடங்களைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும் அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
பனீ ஸலிமா குலத்தார் தங்கள் இருப்பிடங்களிலிருந்து மாறிச் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் குடியேற விரும்பினர். ஆனால், மதீனாவின் (எல்லைப்) பகுதிகள் காலியாகிவிடுவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விரும்பவில்லை. ஆகவே, "உங்கள் காலடித் தடங்களுக்கு (அல்லாஹ்விடம்) நற்கூலியை நீங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்களின் அடிச்சுவடுகள் என்பது, அவர்கள் பூமியில் தங்கள் கால்களால் நடந்து செல்வதைக் குறிக்கும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ الْعِشَاءِ فِي الْجَمَاعَةِ
கூட்டுத் தொழுகையில் இஷா தொழுகையின் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ لَيْسَ صَلاَةٌ أَثْقَلَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ مِنَ الْفَجْرِ وَالْعِشَاءِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا، لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ الْمُؤَذِّنَ فَيُقِيمَ، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً يَؤُمُّ النَّاسَ، ثُمَّ آخُذَ شُعَلاً مِنْ نَارٍ فَأُحَرِّقَ عَلَى مَنْ لاَ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ بَعْدُ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நயவஞ்சகர்களுக்கு ஃபஜ்ர் மற்றும் இஷா தொழுகைகளை விட கனமான தொழுகை வேறு எதுவும் இல்லை. அவற்றில் (நன்மையில்) என்ன இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அது தவழ்ந்து செல்வதாக இருந்தாலும் சரி, அவர்கள் நிச்சயமாக அவற்றில் கலந்து கொண்டிருப்பார்கள். நிச்சயமாக, முஅத்தினுக்கு (பாங்கு சொல்பவர்) இகாமத் சொல்லுமாறு கட்டளையிடவும், பின்னர் ஒரு மனிதரை மக்களுக்கு (தொழுகையில்) தலைமை தாங்கும்படி கட்டளையிடவும், பின்னர் நெருப்புக் கொள்ளியை எடுத்துச் சென்று, தொழுகைக்கு இன்னும் புறப்படாதவர்கள் மீது (அவர்களின் வீடுகளை) எரிக்கவும் நான் எண்ணினேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب اثْنَانِ فَمَا فَوْقَهُمَا جَمَاعَةٌ
பாடம்: இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நபர்கள் ஜமாஅத் (கூட்டுத் தொழுகை) ஆவர்.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأَذِّنَا وَأَقِيمَا، ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا ‏ ‏‏.‏
மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (இருவரிடம்) கூறினார்கள், "தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால், நீங்கள் பாங்கு சொல்லுங்கள், பின்னர் இகாமத் சொல்லுங்கள். மேலும், உங்களில் வயதில் மூத்தவர் தொழுகை நடத்தட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ جَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ، وَفَضْلِ الْمَسَاجِدِ
பாடம்: தொழுகையை எதிர்பார்த்துப் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருப்பவர் பற்றியும், பள்ளிவாசல்களின் சிறப்பும்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ مَا لَمْ يُحْدِثْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ‏.‏ لاَ يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ مَا دَامَتِ الصَّلاَةُ تَحْبِسُهُ، لاَ يَمْنَعُهُ أَنْ يَنْقَلِبَ إِلَى أَهْلِهِ إِلاَّ الصَّلاَةُ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தாம் தொழுத இடத்தில் (முஸல்லாவில்) ஹதஸ் ஏற்படாதவரை (உளூ முறியாதவரை) அமர்ந்திருக்கும் காலமெல்லாம், மலக்குகள் அவருக்காக (இறைவனிடம்) அருளை வேண்டுகின்றனர். அவர்கள், **'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லஹு, அல்லாஹும்மர்ஹம்ஹு'** (யா அல்லாஹ்! இவரை மன்னிப்பாயாக! யா அல்லாஹ்! இவருக்குக் கருணை காட்டுவாயாக!) என்று கூறுகின்றனர். தொழுகை ஒருவரை (தம் இருப்பிடம் செல்லவிடாமல்) தடுத்து வைத்திருக்கும் போதெல்லாம் அவர் தொழுகையிலேயே இருப்பவராவார்; தொழுகையைத் தவிர வேறெதுவும் அவரைத் தம் குடும்பத்தாரிடம் செல்லவிடாமல் தடுக்கும் வரை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ الإِمَامُ الْعَادِلُ، وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ رَبِّهِ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ فِي الْمَسَاجِدِ، وَرَجُلاَنِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ، وَرَجُلٌ طَلَبَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ‏.‏ وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ أَخْفَى حَتَّى لاَ تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் நிழலைத் தவிர வேறு நிழல் இல்லாத நாளில், ஏழு பேருக்கு அல்லாஹ் தனது நிழலை அளிப்பான். (அவர்கள்:) நீதிமிக்க ஆட்சியாளர்; இறைவணக்கத்திலேயே வளர்ந்த இளைஞர்; பள்ளிவாசல்களுடன் இதயம் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு மனிதர்; அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசித்து, அதற்காகவே சந்தித்து, அதற்காகவே பிரியும் இருவர்; அந்தஸ்தும் அழகும் வாய்ந்த ஒரு பெண் தம்மை (தவறான வழிக்கு) அழைத்தபோது, ‘நான் அல்லாஹ்வை அஞ்சுகிறேன்’ என்று கூறியவர்; தமது வலது கை கொடுப்பதை இடது கை அறியாதவாறு இரகசியமாக தர்மம் செய்பவர்; தனிமையில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து கண்கள் நீர் சிந்தியவர்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ هَلِ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا فَقَالَ نَعَمْ، أَخَّرَ لَيْلَةً صَلاَةَ الْعِشَاءِ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ بَعْدَ مَا صَلَّى فَقَالَ ‏ ‏ صَلَّى النَّاسُ وَرَقَدُوا وَلَمْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مُنْذُ انْتَظَرْتُمُوهَا ‏ ‏‏.‏ قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மோதிரம் அணிந்திருந்தார்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அவர்கள் (ரழி) கூறினார்கள், "ஆம். ஒருமுறை அவர்கள் (ஸல்) 'இஷா' தொழுகையை நள்ளிரவு வரை தாமதப்படுத்தினார்கள். தொழுகைக்குப் பிறகு, அவர்கள் (ஸல்) எங்களை நோக்கி, 'மக்கள் தொழுது உறங்கிவிட்டார்கள்; நீங்கள் தொழுகைக்காகக் காத்திருந்தவரை தொழுகையிலேயே நீடித்திருந்தீர்கள்' என்று கூறினார்கள்."

அனஸ் (ரழி) மேலும் கூறினார்கள், "நான் இப்போது அவர்களுடைய (ஸல்) மோதிரத்தின் பளபளப்பைப் பார்ப்பது போல இருக்கிறது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَمَنْ رَاحَ
காலையிலும் மாலையிலும் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்பவரின் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ وَرَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلَهُ مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "எவர் (கூட்டுத் தொழுகைக்காக) ஒவ்வொரு காலையிலும் மாலையிலும் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்கிறாரோ, அவருக்காக அல்லாஹ், அவர் ஒவ்வொரு காலையிலும் மாலையிலும் (பள்ளிவாசலுக்குச்) செல்வதற்கெல்லாம் சொர்க்கத்தில் நல்ல விருந்தோம்பலுடன் ஒரு கண்ணியமான இடத்தை ஆயத்தப்படுத்துவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ صَلاَةَ إِلاَّ الْمَكْتُوبَةَ
இகாமத் சொல்லப்பட்ட பின்னர் கடமையான தொழுகையைத் தவிர வேறு எந்தத் தொழுகையும் (நிறைவேற்றப்பட) கூடாது
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجُلٍ‏.‏ قَالَ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ سَمِعْتُ حَفْصَ بْنَ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ مَالِكٌ ابْنُ بُحَيْنَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً وَقَدْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَثَ بِهِ النَّاسُ، وَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ الصُّبْحَ أَرْبَعًا، الصُّبْحَ أَرْبَعًا ‏ ‏‏.‏ تَابَعَهُ غُنْدَرٌ وَمُعَاذٌ عَنْ شُعْبَةَ فِي مَالِكٍ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ سَعْدٍ عَنْ حَفْصٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ‏.‏ وَقَالَ حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سَعْدٌ عَنْ حَفْصٍ عَنْ مَالِكٍ‏.‏
மாலிக் இப்னு புஹைனா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்ட நிலையில், ஒரு மனிதர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது கொண்டிருந்ததை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும், மக்கள் அந்த மனிதரைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். அப்போது அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஃபஜ்ருத் தொழுகை நான்கு ரக்அத்களா? ஃபஜ்ருத் தொழுகை நான்கு ரக்அத்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب حَدِّ الْمَرِيضِ أَنْ يَشْهَدَ الْجَمَاعَةَ
பாடம்: நோயாளி கூட்டுத் தொழுகையில் கலந்து கொள்வதற்கான வரம்பு.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ الأَسْوَدُ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلاَةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا، قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ‏.‏ قِيلَ لِلأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْ‏.‏ رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الأَعْمَشِ بَعْضَهُ‏.‏ وَزَادَ أَبُو مُعَاوِيَةَ جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا‏.‏
அல்-அஸ்வத் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுடன் தொழுகையை ஒழுங்காக நிறைவேற்றுவது பற்றியும் அதனைக் கண்ணியப்படுத்துவது குறித்தும் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். அவர்கள் கூறினார்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரண நோயில் வீழ்ந்தபோது, தொழுகைக்கான நேரம் வந்து அதான் சொல்லப்பட்டபோது, அவர்கள், 'அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் மென்மையான இதயம் கொண்டவர் என்றும், தங்களின் இடத்தில் (நின்று) தொழுகை நடத்த அவர்களால் இயலாது என்றும் அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும் அதே கட்டளையிட்டார்கள், ஆனால் அதே பதில்தான் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் மூன்றாவது முறையாகக் கட்டளையிட்டார்கள் மேலும், 'நீங்கள் (பெண்கள்) யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகள் ஆவீர்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள். எனவே அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகை நடத்துவதற்காக வெளியே வந்தார்கள். இதற்கிடையில் நபி (ஸல்) அவர்களின் உடல்நிலை சற்று தேறியது, மேலும் அவர்கள் இருபுறமும் இருவரின் உதவியுடன் வெளியே வந்தார்கள். நோயின் காரணமாக அவர்களின் கால்கள் தரையில் இழுபட்டுச் செல்வதை நான் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போல இருந்தது. அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பின்வாங்க விரும்பினார்கள், ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இடத்தில் இருக்கும்படி சைகை செய்தார்கள், மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கொண்டுவரப்பட்டு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் அருகில் அமர்ந்தார்கள்."

அல்-அஃமஷ் அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தார்களா, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார்களா, மேலும் மக்கள் அந்தத் தொழுகையில் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அல்-அஃமஷ் அவர்கள் தம் தலையை ஆட்டி ஆம் என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ முஆவியா கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள், நின்றுகொண்டு தொழுதுகொண்டிருந்த அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் இடது புறத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ الأَرْضَ، وَكَانَ بَيْنَ الْعَبَّاسِ وَرَجُلٍ آخَرَ‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ لِي وَهَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டு, அவர்களின் நோய் அதிகரித்தபோது, என் வீட்டில் தங்கியிருந்து சிகிச்சை பெறுவதற்கு தம் மனைவியரிடம் அனுமதி கேட்டார்கள்; அவர்களுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அவர்கள் இரண்டு ஆண்களின் உதவியுடன் வெளியே வந்தார்கள்; அவர்களின் கால்கள் தரையில் இழுபட்டுக்கொண்டிருந்தன. அவர்கள் அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களுக்கும் மற்றொரு மனிதருக்கும் இடையில் இருந்தார்கள்." உபைதுல்லாஹ் கூறினார்கள், "நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததைச் சொன்னேன். அதற்கு அவர்கள், ‘ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் குறிப்பிடாத அந்த (இரண்டாவது) மனிதர் யார் என்று உமக்குத் தெரியுமா?’ என்று கேட்டார்கள். நான், ‘இல்லை’ என்றேன். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், ‘அவர் அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் ஆவார்’ என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الرُّخْصَةِ فِي الْمَطَرِ وَالْعِلَّةِ أَنْ يُصَلِّيَ فِي رَحْلِهِ
மழையின் போதோ அல்லது நியாயமான காரணம் இருக்கும் பட்சத்திலோ ஒருவரின் வீட்டிலேயே தொழுவது அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَذَّنَ بِالصَّلاَةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ ثُمَّ قَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ‏.‏ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ ذَاتُ بَرْدٍ وَمَطَرٍ يَقُولُ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், குளிரும் காற்றும் வீசிய ஓர் இரவில் தொழுகைக்காக பாங்கு சொல்லிவிட்டு, பிறகு "உங்கள் இல்லங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "குளிரும் மழையும் உள்ள இரவில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஅத்தின் அவர்களிடம், 'உங்கள் இல்லங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்' என்று கூறுமாறு கட்டளையிடுவார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهْوَ أَعْمَى، وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ، فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى، فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ‏ ‏‏.‏ فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ، فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
மஹ்மூத் பின் ரபீஃ அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

இத்பான் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தம் கூட்டத்தாருக்குத் தொழுகை நடத்துபவராகவும், பார்வையற்றவராகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! (சில நேரங்களில்) இருளாகவும் வெள்ளப்பெருக்காவும் இருக்கிறது; மேலும் நான் பார்வையற்றவன். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் என் வீட்டில் ஓரிடத்தில் தொழுங்கள்; நான் அதை ஒரு முஸல்லாவாக (தொழும் இடமாக) ஆக்கிக் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர் வீட்டிலுள்ள ஒரு இடத்தைச் சுட்டிக் காட்டினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே தொழுதார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب هَلْ يُصَلِّي الإِمَامُ بِمَنْ حَضَرَ وَهَلْ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فِي الْمَطَرِ
இமாம், தொழுகைக்கு வந்திருப்பவர்களுடன் தொழுகையை நடத்த முடியுமா? மேலும் மழை பெய்யும் போது வெள்ளிக்கிழமை குத்பா (மார்க்கச் சொற்பொழிவு) நிகழ்த்த முடியுமா?
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ ذِي رَدْغٍ، فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ لَمَّا بَلَغَ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ‏.‏ قَالَ قُلِ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ، فَنَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، فَكَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا فَقَالَ كَأَنَّكُمْ أَنْكَرْتُمْ هَذَا إِنَّ هَذَا فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي ـ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ـ إِنَّهَا عَزْمَةٌ، وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُحْرِجَكُمْ‏.‏ وَعَنْ حَمَّادٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ نَحْوَهُ، غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ كَرِهْتُ أَنْ أُؤَثِّمَكُمْ، فَتَجِيئُونَ تَدُوسُونَ الطِّينَ إِلَى رُكَبِكُمْ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (மழை மற்றும்) சேறு நிறைந்த ஒரு நாளில் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது முஅத்தின் (பாங்கு சொல்பவர்) "ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ்" (தொழுகைக்கு வாருங்கள்) என்று அடைந்தபோது, அவரிடம் "அஸ்ஸலாத்து ஃபிர் ரிஹால்" (தொழுகை உங்கள் இருப்பிடங்களிலேயே) என்று சொல்லுமாறு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கட்டளையிட்டார்கள். மக்கள் அதை மறுப்பது போன்று ஒருவரையொருவர் பார்க்கலானார்கள்.

அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "இதை நீங்கள் மறுக்கிறீர்களா? நிச்சயமாக இதை என்னைவிடச் சிறந்தவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) செய்துள்ளார்கள். நிச்சயமாக அது (ஜுமுஆ தொழுகை) ஒரு கட்டாயக் கடமையாகும். ஆயினும், உங்களைச் சிரமத்திற்குள்ளாக்குவதை நான் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

மற்றோர் அறிவிப்பில், "உங்களை (சிரமத்தின் மூலம்) பாவத்திற்குள்ளாக்குவதை நான் விரும்பவில்லை; (அவ்வாறு நான் அழைத்திருந்தால்) நீங்கள் முழங்கால் அளவு சேற்றை மிதித்துக்கொண்டு வந்திருப்பீர்கள்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ جَاءَتْ سَحَابَةٌ فَمَطَرَتْ حَتَّى سَالَ السَّقْفُ، وَكَانَ مِنْ جَرِيدِ النَّخْلِ، فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ فِي الْمَاءِ وَالطِّينِ، حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ فِي جَبْهَتِهِ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அறிவித்தார்கள்:
“ஒரு மேகம் வந்து, கூரை ஒழுகுமளவிற்கு மழை பெய்தது; அந்தக் கூரை பேரீச்சம் மட்டைகளால் அமைந்திருந்தது. தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தண்ணீரிலும் சேற்றிலும் ஸஜ்தா செய்வதை நான் கண்டேன். அவர்களின் நெற்றியில் சேற்றின் அடையாளத்தை நான் பார்த்தேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ الصَّلاَةَ مَعَكَ‏.‏ وَكَانَ رَجُلاً ضَخْمًا، فَصَنَعَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا فَدَعَاهُ إِلَى مَنْزِلِهِ، فَبَسَطَ لَهُ حَصِيرًا وَنَضَحَ طَرَفَ الْحَصِيرِ، صَلَّى عَلَيْهِ رَكْعَتَيْنِ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ آلِ الْجَارُودِ لأَنَسٍ أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الضُّحَى قَالَ مَا رَأَيْتُهُ صَلاَّهَا إِلاَّ يَوْمَئِذٍ‏.‏
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அன்சாரிகளில் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'என்னால் தங்களுடன் (கூட்டுத் தொழுகையில்) தொழ இயலாது' என்று கூறினார். அவர் மிகவும் பருமனான மனிதராக இருந்தார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக உணவு தயாரித்து, அவர்களைத் தம் இல்லத்திற்கு அழைத்தார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒரு பாயை விரித்து, அதன் ஒரு பக்கத்தைத் தண்ணீரால் தெளித்தார். பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதன் மீது இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்."

பிறகு ஜாரூத் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் வழக்கமாக துஹா (முற்பகல்) தொழுகையைத் தொழுவார்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரலி) அவர்கள், "நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்றைய தினத்தைத் தவிர துஹா தொழுவதைப் பார்த்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا حَضَرَ الطَّعَامُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ
பாடம்: உணவு பரிமாறப்பட்டு, தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டால்...
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ ‏ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இரவு உணவு பரிமாறப்பட்டு, இகாமத்தும் சொல்லப்பட்டால், முதலில் இரவு உணவைத் தொடங்க வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا قُدِّمَ الْعَشَاءُ فَابْدَءُوا بِهِ قَبْلَ أَنْ تُصَلُّوا صَلاَةَ الْمَغْرِبِ، وَلاَ تَعْجَلُوا عَنْ عَشَائِكُمْ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இரவு உணவு பரிமாறப்பட்டால் மஃரிப் தொழுகையை தொழுவதற்கு முன் அதை உண்ணத் தொடங்குங்கள், அதை முடிப்பதில் அவசரப்பட வேண்டாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِذَا وُضِعَ عَشَاءُ أَحَدِكُمْ وَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ، وَلاَ يَعْجَلْ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ ‏ ‏‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُوضَعُ لَهُ الطَّعَامُ وَتُقَامُ الصَّلاَةُ فَلاَ يَأْتِيهَا حَتَّى يَفْرُغَ، وَإِنَّهُ لَيَسْمَعُ قِرَاءَةَ الإِمَامِ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் ஒருவருக்கு இரவு உணவு பரிமாறப்பட்டு, (தொழுகைக்கு) இகாமத்தும் சொல்லப்பட்டுவிட்டால், இரவு உணவைக் கொண்டே ஆரம்பியுங்கள்; அதை முடிக்கும் வரை அவசரப்பட வேண்டாம்.'"

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு உணவு பரிமாறப்பட்டு தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டால், இமாம் ஓதுவதை அவர்கள் செவியுற்றுக் கொண்டிருந்தாலும், உணவை முடிக்கும் வரை தொழுகைக்கு வரமாட்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَقَالَ زُهَيْرٌ وَوَهْبُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ عَلَى الطَّعَامِ فَلاَ يَعْجَلْ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ مِنْهُ، وَإِنْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ ‏ ‏‏.‏ رَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ وَهْبِ بْنِ عُثْمَانَ، وَوَهْبٌ مَدِينِيٌّ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் எவரேனும் உணவு அருந்திக் கொண்டிருந்தால், தொழுகை ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அவர் திருப்தி அடையும் வரை அவசரப்பட வேண்டாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا دُعِيَ الإِمَامُ إِلَى الصَّلاَةِ وَبِيَدِهِ مَا يَأْكُلُ
பாடம்: இமாம் கையில் உணவுடன் இருக்கும்போது அஸ்-ஸலாத் (தொழுகை)க்கு அழைக்கப்பட்டால்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّ أَبَاهُ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ ذِرَاعًا يَحْتَزُّ مِنْهَا، فَدُعِيَ إِلَى الصَّلاَةِ فَقَامَ فَطَرَحَ السِّكِّينَ، فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ‏.‏
அம்ர் பின் உமைய்யா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஆட்டின்) தோள்பட்டை இறைச்சியை (கத்தியால்) அரிந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். அப்போது அவர்கள் தொழுகைக்காக அழைக்கப்பட்டார்கள். உடனே அவர்கள் எழுந்து, கத்தியைக் கீழே போட்டுவிட்டுத் தொழுதார்கள்; (இதற்காக) அவர்கள் உளூச் செய்யவில்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَهْلِهِ فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَخَرَجَ
பாடம்: ஒருவர் தம் வீட்டாரின் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கும்போது தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டால் அவர் வெளியேறுவது.
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ فِي بَيْتِهِ قَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ ـ تَعْنِي خِدْمَةَ أَهْلِهِ ـ فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ‏.‏
அல்-அஸ்வத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வீட்டில் என்ன செய்து கொண்டிருப்பார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது குடும்பத்திற்குப் பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால், தொழுகைக்காகச் சென்றுவிடுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ صَلَّى بِالنَّاسِ وَهْوَ لاَ يُرِيدُ إِلاَّ أَنْ يُعَلِّمَهُمْ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُنَّتَهُ
பாடம்: நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையையும், அவர்களின் சுன்னாவையும் மக்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கும் நோக்கத்துடன் மட்டுமே அவர்களுக்குத் தொழுவிப்பவர்.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ جَاءَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا فَقَالَ إِنِّي لأُصَلِّي بِكُمْ، وَمَا أُرِيدُ الصَّلاَةَ، أُصَلِّي كَيْفَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي‏.‏ فَقُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي قَالَ مِثْلَ شَيْخِنَا هَذَا‏.‏ قَالَ وَكَانَ شَيْخًا يَجْلِسُ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ قَبْلَ أَنْ يَنْهَضَ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى‏.‏
அபு கிலாபா அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் எங்களுடைய இந்த மஸ்ஜிதுக்கு வந்து, 'நிச்சயமாக நான் உங்களுக்குத் தொழுவிக்கப் போகிறேன். தொழுகையை (நிறைவேற்றுவது மட்டும்) என்னுடைய நோக்கமல்ல. மாறாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழ நான் எப்படிப் பார்த்தேனோ, அவ்வாறே தொழு(து காட்டு)வதே (என் நோக்கமாகும்)' என்று கூறினார்கள்."

(இதைக் கேட்ட) நான் அபு கிலாபா அவர்களிடம், "அவர் (மாலிக்) எப்படித் தொழுதார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நம்முடைய இந்த ஷேக்கைப் போன்று" என்று பதிலளித்தார். மேலும் அந்த ஷேக், சஜ்தாவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தியதும் (அடுத்த ரக்அத்திற்கு) எழுவதற்கு முன் (முதல் ரக்அத்தில் சற்று நேரம்) அமருபவராக இருந்தார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب أَهْلُ الْعِلْمِ وَالْفَضْلِ أَحَقُّ بِالإِمَامَةِ
பாடம்: தொழுகையை வழிநடத்துவதற்கு மார்க்க அறிஞர்களும், சிறப்பிற்குரியவர்களுமே அதிக தகுதியுடையவர்கள்
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاشْتَدَّ مَرَضُهُ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّهُ رَجُلٌ رَقِيقٌ، إِذَا قَامَ مَقَامَكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏ فَعَادَتْ فَقَالَ ‏"‏ مُرِي أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ، فَإِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ ‏"‏‏.‏ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فِي حَيَاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ மூஸா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள், மேலும் அவர்களின் நோய் தீவிரமடைந்தபோது, அவர்கள், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அவர் மென்மையான இதயம் கொண்டவர், மேலும் உங்கள் இடத்தில் அவரால் தொழுகை நடத்த முடியாது" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்கு தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (ஆயிஷா (ரழி)) அதே பதிலை மீண்டும் கூறினார்கள், ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்கு தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள். நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகள்" என்று கூறினார்கள். எனவே, அந்த தூதுவர் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் (அந்த கட்டளையுடன்) சென்றார்கள், மேலும் அவர் (அபூபக்ர் (ரழி)) நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளிலேயே மக்களுக்கு தொழுகை நடத்தினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ‏.‏ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا‏.‏
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது நோயின்போது, "மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு அபூபக்ரிடம் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான் (அவர்களிடம்), "அபூபக்ர் உங்கள் இடத்தில் நின்றால், அழுகையின் காரணமாக மக்களுக்கு (ஓதுவதை)க் கேட்கச் செய்ய முடியாது. எனவே, உமருக்குக் கட்டளையிடுங்கள்; அவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தட்டும்" என்று கூறினேன்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: நான் ஹஃப்ஸாவிடம், "நீ அவர்களிடம், 'அபூபக்ர் உங்கள் இடத்தில் நின்றால், அழுகையின் காரணமாக மக்களுக்கு (ஓதுவதை)க் கேட்கச் செய்ய முடியாது. எனவே, உமருக்குக் கட்டளையிடுங்கள்; அவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தட்டும்' என்று சொல்" எனக் கூறினேன். ஹஃப்ஸாவும் அவ்வாறே செய்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிறுத்துங்கள்! நிச்சயமாக நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகளைப் போன்றவர்களே. மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு அபூபக்ரிடமே சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஹஃப்ஸா ஆயிஷாவிடம், "உன்னிடமிருந்து எனக்கு எந்த நன்மையும் கிடைக்காது" என்று கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الأَنْصَارِيُّ ـ وَكَانَ تَبِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَخَدَمَهُ وَصَحِبَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يُصَلِّي لَهُمْ فِي وَجَعِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الاِثْنَيْنِ وَهُمْ صُفُوفٌ فِي الصَّلاَةِ، فَكَشَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سِتْرَ الْحُجْرَةِ يَنْظُرُ إِلَيْنَا، وَهْوَ قَائِمٌ كَأَنَّ وَجْهَهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ، ثُمَّ تَبَسَّمَ يَضْحَكُ، فَهَمَمْنَا أَنْ نَفْتَتِنَ مِنَ الْفَرَحِ بِرُؤْيَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ، وَظَنَّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَارِجٌ إِلَى الصَّلاَةِ، فَأَشَارَ إِلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، وَأَرْخَى السِّتْرَ، فَتُوُفِّيَ مِنْ يَوْمِهِ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (இவர் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றியவராகவும், அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்பவராகவும், தோழராகவும் இருந்தார்கள்.)

"நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணத்தைத் தழுவிய அந்த நோயுற்றிருந்த காலத்தில், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களே மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தி வந்தார்கள். திங்கட்கிழமை வந்தபோது, மக்கள் தொழுகைக்காக வரிசையாக நின்றிருந்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அறையின் திரையை விலக்கி எங்களை நோக்கினார்கள். அவர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்; அவர்களின் திருமுகம் குர்ஆனின் ஏட்டைப் போன்று (பிரகாசித்துக்) கொண்டிருந்தது. பிறகு அவர்கள் சிரித்தவாறு புன்னகைத்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியால் நாங்கள் (தொழுகையில்) நிலைகுலைந்து விடுவோமோ என்று எண்ணினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்கு வருகிறார்கள் என்று எண்ணிய அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், வரிசையில் சேர்ந்துகொள்வதற்காகத் தம் குதிங்கால்களால் பின்வாங்கினார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் தொழுகையை நிறைவு செய்யுங்கள்' என்று எங்களுக்குச் சைகை செய்துவிட்டு, திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள். அன்றைய தினமே அவர்கள் இறப்பெய்தினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمْ يَخْرُجِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثًا، فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، فَذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَقَدَّمُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحِجَابِ فَرَفَعَهُ، فَلَمَّا وَضَحَ وَجْهُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا نَظَرْنَا مَنْظَرًا كَانَ أَعْجَبَ إِلَيْنَا مِنْ وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ وَضَحَ لَنَا، فَأَوْمَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَتَقَدَّمَ، وَأَرْخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْحِجَابَ، فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ حَتَّى مَاتَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மூன்று (நாட்களாக) வெளியே வரவில்லை. தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டது. அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் முன்னே சென்றார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் திரையைத் தொட்டு அதை உயர்த்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் முகம் வெளிப்பட்டபோது, எங்களுக்குத் தென்பட்ட நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்தை விட அதிக மகிழ்ச்சியூட்டும் ஒரு காட்சியை நாங்கள் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களை முன்னே செல்லுமாறு தம் கையால் சைகை செய்தார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள். அவர்கள் மரணிக்கும் வரை (மீண்டும்) அவர்களைப் பார்க்க முடியவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ قِيلَ لَهُ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ رَقِيقٌ، إِذَا قَرَأَ غَلَبَهُ الْبُكَاءُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مُرُوهُ فَيُصَلِّي ‏"‏ فَعَاوَدَتْهُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مُرُوهُ فَيُصَلِّي، إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ الزُّبَيْدِيُّ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ وَإِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى الْكَلْبِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏ وَقَالَ عُقَيْلٌ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَمْزَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் கடுமையானபோது, தொழுகையைப் பற்றி அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவர்கள், 'அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு சொல்லுங்கள்' என்றார்கள். ஆயிஷா (ரலி), 'அபூபக்கர் (ரலி) மென்மையான இதயம் கொண்டவர்; அவர் (குர்ஆனை) ஓதினால் அழுகை அவரை மிகைத்துவிடும்' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவரைத் தொழுகை நடத்துமாறு சொல்லுங்கள்' என்றார்கள். ஆயிஷா (ரலி) மீண்டும் அதையே கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவரைத் தொழுகை நடத்துமாறு சொல்லுங்கள். நிச்சயமாக நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகள்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ قَامَ إِلَى جَنْبِ الإِمَامِ لِعِلَّةٍ
பாடம்: ஒரு காரணத்திற்காக இமாமின் பக்கத்தில் நின்றவர்
حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فِي مَرَضِهِ، فَكَانَ يُصَلِّي بِهِمْ‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ فَوَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ فَإِذَا أَبُو بَكْرٍ يَؤُمُّ النَّاسَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ اسْتَأْخَرَ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ كَمَا أَنْتَ، فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِذَاءَ أَبِي بَكْرٍ إِلَى جَنْبِهِ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ‏.‏
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அவ்வாறே அவரும் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் உடல் நிலையில்) சற்றுத் தளர்வு கண்டார்கள். உடனே வெளியே வந்தார்கள். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்டதும் பின்வாங்கினார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் 'இருந்தவாறே இருங்கள்' என்று அவருக்குச் சைகை செய்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குப் பக்கத்தில், அவருக்கு இணையாக அமர்ந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள்; மக்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ دَخَلَ لِيَؤُمَّ النَّاسَ فَجَاءَ الإِمَامُ الأَوَّلُ فَتَأَخَّرَ الأَوَّلُ أَوْ لَمْ يَتَأَخَّرْ جَازَتْ صَلاَتُهُ‏
மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்த ஒருவர் வந்து, (அப்போது) முதல் (வழக்கமான) இமாம் வந்துவிட்டால், அந்த முன்னவர் பின்வாங்கினாலோ அல்லது பின்வாங்காவிட்டாலோ அவரது தொழுகை செல்லுபடியாகும்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ أَتُصَلِّي لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ، فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ، فَصَفَّقَ النَّاسُ ـ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ ـ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ يَدَيْهِ، فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ، ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ، وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ ‏"‏ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمُ التَّصْفِيقَ مَنْ رَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ، فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ، وَإِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ ‏"‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அம்ர் பின் அவ்ஃப் குலத்தாரிடையே சமாதானம் செய்து வைப்பதற்காகச் சென்றார்கள். தொழுகை நேரம் வந்ததும் முஅத்தின் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகின்றீர்களா? நான் இகாமத் சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) தொழுகை நடத்தினார்கள். மக்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து, வரிசைகளை ஊடறுத்துச் சென்று வரிசையில் நின்றார்கள். மக்கள் கைதட்டினார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) தொழுகையில் திரும்பப் பார்க்கும் வழக்கம் இல்லாதவர். மக்கள் அதிகமாகக் கைதட்டவே, அவர் திரும்பிப் பார்த்தார்; அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை "நின்ற இடத்திலேயே நிற்குமாறு" சைகை செய்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) தம் கைகளை உயர்த்தி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு இட்ட கட்டளைக்காக அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார். பிறகு அபூபக்ர் (ரலி) பின்வாங்கி வரிசையில் வந்து சமமாக நின்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முன்னே சென்று தொழுகை நடத்தினார்கள். தொழுது முடித்ததும், "அபூபக்ரே! நான் உமக்குக் கட்டளையிட்ட பிறகும் நீர் (அந்த இடத்திலேயே) நிற்காமல் உங்களைத் தடுத்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு முன்பாக நின்று தொழுகை நடத்துவது அபூ குஹாஃபாவின் மகனுக்குத் தகுதியானது அன்று" என்று கூறினார். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் உங்களை அதிகமாகக் கைதட்டக் கண்டேனே; அது ஏன்? தொழுகையில் யாருக்கேனும் ஏதேனும் ஏற்பட்டால் அவர் **'சுப்ஹானல்லாஹ்'** என்று கூறட்டும். நிச்சயமாக அவர் அவ்வாறு தஸ்பீஹ் கூறினால் அவர் பக்கம் திரும்பப்படும். கைதட்டுதல் பெண்களுக்குரியதாகும்" என்று கூறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا اسْتَوَوْا فِي الْقِرَاءَةِ فَلْيَؤُمَّهُمْ أَكْبَرُهُمْ
குர்ஆன் ஓதுவதில் அவர்கள் சமமாக இருந்தால், அவர்களில் வயதில் மூத்தவர் தொழுகையை நடத்த வேண்டும்
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ قَدِمْنَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ شَبَبَةٌ، فَلَبِثْنَا عِنْدَهُ نَحْوًا مِنْ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَحِيمًا فَقَالَ ‏ ‏ لَوْ رَجَعْتُمْ إِلَى بِلاَدِكُمْ فَعَلَّمْتُمُوهُمْ، مُرُوهُمْ فَلْيُصَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، وَصَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، وَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ، وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ‏ ‏‏.‏
மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம்; நாங்கள் (அனைவரும்) இளைஞர்களாக இருந்தோம். நாங்கள் அவர்களுடன் சுமார் இருபது இரவுகள் தங்கினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் கருணையுள்ளவர்களாக இருந்தார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உங்கள் ஊர்களுக்குத் திரும்பிச் சென்று, அவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்; மேலும் அவர்களுக்கு ஏவுங்கள். இன்னின்ன தொழுகையை இன்னின்ன நேரத்திலும், இன்னின்ன தொழுகையை இன்னின்ன நேரத்திலும் தொழுங்கள்.

மேலும் தொழுகை (நேரம்) வந்துவிட்டால் உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்காக பாங்கு (அதான்) சொல்லட்டும்; உங்களில் வயதில் பெரியவர் உங்களுக்குத் தலைமை தாங்கி (தொழுகை) நடத்தட்டும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا زَارَ الإِمَامُ قَومًا فَأَمَّهُمْ
இமாம் ஒரு கூட்டத்தாரிடம் சென்று, அவர்களுக்குத் தொழுகையில் தலைமை தாங்கினால்
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ أَسَدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ اسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏ ‏‏.‏ فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ، فَقَامَ وَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا‏.‏
இத்பான் இப்னு மாலிக் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள்; நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர்கள், "உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழுவதை நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். நான் விரும்பிய ஓர் இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினேன். அவர்கள் (தொழுவதற்காக) நின்றார்கள்; நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். பிறகு அவர்கள் சலாம் கொடுத்தார்கள்; நாங்களும் சலாம் கொடுத்தோம்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ
இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்படுகிறார்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلاَ تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ بَلَى، ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏‏.‏ قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏‏.‏ قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏‏.‏ قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ‏"‏، فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏‏.‏ فَقُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ النَّبِيَّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ ـ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ وَكَانَ رَجُلاً رَقِيقًا ـ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ‏.‏ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ‏.‏ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الأَيَّامَ، ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلاَةِ الظُّهْرِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِأَنْ لاَ يَتَأَخَّرَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ ‏"‏‏.‏ فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ‏.‏ قَالَ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهْوَ يَأْتَمُّ بِصَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلاَ أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ هَاتِ‏.‏ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَدِيثَهَا، فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا، غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ هُوَ عَلِيٌّ‏.‏
உபைதுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நோயைப் பற்றி எனக்கு விவரிக்கமாட்டீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம் (விவரிக்கிறேன்)" என்றார்கள்.

"நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் முற்றியபோது, 'மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?' என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்' என்று கூறினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'எனக்காக நீர் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்' என்றார்கள். நாங்கள் அவ்வாறே செய்தோம். அவர்கள் குளித்தார்கள். பிறகு எழ முயன்றபோது மயக்கமடைந்தார்கள். பின்னர் மயக்கம் தெளிந்ததும், 'மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?' என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்' என்றோம். பிறகு 'எனக்காக நீர் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்' என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அமர்ந்து குளித்தார்கள். பிறகு எழ முயன்றபோது மயக்கமடைந்தார்கள். பின்னர் மயக்கம் தெளிந்ததும், 'மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?' என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்' என்றோம். மீண்டும், 'எனக்காக நீர் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்' என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அமர்ந்து குளித்தார்கள். பிறகு எழ முயன்றபோது மயக்கமடைந்தார்கள். பின்னர் மயக்கம் தெளிந்ததும், 'மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?' என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்' என்றோம்.

மக்கள் இஷா தொழுகைக்காக நபி (ஸல்) அவர்களை எதிர்பார்த்துப் பள்ளிவாசலில் காத்திருந்தார்கள். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள், மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குச் சொல்லியனுப்பினார்கள். செய்திக்காரர் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு தங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்கள்' என்று கூறினார். அபூபக்கர் (ரலி) இளகிய மனம் கொண்டவராக இருந்ததால், (உமரை நோக்கி) 'உமரே! நீர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்' என்றார். அதற்கு உமர் (ரலி), 'நீங்களே இதற்கு அதிகத் தகுதியுடையவர்' என்று கூறிவிட்டார். ஆகவே, அந்த நாட்களில் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களே தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் உடல் நிலையில் சற்று முன்னேற்றம் கண்டபோது, லுஹ்ர் தொழுகைக்காக இரண்டு நபர்களுக்கிடையே (அவர்கள் தோள் மீது கைபோட்டு) வெளியே வந்தார்கள். அவ்விருவரில் ஒருவர் அப்பாஸ் (ரலி) ஆவார். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்டதும் அபூபக்கர் (ரலி) பின்வாங்க முயன்றார். ஆனால், பின்வாங்க வேண்டாம் என நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குச் சைகை செய்தார்கள். 'என்னை அவருக்குப் பக்கத்தில் அமரவையுங்கள்' என்று (தம்முடன் வந்தவர்களிடம்) கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் அமரவைத்தார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றித் தொழுகை நடத்த, மக்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தவாறு தொழுதார்கள்."

உபைதுல்லாஹ் கூறினார்: "நான் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, 'நபி (ஸல்) அவர்களின் நோய் பற்றி ஆயிஷா (ரலி) எனக்கு அறிவித்ததை உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'சொல்லுங்கள்' என்றார்கள். நான் அவர்களுக்கு (ஆயிஷா (ரலி) கூறிய) செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அதில் எதையும் அவர்கள் மறுக்கவில்லை. எனினும், 'அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுடன் இருந்த (நபி (ஸல்) அவர்களைத் தாங்கி வந்த) இன்னொரு மனிதரின் பெயரை ஆயிஷா (ரலி) உமக்குக் கூறினார்களா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'அவர் அலீ (ரலி) ஆவார்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّهَا قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهِ وَهْوَ شَاكٍ، فَصَلَّى جَالِسًا وَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنِ اجْلِسُوا، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ ‏ ‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை (கூறியதாவது): "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உடல் நலம் குன்றியிருந்தபோது தம் வீட்டில் அமர்ந்தவாறு தொழுதார்கள். அப்போது சிலர் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றவாறு தொழுதார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அமருமாறு சைகை செய்தார்கள். தொழுகை முடிந்ததும் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இமாம் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதெல்லாம் அவரைப் பின்பற்றுவதற்காகவே. ஆகவே, அவர் ருகூஃ செய்யும்போது நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் (தலையை) உயர்த்தும்போது நீங்களும் உயர்த்துங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்தே தொழுங்கள்.'"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ، فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ، فَصَلَّى صَلاَةً مِنَ الصَّلَوَاتِ وَهْوَ قَاعِدٌ، فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ الْحُمَيْدِيُّ قَوْلُهُ ‏"‏ إِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا ‏"‏‏.‏ هُوَ فِي مَرَضِهِ الْقَدِيمِ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا وَالنَّاسُ خَلْفَهُ قِيَامًا، لَمْ يَأْمُرْهُمْ بِالْقُعُودِ، وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ بِالآخِرِ فَالآخِرِ مِنْ فِعْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரையில் சவாரி செய்தார்கள். அப்போது (அதிலிருந்து) கீழே விழுந்ததில் அவர்களுடைய வலது விலாப்புறம் காயமடைந்தது. அவர்கள் தொழுகைகளில் ஒன்றை உட்கார்ந்து தொழுதார்கள்; நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் உட்கார்ந்தே தொழுதோம். தொழுகையை முடித்ததும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் நியமிக்கப்படுவதெல்லாம் அவர் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே. ஆகவே, அவர் நின்று தொழுதால் நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் ருகூஉச் செய்தால் நீங்களும் ருகூஉச் செய்யுங்கள்; அவர் (ருகூஉவிலிருந்து) நிமிர்ந்தால் நீங்களும் நிமிருங்கள்; அவர் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா' என்று கூறினால், நீங்கள் 'ரப்பனா வலகல் ஹம்த்' என்று சொல்லுங்கள்; அவர் நின்று தொழுதால் நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் உட்கார்ந்து தொழுதால் நீங்கள் அனைவரும் உட்கார்ந்து தொழுங்கள்."

அபூ அப்தில்லாஹ் (புகாரி) கூறினார்: அல்ஹுமைதீ அவர்கள் கூறினார்கள்: "(இமாம்) உட்கார்ந்து தொழுதால் நீங்களும் உட்கார்ந்து தொழுங்கள்" என்பது நபி (ஸல்) அவர்களின் பழைய நோயின்போது (சொல்லப்பட்டது). அதன் பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் உட்கார்ந்து தொழுதார்கள்; மக்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று தொழுதார்கள். அவர்களை உட்காருமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிடவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களின் செயல்களில் இறுதியானதே (சட்டமாக) எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَتَى يَسْجُدُ مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ
இமாமுக்குப் பின்னால் இருப்பவர்கள் எப்போது சஜ்தா செய்ய வேண்டும்?
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ ـ وَهْوَ غَيْرُ كَذُوبٍ ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَقَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاجِدًا، ثُمَّ نَقَعُ سُجُودًا بَعْدَهُ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(மேலும் அவர்கள் பொய்யர் அல்லர்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சஜ்தா செய்யும் வரை எங்களில் எவரும் (சஜ்தாவிற்காக) தங்கள் முதுகை வளைக்க மாட்டார்கள்; அவர்கள் சஜ்தா செய்த பின்னரே நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் சஜ்தா செய்வோம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، نَحْوَهُ بِهَذَا‏.‏
அபூ இஸ்ஹாக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மேலே உள்ளவாறு.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِثْمِ مَنْ رَفَعَ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ
இமாமுக்கு முன்னதாக தனது தலையை உயர்த்துபவரின் பாவம்
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَمَا يَخْشَى أَحَدُكُمْ ـ أَوْ لاَ يَخْشَى أَحَدُكُمْ ـ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ صُورَتَهُ صُورَةَ حِمَارٍ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இமாமுக்கு முன்பாகத் தன் தலையை உயர்த்துபவர், அல்லாஹ் அவனுடைய தலையைக் கழுதையின் தலையாக அல்லது அவனுடைய உருவத்தை (முகத்தைக்) கழுதையின் உருவமாக மாற்றிவிடக்கூடும் என்று அஞ்சுவதில்லையா?"
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِمَامَةِ الْعَبْدِ وَالْمَوْلَى
பாடம்: அடிமை மற்றும் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமை தொழுகை நடத்துதல்
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الأَوَّلُونَ الْعُصْبَةَ ـ مَوْضِعٌ بِقُبَاءٍ ـ قَبْلَ مَقْدَمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَؤُمُّهُمْ سَالِمٌ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ، وَكَانَ أَكْثَرَهُمْ قُرْآنًا‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஆரம்பகால ஹிஜ்ரத் செய்தவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வருவதற்கு முன்பு, குபாவில் உள்ள ‘அல்-உஸ்பா’ என்ற இடத்திற்கு வந்தபோது, அபூ ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களின் முன்னாள் அடிமையும், அவர்களிலேயே குர்ஆனை அதிகம் அறிந்திருந்தவருமான ஸாலிம் (ரழி) அவர்கள், அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்துபவராக இருந்தார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا، وَإِنِ اسْتُعْمِلَ حَبَشِيٌّ كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَةٌ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "செவியேற்றுங்கள், கீழ்ப்படியுங்கள் (உங்கள் தலைவருக்கு), உலர்ந்த திராட்சையைப் போன்ற தலையை உடைய ஓர் அபிசீனியர் உங்களுக்குத் தலைவராக ஆக்கப்பட்டாலும்கூட."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا لَمْ يُتِمَّ الإِمَامُ وَأَتَمَّ مَنْ خَلْفَهُ
இமாம் தொழுகையை முழுமையாக நிறைவேற்றாவிட்டாலும், பின்தொடர்பவர்கள் அதை முழுமையாக நிறைவேற்றினால்
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الأَشْيَبُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ يُصَلُّونَ لَكُمْ، فَإِنْ أَصَابُوا فَلَكُمْ، وَإِنْ أَخْطَئُوا فَلَكُمْ وَعَلَيْهِمْ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "அவர்கள் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகிறார்கள். அவர்கள் சரியாகச் செய்தால் (நன்மை) உங்களுக்காகும்; அவர்கள் தவறு செய்தால் (நன்மை) உங்களுக்காகும்; (அதன் பாவம்) அவர்களைச் சாரும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِمَامَةِ الْمَفْتُونِ وَالْمُبْتَدِعِ
குழப்பத்திற்கு (பித்னா) ஆளானவர் மற்றும் பித்அத்காரர் ஆகியோரின் இமாமத் (தலைமை).
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ لَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ خِيَارٍ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ ـ رضى الله عنه ـ وَهْوَ مَحْصُورٌ فَقَالَ إِنَّكَ إِمَامُ عَامَّةٍ، وَنَزَلَ بِكَ مَا تَرَى وَيُصَلِّي لَنَا إِمَامُ فِتْنَةٍ وَنَتَحَرَّجُ‏.‏ فَقَالَ الصَّلاَةُ أَحْسَنُ مَا يَعْمَلُ النَّاسُ، فَإِذَا أَحْسَنَ النَّاسُ فَأَحْسِنْ مَعَهُمْ، وَإِذَا أَسَاءُوا فَاجْتَنِبْ إِسَاءَتَهُمْ‏.‏ وَقَالَ الزُّبَيْدِيُّ قَالَ الزُّهْرِيُّ لاَ نَرَى أَنْ يُصَلَّى خَلْفَ الْمُخَنَّثِ إِلاَّ مِنْ ضَرُورَةٍ لاَ بُدَّ مِنْهَا‏.‏
உபைதுல்லாஹ் பின் அதீ பின் கியார் அவர்கள் கூறியதாவது:

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்று, "நீங்கள் பொதுமக்களின் தலைவராக இருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு நேர்ந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். நமக்குத் தொழுகை நடத்துபவரோ ஒரு குழப்பவாதிகளின் தலைவர் (இமாமு ஃபித்னா). (அவரைப் பின்பற்றித் தொழுவதை) நாங்கள் பாவமாகக் கருதுகிறோம்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "மக்கள் செய்யும் செயல்களிலேயே தொழுகைதான் மிகச் சிறந்ததாகும். எனவே, மக்கள் நன்மையைச் செய்யும்போது நீங்களும் அவர்களுடன் இணைந்து நன்மையைச் செய்யுங்கள். அவர்கள் தீமையைச் செய்யும்போது அவர்களின் தீமையைத் தவிர்த்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்-ஸுஹ்ரீ அவர்கள் கூறினார்கள்: "தவிர்க்க முடியாத நிர்பந்தம் இருந்தாலன்றி, பெண் தன்மையுடையவருக்குப் பின்னால் தொழுவதை நாங்கள் (சரியெனக்) காண்பதில்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَبِي ذَرٍّ ‏ ‏ اسْمَعْ وَأَطِعْ، وَلَوْ لِحَبَشِيٍّ كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَةٌ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூ தர் (ரழி) அவர்களிடம், "செவிமடுத்துக் கீழ்ப்படியுங்கள் (உங்கள் தலைவர்), அவர் ஒரு உலர்ந்த திராட்சையைப் போன்ற தலையுடைய அபிசீனியராக இருந்தாலும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يَقُومُ عَنْ يَمِينِ الإِمَامِ، بِحِذَائِهِ سَوَاءً إِذَا كَانَا اثْنَيْنِ
பாடம்: இருவராக இருக்கும்போது இமாமின் வலது பக்கத்தில் அவருக்குச் சமமாக நிற்பது.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بِتُّ فِي بَيْتِ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِشَاءَ، ثُمَّ جَاءَ فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ نَامَ، ثُمَّ قَامَ فَجِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ، فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ، فَصَلَّى خَمْسَ رَكَعَاتٍ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ نَامَ حَتَّى سَمِعْتُ غَطِيطَهُ ـ أَوْ قَالَ خَطِيطَهُ ـ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் என் சிற்றன்னை மைமூனா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் இரவு தங்கினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் வந்து, நான்கு ரக்அத்துகள் தொழுதுவிட்டு, பிறகு உறங்கினார்கள். பின்னர் அவர்கள் (ஸல்) எழுந்தார்கள்; நான் சென்று அவர்களின் (ஸல்) இடது புறத்தில் நின்றேன். அவர்கள் (ஸல்) என்னை தங்கள் வலது புறத்தில் நிறுத்தினார்கள். பின்னர் ஐந்து ரக்அத்துகளும், பிறகு இரண்டு ரக்அத்துகளும் தொழுதார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸல்) நான் அவர்களின் (ஸல்) குறட்டை சத்தத்தை - அல்லது மூச்சு சத்தத்தை - கேட்கும் வரை உறங்கினார்கள். பிறகு தொழுகைக்காக வெளியே சென்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا قَامَ الرَّجُلُ عَنْ يَسَارِ الإِمَامِ، فَحَوَّلَهُ الإِمَامُ إِلَى يَمِينِهِ لَمْ تَفْسُدْ صَلاَتُهُمَا
பாடம்: ஒரு மனிதர் இமாமின் இடது பக்கத்தில் நின்று, இமாம் அவரைத் தமது வலது பக்கத்திற்குத் திருப்பினால் அவ்விருவரின் தொழுகையும் முறியாது.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نِمْتُ عِنْدَ مَيْمُونَةَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ، فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، فَقُمْتُ عَلَى يَسَارِهِ، فَأَخَذَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ، فَصَلَّى ثَلاَثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً، ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ ـ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ ـ ثُمَّ أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ، فَخَرَجَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ‏.‏ قَالَ عَمْرٌو فَحَدَّثْتُ بِهِ بُكَيْرًا فَقَالَ حَدَّثَنِي كُرَيْبٌ بِذَلِكَ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் (என் சிற்றன்னை) மைமூனா (ரலி) அவர்களிடம் (ஓர் இரவு) உறங்கினேன்; அன்றிரவு நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கே இருந்தார்கள். அவர்கள் உளூச் செய்துவிட்டுத் தொழ நின்றார்கள். நான் அவர்களுக்கு இடது பக்கம் நின்றேன். உடனே அவர்கள் என்னைப் பிடித்துத் தமக்கு வலப் பக்கம் நிறுத்திக்கொண்டார்கள். பிறகு பதின்மூன்று ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். பிறகு உறங்கினார்கள். (எந்தளவிற்கென்றால்) அவர்கள் மூச்சுவிடும் சப்தம் கேட்டது. அவர்கள் உறங்கினால் (இவ்வாறு) மூச்சுவிடும் சப்தம் கேட்பது வழக்கம். பிறகு முஅத்தின் அவர்களிடம் வந்தார். உடனே அவர்கள் வெளியே சென்று தொழுதார்கள்; (மீண்டும்) உளூச் செய்யவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا لَمْ يَنْوِ الإِمَامُ أَنْ يَؤُمَّ ثُمَّ جَاءَ قَوْمٌ فَأَمَّهُمْ
இமாம் தொழுகையை நடத்தும் எண்ணம் கொள்ளாமல் இருந்து, பின்னர் சிலர் அவருடன் சேர்ந்து கொண்டால், அவர் அவர்களுக்கு தொழுகையை நடத்தினால்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ، فَقُمْتُ أُصَلِّي مَعَهُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ، فَأَخَذَ بِرَأْسِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நான் என் அத்தையின் வீட்டில் இரவு தங்கினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவுத் தொழுகைக்காக நின்றார்கள். நானும் அவர்களுடன் தொழுவதற்காக எழுந்து, அவர்களின் இடது புறத்தில் நின்றேன். அவர்கள் என் தலையைப் பிடித்து, என்னை அவர்களின் வலது புறத்தில் நிற்க வைத்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا طَوَّلَ الإِمَامُ وَكَانَ لِلرَّجُلِ حَاجَةٌ فَخَرَجَ فَصَلَّى
இமாம் தொழுகையை நீட்டிக்கும்போது, யாருக்காவது அவசர வேலை அல்லது தேவை இருந்து, அவர் ஜமாஅத்தை விட்டு வெளியேறி தனியாக தொழுகை நிறைவேற்றினால்.
حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، كَانَ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் திரும்பிச் சென்று தம் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவிப்பார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ، فَصَلَّى الْعِشَاءَ فَقَرَأَ بِالْبَقَرَةِ، فَانْصَرَفَ الرَّجُلُ، فَكَأَنَّ مُعَاذًا تَنَاوَلَ مِنْهُ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ فَتَّانٌ فَتَّانٌ فَتَّانٌ ‏"‏ ثَلاَثَ مِرَارٍ أَوْ قَالَ ‏"‏ فَاتِنًا فَاتِنًا فَاتِنٌ ‏"‏ وَأَمَرَهُ بِسُورَتَيْنِ مِنْ أَوْسَطِ الْمُفَصَّلِ‏.‏ قَالَ عَمْرٌو لاَ أَحْفَظُهُمَا‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுவார்கள்; பிறகு (தம் இடத்திற்குத்) திரும்பிச் சென்று தம் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள். (ஒருமுறை) அவர்கள் இஷா தொழுகையை நடத்தினார்கள்; அதில் 'அல்பகரா' அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள். (அதனால் பின்னால் தொழுத) ஒருவர் தொழுகையிலிருந்து விலகிச் சென்றார். முஆத் (ரழி) அவரைப் பற்றிக் குறை கூறியது போன்று இருந்தது. இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அவர்கள், '(முஆத்!) நீர் (மக்களைக்) குழப்பத்தில் ஆழ்த்துபவரா? நீர் (மக்களைக்) குழப்பத்தில் ஆழ்த்துபவரா? நீர் (மக்களைக்) குழப்பத்தில் ஆழ்த்துபவரா?' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள் (அல்லது 'நீர் குழப்பவாதியா...?' என்று கூறினார்கள்). மேலும் 'முஃபஸ்ஸல்' பிரிவிலிருந்து நடுத்தரமான இரண்டு அத்தியாயங்களை ஓதுமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

(இதனை அறிவிக்கும் அம்ர் அவர்கள், "அவ்விரு அத்தியாயங்கள் எவை என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்" எனக் கூறினார்கள்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب تَخْفِيفِ الإِمَامِ فِي الْقِيَامِ وَإِتْمَامِ الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ
தொழுகையில் இமாம் நிற்கும் நேரத்தை குறைத்துக் கொள்வதும், ஆனால் ருகூஉ மற்றும் சுஜூதுகளை முழுமையாக நிறைவேற்றுவதும்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ عَنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلاَنٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا‏.‏ فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ، فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيَتَجَوَّزْ، فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ ‏ ‏‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இன்னார் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்போது (அதை) நீட்டுவதால்தான் நான் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கு (ஜமாஅத்திற்கு வராமல்) பின்தங்குகிறேன்" என்று கூறினார்.

(அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த நாளில் அறிவுரை வழங்கியபோது கோபப்பட்டதை விடக் கடுமையாக, (வேறெந்த) அறிவுரையிலும் கோபப்பட்டு நான் கண்டதில்லை."

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களில் (மக்களை) வெருண்டோடச் செய்பவர்கள் இருக்கின்றார்கள். ஆகவே, உங்களில் எவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினாலும் அவர் அதைச் சுருக்கமாக நடத்தட்டும்; ஏனெனில் அவர்களில் பலவீனமானவர்களும், முதியவர்களும், தேவையுடையவர்களும் இருக்கிறார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا صَلَّى لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ
தனியாக தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, ஒருவர் விரும்பும் அளவிற்கு தொழுகையை நீட்டிக்கலாம்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ، فَإِنَّ مِنْهُمُ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ، وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் எவரேனும் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினால், அவர் அதனைச் சுருக்கிக் கொள்ளட்டும், ஏனெனில் அவர்களில் பலவீனமானவர்களும், நோயாளிகளும், முதியவர்களும் இருப்பார்கள்; மேலும், உங்களில் எவரேனும் தனியாகத் தொழுதால், அவர் விரும்பும் அளவுக்கு (தொழுகையை) நீட்டிக்கொள்ளலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ شَكَا إِمَامَهُ إِذَا طَوَّلَ
இமாம் (தொழுகையை) நீட்டியபோது அவர் குறித்து முறையிட்டவர்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ عَنِ الصَّلاَةِ فِي الْفَجْرِ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا فُلاَنٌ فِيهَا‏.‏ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا رَأَيْتُهُ غَضِبَ فِي مَوْضِعٍ كَانَ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ، فَمَنْ أَمَّ النَّاسَ فَلْيَتَجَوَّزْ، فَإِنَّ خَلْفَهُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ ‏ ‏‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்னார் (இமாம்) எங்களுக்குத் தொழுகையை நீண்ட நேரம் நடத்துவதால் நான் ஃபஜ்ர் தொழுகையிலிருந்து பின்தங்கி விடுகிறேன்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்தார்கள். அந்நாளில் அவர்கள் கோபமடைந்ததை விடக் கடுமையாக வேறெந்த இடத்திலும் நான் அவர்களைப் பார்த்ததில்லை. பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! நிச்சயமாக உங்களில் (மக்களை) வெருண்டோடச் செய்பவர்கள் இருக்கின்றனர். எனவே, மக்களுக்கு யார் (இமாமாக நின்று) தொழுவிக்கிறாரோ அவர் (தொழுகையைச்) சுருக்கிக் கொள்ளட்டும். ஏனெனில் அவருக்குப் பின்னால் பலவீனமானவர்களும், முதியவர்களும், தேவையுடையவர்களும் இருக்கின்றனர்.''

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَارِبُ بْنُ دِثَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ أَقْبَلَ رَجُلٌ بِنَاضِحَيْنِ وَقَدْ جَنَحَ اللَّيْلُ، فَوَافَقَ مُعَاذًا يُصَلِّي، فَتَرَكَ نَاضِحَهُ وَأَقْبَلَ إِلَى مُعَاذٍ، فَقَرَأَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ أَوِ النِّسَاءِ، فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ، وَبَلَغَهُ أَنَّ مُعَاذًا نَالَ مِنْهُ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَشَكَا إِلَيْهِ مُعَاذًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ ـ أَوْ فَاتِنٌ ثَلاَثَ مِرَارٍ ـ فَلَوْلاَ صَلَّيْتَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ، وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا، وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى، فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ ‏ ‏‏.‏ أَحْسِبُ هَذَا فِي الْحَدِيثِ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ وَتَابَعَهُ سَعِيدُ بْنُ مَسْرُوقٍ وَمِسْعَرٌ وَالشَّيْبَانِيُّ‏.‏ قَالَ عَمْرٌو وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مِقْسَمٍ وَأَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَرَأَ مُعَاذٌ فِي الْعِشَاءِ بِالْبَقَرَةِ‏.‏ وَتَابَعَهُ الأَعْمَشُ عَنْ مُحَارِبٍ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நீர் இறைக்கும் இரண்டு ஒட்டகங்களுடன் வந்தார். அப்போது இரவு நேரம் ஆகிவிட்டது. அவர் முஆத் (ரழி) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டார். உடனே அவர் தமது ஒட்டகத்தை விட்டுவிட்டு முஆத் (ரழி) அவர்களை நோக்கி வந்து (தொழுகையில்) சேர்ந்தார். முஆத் (ரழி) (தொழுகையில்) அத்தியாயம் 'அல்-பகரா' அல்லது 'அந்-நிஸா'வை ஓதினார். (எனவே) அந்த மனிதர் (தொழுகையிலிருந்து விலகிச்) சென்றுவிட்டார். முஆத் (ரழி) தம்மைப் பற்றிக் குறையாகப் பேசினார் எனும் செய்தி அவருக்கு எட்டியது. உடனே அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து முஆத் (ரழி) அவர்களைப் பற்றி முறையிட்டார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "முஆத் அவர்களே! நீர் (மக்களுக்குக்) குழப்பத்தை ஏற்படுத்துபவரா? - அல்லது சோதனையை ஏற்படுத்துபவரா?" - என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். "நீர் 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிக' (87), 'வஷ்ஷம்ஸி வளுஹாஹா' (91), 'வல்லய்லி இதா யஃஷா' (92) (ஆகிய அத்தியாயங்களை) ஓதித் தொழுவித்திருக்கக் கூடாதா? ஏனெனில் உமக்குப் பின்னால் முதியவர்களும், பலவீனமானவர்களும், தேவையுடையவர்களும் தொழுகின்றனர்" என்று கூறினார்கள்.

(மற்றோர் அறிவிப்பில், முஆத் (ரழி) இஷா தொழுகையில் 'அல்-பகரா' அத்தியாயத்தை ஓதினார் என்று ஜாபிர் (ரழி) கூறியதாக வந்துள்ளது).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الإِيجَازِ فِي الصَّلاَةِ وَإِكْمَالِهَا
தொழுகையை சுருக்குதலும் முழுமைப்படுத்துதலும் (இமாமால்)
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُوجِزُ الصَّلاَةَ وَيُكْمِلُهَا‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (கூட்டுத் தொழுகையில்) தொழுகையைச் சுருக்கமாகத் தொழுவார்கள், ஆனால் அதனைப் பூரணமாக நிறைவேற்றுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ أَخَفَّ الصَّلاَةَ عِنْدَ بُكَاءِ الصَّبِيِّ
குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்டு தொழுகையை சுருக்கிக் கொள்பவர்.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنِّي لأَقُومُ فِي الصَّلاَةِ أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ ‏ ‏‏.‏ تَابَعَهُ بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَبَقِيَّةُ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ‏.‏
அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் தொழுகைக்காக நிற்கிறேன்; அதை நீளமாக்க வேண்டுமென விரும்புகிறேன். அப்போது ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்கிறேன். எனவே, அக்குழந்தையின் தாய்க்குச் சிரமம் கொடுப்பதை நான் விரும்பாததால், எனது தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்கிறேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلاَةً وَلاَ أَتَمَّ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَإِنْ كَانَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَنَ أُمُّهُ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுத தொழுகையை விட இலகுவானதாகவும், மிகவும் பரிபூரணமானதாகவும் வேறு எந்த இமாமுக்குப் பின்னாலும் தொழுததில்லை. மேலும், அன்னார் ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்கும்போதெல்லாம், அந்தக் குழந்தையின் தாயாரைச் சிரமத்திற்கு உள்ளாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்வார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் தொழுகையைத் துவக்கும்போது, அதை நீளமாகத் தொழ எண்ணுவேன். ஆனால், ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்கும்போது, தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்கிறேன். ஏனெனில், அக்குழந்தையின் அழுகையினால் அதன் தாய்க்கு ஏற்படும் கடும் மனவேதனையை நான் அறிவேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاَةِ فَأُرِيدُ إِطَالَتَهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் தொழுகையை நீட்டித் தொழும் எண்ணத்துடன் அதில் நுழைகிறேன். அப்போது ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்கிறேன். அக்குழந்தையின் அழுகையினால் அதன் தாய்க்கு ஏற்படும் கடுமையான மனவேதனையை நான் அறிந்திருப்பதனால், (தொழுகையைச்) சுருக்கிக் கொள்கிறேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا صَلَّى ثُمَّ أَمَّ قَوْمًا
பாடம்: ஒருவர் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவித்தல்
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو النُّعْمَانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَأْتِي قَوْمَهُ فَيُصَلِّي بِهِمْ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

முஆத் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுவார்கள். பிறகு சென்று தமது மக்களுக்கு (குலத்தாருக்கு) தொழுகை நடத்துவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ أَسْمَعَ النَّاسَ تَكْبِيرَ الإِمَامِ
பாடம்: இமாமின் தக்பீரை மக்களுக்குக் கேட்கச் செய்தவர்.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَتَاهُ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِنْ يَقُمْ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلاَ يَقْدِرُ عَلَى الْقِرَاءَةِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ مِثْلَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ ‏"‏ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ‏"‏‏.‏ فَصَلَّى وَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ الأَرْضَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ صَلِّ، فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَقَعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جَنْبِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ التَّكْبِيرَ‏.‏ تَابَعَهُ مُحَاضِرٌ عَنِ الأَعْمَشِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் மரணத்தை விளைவித்த நோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, **பிலால் (ரழி)** தொழுகையைப் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவிக்க வந்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் (மக்களுக்குத்) தொழுகை நடத்தும்படி கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

நான் கூறினேன், "நிச்சயமாக அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் இளகிய மனம் கொண்டவர். அவர் உங்கள் இடத்தில் நின்றால், அவர் அழுவார்; அவரால் ஓத முடியாது."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்."

நான் அதையே திரும்பக் கூறினேன்.

அவர்கள் மூன்றாவது அல்லது நான்காவது முறையாக கூறினார்கள், "நிச்சயமாக நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகளைப் போன்றவர்களே. அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்."

எனவே அபூபக்ர் (ரழி) தொழுகை நடத்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் இருவரின் உதவியுடன் (கால்கள் தரையில் உரச) வெளியே வந்தார்கள்; அவர்கள் தரையில் தங்கள் கால்களை இழுத்துச் செல்வதை நான் பார்ப்பது போல இருந்தது.

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தபோது, பின்வாங்க முயன்றார். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் (தொழுகையைத்) தொழும்படி சைகை செய்தார்கள்.

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பின்வாங்கினார்கள்; நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) தக்பீரை மக்களுக்குக் கேட்கும்படி செய்துகொண்டிருந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الرَّجُلُ يَأْتَمُّ بِالإِمَامِ وَيَأْتَمُّ النَّاسُ بِالْمَأْمُومِ
பாடம்: ஒரு நபர் இமாமைப் பின்பற்றுவதும், மற்றவர்கள் அந்த நபரைப் பின்பற்றுவதும்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، وَرِجْلاَهُ يَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا، يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه‏.‏
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, பிலால் (ரலி) அவர்கள் தொழுகையை(த் துவங்குவது பற்றி) அறிவிக்க அவர்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்த அபூபக்ர் அவர்களிடம் கூறுங்கள்" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அபூபக்ர் இளகிய மனம் கொண்டவர் (அஸீஃப்). அவர் உங்களது இடத்தில் நின்றால் (அழுகையினால்) மக்களுக்குக் கேட்கச் செய்ய முடியாது. எனவே, நீங்கள் உமருக்குக் கட்டளையிட்டால் (நன்றாக இருக்கும்)" என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், "மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்த அபூபக்ர் அவர்களிடம் கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

பிறகு நான் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடம், " 'நிச்சயமாக அபூபக்ர் இளகிய மனம் கொண்டவர்; அவர் உங்களது இடத்தில் நின்றால் மக்களுக்குக் கேட்கச் செய்ய முடியாது. எனவே, நீங்கள் உமருக்குக் கட்டளையிட்டால் (நன்றாக இருக்கும்)' என்று அவரிடம் சொல்" என்று கூறினேன். (அவரும் அவ்வாறே செய்தார்). நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீங்கள் யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் (காலத்துத்) தோழிகளைப் போன்றவர்களே! மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்த அபூபக்ர் அவர்களிடம் கூறுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் தொழுகையில் (இமாமாக) நுழைந்தார்கள். (இதற்கிடையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுக்குள் (நோயில்) சற்றுத் தளர்வு கண்டார்கள். உடனே இரண்டு நபர்களுக்கிடையே (தோள்களில்) தொங்கியவாறு எழுந்தார்கள். அவர்களின் இரண்டு கால்களும் (பலவீனத்தால்) தரையில் கோடு கிழித்துக்கொண்டே சென்றன; இறுதியில் அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் அரவத்தை உணர்ந்ததும் பின்வாங்கலானார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது இடத்திலேயே இருக்குமாறு) அவருக்குச் சைகை செய்தார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் இடது பக்கத்தில் அமர்ந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நின்றுகொண்டும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்துகொண்டும் தொழுதார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றினார்கள்; மக்கள் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب هَلْ يَأْخُذُ الإِمَامُ إِذَا شَكَّ بِقَوْلِ النَّاسِ
இமாம் சந்தேகத்தில் இருந்தால், மக்களின் கூற்றை ஏற்கலாமா?
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ مِنَ اثْنَتَيْنِ، فَقَالَ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ أَقَصُرَتِ الصَّلاَةُ أَمْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ ‏ ‏‏.‏ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ‏.‏ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى اثْنَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்களில் (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பினார்கள். அப்போது துல்யதைன், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா? அல்லது தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "துல்யதைன் உண்மையைத்தான் சொல்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "ஆம்" என்றனர். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து, மேலும் இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதுவிட்டு சலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி, தமது (வழக்கமான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்டதாகவோ ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ، فَقِيلَ صَلَّيْتَ رَكْعَتَيْنِ‏.‏ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுகையை (நான்கு ரக்அத்களுக்குப் பதிலாக) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் மட்டுமே தொழுததாக அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. பிறகு அவர்கள் மேலும் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது, தஸ்லீமுடன் அவற்றை முடித்து, அதைத் தொடர்ந்து இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا بَكَى الإِمَامُ فِي الصَّلاَةِ
பாடம்: அஸ்-ஸலாத்தில் (தொழுகையில்) இமாம் அழுதால்
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ‏.‏ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا‏.‏
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் (கடைசி) நோயின்போது, "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்படி கூறுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
நான் கூறினேன், "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் தங்கள் இடத்தில் நின்றால், அவர்களுடைய அழுகையின் காரணமாக மக்களுக்கு (அவர்களின் குரல்) கேட்காது. எனவே, உமர் (ரழி) அவர்களைத் தொழுகை நடத்தும்படி கட்டளையிடுங்கள்."
அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்படி கூறுங்கள்."
நான் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களிடம், "நீங்கள் அவர்களிடம் (ஸல்) கூறுங்கள்: 'அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் தங்கள் இடத்தில் நின்றால், அவர்களுடைய அழுகையின் காரணமாக மக்களுக்கு (அவர்களின் குரல்) கேட்காது. எனவே, உமர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்படி கட்டளையிடுங்கள்.'" என்று கூறினேன்.
ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் அவ்வாறே செய்தார்கள்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிறுத்துங்கள்! நிச்சயமாக நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகளைப் போன்றவர்களே. அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்படி கூறுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "உன்னிடமிருந்து நான் எந்த நன்மையையும் பெற்றதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب تَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ عِنْدَ الإِقَامَةِ وَبَعْدَهَا
இகாமத் சொல்லும் போதும் அதற்குப் பிறகும் (உடனடியாக) வரிசைகளை நேராக்குதல்
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ أَبِي الْجَعْدِ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ ‏ ‏‏.‏
அந்நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) கூறினார்கள், “உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள் அல்லது அல்லாஹ் உங்கள் முகங்களை மாற்றிவிடுவான்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَقِيمُوا الصُّفُوفَ فَإِنِّي أَرَاكُمْ خَلْفَ ظَهْرِي ‏ ‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள், ஏனெனில் நான் என் முதுகுக்குப் பின்னாலிருந்தும் உங்களைப் பார்க்கிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِقْبَالِ الإِمَامِ عَلَى النَّاسِ عِنْدَ تَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ
வரிசைகளை நேராக்கும்போது இமாம் மக்களை முன்னோக்குவது
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِوَجْهِهِ فَقَالَ ‏ ‏ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ وَتَرَاصُّوا، فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருமுறை இகாமத் சொல்லப்பட்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை முன்னோக்கி, "உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்; மேலும் நெருக்கமாக நில்லுங்கள். ஏனெனில், நான் உங்களை என் முதுகுக்குப் பின்னாலிருந்து பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الصَّفِّ الأَوَّلِ
பாடம் : முதல் வரிசை
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الشُّهَدَاءُ الْغَرِقُ وَالْمَطْعُونُ وَالْمَبْطُونُ وَالْهَدْمُ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا ‏{‏إِلَيْهِ‏}‏ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ لاَسْتَهَمُوا ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நீரில் மூழ்கி இறந்தவர், கொள்ளை நோயால் இறந்தவர், வயிற்று நோயால் இறந்தவர் மற்றும் இடிபாடுகளில் சிக்கி இறந்தவர் ஆகியோர் ஷஹீதுகள் (உயிர்த்தியாகிகள்) ஆவார்கள்.” மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: “(லுஹர்) தொழுகைக்கு முந்திக்கொள்வதில் உள்ள நன்மையை மக்கள் அறிந்திருந்தால், அதற்காக அவர்கள் போட்டியிடுவார்கள். இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைகளில் உள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அவர்கள் தவழ்ந்தாவது வந்து அவற்றில் கலந்து கொள்வார்கள். முதல் வரிசையில் (நின்று தொழுவதன்) நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அதற்காக அவர்கள் சீட்டுக் குலுக்கிப் பார்ப்பார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِقَامَةِ الصَّفِّ مِنْ تَمَامِ الصَّلاَةِ
பாடம்: வரிசைகளை நேராக்குவது தொழுகையின் முழுமையில் உள்ளதாகும்.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ ‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَلاَ تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ‏.‏ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ، وَأَقِيمُوا الصَّفَّ فِي الصَّلاَةِ، فَإِنَّ إِقَامَةَ الصَّفِّ مِنْ حُسْنِ الصَّلاَةِ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். எனவே, அவருக்கு நீங்கள் மாறு செய்யாதீர்கள். அவர் ருகூஃ செய்தால் நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறினால், நீங்கள் 'ரப்பனா லக்கல் ஹம்த்' என்று கூறுங்கள். அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; அவர் உட்கார்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் உட்கார்ந்தே தொழுங்கள். தொழுகையில் வரிசையை நேராக்குங்கள்; ஏனெனில், வரிசையை நேராக்குவது தொழுகையின் அழகைச் சார்ந்ததாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ مِنْ إِقَامَةِ الصَّلاَةِ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் வரிசைகளைச் சீர்படுத்துங்கள்! ஏனெனில், வரிசைகளைச் சீர்படுத்துவது தொழுகையை நிலைநாட்டுதலில் உள்ளதாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِثْمِ مَنْ لَمْ يُتِمَّ الصُّفُوفَ
பாடம்: வரிசைகளை முழுமைப்படுத்தாதவரின் பாவம்
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَقِيلَ لَهُ مَا أَنْكَرْتَ مِنَّا مُنْذُ يَوْمِ عَهِدْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا أَنْكَرْتُ شَيْئًا إِلاَّ أَنَّكُمْ لاَ تُقِيمُونَ الصُّفُوفَ‏.‏ وَقَالَ عُقْبَةُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ قَدِمَ عَلَيْنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الْمَدِينَةَ بِهَذَا‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களது காலத்தில் தாங்கள் கண்டதிலிருந்து (இப்போது) எங்களிடம் எதை (மாற்றமாக) உணர்கிறீர்கள்?" என்று அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் தொழுகை வரிசைகளைச் சரிவர அமைப்பதில்லை என்பதைத் தவிர வேறெதையும் நான் (மாறுபாடாகக்) காணவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِلْزَاقِ الْمَنْكِبِ بِالْمَنْكِبِ وَالْقَدَمِ بِالْقَدَمِ فِي الصَّفِّ
பாடம்: வரிசையில் தோளோடு தோளையும், பாதத்தோடு பாதத்தையும் சேர்த்தல்
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي ‏ ‏‏.‏ وَكَانَ أَحَدُنَا يُلْزِقُ مَنْكِبَهُ بِمَنْكِبِ صَاحِبِهِ وَقَدَمَهُ بِقَدَمِهِ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்; ஏனெனில், நான் என் முதுகுக்குப் பின்னாலிருந்தும் உங்களைப் பார்க்கிறேன்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், "எங்களில் ஒவ்வொருவரும் தம் தோழரின் தோளோடு தம் தோளையும், தம் தோழரின் பாதத்தோடு தம் பாதத்தையும் சேர்த்துக் கொள்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا قَامَ الرَّجُلُ عَنْ يَسَارِ الإِمَامِ، وَحَوَّلَهُ الإِمَامُ خَلْفَهُ إِلَى يَمِينِهِ، تَمَّتْ صَلاَتُهُ
இமாமின் இடது பக்கத்தில் ஒருவர் நின்றால், இமாம் அவரைத் தமக்குப் பின்னால் வலது பக்கத்திற்குத் திருப்பினால் தொழுகை நிறைவேறும்.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ، فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِرَأْسِي مِنْ وَرَائِي، فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ، فَصَلَّى وَرَقَدَ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ، فَقَامَ وَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு இரவு தொழுதேன்; அப்போது அவர்களின் இடது பக்கம் நின்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் தலையைப் பின்னாலிருந்து பிடித்து, என்னைத் தம் வலப்பக்கத்தில் நிறுத்திக்கொண்டார்கள். பிறகு தொழுதார்கள்; பின்னர் உறங்கினார்கள். பின்னர் முஅத்தின் அவர்கள் வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து, உளூச் செய்யாமலேயே தொழுதார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْمَرْأَةُ وَحْدَهَا تَكُونُ صَفًّا
பாடம்: ஒரு பெண் தனியாகவே ஒரு வரிசையாக அமைவாள்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَيَتِيمٌ، فِي بَيْتِنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأُمِّي أُمُّ سُلَيْمٍ خَلْفَنَا‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நானும் ஓர் அனாதையும் என் வீட்டில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதோம். என் தாயார் உம்மு சுலைம் எங்களுக்குப் பின்னால் நின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَيْمَنَةِ الْمَسْجِدِ وَالإِمَامِ
பாடம்: மஸ்ஜிதின் வலது பக்கமும், இமாமும்
حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قُمْتُ لَيْلَةً أُصَلِّي عَنْ يَسَارِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ بِيَدِي أَوْ بِعَضُدِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ، وَقَالَ بِيَدِهِ مِنْ وَرَائِي‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் ஓர் இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இடது புறத்தில் நின்று தொழுதேன். அவர்கள் எனது கையை அல்லது புயத்தைப் பிடித்து என்னைத் தங்களுக்கு வலது புறத்தில் நிற்கவைத்தார்கள். மேலும், எனக்குப் பின்னாலிருந்து தங்கள் கையால் சைகை செய்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا كَانَ بَيْنَ الإِمَامِ وَبَيْنَ الْقَوْمِ حَائِطٌ أَوْ سُتْرَةٌ
இமாமுக்கும் மக்களுக்கும் இடையே ஒரு சுவர் அல்லது சுத்ரா இருந்தால்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ فِي حُجْرَتِهِ، وَجِدَارُ الْحُجْرَةِ قَصِيرٌ، فَرَأَى النَّاسُ شَخْصَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ أُنَاسٌ يُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ، فَأَصْبَحُوا فَتَحَدَّثُوا بِذَلِكَ، فَقَامَ لَيْلَةَ الثَّانِيَةِ، فَقَامَ مَعَهُ أُنَاسٌ يُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ، صَنَعُوا ذَلِكَ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً، حَتَّى إِذَا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَخْرُجْ، فَلَمَّا أَصْبَحَ ذَكَرَ ذَلِكَ النَّاسُ فَقَالَ ‏ ‏ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ تُكْتَبَ عَلَيْكُمْ صَلاَةُ اللَّيْلِ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் தமது அறையில் தொழுவார்கள். அந்த அறையின் சுவர் தாழ்வாக இருந்தது. எனவே, மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் உருவத்தைப் பார்த்தார்கள். உடனே மக்களில் சிலர் எழுந்து, அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். விடிந்ததும் மக்கள் இது பற்றிப் பேசிக்கொண்டார்கள். இரண்டாவது இரவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் நின்று, அவர்களைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் அவர்கள் இவ்வாறு செய்தார்கள். அதன்பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வெளியே வராமல்) அமர்ந்துகொண்டார்கள்; வெளியே வரவில்லை. விடிந்ததும் மக்கள் அது பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இரவுத் தொழுகை உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب صَلاَةِ اللَّيْلِ
இரவுத் தொழுகை.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لَهُ حَصِيرٌ يَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ، وَيَحْتَجِرُهُ بِاللَّيْلِ، فَثَابَ إِلَيْهِ نَاسٌ، فَصَلَّوْا وَرَاءَهُ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு பாய் இருந்தது. அதை அவர்கள் பகலில் விரிப்பார்கள்; இரவில் (அதனை) ஒரு திரையாகப் பயன்படுத்துவார்கள். எனவே, இரவில் மக்கள் சிலர் கூடி, அதை முன்னோக்கி அவருக்குப் பின்னால் தொழுதார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ حُجْرَةً ـ قَالَ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ مِنْ حَصِيرٍ فِي رَمَضَانَ فَصَلَّى فِيهَا لَيَالِيَ، فَصَلَّى بِصَلاَتِهِ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا عَلِمَ بِهِمْ جَعَلَ يَقْعُدُ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ ‏ ‏ قَدْ عَرَفْتُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ، فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ أَفْضَلَ الصَّلاَةِ صَلاَةُ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الْمَكْتُوبَةَ ‏ ‏‏.‏ قَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى، سَمِعْتُ أَبَا النَّضْرِ، عَنْ بُسْرٍ، عَنْ زَيْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமளானில் ஓர் அறையை அமைத்துக்கொண்டார்கள். (அது பாயினால் ஆனதாக இருந்தது என்று அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன் என அறிவிப்பாளர் கூறினார்). அதில் அவர்கள் சில இரவுகள் தொழுதார்கள். அவர்களது தொழுகையைப் பின்பற்றி அவர்களின் தோழர்களில் சிலரும் தொழுதார்கள். அவர்களைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிந்தபோது (வெளியே வராமல்) அமர்ந்திருந்தார்கள். பிறகு அவர்களிடம் வெளியே வந்து, "உங்கள் செயலில் நான் கண்டதை அறிந்துகொண்டேன். ஆகவே மக்களே! நீங்கள் உங்கள் வீடுகளிலேயே தொழுதுகொள்ளுங்கள். ஏனெனில், கடமையான தொழுகைகளைத் தவிர, ஒரு மனிதர் தன் வீட்டில் தொழுவதே மிகச் சிறந்த தொழுகையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِيجَابِ التَّكْبِيرِ وَافْتِتَاحِ الصَّلاَةِ
பாடம்: தக்பீர் கூறுவதன் அவசியமும், தொழுகையைத் துவங்குதலும்
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ فَرَسًا، فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ، قَالَ أَنَسٌ ـ رضى الله عنه ـ فَصَلَّى لَنَا يَوْمَئِذٍ صَلاَةً مِنَ الصَّلَوَاتِ وَهْوَ قَاعِدٌ، فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا، ثُمَّ قَالَ لَمَّا سَلَّمَ ‏ ‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குதிரையில் சவாரி செய்தார்கள். அப்போது அவர்களின் (உடலின்) வலது பக்கம் காயமடைந்தது. (அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) அந்நாளில் தொழுகைகளில் ஒன்றை அவர்கள் எங்களுக்கு அமர்ந்த நிலையில் தொழுவித்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்த நிலையில் தொழுதோம். அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்து (தொழுகையை) முடித்ததும் கூறினார்கள்: "இமாம் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதெல்லாம் அவர் பின்பற்றப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே. ஆகவே, அவர் நின்று தொழுதால் நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் ருகூஉச் செய்தால் நீங்களும் ருகூஉச் செய்யுங்கள்; அவர் (தலையை) உயர்த்தினால் நீங்களும் உயர்த்துங்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; மேலும் அவர் **'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்'** என்று கூறினால், நீங்கள் **'ரப்பனா வ லகல் ஹம்து'** என்று கூறுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ خَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَرَسٍ فَجُحِشَ فَصَلَّى لَنَا قَاعِدًا فَصَلَّيْنَا مَعَهُ قُعُودًا، ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ ‏ ‏ إِنَّمَا الإِمَامُ ـ أَوْ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ ـ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ‏.‏ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குதிரையிலிருந்து விழுந்து காயமடைந்தார்கள், எனவே அவர்கள் அமர்ந்தவாறு தொழுகை நடத்தினார்கள், நாங்களும் அமர்ந்தவாறே தொழுதோம். அவர்கள் தொழுகையை முடித்தபோது அவர்கள் கூறினார்கள், "இமாம் பின்பற்றப்பட வேண்டியவர்; அவர் தக்பீர் கூறினால் நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள், அவர் ருகூஃ செய்தால் நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் தமது தலையை உயர்த்தும்போது நீங்களும் உங்கள் தலைகளை உயர்த்துங்கள், அவர் 'ஸமி அல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்' என்று கூறும்போது நீங்கள் 'ரப்பனா லக்கல் ஹம்த்' என்று கூறுங்கள், அவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا، وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதே அவரைப் பின்பற்றுவதற்காகத்தான். ஆகவே, அவர் தக்பீர் கூறினால் நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்தால் நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா' என்று கூறினால், நீங்கள் 'ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்' என்று கூறுங்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழுதால், நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الْيَدَيْنِ فِي التَّكْبِيرَةِ الأُولَى مَعَ الاِفْتِتَاحِ سَوَاءً
முதல் தக்பீரை கூறும்போது, தொழுகையை (ஸலாத்) ஆரம்பிப்பதுடன் சேர்த்து இரு கைகளையும் உயர்த்துவது
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاَةَ، وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا وَقَالَ ‏ ‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ‏ ‏‏.‏ وَكَانَ لاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ‏.‏
சலீம் பின் அப்துல்லாஹ் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவக்கும்போதும், ருகூவுக்காக தக்பீர் சொல்லும்போதும் தங்களுடைய இரு கைகளையும் தங்களுடைய தோள்புஜங்கள் அளவுக்கு உயர்த்துவார்கள். மேலும் ருகூவிலிருந்து தங்களுடைய தலையை உயர்த்தும்போதும் அவ்வாறே செய்வார்கள், பின்னர் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ், ரப்பனா வ லகல் ஹம்து" என்று கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள் சஜ்தாக்களில் அப்படிச் (அதாவது தங்களுடைய கைகளை உயர்த்துவதை) செய்யமாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الْيَدَيْنِ إِذَا كَبَّرَ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ
பாடம்: தக்பீர் கூறும்போதும், ருகூவுக்குச் செல்லும்போதும், (ருகூவிலிருந்து) தலையை உயர்த்தும்போதும் இரு கைகளையும் உயர்த்துதல்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ فِي الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ، وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ حِينَ يُكَبِّرُ لِلرُّكُوعِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَيَقُولُ ‏ ‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏ ‏‏.‏ وَلاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோதெல்லாம் தம் இரு கைகளையும் தோள்புஜங்கள் வரை உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிற்காக தக்பீர் சொல்லும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்துவதையும், ருகூஉவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தும்போது அவ்வாறே (கைகளை) உயர்த்தி "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறுவதையும் நான் பார்த்தேன். ஆனால் அவர்கள் சஜ்தாக்களில் தம் கைகளை உயர்த்தவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، أَنَّهُ رَأَى مَالِكَ بْنَ الْحُوَيْرِثِ إِذَا صَلَّى كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَحَدَّثَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ هَكَذَا‏.‏
அபூ கிலாபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள் தக்பீர் கூறுவதையும், (தொழுகையைத் துவக்கும்போதும்) தம் இரு கைகளையும் உயர்த்துவதையும், ருகூஉச் செய்யும்போதும் தம் கைகளை உயர்த்துவதையும், மேலும் ருகூஉவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்திய பிறகும் (அவ்வாறே கைகளை உயர்த்துவதையும்) நான் கண்டேன். மாலிக் பின் ஹுவைரித் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் இவ்வாறே செய்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِلَى أَيْنَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ
கைகளை எந்த அளவுக்கு உயர்த்த வேண்டும்.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم افْتَتَحَ التَّكْبِيرَ فِي الصَّلاَةِ، فَرَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ يُكَبِّرُ حَتَّى يَجْعَلَهُمَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَهُ، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَعَلَ مِثْلَهُ وَقَالَ ‏ ‏ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ‏ ‏‏.‏ وَلاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ حِينَ يَسْجُدُ وَلاَ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவக்க தக்பீர் கூறும்போது தம் இரு கரங்களையும் தம் தோள் புஜங்கள்வரை உயர்த்துவதை நான் கண்டேன்; மேலும், ருகூஉவிற்காக தக்பீர் சொல்லும்போதும் அவ்வாறே செய்தார்கள்; மேலும், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று அவர்கள் கூறியபோதும் அவ்வாறே (கைகளை உயர்த்தி) பின்னர் "ரப்பனா வ ல(க்)கல் ஹம்த்." என்று கூறினார்கள். ஆனால், ஸஜ்தாச் செய்யும்போதும், ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போதும் அவர்கள் அவ்வாறு (கைகளை) உயர்த்தவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الْيَدَيْنِ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ
இரண்டாவது ரக்அத்தை முடித்து (மூன்றாவது ரக்அத்திற்காக எழும்பும்போது) கைகளை உயர்த்துவது
حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ‏.‏ وَرَفَعَ ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَرَوَاهُ ابْنُ طَهْمَانَ عَنْ أَيُّوبَ وَمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ مُخْتَصَرًا‏.‏
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையை தக்பீருடன் ஆரம்பிக்கும் போதெல்லாம், தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்யும் போதெல்லாம், (ருகூஃ செய்வதற்கு முன்) தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள். மேலும் "சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று சொல்லும் போதும் தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள். மேலும் இரண்டாவது ரக்அத்திலிருந்து (மூன்றாவது ரக்அத்திற்காக) எழும்போதும் அவ்வாறே செய்வார்கள். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் அவ்வாறே செய்வார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب وَضْعِ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى
பாடம்: வலது கையை இடது கையின் மீது வைப்பது
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُؤْمَرُونَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ الْيَدَ الْيُمْنَى عَلَى ذِرَاعِهِ الْيُسْرَى فِي الصَّلاَةِ‏.‏ قَالَ أَبُو حَازِمٍ لاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ يَنْمِي ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ إِسْمَاعِيلُ يُنْمَى ذَلِكَ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ يَنْمِي‏.‏
சஹ்ல் பின் சஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"மக்கள் தொழுகையில் (தம்) வலது கையை இடது முன்கையின் மீது வைக்குமாறு கட்டளையிடப்பட்டிருந்தனர்."

அபூ ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதை அவர் (சஹ்ல்), நபி (ஸல்) அவர்களுக்கே ஒப்பிடுகிறார் என்பதைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறியமாட்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْخُشُوعِ فِي الصَّلاَةِ
பாடம்: தொழுகையில் உள்ளச்சம்
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ هَلْ تَرَوْنَ قِبْلَتِي هَا هُنَا وَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَىَّ رُكُوعُكُمْ وَلاَ خُشُوعُكُمْ، وَإِنِّي لأَرَاكُمْ وَرَاءَ ظَهْرِي ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் இங்கே கிப்லாவை முன்னோக்கியிருப்பதை நீங்கள் பார்க்கிறீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, உங்கள் ருகூஉவும் உங்கள் பணிவும் எனக்கு மறைந்திருக்கவில்லை. நிச்சயமாக நான், என் முதுகுக்குப் பின்னாலிருந்தும் உங்களைக் காண்கிறேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَقِيمُوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ، فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاكُمْ مِنْ بَعْدِي ـ وَرُبَّمَا قَالَ مِنْ بَعْدِ ظَهْرِي ـ إِذَا رَكَعْتُمْ وَسَجَدْتُمْ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் ஒழுங்காகச் செய்யுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நீங்கள் ருகூஃ செய்யும்போது அல்லது ஸஜ்தா செய்யும்போது என் பின்னாலிருந்தும் (அல்லது என் முதுகுக்குப் பின்னாலிருந்தும்) நான் உங்களைக் காண்கிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا يَقُولُ بَعْدَ التَّكْبِيرِ
தக்பீருக்குப் பிறகு என்ன கூற வேண்டும்
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانُوا يَفْتَتِحُونَ الصَّلاَةَ بِ ـ ‏{‏الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‏}‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும், உமர் (ரழி) அவர்களும் "அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன் (எல்லாப் புகழும் அகிலத்தாரின் இரட்சகனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே)" என்பதை ஓதித் தொழுகையை ஆரம்பிப்பார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْكُتُ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَبَيْنَ الْقِرَاءَةِ إِسْكَاتَةً ـ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ هُنَيَّةً ـ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِسْكَاتُكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ مَا تَقُولُ قَالَ ‏ ‏ أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தக்பீருக்கும் (குர்ஆன்) ஓதுதலுக்கும் இடையில் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருப்பார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: 'சிறிது நேரம்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னதாக நான் கருதுகிறேன்). நான், "என் பெற்றோர்கள் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்லாஹ்வின் தூதரே! தக்பீருக்கும் ஓதுதலுக்கும் இடைப்பட்ட உங்களின் மௌனத்தில் தாங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் (பின்வருமாறு) கூறுகிறேன்:

'அல்லாஹும்ம, பாஇத் பைனீ வ பைன கத்தாயாய கமா பாஅத்த பைனல் மஷ்ரிக்கி வல் மஃக்ரிபி. அல்லாஹும்ம, நக்கினீ மினல் கத்தாயா கமா யுனக்கா அத்தவ்புல் அப்யளு மினத் தனஸி. அல்லாஹும்ம, இஃக்ஸில் கத்தாயாய பில் மாஇ வத்தலஜி வல் பரதி.'

(யா அல்லாஹ்! கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையில் நீ ஏற்படுத்திய தூரத்தைப் போல் எனக்கும் என் பாவங்களுக்கும் இடையில் தூரத்தை ஏற்படுத்துவாயாக. யா அல்லாஹ்! வெண்மையான ஆடை அழுக்கிலிருந்து சுத்தப்படுத்தப்படுவதைப் போல், பாவங்களிலிருந்து என்னை நீ சுத்தப்படுத்துவாயாக. யா அல்லாஹ்! என் பாவங்களை தண்ணீரினாலும், பனிக்கட்டியினாலும், ஆலங்கட்டி மழையினாலும் கழுவி விடுவாயாக.)"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الْكُسُوفِ، فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ ‏"‏ قَدْ دَنَتْ مِنِّي الْجَنَّةُ حَتَّى لَوِ اجْتَرَأْتُ عَلَيْهَا لَجِئْتُكُمْ بِقِطَافٍ مِنْ قِطَافِهَا، وَدَنَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ أَىْ رَبِّ وَأَنَا مَعَهُمْ فَإِذَا امْرَأَةٌ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ تَخْدِشُهَا هِرَّةٌ قُلْتُ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالُوا حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا، لاَ أَطْعَمَتْهَا، وَلاَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ ‏"‏‏.‏ قَالَ نَافِعٌ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ مِنْ خَشِيشِ أَوْ خُشَاشِ الأَرْضِ ‏"‏‏.‏
அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கிரகணத் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். அவர்கள் (முதலில்) நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (ருகூவிலிருந்து) எழுந்து நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு (மீண்டும்) ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, பின்னர் சஜ்தாச் செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் சஜ்தாச் செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, பின்னர் சஜ்தாச் செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் சஜ்தாச் செய்தார்கள்.

பிறகு (இரண்டாம் ரக்அத்துக்காக) எழுந்து, நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு (மீண்டும்) ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, சஜ்தாச் செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் சஜ்தாச் செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, பின்னர் சஜ்தாச் செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் சஜ்தாச் செய்தார்கள்.

பிறகு (தொழுகையை) முடித்தார்கள். அப்போது கூறினார்கள்: "சொர்க்கம் எனக்கு மிக அருகில் வந்தது; எந்த அளவிற்கென்றால், நான் துணிந்திருந்தால் அதிலிருந்து ஒரு குலையை உங்களுக்காகக் கொண்டுவந்திருப்பேன். நரகம் எனக்கு மிக அருகில் வந்தது; எந்த அளவிற்கென்றால், 'இறைவா! நானும் அவர்களுடன் (சேர்க்கப்பட்டு) விடுவேனோ?' என்று நான் கேட்டேன். அப்போது அங்கே ஒரு பெண்ணைக் கண்டேன். - (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) 'ஒரு பூனை அவளைப் பிறாண்டிக் கொண்டிருந்தது' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என நான் கருதுகிறேன். - (நான்), 'இவளுக்கு என்ன நேர்ந்தது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு, 'இவள் அப்பூனையை அது பசியால் சாகும்வரை அடைத்து வைத்திருந்தாள். அதற்கு அவள் உணவளிக்கவும் இல்லை; பூமியின் பூச்சிகளைத் தின்பதற்காக அதை (அவிழ்த்து) விடவும் இல்லை' என்று கூறப்பட்டது."

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள், "(தானாகத் தின்பதற்குப் பதிலாக) 'பூமியின் பூச்சிகளை' அல்லது 'புழுக்களை' (என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الْبَصَرِ إِلَى الإِمَامِ فِي الصَّلاَةِ
தொழுகையில் இமாமை நோக்கிப் பார்வையை உயர்த்துவது
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ قُلْنَا لِخَبَّابٍ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قُلْنَا بِمَ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ ذَاكَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ‏.‏
அபூ மஅமர் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் கப்பாப் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) லுஹர் மற்றும் அஸ்ர் தொழுகைகளில் (குர்ஆனை) ஓதுவார்களா?" என்று கேட்டோம். அவர்கள் ஆம் என்று பதிலளித்தார்கள். நாங்கள், "நீங்கள் அதை எப்படி அறிந்துகொண்டீர்கள்?" என்று கேட்டோம். அவர்கள், "அவர்களுடைய தாடியின் அசைவினால்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، يَخْطُبُ قَالَ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ، وَكَانَ، غَيْرَ كَذُوبٍ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا صَلَّوْا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامُوا قِيَامًا حَتَّى يَرَوْنَهُ قَدْ سَجَدَ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் பொய்யர் அல்லர்) நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதபோதெல்லாம், அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தங்கள் தலையை உயர்த்தியதும், அவர்கள் ஸஜ்தா செய்வதை நாங்கள் பார்க்கும் வரை நாங்கள் நின்றுகொண்டே இருப்போம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما قَالَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى، قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلُ شَيْئًا فِي مَقَامِكَ، ثُمَّ رَأَيْنَاكَ تَكَعْكَعْتَ‏.‏ قَالَ ‏ ‏ إِنِّي أُرِيتُ الْجَنَّةَ، فَتَنَاوَلْتُ مِنْهَا عُنْقُودًا، وَلَوْ أَخَذْتُهُ لأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் தொழுதார்கள். (தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் நின்ற இடத்திலிருந்தே எதையோ எடுக்கத் தாங்கள் கையை நீட்டியதையும், பிறகு பின்வாங்கியதையும் நாங்கள் கண்டோம்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்குச் சொர்க்கம் காட்டப்பட்டது. அதிலிருந்து ஒரு குலையை எடுக்க நான் கையை நீட்டினேன். அதை நான் எடுத்திருந்தால், உலகம் இருக்கும் வரை நீங்கள் அதிலிருந்து உண்டிருப்பீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِلاَلُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَلَّى لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَقَا الْمِنْبَرَ، فَأَشَارَ بِيَدَيْهِ قِبَلَ قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ لَقَدْ رَأَيْتُ الآنَ مُنْذُ صَلَّيْتُ لَكُمُ الصَّلاَةَ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ مُمَثَّلَتَيْنِ فِي قِبْلَةِ هَذَا الْجِدَارِ، فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ ‏ ‏ ثَلاَثًا‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு மிம்பர் மீது ஏறினார்கள். பள்ளிவாசலின் கிப்லாவை நோக்கித் தமது இரு கைகளாலும் சைகை செய்தார்கள். பிறகு, "நான் உங்களுக்குத் தொழுகை தொழுவித்தபோது, இந்தச் சுவரின் திசையில் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் ஆகிய இரண்டும் சித்தரிக்கப்பட்டிருப்பதை இப்போது கண்டேன். நன்மையிலும் தீமையிலும் இன்றைய நாளைப் போன்று நான் (வேறெதையும்) கண்டதில்லை" என்று கூறினார்கள். (இதை மூன்று முறை கூறினார்கள்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب رَفْعِ الْبَصَرِ إِلَى السَّمَاءِ فِي الصَّلاَةِ
பாடம்: அஸ்-ஸலாத் (தொழுகை)யில் வானத்தை அண்ணாந்து பார்ப்பது
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فِي صَلاَتِهِمْ ‏"‏‏.‏ فَاشْتَدَّ قَوْلُهُ فِي ذَلِكَ حَتَّى قَالَ ‏"‏ لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ ‏"‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "சிலருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் தங்கள் தொழுகையில் வானத்தின் பக்கம் தங்கள் பார்வைகளை உயர்த்துகின்றனர்" என்று கூறினார்கள்.

இது குறித்து அவர்களின் பேச்சு கடுமையாக இருந்தது. இறுதியில், "நிச்சயமாக அவர்கள் இதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும்; இல்லையேல் அவர்களின் பார்வைகள் பறிக்கப்பட்டுவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الاِلْتِفَاتِ فِي الصَّلاَةِ
தொழுகையின்போது இங்கும் அங்கும் பார்ப்பது
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ الاِلْتِفَاتِ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ ‏ ‏ هُوَ اخْتِلاَسٌ يَخْتَلِسُهُ الشَّيْطَانُ مِنْ صَلاَةِ الْعَبْدِ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தொழுகையில் அங்குமிங்கும் பார்ப்பது பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அது ஒரு பறித்தலாகும்; அடியாரின் தொழுகையிலிருந்து ஷைத்தான் அதைப் பறித்துக்கொள்கிறான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلاَمٌ فَقَالَ ‏ ‏ شَغَلَتْنِي أَعْلاَمُ هَذِهِ، اذْهَبُوا بِهَا إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَأْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّةٍ ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், அடையாளங்கள் கொண்ட ஒரு கமீஸாவை (ஆடையை) அணிந்து தொழுதார்கள். பிறகு, “இதிலுள்ள அடையாளங்கள் என்னுடைய கவனத்தைத் திசைதிருப்பிவிட்டன. இந்தக் கமீஸாவை அபூ ஜஹ்ம் (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லுங்கள். மேலும், ஓர் ‘அன்பிஜானிய்யா’வை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب هَلْ يَلْتَفِتُ لأَمْرٍ يَنْزِلُ بِهِ أَوْ يَرَى شَيْئًا أَوْ بُصَاقًا فِي الْقِبْلَةِ
பாடம்: (தொழுகையில்) தனக்கு ஏதேனும் நேர்ந்தால், அல்லது ஏதேனும் ஒன்றைப் பார்த்தால், அல்லது கிப்லா திசையில் எச்சிலைக் கண்டால் திரும்புவது (அனுமதிக்கப்படுமா?)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ رَأَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ، وَهْوَ يُصَلِّي بَيْنَ يَدَىِ النَّاسِ، فَحَتَّهَا ثُمَّ قَالَ حِينَ انْصَرَفَ ‏ ‏ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا كَانَ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّ اللَّهَ قِبَلَ وَجْهِهِ، فَلاَ يَتَنَخَّمَنَّ أَحَدٌ قِبَلَ وَجْهِهِ فِي الصَّلاَةِ ‏ ‏‏.‏ رَوَاهُ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ وَابْنُ أَبِي رَوَّادٍ عَنْ نَافِعٍ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு முன்னால் நின்று தொழுது கொண்டிருந்தபோது, மஸ்ஜிதின் கிப்லா திசையில் ஓர் எச்சிலைக் கண்டார்கள்; உடனே அதனைச் சுரண்டி அகற்றினார்கள்.

பிறகு (தொழுகையிலிருந்து) திரும்பியதும் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் இருக்கும்போது, நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவரது முகத்திற்கு நேர் எதிரே இருக்கிறான். ஆகவே, தொழுகையில் எவரும் தமக்கு நேர் எதிரே துப்ப வேண்டாம்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسٌ، قَالَ بَيْنَمَا الْمُسْلِمُونَ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ لَمْ يَفْجَأْهُمْ إِلاَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَشَفَ سِتْرَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ وَهُمْ صُفُوفٌ، فَتَبَسَّمَ يَضْحَكُ، وَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ لَهُ الصَّفَّ فَظَنَّ أَنَّهُ يُرِيدُ الْخُرُوجَ، وَهَمَّ الْمُسْلِمُونَ أَنْ يَفْتَتِنُوا فِي صَلاَتِهِمْ، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، فَأَرْخَى السِّتْرَ، وَتُوُفِّيَ مِنْ آخِرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"முஸ்லிம்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையில் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறைத் திரையை விலக்கியதைத் தவிர (வேறெதுவும்) அவர்களுக்குத் திகைப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. வரிசைகளில் நின்றுகொண்டிருந்த அவர்களை நபி (ஸல்) அவர்கள் பார்த்து, சிரித்தவாறு புன்னகைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) வெளியே வர விரும்புகிறார்கள் என்று எண்ணிய அபூபக்ர் (ரழி), வரிசையில் சேர்ந்துகொள்வதற்காகத் தம் பின்னங்கால்களால் பின்வாங்கினார்கள். முஸ்லிம்கள் தங்கள் தொழுகையில் (ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியால்) குழப்பத்திற்குள்ளாக லானார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் தொழுகையை நிறைவு செய்யுங்கள்' என்று அவர்களுக்குச் சைகை செய்துவிட்டு, திரையை (கீழே) விட்டார்கள். அன்றைய தினத்தின் இறுதியில் அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب وُجُوبِ الْقِرَاءَةِ لِلإِمَامِ وَالْمَأْمُومِ فِي الصَّلَوَاتِ كُلِّهَا فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ وَمَا يُجْهَرُ فِيهَا وَمَا يُخَافَتُ
பாடம்: ஊரிலும் பயணத்திலும், சப்தமிட்டு ஓதப்படும் மற்றும் சப்தமின்றி ஓதப்படும் அனைத்துத் தொழுகைகளிலும் இமாமுக்கும் அவரைப் பின்தொடர்பவர்களுக்கும் (குர்ஆன்) ஓதுவது கட்டாயமாகும்.
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ شَكَا أَهْلُ الْكُوفَةِ سَعْدًا إِلَى عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ فَعَزَلَهُ وَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ عَمَّارًا، فَشَكَوْا حَتَّى ذَكَرُوا أَنَّهُ لاَ يُحْسِنُ يُصَلِّي، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ إِنَّ هَؤُلاَءِ يَزْعُمُونَ أَنَّكَ لاَ تُحْسِنُ تُصَلِّي قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ فَإِنِّي كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَخْرِمُ عَنْهَا، أُصَلِّي صَلاَةَ الْعِشَاءِ فَأَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأُخِفُّ فِي الأُخْرَيَيْنِ‏.‏ قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ‏.‏ فَأَرْسَلَ مَعَهُ رَجُلاً أَوْ رِجَالاً إِلَى الْكُوفَةِ، فَسَأَلَ عَنْهُ أَهْلَ الْكُوفَةِ، وَلَمْ يَدَعْ مَسْجِدًا إِلاَّ سَأَلَ عَنْهُ، وَيُثْنُونَ مَعْرُوفًا، حَتَّى دَخَلَ مَسْجِدًا لِبَنِي عَبْسٍ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَامَةُ بْنُ قَتَادَةَ يُكْنَى أَبَا سَعْدَةَ قَالَ أَمَّا إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّ سَعْدًا كَانَ لاَ يَسِيرُ بِالسَّرِيَّةِ، وَلاَ يَقْسِمُ بِالسَّوِيَّةِ، وَلاَ يَعْدِلُ فِي الْقَضِيَّةِ‏.‏ قَالَ سَعْدٌ أَمَا وَاللَّهِ لأَدْعُوَنَّ بِثَلاَثٍ، اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عَبْدُكَ هَذَا كَاذِبًا، قَامَ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَأَطِلْ عُمْرَهُ، وَأَطِلْ فَقْرَهُ، وَعَرِّضْهُ بِالْفِتَنِ، وَكَانَ بَعْدُ إِذَا سُئِلَ يَقُولُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَفْتُونٌ، أَصَابَتْنِي دَعْوَةُ سَعْدٍ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ فَأَنَا رَأَيْتُهُ بَعْدُ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَيْنَيْهِ مِنَ الْكِبَرِ، وَإِنَّهُ لَيَتَعَرَّضُ لِلْجَوَارِي فِي الطُّرُقِ يَغْمِزُهُنَّ‏.‏
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

கூஃபா வாசிகள் ஸஅத் (ரலி) அவர்களைப் பற்றி உமர் (ரலி) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். எனவே, உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரைப் பதவி நீக்கம் செய்துவிட்டு, அம்மார் (ரலி) அவர்களை அவர்களுக்கு அதிகாரியாக நியமித்தார்கள். அவர்கள் (கூஃபா வாசிகள்), ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் முறையாகத் தொழுவிப்பதில்லை என்று குறை கூறும் அளவுக்கு முறையிட்டனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரை அழைத்து, "அபூ இஸ்ஹாக்! இவர் முறையாகத் தொழுவிப்பதில்லை என்று இவர்கள் கூறுகிறார்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூ இஸ்ஹாக் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் போன்றே இவர்களுக்குத் தொழுவித்தேன்; அதிலிருந்து எதையும் நான் குறைக்கவில்லை. நான் இஷா தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களை நீட்டியும், கடைசி இரண்டு ரக்அத்களைச் சுருக்கியும் தொழுவிப்பவனாக இருந்தேன்" என்றார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள், "அபூ இஸ்ஹாக்! உங்களைப் பற்றி நான் நினைத்ததும் அதுவே" என்றார்கள்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள், ஸஅத் (ரலி) அவர்களுடன் ஒருவரை அல்லது பலரை கூஃபாவிற்கு அனுப்பி, அவரைப் பற்றி மக்களிடம் விசாரிக்கச் செய்தார்கள். அவர்கள் அங்கு சென்று, எந்தப் பள்ளிவாசலையும் அவரைப் பற்றிக் கேட்காமல் விட்டுவைக்கவில்லை; அனைவரும் அவரைப் புகழ்ந்தனர். இறுதியில் 'பனூ அபஸ்' குலத்தாரின் பள்ளிவாசலுக்கு அவர்கள் வந்தனர்.

அங்கு உஸாமா பின் கதாதா என்றழைக்கப்படும், அபூ ஸஅதா என்ற புனைபெயர் கொண்ட ஒருவர் எழுந்து, "நீங்கள் எங்களை (அல்லாஹ்வின் பெயரால்) வற்புறுத்திக் கேட்பதால் (கூறுகிறேன்); ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் போர்ப்படையுடன் செல்வதில்லை; (செல்வத்தைப் பங்கிடும்போது) சமமாகப் பங்கிடுவதில்லை; தீர்ப்பு வழங்குவதில் நீதி செலுத்துவதில்லை" என்று கூறினார்.

உடனே ஸஅத் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் மூன்று விஷயங்களுக்காகப் பிரார்த்திக்கின்றேன்" என்று கூறிவிட்டு:

**"அல்லாஹும்ம இன் கான அப்துக்க ஹாதா காதிபன், காம ரியாயன் வஸும்அதன் ஃபஅதில் உம்ரஹு, வஅதில் ஃபக்ரஹு, வஅர்ரிள்ஹு பில்ஃபிதன்"**

(பொருள்: "இறைவா! உன்னுடைய இந்த அடியான் பகட்டுக்காகவும் புகழுக்காகவும் (பொய் சாட்சி சொல்ல) நின்றிருந்து, பொய்யனாக இருந்தால், இவனது ஆயுளை நீட்டிப்பாயாக! இவனது வறுமையை அதிகப்படுத்துவாயாக! இவனைக் குழப்பங்களுக்கு ஆளாக்குவாயாக!")

என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அதன் பின்னர் (முதுமைக் காலத்தில்) அந்த மனிதரிடம் (நலன்) விசாரிக்கப்பட்டால், "சோதனைக்குள்ளான வயது முதிர்ந்த கிழவன் நான்; ஸஅத் அவர்களின் சாபம் என்னைத் தாக்கிவிட்டது" என்று கூறுவார்.

(அறிவிப்பாளர் அப்துல் மலிக் கூறுகிறார்:) நான் அவரைப் பிற்காலத்தில் பார்த்தேன்; முதுமையின் காரணமாக அவரது புருவங்கள் கண்களின் மேல் தொங்கிக்கொண்டிருந்தன. அவர் சாலைகளில் செல்லும் சிறுமிகளை வழிமறித்துச் சீண்டுபவராக இருந்தார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ ‏ ‏‏.‏
உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்-ஃபாத்திஹாவை ஓதாதவருக்குத் தொழுகை இல்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ وَقَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ، فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏‏.‏ فَرَجَعَ يُصَلِّي كَمَا صَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏ ثَلاَثًا‏.‏ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَهُ فَعَلِّمْنِي‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَكَبِّرْ، ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ، ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا، ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا، وَافْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاَتِكَ كُلِّهَا ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் உள்ளே நுழைந்து தொழுதார். பிறகு (அவர்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரது) ஸலாமுக்கு பதிலளித்துவிட்டு, "திரும்பிச் சென்று தொழுவீராக! ஏனெனில், நீர் (முறையாகத்) தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் திரும்பிச் சென்று முன்பு தொழுததைப் போலவே தொழுதார். பிறகு வந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். (அப்போதும்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "திரும்பிச் சென்று தொழுவீராக! ஏனெனில், நீர் (முறையாகத்) தொழவில்லை" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "சத்திய மார்க்கத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! இதைவிடச் சிறந்த முறையை நான் அறியமாட்டேன். எனவே, எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் தொழுகைக்கு நின்றால் தக்பீர் கூறுவீராக; பின்னர் குர்ஆனிலிருந்து உமக்குத் தெரிந்ததை ஓதுவீராக; பிறகு (முதுகு) அமைதியடையும் வரை ருகூஃ செய்வீராக; பிறகு (தலையை) உயர்த்தி நேராக நிமிர்ந்து நிற்கும் வரை இருப்பீராக; பிறகு (உறுப்புக்கள்) அமைதியடையும் வரை ஸஜ்தா செய்வீராக; பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, அமர்ந்து அமைதியடையும் வரை இருப்பீராக. இவ்வாறே உமது தொழுகை முழுவதிலும் செய்வீராக."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ سَعْدٌ كُنْتُ أُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَىِ الْعَشِيِّ لاَ أَخْرِمُ عَنْهَا، أَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ‏.‏
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஸஃது (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் போன்றே அவர்களுடன் (லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளை) தொழுவிப்பேன், அவற்றில் எதையும் குறைக்காமல். நான் முதல் இரண்டு ரக்அத்துகளை நீட்டியும், கடைசி இரண்டு ரக்அத்துகளைச் சுருக்கியும் தொழுவிப்பேன்." உமர் (ரழி) அவர்கள் ஸஃது (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள், "உங்களைப் பற்றி நாங்கள் இப்படித்தான் நினைத்திருந்தோம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الظُّهْرِ
பாடம்: லுஹர் தொழுகையில் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ، يُطَوِّلُ فِي الأُولَى، وَيُقَصِّرُ فِي الثَّانِيَةِ، وَيُسْمِعُ الآيَةَ أَحْيَانًا، وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الْعَصْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ، وَكَانَ يُطَوِّلُ فِي الأُولَى، وَكَانَ يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَيُقَصِّرُ فِي الثَّانِيَةِ‏.‏
அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹ்ர் தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்துகளில் அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தையும், (மேலும்) இரண்டு சூராக்களையும் ஓதுவார்கள். முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள்; இரண்டாவது ரக்அத்தைச் சுருக்குவார்கள். சில நேரங்களில் (ஓதும்) வசனத்தை (நாங்கள்) கேட்கும் விதமாகச் சப்தமிடுவார்கள். அஸ்ர் தொழுகையில் அல்-ஃபாத்திஹாவையும், (மேலும்) இரண்டு சூராக்களையும் ஓதுவார்கள்; (அதிலும்) முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள். சுப்ஹ் (ஃபஜ்ர்) தொழுகையின் முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள்; இரண்டாவது ரக்அத்தைச் சுருக்குவார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي عُمَارَةُ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ سَأَلْنَا خَبَّابًا أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قُلْنَا بِأَىِّ شَىْءٍ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ‏.‏
அபூ மஃமர் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் கப்பாப் (ரழி) அவர்களிடம், “நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளில் குர்ஆனை ஓதுவார்களா?” என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள் “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள். நாங்கள், “நீங்கள் அதை எதைக்கொண்டு அறிந்துகொண்டீர்கள்?” என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், “அவர்களுடைய (ஸல்) தாடியின் அசைவிலிருந்து” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الْعَصْرِ
அஸ்ர் தொழுகையில் குர்ஆன் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ قُلْتُ لِخَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ قُلْتُ بِأَىِّ شَىْءٍ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ قِرَاءَتَهُ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ‏.‏
அபூ மஅமர் அறிவித்தார்கள்:

நான் கப்பாப் இப்னு அரத் (ரழி) அவர்களிடம், நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் மற்றும் அஸ்ர் தொழுகைகளில் குர்ஆனை ஓதுவார்களா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் ஆம் என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "அது உங்களுக்கு எப்படித் தெரிந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்களுடைய (ஸல்) தாடியின் அசைவிலிருந்து (தெரிந்து கொண்டோம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ، وَسُورَةٍ سُورَةٍ، وَيُسْمِعُنَا الآيَةَ أَحْيَانًا‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் மற்றும் அஸ்ர் தொழுகைகளின் (முதல்) இரண்டு ரக்அத்துகளில் அல்ஃபாத்திஹாவுடன் மற்றொரு சூராவையும் ஓதுவார்கள். சில சமயங்களில் (அவர் ஓதும்) வசனத்தை எங்களுக்குக் கேட்கச் செய்வார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الْمَغْرِبِ
மஃரிப் தொழுகையில் குர்ஆன் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أُمَّ الْفَضْلِ سَمِعَتْهُ وَهُوَ يَقْرَأُ ‏{‏وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا‏}‏ فَقَالَتْ يَا بُنَىَّ وَاللَّهِ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِي بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةَ، إِنَّهَا لآخِرُ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ بِهَا فِي الْمَغْرِبِ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

(என் தாயார்) உம்முல் ஃபழ்ல் (ரழி) அவர்கள், நான் "வல் முர்சலாத்தி உர்ஃபன்" (77) எனும் சூராவை ஓதுவதைக் கேட்டுவிட்டு, "என் அருமை மகனே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நீ இந்த சூராவை ஓதியதன் மூலம் எனக்கு (ஒரு நினைவை) நினைவூட்டிவிட்டாய். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையில் ஓத நான் கேட்ட கடைசி சூரா இதுவேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ قَالَ لِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ مَا لَكَ تَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارٍ، وَقَدْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ بِطُولِ الطُّولَيَيْنِ
மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம் அறிவித்தார்கள்:

ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) என்னிடம் கூறினார்கள், “நபி (ஸல்) அவர்கள் இரு நீண்ட சூராக்களில் நீளமானதை ஓதுவதை நான் கேட்டிருக்கையில், நீங்கள் ஏன் மஃரிப் தொழுகையில் மிகக் குறுகிய சூராக்களை ஓதுகிறீர்கள்?”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْجَهْرِ فِي الْمَغْرِبِ
பாடம்: மஃரிப் தொழுகையில் சப்தமாக ஓதுதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ فِي الْمَغْرِبِ بِالطُّورِ‏.‏
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையில் ‘அத்-தூர்’ அத்தியாயத்தை ஓதுவதை நான் கேட்டேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْجَهْرِ فِي الْعِشَاءِ
இஷா தொழுகையில் சப்தமிட்டு ஓதுதல்
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ سَجَدْتُ خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏
அபூ ராஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களுடன் இஷா தொழுகையைத் தொழுதேன். அவர்கள் “இதாஸ் ஸமாஉன் ஷக்கத்” என்று ஓதி ஸஜ்தா செய்தார்கள். நான் அவர்களிடம் (அது குறித்துக்) கேட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் அபுல் காசிம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் ஸஜ்தா செய்துள்ளேன்; அவர்களைச் சந்திக்கும் வரை நான் அதைத் தொடர்ந்து செய்வேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيٍّ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي سَفَرٍ فَقَرَأَ فِي الْعِشَاءِ فِي إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ بِالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தார்கள். (அப்போது) இஷா தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்துகளுள் ஒன்றில் "வத்தீனி வஸ்ஸைத்தூன்" என்று ஓதினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الْعِشَاءِ بِالسَّجْدَةِ
இஷா தொழுகையில் ஸஜ்தாவுடன் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنِي التَّيْمِيُّ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ ‏{‏إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ‏}‏ فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ‏.‏
அபூ ராஃபிஃ (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நான் ஒருமுறை அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களுடன் இஷா தொழுகையை தொழுதேன், அப்போது அவர்கள் "இதா அஸ்ஸமாஉ இன்ஷக்கத்" (84) என்று ஓதி சஜ்தா செய்தார்கள். நான், "அது என்ன?" என்று கேட்டேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அபுல் காசிம் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவர்களுக்குப் பின்னால் (அவர்கள் அந்த சூராவை ஓதியபோது) சஜ்தா செய்தேன். மேலும், நான் அவரை (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கும் வரை இதைத் தொடர்ந்து செய்வேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الْعِشَاءِ
இஷா தொழுகையில் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، سَمِعَ الْبَرَاءَ، رضى الله عنه قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ ‏{‏وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ‏}‏ فِي الْعِشَاءِ، وَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَوْتًا مِنْهُ أَوْ قِرَاءَةً‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையில் "வத்-தீனி வஸ்-ஸைத்தூன்" (95) ஓதுவதை நான் கேட்டேன், மேலும் நபி (ஸல்) அவர்களுடையதை விட இனிமையான ஒரு குரலையோ அல்லது சிறந்த ஒரு ஓதல் முறையையோ நான் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يُطَوِّلُ فِي الأُولَيَيْنِ وَيَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ
முதல் இரண்டு ரக்அத்களை நீட்டியும், கடைசி இரண்டு ரக்அத்களை சுருக்கியும் நிறைவேற்றுதல்
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عَوْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ لَقَدْ شَكَوْكَ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى الصَّلاَةِ‏.‏ قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَمُدُّ فِي الأُولَيَيْنِ، وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ، وَلاَ آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ صَدَقْتَ، ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ، أَوْ ظَنِّي بِكَ‏.‏
ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள் ஸஃது (ரழி) அவர்களிடம், "மக்கள் உங்களைப் பற்றி எல்லாவற்றிலும், தொழுகையிலும்கூட குறை கூறினார்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஸஃது (ரழி) அவர்கள், "நானோ முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் நீட்டியும், கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் சுருக்கியும் தொழுவிக்கிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றுவதில் நான் எந்தக் குறையும் வைப்பதில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் உண்மையே கூறுகிறீர்கள்; உங்களைப் பற்றி நானும் அவ்வாறுதான் எண்ணுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْقِرَاءَةِ فِي الْفَجْرِ
ஃபஜ்ர் தொழுகையில் குர்ஆன் ஓதுதல்
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارُ بْنُ سَلاَمَةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي، عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَوَاتِ، فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الظُّهْرَ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَيَرْجِعُ الرَّجُلُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلاَ يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا، وَلاَ الْحَدِيثَ بَعْدَهَا، وَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ الرَّجُلُ فَيَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ أَوْ إِحْدَاهُمَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ‏.‏
ஸய்யார் பின் ஸலாமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நானும் என் தந்தையும் அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்களிடம் தொழுகைகளின் நேரங்களைப் பற்றிக் கேட்பதற்காகச் சென்றோம். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்ததும் லுஹர் தொழுகையைத் தொழுவார்கள். ஒருவர் (தொழுதபின்) மதீனாவின் தொலைதூர இடத்திற்குச் சென்று திரும்பினாலும் சூரியன் இன்னும் உயிருடன் (ஒளி மங்காமல்) இருப்பதை அவர் காணும் நேரத்தில் அஸர் தொழுகையைத் தொழுவார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறினார்: மஃக்ரிப் தொழுகையைப் பற்றி அவர்கள் என்ன கூறினார்கள் என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்). இஷா தொழுகையை இரவின் மூன்றிலொரு பகுதி வரை தாமதப்படுத்துவதைப் பற்றி அவர்கள் பொருட்படுத்தியதில்லை; மேலும் அவர்கள் அதற்கு முன் உறங்குவதையும், அதற்குப் பின் பேசுவதையும் விரும்பியதில்லை. காலைத் தொழுகையை, (தொழுது முடித்து) ஒருவர் திரும்பும்போது தம் அருகில் அமர்ந்திருப்பவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ளக்கூடிய நேரத்தில் தொழுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் (அத்தொழுகையின்) இரண்டு ரக்அத்துகளிலும் - அல்லது ஒன்றில் - 60 முதல் 100 வசனங்கள் வரை ஓதுவார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ فِي كُلِّ صَلاَةٍ يُقْرَأُ، فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَسْمَعْنَاكُمْ، وَمَا أَخْفَى عَنَّا أَخْفَيْنَا عَنْكُمْ، وَإِنْ لَمْ تَزِدْ عَلَى أُمِّ الْقُرْآنِ أَجْزَأَتْ، وَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் (குர்ஆன்) ஓதப்படுகிறது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குச் சப்தமிட்டு ஓதியதை, நாங்களும் உங்களுக்குச் சப்தமிட்டு ஓதுகிறோம். அவர் எங்களுக்குச் சப்தமிடாமல் ஓதியதை, நாங்களும் உங்களுக்குச் சப்தமிடாமல் ஓதுகிறோம். நீங்கள் 'உம்முல் குர்ஆன்' (அல்-ஃபாத்திஹா) அத்தியாயத்தை மட்டும் ஓதினால் அதுவே போதுமானது; நீங்கள் (அதனுடன்) கூடுதலாக ஓதினால் அது சிறந்ததாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْجَهْرِ بِقِرَاءَةِ صَلاَةِ الْفَجْرِ
பாடம்: ஃபஜ்ர் தொழுகையில் சப்தமிட்டு ஓதுதல்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ، فَرَجَعَتِ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ‏.‏ فَقَالُوا مَا لَكُمْ فَقَالُوا حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ‏.‏ قَالُوا مَا حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلاَّ شَىْءٌ حَدَثَ، فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا، فَانْظُرُوا مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولَئِكَ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ بِنَخْلَةَ، عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَهْوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْفَجْرِ، فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ فَقَالُوا هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ‏.‏ فَهُنَالِكَ حِينَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ وَقَالُوا يَا قَوْمَنَا ‏{‏إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا * يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا‏}‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم ‏{‏قُلْ أُوحِيَ إِلَىَّ‏}‏ وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் தோழர்களில் ஒரு குழுவினருடன் ‘உக்காஸ்’ சந்தையை நாடிச் சென்றார்கள். அப்போது ஷைத்தான்களுக்கும் வானத்துச் செய்திகளுக்கும் இடையில் ஒரு திரை இடப்பட்டது; அவர்கள் மீது தீப்பந்தங்கள் (எரிகற்கள்) வீசப்பட்டன. எனவே ஷைத்தான்கள் தங்கள் கூட்டத்தாரிடம் திரும்பின. அவர்கள் (கூட்டத்தார்), “உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “எங்களுக்கும் வானத்துச் செய்திகளுக்கும் இடையில் திரை இடப்பட்டுவிட்டது; எங்கள் மீது தீப்பந்தங்கள் வீசப்பட்டன” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், “உங்களுக்கும் வானத்துச் செய்திகளுக்கும் இடையில் தடையை ஏற்படுத்தியதெனில், நிச்சயமாக (சமீபத்தில்) நிகழ்ந்த ஏதோ ஒன்றாகத்தான் இருக்க வேண்டும். எனவே பூமியின் கிழக்கு மேற்கு திசைகளில் பயணம் செய்து, உங்களுக்கும் வானத்துச் செய்திகளுக்கும் இடையில் தடையை ஏற்படுத்தியது எது என்று பாருங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

திஹாமா நோக்கிச் சென்றவர்கள், ‘நக்லா’ என்ற இடத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகை தொழுவித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘உக்காஸ்’ சந்தையை நாடிச் செல்லும் வழியில் அங்குத் தங்கியிருந்தார்கள்). குர்ஆனை (ஓதுவதை) அவர்கள் கேட்டபோது, அதை உற்றுக் கேட்டுவிட்டு, “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இதுதான் உங்களுக்கும் வானத்துச் செய்திகளுக்கும் இடையில் தடையை ஏற்படுத்திய விஷயம்” என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் தங்கள் கூட்டத்தாரிடம் திரும்பிச் சென்று பின்வருமாறு கூறினார்கள்: “எங்கள் கூட்டத்தாரே!

**‘இன்னா ஸமிஃனா குர்ஆனன் அஜபன் யஹ்தீ இலர் ருஷ்தி ஃபஆமன்னா பிஹி, வலன் நுஷ்ரிக பிரப்பினா அஹதன்’**

(நிச்சயமாக நாங்கள் ஆச்சரியமானதொரு குர்ஆனைச் செவியுற்றோம்; அது நேர்வழி காட்டுகிறது; ஆகவே நாங்கள் அதை நம்பினோம்; எங்கள் இறைவனுக்கு நாங்கள் ஒருவரையும் இணை வைக்கமாட்டோம்).”

ஆகவே அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு,

**‘குல் ஊஹிய இலை(ய்ய)...’**

(நபியே! நீர் கூறுவீராக: எனக்கு வஹீ அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது...)

என்று தொடங்கும் வசனத்தை அருளினான். (நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு) வஹீயாக அறிவிக்கப்பட்டது அந்த ஜின்களின் கூற்றுதான்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَرَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا أُمِرَ، وَسَكَتَ فِيمَا أُمِرَ ‏{‏وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا‏}‏ ‏{‏لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ‏}‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், எந்தத் தொழுகைகளில் சப்தமாக ஓதுமாறு கட்டளையிடப்பட்டார்களோ அவற்றில் சப்தமாகவும், எந்தத் தொழுகைகளில் மெதுவாக ஓதுமாறு கட்டளையிடப்பட்டார்களோ அவற்றில் மெதுவாகவும் ஓதினார்கள்.

"மேலும் உமது இறைவன் மறப்பவன் அல்லன்."

"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரிடத்தில் உங்களுக்கு ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இருந்தது."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْجَمْعِ بَيْنَ السُّورَتَيْنِ فِي الرَّكْعَةِ
பாடம்: ஒரு ரக்அத்தில் இரண்டு சூராக்களைச் சேர்த்து ஓதுதல்
وَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يَؤُمُّهُمْ فِي مَسْجِدِ قُبَاءٍ، وَكَانَ كُلَّمَا افْتَتَحَ سُورَةً يَقْرَأُ بِهَا لَهُمْ فِي الصَّلاَةِ مِمَّا يَقْرَأُ بِهِ افْتَتَحَ بِ ـ ‏{‏قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ‏}‏ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهَا، ثُمَّ يَقْرَأُ سُورَةً أُخْرَى مَعَهَا، وَكَانَ يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ، فَكَلَّمَهُ أَصْحَابُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ تَفْتَتِحُ بِهَذِهِ السُّورَةِ، ثُمَّ لاَ تَرَى أَنَّهَا تُجْزِئُكَ حَتَّى تَقْرَأَ بِأُخْرَى، فَإِمَّا أَنْ تَقْرَأَ بِهَا وَإِمَّا أَنْ تَدَعَهَا وَتَقْرَأَ بِأُخْرَى‏.‏ فَقَالَ مَا أَنَا بِتَارِكِهَا، إِنْ أَحْبَبْتُمْ أَنْ أَؤُمَّكُمْ بِذَلِكَ فَعَلْتُ، وَإِنْ كَرِهْتُمْ تَرَكْتُكُمْ‏.‏ وَكَانُوا يَرَوْنَ أَنَّهُ مِنْ أَفْضَلِهِمْ، وَكَرِهُوا أَنْ يَؤُمَّهُمْ غَيْرُهُ، فَلَمَّا أَتَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرُوهُ الْخَبَرَ فَقَالَ ‏"‏ يَا فُلاَنُ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَفْعَلَ مَا يَأْمُرُكَ بِهِ أَصْحَابُكَ وَمَا يَحْمِلُكَ عَلَى لُزُومِ هَذِهِ السُّورَةِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ إِنِّي أُحِبُّهَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ حُبُّكَ إِيَّاهَا أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ ‏"‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அன்சாரிகளில் ஒருவர் குபா பள்ளிவாசலில் அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவித்து வந்தார். அவர் தொழுகையில் அவர்களுக்கு (ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்திற்குப் பின்) ஏதேனும் ஒரு சூராவை ஓதத் துவங்கும் போதெல்லாம், **'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்'** என்று துவங்கும் சூராவை ஓதி முடிக்கும் வரை அதை ஓதுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். பிறகு அதனுடன் வேறொரு சூராவையும் ஓதுவார். ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் அவர் இவ்வாறே செய்து வந்தார்.

அவருடைய தோழர்கள் இது பற்றி அவரிடம் பேசி, "நீங்கள் இந்த சூராவை ஓதுகிறீர்கள்; பிறகு அதுவே போதும் என்று கருதாமல் மற்றொன்றையும் ஓதுகிறீர்கள். ஆகவே, ஒன்று நீங்கள் இதை மட்டும் ஓதுங்கள்; அல்லது இதை விட்டுவிட்டு வேறொன்றை ஓதுங்கள்" என்று கூறினர்.

அதற்கு அவர், "நான் இதை விடமாட்டேன். நான் இவ்வாறு செய்வதை நீங்கள் விரும்பினால் உங்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவிக்கிறேன்; நீங்கள் வெறுத்தால் (தலைமையிலிருந்து) விலகிக் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார். அவரே தங்களில் சிறந்தவர் என்று அவர்கள் கருதியதால், அவரைத் தவிர வேறொருவர் தங்களுக்குத் தலைமை தாங்குவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் வந்தபோது, இச்செய்தியை அவர்களிடம் கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அந்தத் தோழரை அழைத்து), "இன்னாரே! உங்கள் தோழர்கள் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுவதைச் செய்வதிலிருந்து உங்களைத் தடுப்பது எது? ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இந்த சூராவைக் கட்டாயம் ஓதும்படி உங்களைத் தூண்டுவது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நிச்சயமாக நான் அதை நேசிக்கிறேன்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், **"அதன் மீது நீர் கொண்ட நேசம் உம்மைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்துவிட்டது"** என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فَقَالَ قَرَأْتُ الْمُفَصَّلَ اللَّيْلَةَ فِي رَكْعَةٍ‏.‏ فَقَالَ هَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ لَقَدْ عَرَفْتُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرِنُ بَيْنَهُنَّ فَذَكَرَ عِشْرِينَ سُورَةً مِنَ الْمُفَصَّلِ سُورَتَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ‏.‏
அபூ வாயில் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு மனிதர் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "நான் இன்றிரவு முபஸ்ஸல் (அத்தியாயங்களை) ஒரே ரக்அத்தில் ஓதினேன்" என்று கூறினார். அதற்கு இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், "இந்த ஓதுதல் கவிதை ஓதுவதைப் போன்று (மிக வேகமாக) இருக்கிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் எவற்றை இணைத்து (ஜோடியாக) ஓதுவார்களோ அந்த ஒத்த அத்தியாயங்களை நான் அறிவேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இரண்டு அத்தியாயங்கள் வீதம் முபஸ்ஸல் பிரிவைச் சேர்ந்த இருபது அத்தியாயங்களை அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يَقْرَأُ فِي الأُخْرَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ
பாடம்: கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் சூரா அல்-ஃபாத்திஹாவை ஓதுதல்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ فِي الأُولَيَيْنِ بِأُمِّ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ، وَفِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُخْرَيَيْنِ بِأُمِّ الْكِتَابِ، وَيُسْمِعُنَا الآيَةَ، وَيُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مَا لاَ يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ، وَهَكَذَا فِي الْعَصْرِ وَهَكَذَا فِي الصُّبْحِ‏.‏
அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் **லுஹர்** தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் 'அல்ஃபாத்திஹா' அத்தியாயத்தையும், (கூடுதலாக) இரண்டு அத்தியாயங்களையும் ஓதுவார்கள். கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் 'அல்ஃபாத்திஹா' அத்தியாயத்தை (மட்டும்) ஓதுவார்கள். (அவ்வப்போது) வசனத்தை நாங்கள் செவியுறும் அளவுக்கு ஓதுவார்கள். இரண்டாவது ரக்அத்தை விட முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள். அஸ்ர் மற்றும் சுப்ஹ் (ஃபஜ்ர்) தொழுகைகளிலும் இவ்வாறே செய்வார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ خَافَتَ الْقِرَاءَةَ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ
பாடம்: லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளில் கிராஅத்தை மெதுவாக ஓதுபவர்
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قُلْتُ لِخَبَّابٍ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قُلْنَا مِنْ أَيْنَ عَلِمْتَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ‏.‏
அபு மஅமர் அறிவித்தார்கள்:
நான் கப்பாப் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளில் ஓதுவார்களா?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
நாங்கள், "நீங்கள் அதை எப்படி அறிந்துகொண்டீர்கள்?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள், "(நபியவர்களின்) தாடியின் அசைவிலிருந்து" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا أَسْمَعَ الإِمَامُ الآيَةَ
பாடம்: இமாம் ஒரு வசனத்தைச் சப்தமாக ஓதினால்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ بِأُمِّ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ مَعَهَا فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَصَلاَةِ الْعَصْرِ، وَيُسْمِعُنَا الآيَةَ أَحْيَانًا، وَكَانَ يُطِيلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى‏.‏
அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் மற்றும் அஸ்ர் தொழுகைகளின் முதல் இரண்டு ரக்அத்துகளில் 'அல்ஃபாத்திஹா'வுடன் மற்றொரு சூராவையும் சேர்த்து ஓதுவார்கள். சில நேரங்களில் (அவர்கள் ஓதும்) வசனத்தை எங்களுக்குக் கேட்கச் செய்வார்கள். மேலும் அவர்கள் முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى
முதல் ரக்அத்தில் நீட்டுதல்
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ، وَيُقَصِّرُ فِي الثَّانِيَةِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

என் தந்தை (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுகையின் முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள், இரண்டாவது ரக்அத்தைச் சுருக்குவார்கள்; ஃபஜ்ர் தொழுகையிலும் அவ்வாறே செய்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب جَهْرِ الإِمَامِ بِالتَّأْمِينِ
இமாம் சத்தமாக ஆமீன் கூறுதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ آمِينَ ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இமாம் ஆமீன் கூறும்போது நீங்களும் ஆமீன் கூறுங்கள். மேலும், உங்களில் எவருடைய ஆமீன் மலக்குகளின் ஆமீனுடன் ஒத்துப்போகிறதோ, அவருடைய கடந்த காலப் பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்படும்.”

இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுவார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ التَّأْمِينِ
ஆமீன் சொல்வதன் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا قَالَ أَحَدُكُمْ آمِينَ‏.‏ وَقَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ فِي السَّمَاءِ آمِينَ‏.‏ فَوَافَقَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் எவரேனும் “ஆமீன்” என்று கூற, வானங்களில் உள்ள வானவர்களும் “ஆமீன்” என்று கூற, முன்னது பின்னதுடன் ஒருசேர அமைந்தால், அவரின் கடந்த கால பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்பட்டுவிடும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب جَهْرِ الْمَأْمُومِ بِالتَّأْمِينِ
பின்தொடர்பவர்கள் சத்தமாக ஆமீன் கூறுதல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا قَالَ الإِمَامُ ‏{‏غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ‏}‏ فَقُولُوا آمِينَ‏.‏ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏ ‏‏.‏ تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَنُعَيْمٌ الْمُجْمِرُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضى الله عنه‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாம் '{கைரில் மஃளூபி அலைஹிம் வலழ்-ழாள்ளீன்}' (உமது கோபத்திற்கு ஆளானவர்களின் வழியுமல்ல; வழிகெட்டவர்களின் வழியுமல்ல) என்று கூறும்போது, நீங்கள் 'ஆமீன்' கூறுங்கள். ஏனெனில், யாருடைய சொல் வானவர்களின் சொல்லுடன் ஒத்துப்போகிறதோ, அவருக்கு அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا رَكَعَ دُونَ الصَّفِّ
பாடம்: வரிசையில் சேருவதற்கு முன்பே ருகூச் செய்தால்...
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنِ الأَعْلَمِ ـ وَهْوَ زِيَادٌ ـ عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ رَاكِعٌ، فَرَكَعَ قَبْلَ أَنْ يَصِلَ إِلَى الصَّفِّ، فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ زَادَكَ اللَّهُ حِرْصًا وَلاَ تَعُدْ ‏ ‏‏.‏
அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ருகூஃ செய்துகொண்டிருந்தபோது தாம் அவர்களிடம் சென்றதாகவும், வரிசையை அடைவதற்கு முன்பே ருகூஃ செய்ததாகவும் கூறினார்கள். இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவர் கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "ஸாதகல்லாஹு ஹிர்ஸன் வலா தஅத்" (அல்லாஹ் உமது ஆர்வத்தை அதிகப்படுத்துவானாக! மீண்டும் இவ்வாறு செய்யாதீர்) என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِتْمَامِ التَّكْبِيرِ فِي الرُّكُوعِ
பாடம்: ருகூவில் தக்பீரை முழுமைப்படுத்துதல்.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ صَلَّى مَعَ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ ذَكَّرَنَا هَذَا الرَّجُلُ صَلاَةً كُنَّا نُصَلِّيهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَذَكَرَ أَنَّهُ كَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَفَعَ وَكُلَّمَا وَضَعَ‏.‏
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அவர்கள் பஸ்ராவில் அலி (ரழி) அவர்களுடன் தொழுதார்கள். அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நாங்கள் தொழுது வந்த தொழுகையை இம்மனிதர் எங்களுக்கு நினைவுபடுத்திவிட்டார்" என்று கூறினார்கள். மேலும், அலி (ரழி) அவர்கள் ஒவ்வொரு முறை எழும்போதும், தாழும்போதும் தக்பீர் கூறுபவராக இருந்தார் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي بِهِمْ، فَيُكَبِّرُ كُلَّمَا خَفَضَ وَرَفَعَ، فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்போது, ஒவ்வொரு முறை தாழும்போதும் உயரும்போதும் தக்பீர் கூறுவார்கள். தொழுகை முடிந்ததும் அவர்கள், "நிச்சயமாக உங்களில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகைக்கு மிகவும் ஒப்பான தொழுகையை உடையவன் நானே" என்று கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِتْمَامِ التَّكْبِيرِ فِي السُّجُودِ
சுஜூதின் போது தக்பீரை முழுமையாக்குதல்.
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ،، فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ كَبَّرَ، وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ، فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ أَخَذَ بِيَدِي عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَقَالَ قَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم‏.‏ أَوْ قَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم‏.‏
முதார்ரிஃப் பின் அப்துல்லாஹ் அறிவித்தார்கள்:இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்களும் நானும் அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுகையை நிறைவேற்றினோம். அலீ (ரழி) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, தக்பீர் கூறினார்கள்; அவர்கள் தமது தலையை உயர்த்தியபோது, தக்பீர் கூறினார்கள்; மேலும் இரண்டு ரக்அத்கள் முடிந்தபின் (அத்தஹிய்யாத்திலிருந்து) எழுந்து நிற்கும்போதும் 'தக்பீர்' கூறினார்கள். தொழுகை முடிந்ததும், இம்ரான் (ரழி) அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, "இவர் (அதாவது அலீ (ரழி) அவர்கள்) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை எனக்கு நினைவூட்டினார்கள்" அல்லது "அவர்கள் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் போன்று எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً عِنْدَ الْمَقَامِ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ وَإِذَا قَامَ وَإِذَا وَضَعَ، فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَوَلَيْسَ تِلْكَ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ أُمَّ لَكَ‏.‏
இக்ரிமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நான் மகாமு இப்ராஹீம் அருகே ஒரு மனிதர் தொழுவதைக்கண்டேன். அவர் ஒவ்வொரு முறை தாழும்போதும், நிமிரும்போதும், எழும்போதும், (தலையை) வைக்கும்போதும் தக்பீர் கூறினார். இது குறித்து நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், 'தாய் இழந்தவனே! அது நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை அல்லவா?' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب التَّكْبِيرِ إِذَا قَامَ مِنَ السُّجُودِ
சஜ்தாவிலிருந்து எழும்போது தக்பீர் கூறுதல்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ شَيْخٍ بِمَكَّةَ فَكَبَّرَ ثِنْتَيْنِ وَعِشْرِينَ تَكْبِيرَةً، فَقُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ إِنَّهُ أَحْمَقُ‏.‏ فَقَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ، سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ‏.‏
இக்ரிமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் மக்காவில் ஒரு ஷெய்க்கிற்குப் பின்னால் தொழுதேன். அவர் இருபத்தி இரண்டு தக்பீர்கள் கூறினார். நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "அவர் அறிவற்றவர்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "உம் தாய் உம்மை இழக்கட்டும்! இது அபுல் காஸிம் (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لَمِنْ حَمِدَهُ‏.‏ حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ، ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ـ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ ‏{‏بْنُ صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ‏}‏ وَلَكَ الْحَمْدُ ـ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ، ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا، وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், (தொழுகையைத்) தொடங்கும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ருகூஃ செய்யும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள். ருகூவிலிருந்து (முதுகெலும்பை) உயர்த்தும்போது, "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறுவார்கள்; பின்னர் நேராக நின்றுகொண்டு, "ரப்பனா லகல் ஹம்த்" என்று கூறுவார்கள் (அப்துல்லாஹ் (பின் ஸாலிஹ்) அவர்கள் அல்-லைத் வழியாக ‘வ லகல் ஹம்த்’ என்று அறிவித்தார்கள்). பின்னர் (ஸஜ்தாவிற்குக்) கீழே செல்லும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் தமது தலையை உயர்த்தும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்யும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் தமது தலையை உயர்த்தும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள். பின்னர் தொழுகை முழுவதும் அது நிறைவடையும் வரை அவ்வாறே செய்வார்கள். இரண்டு (ரக்அத்துகளுக்குப் பின்) அமர்ந்து எழும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب وَضْعِ الأَكُفِّ عَلَى الرُّكَبِ فِي الرُّكُوعِ
குனியும்போது இரு கைகளையும் (உள்ளங்கைகளை) இரு முழங்கால்களின் மீது வைக்க வேண்டும்.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُصْعَبَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَطَبَّقْتُ بَيْنَ كَفَّىَّ ثُمَّ وَضَعْتُهُمَا بَيْنَ فَخِذَىَّ، فَنَهَانِي أَبِي وَقَالَ كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْهُ، وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ‏.‏
முஸ்அப் பின் சஅத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நான் என் தந்தையின் அருகில் தொழுதேன். அப்போது என் இரு கைகளையும் (விரல்களைக் கோர்த்து) ஒன்றிணைத்து என் தொடைகளுக்கு இடையில் வைத்தேன். என் தந்தை என்னைத் தடுத்து, 'நாங்கள் அவ்வாறு செய்துகொண்டிருந்தோம்; பின்னர் அதிலிருந்து தடுக்கப்பட்டோம். மேலும் கைகளை முழங்கால்களின் மீது வைக்குமாறு நாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டோம்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب إِذَا لَمْ يُتِمَّ الرُّكُوعَ
ருகூவை முழுமையாகச் செய்யாவிட்டால்
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، قَالَ رَأَى حُذَيْفَةُ رَجُلاً لاَ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ قَالَ مَا صَلَّيْتَ، وَلَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ الْفِطْرَةِ الَّتِي فَطَرَ اللَّهُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم‏.‏
ஸைத் பின் வஹ்ப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் பரிபூரணமாகச் செய்யாத ஒரு மனிதரைக் கண்டார்கள். அவர் அவரிடம், “நீர் தொழவில்லை; நீர் (இப்படியே) மரணித்தால், அல்லாஹ் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைப் படைத்த அந்த ஃபித்ரா (இயற்கை நெறி) அல்லாததின் மீதே மரணிப்பீர்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب حَدِّ إِتْمَامِ الرُّكُوعِ وَالاِعْتِدَالِ فِيهِ وَالاِطْمَأْنِينَةِ
பாடம்: ருகூவை முழுமைப்படுத்துதல், அதில் முதுகை நேராக வைத்தல் மற்றும் நிதானத்தைக் கடைப்பிடித்தல் ஆகியவற்றின் வரம்பு.
حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَكَمُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ، مَا خَلاَ الْقِيَامَ وَالْقُعُودَ، قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுடைய ருகூஃ, ஸஜ்தா, இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமர்வது, மற்றும் ருகூஃவிற்குப் பின் நிற்பது ஆகியவை – கியாம் (தொழுகையில் நிற்பது) மற்றும் குஊத் (தொழுகையில் அமர்வது) தவிர – (நேர அளவில்) ஏறக்குறைய சமமாக இருந்து வந்தன.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهُ بِالإِعَادَةِ
பாடம்: ருகூவை (குனிதலை) முழுமையாகச் செய்யாதவரை (தொழுகையை) மீண்டும் நிறைவேற்றுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டது
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِ السَّلاَمَ فَقَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏ فَصَلَّى، ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ ‏"‏‏.‏ ثَلاَثًا‏.‏ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ فَمَا أُحْسِنُ غَيْرَهُ فَعَلِّمْنِي‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَكَبِّرْ، ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ، ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا، ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا، ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا، ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا، ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاَتِكَ كُلِّهَا ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள், அப்போது ஒரு மனிதர் உள்ளே வந்து, தொழுகையை நிறைவேற்றிவிட்டு நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருடைய ஸலாமுக்குப் பதிலளித்துவிட்டு அவரிடம், "திரும்பிச் சென்று மீண்டும் தொழுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் (சரியாக) தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் மீண்டும் தொழுகையை நிறைவேற்றிவிட்டு, திரும்பி வந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். அவர்கள் அவரிடம் மூன்று முறை, "திரும்பிச் சென்று மீண்டும் தொழுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் (சரியாக) தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் கூறினார், "உங்களை சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! இதைவிடச் சிறந்த முறையில் தொழுவதற்கு எனக்குத் தெரியாது. தயவுசெய்து எனக்கு எப்படித் தொழுவது என்று கற்றுத் தாருங்கள்." அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் தொழுகைக்காக நின்றதும், தக்பீர் கூறுங்கள், பின்னர் உங்களுக்குத் தெரிந்ததை குர்ஆனிலிருந்து ஓதுங்கள், பின்னர் நிதானமாக ருகூஃ செய்யுங்கள், நீங்கள் நிம்மதி அடையும் வரை, பின்னர் ருகூவிலிருந்து எழுந்து நேராக நில்லுங்கள். அதன் பிறகு நிதானமாக ஸஜ்தா செய்யுங்கள், நீங்கள் நிம்மதி அடையும் வரை, பின்னர் (உங்கள் தலையை) உயர்த்தி நிதானமாக உட்காருங்கள், நீங்கள் நிம்மதி அடையும் வரை, பின்னர் மீண்டும் நிதானமாக ஸஜ்தா செய்யுங்கள், ஸஜ்தாவில் நீங்கள் நிம்மதி அடையும் வரை, உங்கள் தொழுகை முழுவதும் இவ்வாறே செய்யுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الدُّعَاءِ فِي الرُّكُوعِ
ருகூவில் ஓதும் துஆ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ ‏ ‏ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ‏ ‏‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களுடைய ருகூவிலும் ஸஜ்தாக்களிலும், "சுப்ஹானக்கல்லாஹும்ம ரப்பனா வபிஹம்திக்க, அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர்லீ" (எங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வே! நீ தூயவன். உன்னுடைய புகழைக் கொண்டே நான் உன்னைத் துதிக்கிறேன். அல்லாஹ்வே! எனக்கு மன்னிப்பளிப்பாயாக) என்று கூறுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا يَقُولُ الإِمَامُ وَمَنْ خَلْفَهُ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ
இமாமும் பின்பற்றுபவர்களும் குனிவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது கூறுவது.
حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَالَ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ‏"‏‏.‏ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ يُكَبِّرُ، وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, "அல்லாஹும்ம ரப்பனா வ லகல் ஹம்த்" என்று கூறுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ருகூஉ செய்யும்போதும், (ஸஜ்தாவிலிருந்து) தலையை உயர்த்தும்போதும் தக்பீர் கூறுவார்கள். மேலும் இரண்டு ஸஜ்தாக்களிலிருந்து எழும்போது "அல்லாஹு அக்பர்" என்று கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ
"அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்த்" (ஓ அல்லாஹ், எங்கள் இறைவா! அனைத்துப் புகழும் நன்றியும் உனக்கே உரியது) என்று கூறுவதன் சிறப்பு
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ‏.‏ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏ ‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இமாம் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, நீங்கள் "அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்து" என்று கூறுங்கள். மேலும், உங்களில் ஒருவரின் கூற்று வானவர்களின் கூற்றுடன் ஒத்திருந்தால், அவருடைய கடந்த கால பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்படும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لأُقَرِّبَنَّ صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقْنُتُ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ وَصَلاَةِ الْعِشَاءِ، وَصَلاَةِ الصُّبْحِ، بَعْدَ مَا يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَيَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَلْعَنُ الْكُفَّارَ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை (தொழுது காட்டி) நான் உங்களுக்கு நெருக்கமாக்குவேன்." எனவே, அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் லுஹர், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைகளின் கடைசி ரக்அத்தில் 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா' என்று கூறிய பிறகு குனூத் ஓதுவார்கள். அவர்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்காகப் பிரார்த்திப்பார்கள்; மேலும் நிராகரிப்பாளர்களைச் சபிப்பார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ الْقُنُوتُ فِي الْمَغْرِبِ وَالْفَجْرِ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மஃரிப் மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைகளில் குனூத் ஓதப்பட்டு வந்தது."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ ‏"‏ مَنِ الْمُتَكَلِّمُ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَنَا‏.‏ قَالَ ‏"‏ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلاَثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا، أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلُ ‏"‏‏.‏
ரிஃபாஆ பின் ராஃபிஉ அஸ்ஸுரக்கீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு நாள் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதுகொண்டிருந்தோம். அவர்கள் (ருகூவிலிருந்து) தங்கள் தலையை உயர்த்தியபோது, "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்களுக்குப் பின்னாலிருந்த ஒரு மனிதர், "ரப்பனா வ லக்கல் ஹம்து, ஹம்தன் கஸீரன் தையிபன் முபாரக்கன் ஃபீஹி" (எங்கள் இறைவா! எல்லாப் புகழும் உனக்கே உரியது; அதிகமான, தூய்மையான, பரக்கத் நிறைந்த புகழாகும்) என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்தபோது, "பேசியவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள்.

அந்த மனிதர், "நான்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட வானவர்கள், அவர்களில் யார் இதை முதலில் எழுதுவது என்று போட்டியிடுவதை நான் கண்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الاِطْمَأْنِينَةِ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ
ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது நிதானமாக இருத்தல்
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ كَانَ أَنَسٌ يَنْعَتُ لَنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يُصَلِّي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ نَسِيَ‏.‏
தாபித் அறிவித்தார்கள்:

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை செய்து காட்டுவார்கள். அவ்வாறு செய்து காட்டும்போது, அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தி, ‘அவர்கள் (சஜ்தாவை) மறந்துவிட்டார்கள்’ என்று நாங்கள் சொல்லுமளவுக்கு நீண்ட நேரம் நிற்பார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் ருகூஉ, ஸஜ்தா, ருகூஉவிலிருந்து தலையை உயர்த்திய நிலை மற்றும் இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடைப்பட்ட நிலை ஆகியவை ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தன.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يُرِينَا كَيْفَ كَانَ صَلاَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَاكَ فِي غَيْرِ وَقْتِ صَلاَةٍ، فَقَامَ فَأَمْكَنَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَمْكَنَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَنْصَتَ هُنَيَّةً، قَالَ فَصَلَّى بِنَا صَلاَةَ شَيْخِنَا هَذَا أَبِي بُرَيْدٍ‏.‏ وَكَانَ أَبُو بُرَيْدٍ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ الآخِرَةِ اسْتَوَى قَاعِدًا ثُمَّ نَهَضَ‏.‏
அய்யூப் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூ கிலாபா கூறினார்கள்: "மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் தொழுகை நேரம் அல்லாத நேரத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை எங்களுக்குக் காட்டினார்கள். அவர்கள் (தொழுவதற்காக) நின்றார்கள்; நிலையை (கியாம்) நிதானப்படுத்திக் கொண்டார்கள். பிறகு ருகூவு செய்தார்கள்; ருகூவையும் நிதானப்படுத்திக் கொண்டார்கள். பிறகு தம் தலையை உயர்த்தினார்கள்; சிறிது நேரம் (அசைவின்றி) நின்றார்கள்."

மேலும் அபூ கிலாபா கூறினார்கள்: "அவர்கள் நம்முடைய இந்த ஷைக் 'அபூ புரைத்' அவர்களைப் போன்று எங்களுக்குத் தொழுது காட்டினார்கள்."

அபூ புரைத் அவர்கள் (கடைசி) ஸஜ்தாவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தியதும் (நன்றாக) அமர்ந்த பின்னரே எழுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يَهْوِي بِالتَّكْبِيرِ حِينَ يَسْجُدُ
சஜ்தாவிற்குச் செல்லும்போது தக்பீர் சொல்ல வேண்டும்.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، كَانَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ صَلاَةٍ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ وَغَيْرِهَا فِي رَمَضَانَ وَغَيْرِهِ، فَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ ثُمَّ يَقُولُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ، ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ‏.‏ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْجُلُوسِ فِي الاِثْنَتَيْنِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ الصَّلاَةِ، ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَنْصَرِفُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ هَذِهِ لَصَلاَتَهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், ரமளான் மாதத்திலும் மற்ற மாதங்களிலும், கடமையான மற்றும் உபரியான (நஃபிலான) எல்லாத் தொழுகைகளிலும் தக்பீர் கூறுவார்கள். அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நிற்கும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ருகூஃ செய்யும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா" என்று கூறுவார்கள். ஸஜ்தா செய்வதற்கு முன் "ரப்பனா வலக்கல் ஹம்த்" என்று கூறுவார்கள். பின்னர் ஸஜ்தாவிற்குச் செல்லும்போது "அல்லாஹு அக்பர்" என்று கூறுவார்கள். பின்னர் ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் (இரண்டாவது) ஸஜ்தா செய்யும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் இரண்டு (ரக்அத்களின்) அமர்விலிருந்து எழும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள். தொழுகையை முடிக்கும் வரை ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இவ்வாறே செய்வார்கள். தொழுகையை முடித்துத் திரும்பும்போது, "என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! உங்களில் நான் தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகைக்கு மிகவும் ஒப்பானவன் ஆவேன். அவர்கள் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரியும் வரை இதுவே அவர்களின் தொழுகையாக இருந்தது" என்று கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
قَالاَ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ يَدْعُو لِرِجَالٍ فَيُسَمِّيهِمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَيَقُولُ ‏ ‏ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ، وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ، وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ ‏ ‏‏.‏ وَأَهْلُ الْمَشْرِقِ يَوْمَئِذٍ مِنْ مُضَرَ مُخَالِفُونَ لَهُ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ருகூவிலிருந்து) தங்கள் தலையை உயர்த்தும்போது "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ், ரப்பனா வ லகல் ஹம்து" என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் சில மனிதர்களுக்காக அவர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டுப் பிரார்த்தனை செய்வார்கள்: "யா அல்லாஹ்! அல்-வலீத் பின் அல்-வலீத், ஸலமா பின் ஹிஷாம், அய்யாஷ் பின் அபீ ரபீஆ ஆகியோரையும், இறைநம்பிக்கையாளர்களில் பலவீனமானவர்களையும் காப்பாற்றுவாயாக. யா அல்லாஹ்! முதர் கோத்திரத்தினர் மீது உனது பிடியை இறுக்குவாயாக; யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் காலத்து (பஞ்ச) ஆண்டுகளைப் போன்று இவர்கள் மீதும் ஏற்படுத்துவாயாக."
அந்நாட்களில் கிழக்குப் பகுதியினர் முதர் குலத்தாராக, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மாறுசெய்பவர்களாக இருந்தனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، غَيْرَ مَرَّةٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ سَقَطَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَرَسٍ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ فَرَسٍ ـ فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ، فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَعُودُهُ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ، فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا وَقَعَدْنَا ـ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً صَلَّيْنَا قُعُودًا ـ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ ‏ ‏ إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا ‏ ‏‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ كَذَا جَاءَ بِهِ مَعْمَرٌ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ لَقَدْ حَفِظَ، كَذَا قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَكَ الْحَمْدُ‏.‏ حَفِظْتُ مِنْ شِقِّهِ الأَيْمَنِ‏.‏ فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ الزُّهْرِيِّ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ ـ وَأَنَا عِنْدَهُ ـ فَجُحِشَ سَاقُهُ الأَيْمَنُ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரையிலிருந்து விழுந்தார்கள், மேலும் அவர்களின் உடலின் வலது பக்கம் காயமடைந்தது. நாங்கள் அவர்களின் உடல்நலம் குறித்து விசாரிக்கச் சென்றோம், இதற்கிடையில் தொழுகைக்கான நேரம் வந்தது, அவர்கள் அமர்ந்தபடியே தொழுகை நடத்தினார்கள், நாங்களும் அமர்ந்தபடியே தொழுதோம். தொழுகை முடிந்ததும் அவர்கள் கூறினார்கள், "இமாம் பின்பற்றப்பட வேண்டும்; அவர் தக்பீர் கூறும்போது நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்யும்போது நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் (ருகூவிலிருந்து) நிமிரும்போது நீங்களும் நிமிருங்கள்; அவர் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதாஹ்," என்று கூறும்போது, நீங்கள் "ரப்பனா வ லகல்ஹம்து" என்று கூறுங்கள், அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்."

ஸுஃப்யான் அவர்கள் மஃமர் அவர்களிடமிருந்து இதையே அறிவித்தார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) வலது காலில் காயம் ஏற்பட்டதாகக் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب فَضْلِ السُّجُودِ
சிரம்பணிதலின் மேன்மை.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُمَا أَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ ‏"‏ هَلْ تُمَارُونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَهَلْ تُمَارُونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ ‏"‏‏.‏ قَالُوا لاَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ، يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْ‏.‏ فَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الشَّمْسَ، وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الْقَمَرَ وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الطَّوَاغِيتَ، وَتَبْقَى هَذِهِ الأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا، فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا، فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ‏.‏ فَيَأْتِيهِمُ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ‏.‏ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا‏.‏ فَيَدْعُوهُمْ فَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَانَىْ جَهَنَّمَ، فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَجُوزُ مِنَ الرُّسُلِ بِأُمَّتِهِ، وَلاَ يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ إِلاَّ الرُّسُلُ، وَكَلاَمُ الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ‏.‏ وَفِي جَهَنَّمَ كَلاَلِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ، هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ ‏"‏‏.‏ قَالُوا نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ، غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلاَّ اللَّهُ، تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ، فَمِنْهُمْ مَنْ يُوبَقُ بِعَمَلِهِ، وَمِنْهُمْ مَنْ يُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو، حَتَّى إِذَا أَرَادَ اللَّهُ رَحْمَةَ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، أَمَرَ اللَّهُ الْمَلاَئِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ، فَيُخْرِجُونَهُمْ وَيَعْرِفُونَهُمْ بِآثَارِ السُّجُودِ، وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنَ النَّارِ، فَكُلُّ ابْنِ آدَمَ تَأْكُلُهُ النَّارُ إِلاَّ أَثَرَ السُّجُودِ، فَيَخْرُجُونَ مِنَ النَّارِ قَدِ امْتَحَشُوا، فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ، فَيَنْبُتُونَ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ، ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنَ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ، وَيَبْقَى رَجُلٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، وَهْوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولاً الْجَنَّةَ، مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ قِبَلَ النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنِ النَّارِ، قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا، وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا‏.‏ فَيَقُولُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فُعِلَ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَ ذَلِكَ فَيَقُولُ لاَ وَعِزَّتِكَ‏.‏ فَيُعْطِي اللَّهَ مَا يَشَاءُ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ، فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنِ النَّارِ، فَإِذَا أَقْبَلَ بِهِ عَلَى الْجَنَّةِ رَأَى بَهْجَتَهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ، ثُمَّ قَالَ يَا رَبِّ قَدِّمْنِي عِنْدَ باب الْجَنَّةِ‏.‏ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعُهُودَ وَالْمَوَاثِيقَ أَنْ لاَ تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنْتَ سَأَلْتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لاَ أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ‏.‏ فَيَقُولُ فَمَا عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ لاَ تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لاَ وَعِزَّتِكَ لاَ أَسْأَلُ غَيْرَ ذَلِكَ‏.‏ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ، فَيُقَدِّمُهُ إِلَى باب الْجَنَّةِ، فَإِذَا بَلَغَ بَابَهَا، فَرَأَى زَهْرَتَهَا وَمَا فِيهَا مِنَ النَّضْرَةِ وَالسُّرُورِ، فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ، فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ‏.‏ فَيَقُولُ اللَّهُ وَيْحَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ، أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ أَنْ لاَ تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لاَ تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ‏.‏ فَيَضْحَكُ اللَّهُ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ مِنْهُ، ثُمَّ يَأْذَنُ لَهُ فِي دُخُولِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ تَمَنَّ‏.‏ فَيَتَمَنَّى حَتَّى إِذَا انْقَطَعَتْ أُمْنِيَّتُهُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَمَنَّ كَذَا وَكَذَا‏.‏ أَقْبَلَ يُذَكِّرُهُ رَبُّهُ، حَتَّى إِذَا انْتَهَتْ بِهِ الأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ لأَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنهما ـ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ قَالَ اللَّهُ لَكَ ذَلِكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَمْ أَحْفَظْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ قَوْلَهُ ‏"‏ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏"‏ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுமை நாளில் நாங்கள் எங்கள் இறைவனைப் பார்ப்போமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மேகமூட்டம் இல்லாத பௌர்ணமி இரவில் சந்திரனைக் காண்பதில் உங்களுக்கு ஏதேனும் சிரமம் இருக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றனர். "மேகங்கள் இல்லாதபோது சூரியனைக் காண்பதில் உங்களுக்கு ஏதேனும் சிரமம் இருக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை" என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவ்வாறே நீங்கள் அவனைப் பார்ப்பீர்கள்."

மறுமை நாளில் மக்கள் ஒன்று திரட்டப்படுவார்கள். அப்போது அல்லாஹ், "யார் எதை வணங்கிக் கொண்டிருந்தாரோ அவர் அதைப் பின்தொடரட்டும்" என்று கூறுவான். சூரியனை வணங்கியவர்கள் சூரியனையும், சந்திரனை வணங்கியவர்கள் சந்திரனையும், ஷைத்தான்களை (தாஹூத்) வணங்கியவர்கள் ஷைத்தான்களையும் பின்தொடர்வார்கள். இந்த சமுதாயத்தினர் மட்டும் இவர்களிலுள்ள நயவஞ்சகர்களுடன் எஞ்சியிருப்பார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம் வந்து, "நானே உங்கள் இறைவன்" என்று கூறுவான். அவர்கள், "எங்கள் இறைவன் எங்களிடம் வரும்வரை நாங்கள் இங்கேயே இருப்போம்; எங்கள் இறைவன் எங்களிடம் வந்தால் நாங்கள் அவனை அறிந்துகொள்வோம்" என்று கூறுவார்கள். அல்லாஹ் அவர்களிடம் (அவர்கள் அறியும் தோற்றத்தில்) வந்து "நானே உங்கள் இறைவன்" என்று கூறுவான். அவர்களும் "நீயே எங்கள் இறைவன்" என்று கூறுவார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ் அவர்களை அழைப்பான். நரகத்தின் இரு கரைகளுக்கு மத்தியில் பாலம் (அஸ்-ஸிராத்) அமைக்கப்படும். தூதர்களில் நானே எனது சமுதாயத்துடன் அதை முதலில் கடப்பவனாக இருப்பேன். அந்நாளில் தூதர்களைத் தவிர வேறு யாரும் பேசமாட்டார்கள். அந்நாளில் தூதர்களின் பிரார்த்தனை, **"அல்லாஹும்ம ஸல்லிம்! ஸல்லிம்!"** (இறைவா! காப்பாற்றுவாயாக! காப்பாற்றுவாயாக!) என்பதாகவே இருக்கும்.

நரகத்தில் 'ஸஃதான்' முட்களைப் போன்று கொக்கிகள் இருக்கும். "ஸஃதான் முட்களை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்க, மக்கள் "ஆம்" என்றார்கள். "நிச்சயமாக அந்தக் கொக்கிகள் ஸஃதான் முட்களைப் போலவே இருக்கும். ஆயினும் அதன் பருமனை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரும் அறியமாட்டார்கள். அவை மக்களை அவர்களின் அமல்களுக்கேற்ப (செயல்களுக்கேற்ப) கவ்விப் பிடிக்கும். அவர்களில் தங்கள் செயல்களால் அழிந்து போவோரும் உண்டு; கடுமையாகச் சிதைக்கப்பட்டுப் பின்னர் தப்பிப்போவோரும் உண்டு.

இறுதியாக, நரகவாசிகளில் தான் நாடியவர்களுக்கு அருள் புரிய அல்லாஹ் நினைக்கும்போது, அல்லாஹ்வை வணங்கிக் கொண்டிருந்தவர்களை நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றுமாறு வானவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவான். வானவர்கள் அவர்களை ஸஜ்தாவின் அடையாளங்களை வைத்து அறிந்துகொண்டு வெளியேற்றுவார்கள். ஸஜ்தாவின் அடையாளங்களைத் தீண்டுவதை நரகத்திற்கு அல்லாஹ் தடுத்துள்ளான். அவர்கள் நரகத்திலிருந்து வெளியேறுவார்கள். ஸஜ்தாவின் அடையாளங்களைத் தவிர மனிதனின் மற்ற பகுதிகளை நெருப்பு தின்றிருக்கும். அவர்கள் கருகிய நிலையில் நரகத்திலிருந்து வெளியேறுவார்கள். அவர்கள் மீது 'மாவுல் ஹயாத்' (உயிர் நீர்) ஊற்றப்படும். உடனே அவர்கள் வெள்ளம் சுமந்து வரும் வண்டலில் விதை முளைப்பதைப் போன்று துளிர்விட்டு வளர்வார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ் அடியார்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பு வழங்கி முடிப்பான். ஆனால் ஒருவன் மட்டும் சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் இடையில் எஞ்சியிருப்பான். அவரே நரகவாசிகளில் சொர்க்கம் செல்லும் கடைசி மனிதர் ஆவார். அவர் நரகத்தை முன்னோக்கியிருப்பார். அவர், "என் இறைவா! நரகத்தை விட்டும் என் முகத்தைத் திருப்புவாயாக! அதன் வாடை என்னைப் பாதிக்கிறது; அதன் ஜுவாலை என்னை எரிக்கிறது" என்று கூறுவார். அதற்கு அல்லாஹ், "உனக்கு இதைச் செய்தால் நீ இதைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்காமலிருப்பாயா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், "உன் கண்ணியத்தின் மீது ஆணையாக! இதைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்கமாட்டேன்" என்று கூறி, அல்லாஹ் நாடிய உறுதிமொழிகளையும் வாக்குறுதிகளையும் அளிப்பான். அல்லாஹ் நரகத்தை விட்டும் அவனது முகத்தைத் திருப்புவான்.

அவன் சொர்க்கத்தை முன்னோக்கி, அதன் அழகைக் கண்டதும் அல்லாஹ் நாடிய வரை அமைதியாக இருப்பான். பிறகு, "என் இறைவா! என்னைச் சொர்க்கத்தின் வாசல் வரை கொண்டு செல்வாயாக!" என்பான். அதற்கு அல்லாஹ், "நீ கேட்டதைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்கமாட்டேன் என்று நீ வாக்குறுதிகளையும் உடன்படிக்கைகளையும் அளிக்கவில்லையா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், "என் இறைவா! உன் படைப்புகளிலேயே நானே மிகவும் துர்பாக்கியவானாக ஆகிவிடக் கூடாது" என்பான். அல்லாஹ், "இதை உனக்கு அளித்தால் நீ வேறு எதையும் கேட்காமலிருப்பாயா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், "உன் கண்ணியத்தின் மீது ஆணையாக! வேறு எதையும் கேட்கமாட்டேன்" என்று கூறி, தன் இறைவனுக்குத் தான் நாடிய வாக்குறுதிகளையும் உடன்படிக்கைகளையும் அளிப்பான். அவனைச் சொர்க்கத்தின் வாசல் வரை அல்லாஹ் கொண்டு செல்வான்.

சொர்க்கத்தின் வாசலை அடைந்து, அதிலுள்ள செழிப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் காணும்போது அல்லாஹ் நாடிய வரை அவன் அமைதியாக இருப்பான். பிறகு, "என் இறைவா! என்னைச் சொர்க்கத்திற்குள் அனுப்புவாயாக!" என்று கேட்பான். அதற்கு அல்லாஹ், "ஆதமின் மகனே! உனக்குக் கேடு தான்! நீ எத்துணை வாக்கு மீறுபவனாக இருக்கிறாய்! எனக்கு அளிக்கப்பட்டதைத் தவிர வேறு எதையும் கேட்கமாட்டேன் என்று நீ வாக்குறுதிகளையும் உடன்படிக்கைகளையும் அளிக்கவில்லையா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், "என் இறைவா! உன் படைப்புகளிலேயே நானே மிகவும் துர்பாக்கியவானாக ஆகிவிடக் கூடாது" என்பான். (அவனின் மன்றாட்டத்தைக் கேட்டு) சிரித்துவிடும் அல்லாஹ், அவனுக்குச் சொர்க்கத்தில் நுழைய அனுமதியளிப்பான். பிறகு அவனிடம், "விரும்பியதைக் கேள்" என்று கூறுவான். அவனும் ஆசை தீரும் வரை கேட்பான். அல்லாஹ்வே அவனுக்கு, "இன்னின்னதைக் கேள்" என்று நினைவுபடுத்துவான். அவனது ஆசைகள் அனைத்தும் முற்றுப்பெற்றதும், "இவையனைத்தும் உனக்குண்டு; அத்துடன் இதைப் போன்று இன்னொரு மடங்கும் உண்டு" என்று அல்லாஹ் கூறுவான்.

அபூ ஸஈத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இது உனக்குண்டு; இதைப் போன்று பத்து மடங்கும் உண்டு' (என்று அல்லாஹ் கூறியதாகச்) சொன்னார்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூ ஹுரைரா (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து 'இவையனைத்தும் உனக்குண்டு; அத்துடன் இதைப் போன்று இன்னொரு மடங்கும் உண்டு' என்பதைத் தவிர வேறெதையும் நான் மனப்பாடம் செய்யவில்லை" என்றார்கள். அதற்கு அபூ ஸஈத் (ரலி), "இது உனக்குண்டு; இதைப் போன்று பத்து மடங்கும் உண்டு என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنِ ابْنِ هُرْمُزَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ نَحْوَهُ‏.‏
`அப்துல்லாஹ் பின் மாலிக் பின் புஹைனா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை நிறைவேற்றும் போதெல்லாம், தம் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்குத் தம் கைகளை (உடலிலிருந்து) விலக்கி வைப்பார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، رَأَى رَجُلاً لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهُ وَلاَ سُجُودَهُ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ مَا صَلَّيْتَ ـ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ـ وَلَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ سُنَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم‏.‏
ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ஒரு மனிதர் தமது ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் பூரணமாகச் செய்யாததைக் கண்டார்கள். அவர் தொழுகையை முடித்ததும் ஹுதைஃபா (ரழி) அவரிடம், “நீர் தொழவில்லை” என்று கூறினார்கள். மேலும் (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): “(ஹுதைஃபா அவர்கள்,) ‘நீர் (இந்நிலையில்) இறந்தால் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறை அல்லாத ஒன்றிலேயே இறந்திருப்பீர்’ என்றும் கூறினார்கள் என நான் கருதுகிறேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب السُّجُودِ عَلَى سَبْعَةِ أَعْظُمٍ
பாடம்: ஏழு எலும்புகளின் மீது சஜ்தா செய்தல்
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أُمِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْضَاءٍ، وَلاَ يَكُفَّ شَعَرًا وَلاَ ثَوْبًا الْجَبْهَةِ وَالْيَدَيْنِ وَالرُّكْبَتَيْنِ وَالرِّجْلَيْنِ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், ஏழு உறுப்புகள் (தரையில்) படுமாறு ஸஜ்தாச் செய்யவும், (தொழுகையின்போது) தமது ஆடையையோ முடியையோ சுருட்டிக் கொள்ளாமலும் இருக்கும்படியும் (அல்லாஹ்வால்) கட்டளையிடப்பட்டார்கள். அந்த உறுப்புகளாவன: நெற்றி (மூக்கின் நுனியுடன் சேர்த்து), இரு கைகள், இரு முழங்கால்கள் மற்றும் இரு பாதங்களின் (விரல்கள்) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْنَا أَنْ نَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْظُمٍ وَلاَ نَكُفَّ ثَوْبًا وَلاَ شَعَرًا ‏ ‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "நாம் ஏழு எலும்புகள் மீது ஸஜ்தா செய்யுமாறும், மேலும் ஆடைகளையோ முடியையோ ஒதுக்கக் கூடாது என்றும் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ، حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ ـ وَهْوَ غَيْرُ كَذُوبٍ ـ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَبْهَتَهُ عَلَى الأَرْضِ‏.‏
அல்-பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(அவர் பொய்யர் அல்லர்) நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுவோம். அவர்கள், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களது நெற்றியைத் தரையில் வைக்கும் வரை எங்களில் எவரும் (சஜ்தாவிற்குச் செல்ல) தங்களது முதுகை வளைக்க மாட்டோம்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب السُّجُودِ عَلَى الأَنْفِ
மூக்கின் மீது சஜ்தா செய்வது
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْظُمٍ عَلَى الْجَبْهَةِ ـ وَأَشَارَ بِيَدِهِ عَلَى أَنْفِهِ ـ وَالْيَدَيْنِ، وَالرُّكْبَتَيْنِ وَأَطْرَافِ الْقَدَمَيْنِ، وَلاَ نَكْفِتَ الثِّيَابَ وَالشَّعَرَ ‏ ‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் ஏழு எலும்புகள் மீது ஸஜ்தா செய்யுமாறும் – அதாவது நெற்றி (அதனுடன் மூக்கின் நுனியையும் சேர்த்து) – (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது மூக்கைச் சுட்டிக் காட்டினார்கள் – இரு கைகள், இரு முழங்கால்கள், மற்றும் இரு பாதங்களின் கால் விரல் நுனிகள் (ஆகியவற்றின் மீது) – மேலும் (தொழுகையில்) ஆடைகளையோ முடியையோ ஒதுக்கிக் கட்டாமலும் இருக்குமாறும் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب السُّجُودِ عَلَى الأَنْفِ وَالسُّجُودِ عَلَى الطِّينِ
மூக்கின் மீதும், சேற்றின் மீதும் சஜ்தா செய்தல்
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَقُلْتُ أَلاَ تَخْرُجُ بِنَا إِلَى النَّخْلِ نَتَحَدَّثْ فَخَرَجَ‏.‏ فَقَالَ قُلْتُ حَدِّثْنِي مَا، سَمِعْتَ مِنَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ‏.‏ قَالَ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشْرَ الأُوَلِ مِنْ رَمَضَانَ، وَاعْتَكَفْنَا مَعَهُ، فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي تَطْلُبُ أَمَامَكَ‏.‏ فَاعْتَكَفَ الْعَشْرَ الأَوْسَطَ، فَاعْتَكَفْنَا مَعَهُ، فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي تَطْلُبُ أَمَامَكَ‏.‏ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَطِيبًا صَبِيحَةَ عِشْرِينَ مِنْ رَمَضَانَ فَقَالَ ‏ ‏ مَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلْيَرْجِعْ، فَإِنِّي أُرِيتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ، وَإِنِّي نُسِّيتُهَا، وَإِنَّهَا فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ فِي وِتْرٍ، وَإِنِّي رَأَيْتُ كَأَنِّي أَسْجُدُ فِي طِينٍ وَمَاءٍ ‏ ‏‏.‏ وَكَانَ سَقْفُ الْمَسْجِدِ جَرِيدَ النَّخْلِ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ شَيْئًا، فَجَاءَتْ قَزْعَةٌ فَأُمْطِرْنَا، فَصَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ وَالْمَاءِ عَلَى جَبْهَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَرْنَبَتِهِ تَصْدِيقَ رُؤْيَاهُ‏.‏
அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, "நாம் பேசிக்கொள்வதற்காகப் பேரீச்சந் தோப்புக்கு வரமாட்டீர்களா?" என்று கேட்டேன். அவர்களும் புறப்பட்டு வந்தார்கள். நான், "லைலத்துல் கத்ர் இரவைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் கேட்டதை எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமலானின் முதல் பத்து நாட்களில் இஃதிகாஃப் இருந்தார்கள். நாங்களும் அவர்களுடன் இஃதிகாஃப் இருந்தோம். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வந்து, 'நீங்கள் தேடக்கூடியது உங்களுக்கு முன்னால் உள்ளது' என்றார்கள். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் நடுப்பத்து நாட்களிலும் இஃதிகாஃப் இருந்தார்கள். நாங்களும் அவர்களுடன் இஃதிகாஃப் இருந்தோம். அப்போதும் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வந்து, 'நீங்கள் தேடக்கூடியது உங்களுக்கு முன்னால் உள்ளது' என்றார்கள்.

ரமலான் இருபதாம் நாள் காலையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் சொற்பொழிவு நிகழ்த்தினார்கள். (அதில்), 'நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இஃதிகாஃப் இருந்தவர் திரும்பட்டும். ஏனெனில், லைலத்துல் கத்ர் இரவு எனக்குக் காட்டப்பட்டது; பிறகு அது எனக்கு மறக்கடிக்கப்பட்டுவிட்டது. அது (கடைசிப்) பத்து நாட்களின் ஒற்றைப்படை இரவுகளில் உள்ளது. ஈரம் கலந்த களிமண்ணில் நான் சஜ்தா செய்வதைப் போன்று (கனவு) கண்டேன்' என்று கூறினார்கள்.

அக்காலத்தில் பள்ளிவாசலின் கூரை பேரீச்சை மட்டைகளால் அமைந்திருந்தது. வானத்தில் ஒரு மேகத் துணுக்குகூட எங்களுக்குத் தென்படவில்லை. (திடீரென) ஒரு மேகக் கூட்டம் திரண்டு எங்களுக்கு மழை பொழிந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நெற்றியிலும் மூக்கின் நுனியிலும் களிமண் மற்றும் தண்ணீரின் அடையாளத்தை, அவர்களது கனவு மெய்ப்பிக்கப்பட்டதாக நான் கண்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب عَقْدِ الثِّيَابِ وَشَدِّهَا
பாடம்: ஆடைகளைக் கட்டிக்கொள்வதும், அவற்றை இறுக்கிக்கொள்வதும்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ عَاقِدُو أُزْرِهِمْ مِنَ الصِّغَرِ عَلَى رِقَابِهِمْ فَقِيلَ لِلنِّسَاءِ لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا‏.‏
சஹ்ல் பின் சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
மக்கள், தங்கள் இஸார்கள் சிறியனவாக இருந்ததால், அவற்றை கழுத்தைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டு நபிகளார் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுது வந்தார்கள். மேலும், ஆண்கள் நிமிர்ந்து உட்காரும் வரை பெண்கள் சஜ்தாக்களிலிருந்து தங்கள் தலைகளை உயர்த்த வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَكُفُّ شَعَرًا
பாடம்: முடியைச் சுருட்டி வைக்கக் கூடாது
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ـ وَهْوَ ابْنُ زَيْدٍ ـ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أُمِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْظُمٍ، وَلاَ يَكُفَّ ثَوْبَهُ وَلاَ شَعَرَهُ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏழு எலும்பு உறுப்புகள் மீது ஸஜ்தா செய்யுமாறும், தங்களின் ஆடையையோ முடியையோ ஒதுக்கிக் கட்டாமல் இருக்குமாறும் கட்டளையிடப்பட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَكُفُّ ثَوْبَهُ فِي الصَّلاَةِ
ஒருவர் தொழுகையில் தனது ஆடையை சுருட்டிக் கொள்ளக்கூடாது
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أُمِرْتُ أَنْ أَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةٍ، لاَ أَكُفُّ شَعَرًا وَلاَ ثَوْبًا ‏ ‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஏழு (எலும்புகள்) மீது ஸஜ்தா செய்யுமாறும், முடியையோ ஆடையையோ (தொழுகையின் போது) சுருக்கிக் கொள்ளாமலிருக்குமாறும் நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب التَّسْبِيحِ وَالدُّعَاءِ فِي السُّجُودِ
சஜ்தாவில் துதிப்பதும், பிரார்த்தனை செய்வதும்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ ‏ ‏ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ‏ ‏ يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் ருகூவிலும் சுஜூதிலும் "ஸுப்ஹானக்கல்லாஹும்ம ரப்பனா வ பிஹம்திக்க, அல்லாஹும்மக்ஃபிர் லீ" (அல்லாஹ்வே, எங்கள் இறைவனே, நீ தூயவன். உனது புகழைக் கொண்டே நான் உன்னைத் துதிக்கிறேன். அல்லாஹ்வே! என்னை மன்னிப்பாயாக) என்று அடிக்கடி கூறுவார்கள்.

இதன் மூலம் திருக்குர்ஆனில் தங்களுக்கு விளக்கிக் கூறப்பட்டதன் அடிப்படையில் அவர்கள் செயல்பட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الْمُكْثِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ
பாடம்: இரண்டு சஜ்தாக்களுக்கு இடையில் தாமதித்தல்
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، أَنَّ مَالِكَ بْنَ الْحُوَيْرِثِ، قَالَ لأَصْحَابِهِ أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَذَاكَ فِي غَيْرِ حِينِ صَلاَةٍ، فَقَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَكَبَّرَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، فَقَامَ هُنَيَّةً، ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ هُنَيَّةً، فَصَلَّى صَلاَةَ عَمْرِو بْنِ سَلِمَةَ شَيْخِنَا هَذَا‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ كَانَ يَفْعَلُ شَيْئًا لَمْ أَرَهُمْ يَفْعَلُونَهُ، كَانَ يَقْعُدُ فِي الثَّالِثَةِ وَالرَّابِعَةِ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ فَقَالَ ‏ ‏ لَوْ رَجَعْتُمْ إِلَى أَهْلِيكُمْ صَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، صَلُّوا صَلاَةَ كَذَا فِي حِينِ كَذَا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ‏ ‏
அபூ கிலாபா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் தம் தோழர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தொழுதார்கள் என்பதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அது (கடமையான) தொழுகைக்குரிய நேரம் அல்லாத ஒரு நேரமாக இருந்தது. பிறகு அவர் எழுந்து, ருகூஃ செய்து தக்பீர் கூறினார்கள். பிறகு தம் தலையை உயர்த்தி சிறிது நேரம் நின்றார்கள். பிறகு சஜ்தாச் செய்து, பிறகு தம் தலையை உயர்த்தி சிறிது நேரம் (அமர்ந்து) இருந்தார்கள். அவர், நம்முடைய இந்த ஷேக் அம்ர் இப்னு ஸலமா தொழுவதைப் போன்று தொழுதார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) அய்யூப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் (அம்ர் இப்னு ஸலமா) மக்கள் செய்வதை நான் பார்த்திராத ஒரு செயலைச் செய்வார்; அவர் மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது (ரக்அத்தில்) அமருவார்."

(மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம்; அவர்களுடன் தங்கினோம். அப்போது அவர்கள், 'நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தினரிடம் திரும்பிச் சென்றால், இன்னின்ன நேரத்தில் இன்னின்ன தொழுகையைத் தொழுங்கள்; இன்னின்ன நேரத்தில் இன்னின்ன தொழுகையைத் தொழுங்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால் உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்காக பாங்கு (அதான்) சொல்லட்டும்; உங்களில் வயதில் மூத்தவர் உங்களுக்குத் தலைமை தாங்கி தொழுகை நடத்தட்டும்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ سُجُودُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرُكُوعُهُ، وَقُعُودُهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தாக்கள், ருகூவு மற்றும் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையிலான அமர்வு ஆகியவற்றில் எடுத்துக்கொண்ட நேரம் ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنِّي لاَ آلُو أَنْ أُصَلِّيَ بِكُمْ كَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِنَا‏.‏ قَالَ ثَابِتٌ كَانَ أَنَسٌ يَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَكُمْ تَصْنَعُونَهُ، كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَامَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ‏.‏ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ قَدْ نَسِيَ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுவித்ததை நான் பார்த்தவாறே உங்களுக்கும் தொழுவிப்பதில் நான் எந்தக் குறைவையும் வைக்க மாட்டேன்."

ஸாபித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அனஸ் (ரழி) அவர்கள் ஒரு காரியத்தைச் செய்து வந்தார்கள்; அதை நீங்கள் செய்வதை நான் காண்பதில்லை. அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தினால், 'இவர் மறந்துவிட்டாரோ!' என்று (பார்ப்பவர்) சொல்லும் அளவுக்கு (நீண்ட நேரம்) நிற்பார்கள். அவ்வாறே இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு மத்தியிலும் 'இவர் மறந்துவிட்டாரோ!' என்று சொல்லும் அளவுக்கு (நீண்ட நேரம்) இருப்பார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب لاَ يَفْتَرِشُ ذِرَاعَيْهِ فِي السُّجُودِ
சஜ்தாவின் போது முன்கைகளை தரையில் வைக்கக்கூடாது
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ، وَلاَ يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ الْكَلْبِ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஸஜ்தாக்களில் நேராக இருங்கள். மேலும், உங்களில் எவரும் தம் முன்கைகளை நாயைப் போன்று தரையில் பரப்ப வேண்டாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنِ اسْتَوَى قَاعِدًا فِي وِتْرٍ مِنْ صَلاَتِهِ ثُمَّ نَهَضَ
தொழுகையின் ஒற்றை ரக்அத்தில் நேராக அமர்ந்து பின்னர் எழுந்து நிற்றல்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالَ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ اللَّيْثِيُّ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي، فَإِذَا كَانَ فِي وِتْرٍ مِنْ صَلاَتِهِ لَمْ يَنْهَضْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا‏.‏
மாலிக் பின் ஹுவைரித் அல்-லைஸி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுவதைக் கண்டேன். அவர்கள் தமது தொழுகையில் ஒற்றைப்படை ரக்அத்தில் இருந்தால், நன்கு அமரும் வரை எழமாட்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب كَيْفَ يَعْتَمِدُ عَلَى الأَرْضِ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَةِ
பாடம்: ரக்அத்திலிருந்து எழும் போது தரையில் எவ்வாறு ஊன்றி எழுவது?
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ جَاءَنَا مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ فَصَلَّى بِنَا فِي مَسْجِدِنَا هَذَا فَقَالَ إِنِّي لأُصَلِّي بِكُمْ، وَمَا أُرِيدُ الصَّلاَةَ، وَلَكِنْ أُرِيدُ أَنْ أُرِيَكُمْ كَيْفَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ وَكَيْفَ كَانَتْ صَلاَتُهُ قَالَ مِثْلَ صَلاَةِ شَيْخِنَا هَذَا ـ يَعْنِي عَمْرَو بْنَ سَلِمَةَ ـ قَالَ أَيُّوبُ وَكَانَ ذَلِكَ الشَّيْخُ يُتِمُّ التَّكْبِيرَ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ عَنِ السَّجْدَةِ الثَّانِيَةِ جَلَسَ وَاعْتَمَدَ عَلَى الأَرْضِ، ثُمَّ قَامَ‏.‏
அய்யூப் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அபூ கிலாபா அவர்கள் கூறினார்கள்: "மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, எங்களுடைய இந்த மஸ்ஜிதில் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். (பிறகு), 'நான் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகிறேன்; (இப்போது) தொழுவது என் நோக்கமல்ல; மாறாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தொழக் கண்டேனோ, அதை உங்களுக்குக் காட்டுவதற்காகவே (தொழுகிறேன்)' என்று கூறினார்கள்."

அய்யூப் அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அபூ கிலாபா அவர்களிடம், "அவருடைய தொழுகை எவ்வாறு இருந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நம்முடைய இந்த ஷேக் - அதாவது அம்ர் பின் ஸலிமா - அவர்களுடைய தொழுகையைப் போன்று இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மேலும் அய்யூப் அவர்கள் கூறினார்கள்: அந்த ஷேக் தக்பீரை முழுமையாகக் கூறுபவராகவும், இரண்டாவது ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தியதும் (நன்கு) அமர்ந்து, தரையில் ஊன்றி எழும்புபவராகவும் இருந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يُكَبِّرُ وَهْوَ يَنْهَضُ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ
இரண்டு சஜ்தாக்களிலிருந்து எழும்போது தக்பீர் கூறுதல்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ صَلَّى لَنَا أَبُو سَعِيدٍ فَجَهَرَ بِالتَّكْبِيرِ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، وَحِينَ سَجَدَ، وَحِينَ رَفَعَ، وَحِينَ قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். (அப்போது) ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தும்போதும், ஸஜ்தா செய்யும்போதும், மீண்டும் உயர்த்தும்போதும், இரண்டாவது ரக்அத்திலிருந்து எழும்போதும் தக்பீரை உரக்கக் கூறினார்கள். மேலும், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறே செய்வதை நான் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غَيْلاَنُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ، صَلاَةً خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ، وَإِذَا رَفَعَ كَبَّرَ، وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي فَقَالَ لَقَدْ صَلَّى بِنَا هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم‏.‏ أَوْ قَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم‏.‏
முதார்ரிஃப் அறிவித்தார்கள்:

இம்ரான் (ரழி) அவர்களும் நானும் அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதோம். அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும் போதும், (ஸஜ்தாவிலிருந்து) எழும் போதும், இரண்டு ரக்அத்களுக்குப் பிறகு அதாவது, இரண்டாவது ரக்அத்திற்குப் பிறகு எழும் போதும் தக்பீர் கூறினார்கள். தொழுகை முடிந்ததும், இம்ரான் (ரழி) அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, "இவர் (`அலீ (ரழி)) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்" (அல்லது "இவர் (`அலீ (ரழி)) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை எங்களுக்கு நினைவூட்டினார்கள்" என்றும் கூறினார்கள்) என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب سُنَّةِ الْجُلُوسِ فِي التَّشَهُّدِ
பாடம்: தஷஹ்ஹுதில் அமர்வதற்கான சுன்னத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَرَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَتَرَبَّعُ فِي الصَّلاَةِ إِذَا جَلَسَ، فَفَعَلْتُهُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ، فَنَهَانِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَقَالَ إِنَّمَا سُنَّةُ الصَّلاَةِ أَنْ تَنْصِبَ رِجْلَكَ الْيُمْنَى وَتَثْنِيَ الْيُسْرَى‏.‏ فَقُلْتُ إِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ‏.‏ فَقَالَ إِنَّ رِجْلَىَّ لاَ تَحْمِلاَنِي‏.‏
`அப்துல்லாஹ் பின் `அப்துல்லாஹ் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

`அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையில் அமரும்போது சம்மணமிட்டு அமர்வதை நான் கண்டேன். அக்காலத்தில் நான் வயது குறைந்தவனாக இருந்ததால் நானும் அவ்வாறே செய்தேன்.

`அப்துல்லாஹ் பின் `உமர் (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தடுத்தார்கள். மேலும், "வலது காலை நட்டு வைத்து இடது காலை மடக்குவதே தொழுகையின் சுன்னத் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "தாங்கள் அவ்வாறு செய்கிறீர்களே!" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "என் கால்கள் என்னைத் தாங்குவதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ،‏.‏ وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلاَ قَابِضِهِمَا، وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى، وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ‏.‏ وَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنَ ابْنِ عَطَاءٍ‏.‏ قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ‏.‏
முஹம்மது பின் அம்ர் பின் அதா அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலருடன் (ரழி) அமர்ந்திருந்தேன், மேலும் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை முறையைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தோம். அபூ ஹுமைத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் எவரையும் விட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. தக்பீர் சொல்லும்போது அவர்கள் தமது இரு கைகளையும் தோள்பட்டை அளவிற்கு உயர்த்தியதை நான் பார்த்தேன்; மேலும் ருகூஃ செய்யும்போது அவர்கள் தமது கைகளை தமது இரு முழங்கால்கள் மீதும் வைத்து, தமது முதுகை நேராக வளைத்தார்கள், பிறகு ருகூவிலிருந்து அனைத்து முதுகெலும்புகளும் அவற்றின் இயல்பான நிலைகளுக்கு வரும் வரை அவர்கள் நிமிர்ந்து நின்றார்கள். ஸஜ்தாக்களில், அவர்கள் தமது இரு கைகளையும் தரையில் வைத்தார்கள், முன்கைகள் தரையிலிருந்து விலகியும், உடலிலிருந்து விலகியும் இருக்குமாறு, மேலும் அவர்களின் கால்விரல்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கி இருந்தன. இரண்டாவது ரக்அத்தில் அமரும்போது அவர்கள் தமது இடது காலின் மீது அமர்ந்து, வலது காலை நட்டு வைத்தார்கள்; மேலும் கடைசி ரக்அத்தில் அவர்கள் தமது இடது காலை முன்னோக்கி நீட்டி, மற்ற காலை (வலது காலை) நட்டு வைத்து, தமது புட்டங்களின் மீது அமர்ந்தார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ لَمْ يَرَ التَّشَهُّدَ الأَوَّلَ وَاجِبًا لأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ وَلَمْ يَرْجِعْ
பாடம்: முதல் தஷஹ்ஹுத் கட்டாயமில்லை என்று கருதுபவர். ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்களிலிருந்து (அமராமல்) எழுந்தார்கள்; (மீண்டும்) திரும்பவில்லை.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ، مَوْلَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ـ وَقَالَ مَرَّةً مَوْلَى رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ ـ وَهْوَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَبْدِ مَنَافٍ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى بِهِمُ الظُّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ، فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ، وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ، كَبَّرَ وَهْوَ جَالِسٌ، فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் புஹைனா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(இவர் ‘அஸ்த் ஷனூஆ’ குலத்தைச் சேர்ந்தவர்; ‘பனூ அப்தி மனாஃப்’ குலத்தினரின் கூட்டாளியாகவும், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவராகவும் இருந்தார்கள்).

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு லுஹ்ர் தொழுகை தொழுவித்தார்கள். அப்போது முதல் இரண்டு ரக்அத்துகளில் (அத்தஹிய்யாத் இருப்பில்) அமராமல் எழுந்துவிட்டார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் எழுந்து நின்றார்கள். தொழுகை முடியும் தருவாயில் மக்கள் அவர்களின் சலாமுக்காகக் காத்திருந்தபோது, அவர்கள் அமர்ந்தவாறே தக்பீர் கூறி, சலாம் கொடுப்பதற்கு முன்பு இரண்டு சஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்; பிறகு சலாம் கொடுத்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب التَّشَهُّدِ فِي الأُولَى
முதல் அமர்வில் தஷஹ்ஹுத் (அத்தஹிய்யாத்) கூறுதல்.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ فَقَامَ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهْوَ جَالِسٌ‏.‏
`அப்துல்லாஹ் பின் மாலிக் பின் புஹைனா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:`
`ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ளுஹர் தொழுகையை நடத்தினார்கள், மேலும் (இரண்டாவது ரக்அத்தின் ஸஜ்தாக்களுக்குப் பிறகு) அவர்கள் (தஷஹ்ஹுதுக்காக) அமர்ந்திருக்க வேண்டியிருந்த போதிலும் எழுந்துவிட்டார்கள். எனவே தொழுகையின் முடிவில், அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் (ஸஹ்வு ஸஜ்தாக்கள்) செய்தார்கள்.`
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب التَّشَهُّدِ فِي الآخِرَةِ
கடைசி ரக்ஆவில் தஷஹ்ஹுத் (அத்தஹிய்யாத்)
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ‏.‏ فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ‏.‏ فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمُوهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதபோதெல்லாம், ‘ஜிப்ரீல் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும், மீக்காயீல் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும், இன்னார் இன்னார் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்’ என்று கூறுவது (எங்கள்) வழக்கமாக இருந்தது. (இதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களைத் திரும்பிப் பார்த்து கூறினார்கள்:

‘நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே அஸ்-ஸலாம் (சாந்தி அளிப்பவன்). உங்களில் எவரேனும் தொழுதால் அவர் (பின்வருமாறு) கூறட்டும்:

அத்தஹிய்யாது லில்லாஹி வஸ்ஸலவாத்து வத்தய்யிபாத். அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரகாத்துஹு. அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன்.

(பொருள்: எல்லா புகழுரைகளும், வணக்கங்களும், நன்மைகளும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன; நபியே, உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது பரக்கத்துகளும் உண்டாகட்டும். எங்கள் மீதும், அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும்).

ஏனெனில், நீங்கள் அவ்வாறு கூறினால், அது வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள அல்லாஹ்வின் ஒவ்வொரு நல்லடியாரையும் சென்றடையும்.

அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரசூலுஹு.

(பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் வணக்கத்திற்குரியவன் இல்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்; மேலும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடிமையும் அவனுடைய தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்)’.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الدُّعَاءِ قَبْلَ السَّلاَمِ
தஸ்லீமுக்கு முன் ஓதும் பிரார்த்தனை
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ مِنَ الْمَغْرَمِ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ، وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ ‏"‏‏.‏ وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَعِيذُ فِي صَلاَتِهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ
நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில், **"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மின் அதாபில் கப்ர், வ அஊது பிக மின் ஃபித்னத்தில் மஸீஹித் தஜ்ஜால், வ அஊது பிக மின் ஃபித்னத்தில் மஹ்யா வ ஃபித்னத்தில் மமாத். அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மினல் மஃதமி வல் மக்ரம்"** என்று பிரார்த்தனை செய்வார்கள்.

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! கப்ரின் வேதனையிலிருந்தும், மஸீஹ் தஜ்ஜாலின் ஃபித்னாவிலிருந்தும் (குழப்பம்), வாழ்வின் ஃபித்னாவிலிருந்தும், மரணத்தின் ஃபித்னாவிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். யா அல்லாஹ்! பாவத்திலிருந்தும், கடனிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்).

(இதைக்கேட்ட) ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "தாங்கள் கடனிலிருந்து இவ்வளவு அதிகமாகப் பாதுகாப்புத் தேடுவது ஏன்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் கடன்பட்டுவிட்டால், பேசும்போது பொய்யுரைக்கிறார்; வாக்களித்தால் (அதை) மீறுகிறார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தொழுகையில் தஜ்ஜாலின் ஃபித்னாவிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ـ رضى الله عنه ـ‏.‏ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي‏.‏ قَالَ ‏ ‏ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏ ‏‏.‏
அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், எனது தொழுகையில் நான் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வதற்காக ஒரு பிரார்த்தனையைக் கற்றுத்தருமாறு கேட்டேன். அவர்கள் என்னிடம், "அல்லாஹும்ம இன்னீ ழலம்து நஃப்ஸீ ழுல்மன் கதீரன், வலா யஃக்ஃபிருத் துனூப இல்லா அன்த்த, ஃபஃக்ஃபிர் லீ மஃக்ஃபிரத்தன் மின் இந்திக்க, வர்ஹம்னீ, இன்னக்க அன்த்தல் கஃபூருர் ரஹீம் (யா அல்லாஹ்! நான் எனக்கு நானே பெரும் அநீதி இழைத்துவிட்டேன், உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிப்பதில்லை, ஆகவே, உன்னிடமிருந்து எனக்கு ஒரு மன்னிப்பை அருள்வாயாக, மேலும், என் மீது கருணை காட்டுவாயாக. நிச்சயமாக நீயே மிக்க மன்னிப்பவன், மகா கருணையாளன்)" என்று கூறுமாறு கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا يُتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ وَلَيْسَ بِوَاجِبٍ
தஷஹ்ஹுதுக்குப் பிறகு துஆவில் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வதும், அது கட்டாயமானது அல்ல என்பதும்.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ‏.‏ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ‏.‏ فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ فِي السَّمَاءِ أَوْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதபோது, "அல்லாஹ்வின் மீது அவனது அடியார்களிடமிருந்து ஸலாம் உண்டாவதாக; இன்னார், இன்னார் மீதும் ஸலாம் உண்டாவதாக" என்று கூறுவோம். (இதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது 'அஸ்ஸலாம்' என்று கூறாதீர்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்தான் 'அஸ்ஸலாம்' (சாந்தியளிப்பவன்) ஆவான். மாறாக, (பின்வருமாறு) கூறுங்கள்:

'அத்தஹிய்யாது லில்லாஹி வஸ்ஸலவாது வத்தய்யிபாத். அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாதுஹு. அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன்.'

ஏனெனில், நீங்கள் இதைச் சொன்னால், வானத்திலோ அல்லது வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலோ உள்ள ஒவ்வொரு அடியாரையும் அது சென்றடையும்.

'அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஅஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரசூலுஹு.'

பிறகு (தொழுபவர்) துஆக்களில் தமக்கு விருப்பமானதைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பிரார்த்திக்கலாம்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ لَمْ يَمْسَحْ جَبْهَتَهُ وَأَنْفَهُ حَتَّى صَلَّى
பாடம்: தொழுது முடிக்கும் வரை யார் தனது நெற்றியையும் மூக்கையும் துடைக்கவில்லையோ அவர்
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ فِي الْمَاءِ وَالطِّينِ حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ فِي جَبْهَتِهِ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தண்ணீரிலும் சேற்றிலும் ஸஜ்தா செய்வதை நான் கண்டேன். அவர்களின் நெற்றியில் சேற்றின் அடையாளத்தையும் நான் கண்டேன்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب التَّسْلِيمِ
பாடம்: தஸ்லீம்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ هِنْدٍ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَلَّمَ قَامَ النِّسَاءُ حِينَ يَقْضِي تَسْلِيمَهُ، وَمَكَثَ يَسِيرًا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأُرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ أَنَّ مُكْثَهُ لِكَىْ يَنْفُذَ النِّسَاءُ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُنَّ مَنِ انْصَرَفَ مِنَ الْقَوْمِ‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தால், அவர்கள் தமது ஸலாமை முடிக்கும் போதே பெண்கள் எழுந்துவிடுவார்கள். மேலும் அவர்கள் (ஸல்) எழுவதற்கு முன்பு சிறிது நேரம் தாமதிப்பார்கள்."
இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "(தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பும் (ஆண்கள்) அப்பெண்களை அடைவதற்கு முன்பே பெண்கள் சென்றுவிட வேண்டும் என்பதற்காகவே அவர் (ஸல்) தாமதித்தார்கள் என்று நான் கருதுகிறேன். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يُسَلِّمُ حِينَ يُسَلِّمُ الإِمَامُ
பாடம்: இமாம் தஸ்லீம் கொடுக்கும்போது தஸ்லீம் கொடுத்தல்
حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، عَنْ عِتْبَانَ، قَالَ صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ‏.‏
இத்பான் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதோம்; அவர்கள் சலாம் கொடுத்தபோது நாங்களும் சலாம் கொடுத்தோம்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ لَمْ يَرَ رَدَّ السَّلاَمِ عَلَى الإِمَامِ وَاكْتَفَى بِتَسْلِيمِ الصَّلاَةِ
இமாமுக்கு சலாம் பதில் உரைக்கத் தேவையில்லை என்றும், தொழுகையின் தஸ்லீமே போதுமானது என்றும் கருதியவர்.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ،، وَزَعَمَ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَ فِي دَارِهِمْ‏.‏ قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، ثُمَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ السُّيُولَ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي، فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا، حَتَّى أَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا فَقَالَ ‏"‏ أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ‏"‏‏.‏ فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ‏"‏‏.‏ فَأَشَارَ إِلَيْهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي أَحَبَّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ، وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ‏.‏
மஹ்மூத் பின் அர்-ரபிஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், அவர்கள் எங்கள் வீட்டில் இருந்த ஒரு வாளியிலிருந்து தண்ணீரை எடுத்து (என் மீது) உமிழ்ந்ததையும் நினைவுகூர்கிறேன். பனீ சலீம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இத்பான் பின் மாலிக் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “நான் எனது பனீ சலீம் கோத்திரத்தாருக்கு தொழுகை நடத்துபவனாக இருந்தேன். ஒருமுறை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, ‘எனக்கு பார்வைக் குறைபாடு உள்ளது, சில சமயங்களில் மழைநீர் வெள்ளம் எனக்கும் என் கோத்திரத்தின் பள்ளிவாசலுக்கும் இடையில் தடையாக வந்துவிடுகிறது. தாங்கள் என் வீட்டிற்கு வந்து ஓரிடத்தில் தொழுதால், அந்த இடத்தை நான் தொழும் இடமாக (பள்ளிவாசலாக) ஆக்கிக்கொள்வேன் என்று நான் விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் நாடினால், நான் அவ்வாறே செய்வேன்” என்று கூறினார்கள். அடுத்த நாள், சூரியன் நன்கு உதித்த பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் என் வீட்டிற்கு வந்தார்கள், உள்ளே நுழைய அனுமதி கேட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு அனுமதி அளித்தேன், ஆனால் அவர்கள் என்னிடம், “உங்கள் வீட்டில் நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?” என்று கேட்கும் வரை அவர்கள் அமரவில்லை. வீட்டில் அவர்கள் தொழ வேண்டும் என்று நான் விரும்பிய இடத்தை நான் சுட்டிக்காட்டினேன். எனவே, அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றோம். அவர்கள் தஸ்லீமுடன் தொழுகையை முடித்தார்கள், நாங்களும் அதே நேரத்தில் அவ்வாறே செய்தோம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الذِّكْرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ
தொழுகைக்குப் பிறகு செய்யப்படும் திக்ர் (அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்தல், புகழ்தல் மற்றும் மகத்துவப்படுத்துதல்)
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ بِالذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ إِذَا سَمِعْتُهُ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், மக்கள் கடமையான தொழுகையை முடித்துத் திரும்பும்போது திக்ரை உரக்கச் சொல்வது வழக்கமாக இருந்தது.”

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அச்சப்தத்தை நான் செவியுறும்போது, அவர்கள் (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பிவிட்டார்கள் என்பதை நான் அறிந்துகொள்வேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ‏{‏عَنْ عَمْرٍو،‏}‏ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ أَعْرِفُ انْقِضَاءَ صَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالتَّكْبِيرِ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை முடிவடைவதை தக்பீரின் மூலம் நான் அறிந்துகொள்வேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ الْفُقَرَاءُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ مِنَ الأَمْوَالِ بِالدَّرَجَاتِ الْعُلاَ وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ، يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي، وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ، وَلَهُمْ فَضْلٌ مِنْ أَمْوَالٍ يَحُجُّونَ بِهَا، وَيَعْتَمِرُونَ، وَيُجَاهِدُونَ، وَيَتَصَدَّقُونَ قَالَ ‏"‏ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ بِأَمْرٍ إِنْ أَخَذْتُمْ بِهِ أَدْرَكْتُمْ مَنْ سَبَقَكُمْ وَلَمْ يُدْرِكْكُمْ أَحَدٌ بَعْدَكُمْ، وَكُنْتُمْ خَيْرَ مَنْ أَنْتُمْ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِ، إِلاَّ مَنْ عَمِلَ مِثْلَهُ تُسَبِّحُونَ وَتَحْمَدُونَ، وَتُكَبِّرُونَ خَلْفَ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ ‏"‏‏.‏ فَاخْتَلَفْنَا بَيْنَنَا فَقَالَ بَعْضُنَا نُسَبِّحُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَنَحْمَدُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَنُكَبِّرُ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ‏.‏ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ تَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، حَتَّى يَكُونَ مِنْهُنَّ كُلِّهِنَّ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ ‏"‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஏழை மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "செல்வந்தர்கள் உயர்ந்த பதவிகளையும், நிலையான இன்பங்களையும் (தட்டிச்) சென்றுவிட்டனர். நாங்கள் தொழுவது போன்றே அவர்களும் தொழுகின்றனர்; நாங்கள் நோன்பு நோற்பது போன்றே அவர்களும் நோன்பு நோற்கின்றனர். ஆனால், அவர்களிடம் மேலதிகச் செல்வம் இருப்பதால், அதைக் கொண்டு அவர்கள் ஹஜ்ஜும் உம்ராவும் செய்கின்றனர்; ஜிஹாதும் செய்கின்றனர்; தர்மமும் செய்கின்றனர்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களை முந்திச் சென்றவர்களை நீங்கள் பிடித்துவிடவும், உங்களுக்குப் பின்னால் வருபவர்களால் உங்களைப் பிடிக்க இயலாதவாறும், நீங்கள் யார் மத்தியில் இருக்கிறீர்களோ அவர்களை விடச் சிறந்தவர்களாகவும் ஆக்கக்கூடிய ஒரு காரியத்தை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? - (இதே அமலைச் செய்து) உங்களைப் போன்று செயல்படுபவரைத் தவிர (வேறெவரும் உங்களை விஞ்ச முடியாது). (அது என்னவென்றால்) ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பின்னாலும் 'சுப்ஹானல்லாஹ்', 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்', 'அல்லாஹு அக்பர்' ஆகியவற்றை முப்பத்து மூன்று முறை கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

(இதைச் செவியுற்ற) எங்களுக்கு மத்தியில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது. எங்களில் சிலர், "நாம் 'சுப்ஹானல்லாஹ்' முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்லாஹு அக்பர்' முப்பத்து நான்கு முறையும் சொல்ல வேண்டும்" என்றனர்.

உடனே நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (திரும்பச்) சென்றேன். அதற்கு அவர்கள், "சுப்ஹானல்லாஹ், அல்ஹம்துலில்லாஹ், அல்லாஹு அக்பர் ஆகியவற்றை, ஒவ்வொன்றும் முப்பத்து மூன்று முறை வரும் வரை சொல்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ وَرَّادٍ، كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ أَمْلَى عَلَىَّ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فِي كِتَابٍ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ مَكْتُوبَةٍ ‏ ‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏ ‏‏.‏ وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بِهَذَا، وَعَنِ الْحَكَمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ عَنْ وَرَّادٍ بِهَذَا‏.‏ وَقَالَ الْحَسَنُ الْجَدُّ غِنًى‏.‏
வர்ராத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

(அல்-முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்களின் எழுத்தரான) எனக்கு அல்-முகீரா (ரலி) அவர்கள், முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு கடமையான தொழுகைக்குப் பிறகும் பின்வருமாறு கூறுவார்கள் என எழுதச் சொன்னார்கள்:

"லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷைஇன் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத, வ லா முஃதிய லிமா மனஃத, வ லா யன்ஃபஉ தல்-ஜத்தி மின்கல் ஜத்."

(பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாரும் இல்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணை துணை இல்லை. ஆட்சியும் அவனுக்கே; புகழும் அவனுக்கே; மேலும் அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் பேராற்றல் கொண்டவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் யாரும் இல்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாரும் இல்லை. மேலும், எந்தச் செல்வந்தரின் செல்வமும் உன்னிடத்தில் (அவருக்கு) எந்தப் பலனையும் அளிக்காது.)

மேலும் அல்-ஹஸன் அவர்கள் கூறினார்கள்: "(ஹதீஸில் வரும்) 'அல்-ஜத்' என்பதற்குச் 'செல்வம்' என்று பொருளாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب يَسْتَقْبِلُ الإِمَامُ النَّاسَ إِذَا سَلَّمَ
சலாம் கொடுத்ததும் இமாம் மக்களை முன்னோக்குதல்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى صَلاَةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ‏.‏
ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை முடிந்ததும் எங்களை நோக்கித் திரும்புவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏"‏ هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي وَمُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ ‏"‏‏.‏
ஸைத் இப்னு காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைபியாவில், இரவில் மழை பொழிந்திருந்த நிலையில் எங்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகையை நடத்தினார்கள். தொழுகை முடிந்ததும், அவர்கள் மக்களை நோக்கி, "உங்கள் இறைவன் என்ன கூறினான் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

மக்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அல்லாஹ் கூறினான்:) 'என் அடியார்களில் சிலர் என்னை ஈமான் (நம்பிக்கை) கொண்டோராகவும், சிலர் என்னை நிராகரிப்போராகவும் காலைப் பொழுதை அடைந்தனர். யார் "அல்லாஹ்வின் அருளாலும் அவனது கருணையாலும் நமக்கு மழை பொழிந்தது" என்று கூறினாரோ, அவர் என் மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்; நட்சத்திரத்தை நிராகரிப்பவர் ஆவார். ஆனால், யார் "இன்னின்ன நட்சத்திரத்தால் (மழை பொழிந்தது)" என்று கூறினாரோ, அவர் என்னை நிராகரித்தவர்; அந்த நட்சத்திரத்தை நம்புபவர் ஆவார்.'"

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، سَمِعَ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أَخَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ ذَاتَ لَيْلَةٍ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا، فَلَمَّا صَلَّى أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ ‏ ‏ إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَرَقَدُوا، وَإِنَّكُمْ لَنْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُ الصَّلاَةَ ‏ ‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையை நள்ளிரவு வரை தாமதப்படுத்தினார்கள், பின்னர் எங்களிடம் வந்தார்கள். தொழுத பின்னர் அவர்கள் எங்களை நோக்கி, "மக்கள் தொழுதுவிட்டு உறங்கிவிட்டார்கள், ஆனால் நீங்கள் அதை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த நேரம் முழுவதும் தொழுகையில் இருந்தீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مُكْثِ الإِمَامِ فِي مُصَلاَّهُ بَعْدَ السَّلاَمِ
ஸலாம் கொடுத்த பின் இமாம் தமது முஸல்லாவில் (தொழுமிடத்தில்) தங்கியிருத்தல்
وَقَالَ لَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُصَلِّي فِي مَكَانِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْفَرِيضَةَ‏.‏ وَفَعَلَهُ الْقَاسِمُ‏.‏ وَيُذْكَرُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَفَعَهُ لاَ يَتَطَوَّعُ الإِمَامُ فِي مَكَانِهِ‏.‏ وَلَمْ يَصِحَّ‏.‏
நாஃபிஃ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தாம் கடமையான தொழுகையை நிறைவேற்றிய அதே இடத்தில் (நஃபில்) தொழுகைகளை தொழுவார்கள்.

அல்-காசிம் (பின் முஹம்மது பின் அபீ பக்ர்) அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.

இமாம் கடமையான தொழுகையை நிறைவேற்றிய அதே இடத்தில் (நஃபில்) தொழுகையை தொழுவதைத் தடுப்பதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாக வரும் செய்தி சரியற்றது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ هِنْدٍ بِنْتِ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَلَّمَ يَمْكُثُ فِي مَكَانِهِ يَسِيرًا‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَنُرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ لِكَىْ يَنْفُذَ مَنْ يَنْصَرِفُ مِنَ النِّسَاءِ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، كَتَبَ إِلَيْهِ قَالَ حَدَّثَتْنِي هِنْدُ بِنْتُ الْحَارِثِ الْفِرَاسِيَّةُ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَتْ مِنْ صَوَاحِبَاتِهَا قَالَتْ كَانَ يُسَلِّمُ فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ، فَيَدْخُلْنَ بُيُوتَهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَنْصَرِفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَتْنِي هِنْدُ الْفِرَاسِيَّةُ‏.‏ وَقَالَ عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَتْنِي هِنْدُ الْفِرَاسِيَّةُ‏.‏ وَقَالَ الزُّبَيْدِيُّ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ أَنَّ هِنْدَ بِنْتَ الْحَارِثِ الْقُرَشِيَّةَ أَخْبَرَتْهُ، وَكَانَتْ تَحْتَ مَعْبَدِ بْنِ الْمِقْدَادِ ـ وَهْوَ حَلِيفُ بَنِي زُهْرَةَ ـ وَكَانَتْ تَدْخُلُ عَلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَتْنِي هِنْدُ الْقُرَشِيَّةُ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ هِنْدٍ الْفِرَاسِيَّةِ‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ حَدَّثَتْهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
உம் சலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை தஸ்லீமுடன் முடித்த பிறகு சிறிது நேரம் தங்கள் இடத்தில் இருப்பார்கள்."

இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் நினைக்கிறேன் (அல்லாஹ்வே நன்கு அறிவான்), தொழுத பெண்கள் புறப்பட்டுச் செல்வதற்காக அவர்கள் காத்திருந்தார்கள் என்று."

இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள், (உம் சலமா (ரழி) அவர்களின் தோழியரில் ஒருவரான) ஹிந்த் பின்த் அல்-ஹாரித் அல்-ஃபிராஸிய்யா (ரழி) அவர்கள் மூலமாக, நபியவர்களின் மனைவி உம் சலமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதை கேட்டதாக எழுதியுள்ளார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை தஸ்லீமுடன் முடித்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்படுவதற்கு முன்பாக, பெண்கள் புறப்பட்டு தங்கள் வீடுகளுக்குள் நுழைந்து விடுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَنْ صَلَّى بِالنَّاسِ فَذَكَرَ حَاجَةً فَتَخَطَّاهُمْ
பாடம்: மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தியவர் ஏதேனும் ஒரு தேவையை நினைவுகூர்ந்து அவர்களைக் கடந்து செல்லுதல்.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ الْعَصْرَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْرِعًا، فَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ إِلَى بَعْضِ حُجَرِ نِسَائِهِ، فَفَزِعَ النَّاسُ مِنْ سُرْعَتِهِ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ، فَرَأَى أَنَّهُمْ عَجِبُوا مِنْ سُرْعَتِهِ فَقَالَ ‏ ‏ ذَكَرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي، فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ ‏ ‏‏.‏
உக்பா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நான் மதீனாவில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் அஸ்ர் தொழுதேன். அவர்கள் சலாம் கொடுத்ததும் அவசரமாக எழுந்து, மக்களின் தோள்களைக் கடந்து தம் மனைவியரில் ஒருவரின் அறைக்குச் சென்றார்கள். அவர்களின் வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் திடுக்கிட்டனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும்) வெளியே வந்தபோது, மக்கள் தமது வேகத்தைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுவதை உணர்ந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், 'எங்களிடம் இருந்த ஒரு தங்கத் துண்டு (என்) நினைவுக்கு வந்தது. அது என்னைத் தடுத்து வைப்பதை நான் விரும்பவில்லை. ஆகவே, அதைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب الاِنْفِتَالِ وَالاِنْصِرَافِ عَنِ الْيَمِينِ، وَالشِّمَالِ
தொழுகையை முடித்த பிறகு வலது மற்றும் இடது புறமாகத் திரும்புதலும், விலகிச் செல்வதும்.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يَجْعَلْ أَحَدُكُمْ لِلشَّيْطَانِ شَيْئًا مِنْ صَلاَتِهِ، يَرَى أَنَّ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَنْصَرِفَ إِلاَّ عَنْ يَمِينِهِ، لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَثِيرًا يَنْصَرِفُ عَنْ يَسَارِهِ‏.‏
அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“உங்களில் ஒருவர் (தொழுகை முடிந்து) தமது வலது பக்கத்தால் மட்டுமே திரும்புவதைத் தம் மீதுள்ள கடமையாகக் கருதி, தமது தொழுகையில் ஷைத்தானுக்கு ஒரு பங்கை ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டாம். நிச்சயமாக நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இடது பக்கமாகத் திரும்புவதை நான் அதிகம் பார்த்திருக்கிறேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب مَا جَاءَ فِي الثُّومِ النَّىِّ وَالْبَصَلِ وَالْكُرَّاثِ
சமைக்காத வெள்ளைப்பூண்டு, வெங்காயம் மற்றும் லீக் பற்றி கூறப்பட்டுள்ளது.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي غَزْوَةِ خَيْبَرَ ‏ ‏ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ ـ يَعْنِي الثُّومَ ـ فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا ‏ ‏‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: கைபர் போரின்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் இந்தச் செடியிலிருந்து (அதாவது பூண்டு) சாப்பிட்டாரோ, அவர் நம்முடைய பள்ளிவாசலை நெருங்க வேண்டாம்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ ـ يُرِيدُ الثُّومَ ـ فَلاَ يَغْشَانَا فِي مَسَاجِدِنَا ‏ ‏‏.‏ قُلْتُ مَا يَعْنِي بِهِ قَالَ مَا أُرَاهُ يَعْنِي إِلاَّ نِيئَهُ‏.‏ وَقَالَ مَخْلَدُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ إِلاَّ نَتْنَهُ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் இந்தச் செடியை —(அதாவது) பூண்டை— உண்கிறாரோ, அவர் நமது பள்ளிவாசல்களில் நம்மை நெருங்க வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் அதா கூறுகிறார்:) நான், “இதன் மூலம் அவர்கள் எதைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு ஜாபிர் (ரலி), “அவர் பச்சைப் பூண்டைத் தவிர (வேறெதையும்) குறிப்பிடவில்லை என்றே நான் கருதுகிறேன்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

மக்லத் பின் யஸீத் (ரஹ்) அவர்கள் இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) வழியாக, "அதன் நாற்றத்தைத் தவிர" என்று அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، زَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا ـ أَوْ قَالَ ـ فَلْيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ ‏"‏‏.‏ وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ ‏"‏ قَرِّبُوهَا ‏"‏ إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ، فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ ‏"‏ كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي ‏"‏‏.‏
وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ أُتِيَ بِبَدْرٍ‏.‏ قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَعْنِي طَبَقًا فِيهِ خُضَرَاتٌ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّيْثُ وَأَبُو صَفْوَانَ عَنْ يُونُسَ قِصَّةَ الْقِدْرِ، فَلاَ أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ الزُّهْرِيِّ أَوْ فِي الْحَدِيثِ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் பூண்டு அல்லது வெங்காயம் சாப்பிடுகிறாரோ அவர் நம்மிடமிருந்து விலகி இருக்கட்டும் - அல்லது கூறினார்கள் - நமது பள்ளிவாசலில் இருந்து விலகி இருக்கட்டும்; மேலும், அவர் தன் வீட்டிலேயே அமர்ந்திருக்கட்டும்."

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கீரைகள் (காய்கறிகள்) உள்ள ஒரு பாத்திரம் கொண்டு வரப்பட்டது. அதிலிருந்து (ஒரு வித) வாடையை அவர்கள் நுகர்ந்தார்கள். அதைப் பற்றி அவர்கள் கேட்டபோது, அதிலுள்ள கீரைகள் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. உடனே அவர்கள், தம்முடன் இருந்த தம் தோழர்களில் ஒருவரிடம் "இதை (உமக்கு) அருகில் வைத்துக்கொள்ளும்" என்றார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை உண்ணவில்லை என்பதை) அத்தோழர் பார்த்தபோது, தாமும் அதை உண்பதை வெறுத்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்ணும்! ஏனெனில், நீர் யாருடன் உரையாடுவதில்லையோ அவர்களுடன் (வானவர்களுடன்) நான் உரையாடுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَنَسًا مَا سَمِعْتَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الثُّومِ فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ فَلاَ يَقْرَبْنَا، أَوْ لاَ يُصَلِّيَنَّ مَعَنَا ‏ ‏‏.‏
ஒரு மனிதர் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "தாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து பூண்டு குறித்து என்ன செவியுற்றீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'யார் இந்தச் செடியிலிருந்து சாப்பிட்டாரோ அவர் நம்மை நெருங்கக் கூடாது; அல்லது நம்முடன் தொழக் கூடாது' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب وُضُوءِ الصِّبْيَانِ
பாடம்: சிறுவர்களின் அங்கத் தூய்மை (உளூ)
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، مَرَّ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ مَنْبُوذٍ، فَأَمَّهُمْ وَصَفُّوا عَلَيْهِ‏.‏ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَمْرٍو مَنْ حَدَّثَكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ‏.‏
சுலைமான் அஷ்-ஷைபானி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அஷ்-ஷஅபீ அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “நபி (ஸல்) அவர்களுடன், (மற்ற கப்ருகளிலிருந்து) தனியாக இருந்த ஒரு கப்ரின் வழியாகச் சென்ற ஒருவர், ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தினார்கள்; அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றார்கள்’ என்று என்னிடம் தெரிவித்தார்.”
நான், “ஓ அபூ அம்ர் அவர்களே! இதை உங்களுக்கு யார் அறிவித்தார்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “இப்னு அப்பாஸ் (ரலி)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الْغُسْلُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُحْتَلِمٍ ‏ ‏‏.‏
அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வெள்ளிக்கிழமையன்று குஸ்ல் (குளிப்பது) பருவ வயதை அடைந்த ஒவ்வொருவர் மீதும் கட்டாயமாகும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ لَيْلَةً، فَنَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنٍّ مُعَلَّقٍ وُضُوءًا خَفِيفًا ـ يُخَفِّفُهُ عَمْرٌو وَيُقَلِّلُهُ جِدًّا ـ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي، فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ نَحْوًا مِمَّا تَوَضَّأَ، ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ، فَحَوَّلَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ، ثُمَّ صَلَّى مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ، فَأَتَاهُ الْمُنَادِي يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَامَ مَعَهُ إِلَى الصَّلاَةِ، فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ‏.‏ قُلْنَا لِعَمْرٍو إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَنَامُ عَيْنُهُ وَلاَ يَنَامُ قَلْبُهُ‏.‏ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ إِنَّ رُؤْيَا الأَنْبِيَاءِ وَحْىٌ ثُمَّ قَرَأَ ‏{‏إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ‏}‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் என்னுடைய சிற்றன்னை மைமூனா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் ஓர் இரவு தங்கினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் (சிறிது நேரம்) தூங்கினார்கள். இரவின் ஒரு பகுதி ஆனதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஒரு பழைய தோல் பையிலிருந்து (தண்ணீர் எடுத்து) இலேசாக உளூச் செய்தார்கள். (அந்த உளூ மிகவும் இலேசானதாகவும், மிகக் குறைந்த தண்ணீர் கொண்டதாகவும் இருந்தது என அறிவிப்பாளர் அம்ர் விவரித்தார்).

பிறகு அவர்கள் தொழ நின்றார்கள். நானும் எழுந்து, அவர்கள் உளூச் செய்தது போன்றே உளூச் செய்துவிட்டு, வந்து அவர்களின் இடது பக்கம் நின்றேன். உடனே அவர்கள் என்னைத் திருப்பித் தங்களின் வலது பக்கம் நிறுத்திக்கொண்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ் நாடிய அளவு தொழுதார்கள். பிறகு சாய்ந்து படுத்து உறங்கினார்கள்; அவர்களின் மூச்சொலி (குறட்டை) கேட்கும் வரை தூங்கினார்கள். பிறகு தொழுகை அறிவிப்பாளர் (முஅத்தின்) வந்து தொழுகை பற்றி அவர்களுக்கு அறிவித்தார். அவருடன் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்குச் சென்றார்கள். (மீண்டும்) உளூச் செய்யாமலேயே தொழுதார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் சுஃப்யான் கூறுகிறார்:) நாங்கள் அம்ர் அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் தாம் உறங்கும்; ஆனால் அவர்களின் உள்ளம் உறங்காது என்று மக்கள் சொல்கிறார்களே?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அம்ர், "நபிமார்களின் கனவுகள் வஹீ (இறைச்செய்தி) ஆகும் என்று **உபைத் பின் உமைர்** சொல்வதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறிவிட்டு, பின்வரும் இறைவசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்:

**"இன்னீ அரா ஃபில் மனாமி அன்னீ அஸ்பஹுக"**

(பொருள்: "(என் அருமை மகனே!) நான் உன்னை அறுத்துப் பலியிடுவதாக நிச்சயமாகக் கனவில் கண்டேன்"). (37:102)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَدَّتَهُ، مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ، فَأَكَلَ مِنْهُ فَقَالَ ‏ ‏ قُومُوا فَلأُصَلِّيَ بِكُمْ ‏ ‏‏.‏ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدِ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ، فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْيَتِيمُ مَعِي، وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا، فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

என் பாட்டி முலைக்கா (ரழி) அவர்கள், தாம் தயாரித்த ஒரு உணவுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அழைத்தார்கள். அவர்கள் அதிலிருந்து சாப்பிட்டுவிட்டு, "எழுந்திருங்கள்! நான் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகிறேன்" என்று கூறினார்கள். நீண்ட காலம் பயன்படுத்தப்பட்டதால் கறுத்துப்போயிருந்த எங்கள் பாய் ஒன்றை நோக்கி நான் சென்று, அதன் மீது தண்ணீர் தெளித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். அந்த அனாதைச் சிறுவர் என்னுடன் நின்றார். அந்த மூதாட்டி எங்களுக்குப் பின்னால் நின்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى حِمَارٍ أَتَانٍ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِمِنًى إِلَى غَيْرِ جِدَارٍ، فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ، فَنَزَلْتُ وَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ، فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَىَّ أَحَدٌ‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் ஒரு பெண் கழுதையின் மீது சவாரி செய்துகொண்டு வந்தேன்; அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மினாவில் (எதிரில்) சுவர் ஏதுமில்லாமல் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

நான் (தொழுவோரின்) வரிசையில் சிலருக்கு முன்பாகக் கடந்து சென்று, (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கினேன். அப்பெண் கழுதையை மேய்வதற்காக விட்டுவிட்டு வரிசையில் சேர்ந்து கொண்டேன். (என்னுடைய) இச்செயலை யாரும் ஆட்சேபிக்கவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَعْتَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ عَيَّاشٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْعِشَاءِ حَتَّى نَادَاهُ عُمَرُ قَدْ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ‏.‏ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ يُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ غَيْرُكُمْ ‏ ‏‏.‏ وَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ يَوْمَئِذٍ يُصَلِّي غَيْرَ أَهْلِ الْمَدِينَةِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஷாத் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். இறுதியில் உமர் (ரழி) அவர்கள், "பெண்களும் குழந்தைகளும் உறங்கிவிட்டார்கள்" என்று அவர்களை அழைத்துக் கூறினார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து, "பூமியில் உள்ளவர்களில் உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் இத்தொழுகையைத் தொழுவதில்லை" என்று கூறினார்கள். அந்நாட்களில் மதீனாவாசிகளைத் தவிர வேறு யாரும் (இத்தொழுகையைத்) தொழுததில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَابِسٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَهُ رَجُلٌ شَهِدْتَ الْخُرُوجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ، وَلَوْلاَ مَكَانِي مِنْهُ مَا شَهِدْتُهُ ـ يَعْنِي مِنْ صِغَرِهِ ـ أَتَى الْعَلَمَ الَّذِي عِنْدَ دَارِ كَثِيرِ بْنِ الصَّلْتِ، ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَوَعَظَهُنَّ وَذَكَّرَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ أَنْ يَتَصَدَّقْنَ فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُهْوِي بِيَدِهَا إِلَى حَلْقِهَا تُلْقِي فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ، ثُمَّ أَتَى هُوَ وَبِلاَلٌ الْبَيْتَ‏.‏
ஒருவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (ஈத் தொழுகைக்காகப்) புறப்பட்டுச் சென்றுள்ளீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம். நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் எனக்கிருந்த அந்த (நெருக்கமான) நிலை மட்டும் இல்லாதிருந்தால், என்னால் அதில் கலந்துகொண்டிருக்க முடியாது" என்று பதிலளித்தார்கள் - (இதன் மூலம்) தாம் அப்போது சிறு வயதினராக இருந்ததைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) கதீர் பின் அஸ்-ஸல்த் என்பவரின் வீட்டிற்கு அருகிலிருந்த அடையாள இடத்திற்குச் சென்று, பின்னர் (அங்கு) உரை நிகழ்த்தினார்கள். பிறகு பெண்கள் பகுதிக்குச் சென்று, அவர்களுக்கு அறிவுரை கூறி, நினைவூட்டி, தர்மம் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். உடனே பெண்கள் (தங்கள் அணிகலன்களைக் கழற்றுவதற்காக) தங்கள் கைகளைத் தங்கள் கழுத்துகளின் பக்கம் கொண்டு சென்று, பிலால் (ரழி) அவர்களின் ஆடைக்குள் போடலானார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களும் பிலால் (ரழி) அவர்களும் (தங்கள்) இல்லத்திற்குச் சென்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب خُرُوجِ النِّسَاءِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِ وَالْغَلَسِ
பெண்கள் இரவிலும் இருளிலும் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்வது
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْعَتَمَةِ حَتَّى نَادَاهُ عُمَرُ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ‏.‏ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ مَا يَنْتَظِرُهَا أَحَدٌ غَيْرُكُمْ مِنْ أَهْلِ الأَرْضِ ‏ ‏‏.‏ وَلاَ يُصَلَّى يَوْمَئِذٍ إِلاَّ بِالْمَدِينَةِ، وَكَانُوا يُصَلُّونَ الْعَتَمَةَ فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ الأَوَّلِ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பெண்களும் குழந்தைகளும் உறங்கிவிட்டார்கள்" என உமர் (ரழி) அவர்கள் தங்களை அழைத்துக் கூறும் வரை இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து, "பூமியில் வசிப்பவர்களில் உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் இந்தத் தொழுகைக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கவில்லை" என்று கூறினார்கள். அந்த நாட்களில், மதீனாவைத் தவிர (வேறு எங்கும்) தொழுகை நடைபெறவில்லை. மேலும் அவர்கள் அந்திநேரம் மறைவதற்கும் இரவின் முதல் மூன்றில் ஒரு பகுதிக்கும் இடையில் இஷா தொழுகையைத் தொழுது வந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا اسْتَأْذَنَكُمْ نِسَاؤُكُمْ بِاللَّيْلِ إِلَى الْمَسْجِدِ فَأْذَنُوا لَهُنَّ ‏ ‏‏.‏ تَابَعَهُ شُعْبَةُ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் பெண்கள் இரவில் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்ல அனுமதி கேட்டால், அவர்களுக்கு அனுமதியுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب انْتِظَارِ النَّاسِ قِيَامَ الإِمَامِ الْعَالِمِ
மக்கள் மார்க்க அறிஞரான இமாமை (தொழுகைக்குப் பின் புறப்பட்டுச் செல்வதற்காக) எழுந்திருக்க காத்திருத்தல்
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَتْنِي هِنْدُ بِنْتُ الْحَارِثِ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهَا أَنَّ النِّسَاءَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كُنَّ إِذَا سَلَّمْنَ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ قُمْنَ، وَثَبَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ صَلَّى مِنَ الرِّجَالِ مَا شَاءَ اللَّهُ، فَإِذَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ الرِّجَالُ‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(நபிகளாரின் மனைவி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், பெண்கள் தங்கள் கடமையான தொழுகைகளை தஸ்லீமுடன் முடித்ததும் எழுந்து விடுவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களும் ஆண்களும் அல்லாஹ் நாடியவரை தங்கள் இடங்களில் அமர்ந்திருப்பார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்ததும், ஆண்கள் எழுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُصَلِّي الصُّبْحَ، فَيَنْصَرِفُ النِّسَاءُ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ، مَا يُعْرَفْنَ مِنَ الْغَلَسِ‏.‏
`ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை முடித்ததும், பெண்கள் தங்களது மேலாடைகளால் போர்த்தியவர்களாகப் புறப்பட்டுச் செல்வார்கள்; இருள் காரணமாக அவர்கள் அடையாளம் காணப்படமாட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ إِنِّي لأَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ கத்தாதா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை (அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் தொழுகைக்காக நிற்கும்போதெல்லாம், அதனை நீட்டித் தொழவே விரும்புவேன். ஆனால், ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்கும்போது, அதன் தாய்க்குச் சிரமம் உண்டாக்குவதை நான் விரும்பாத காரணத்தால், தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்வேன்.""
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَوْ أَدْرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ لَمَنَعَهُنَّ كَمَا مُنِعَتْ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ‏.‏ قُلْتُ لِعَمْرَةَ أَوَ مُنِعْنَ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பெண்கள் (புதிதாக) உருவாக்கிக் கொண்டவற்றை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அறிந்திருந்தால், பனீ இஸ்ராயீல் சமூகத்துப் பெண்கள் (பள்ளிவாசல்களுக்குச் செல்வதிலிருந்து) தடுக்கப்பட்டது போன்று, (இந்த) பெண்களையும் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்வதிலிருந்து தடுத்திருப்பார்கள்.

யஹ்யா பின் ஸயீத் (ஓர் அறிவிப்பாளர்) அவர்கள் அம்ரா (மற்றோர் அறிவிப்பாளர்) அவர்களிடம், "பனீ இஸ்ராயீல் சமூகத்துப் பெண்கள் (அவ்வாறு) தடுக்கப்பட்டிருந்தார்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب صَلاَةِ النِّسَاءِ خَلْفَ الرِّجَالِ
ஆண்களுக்குப் பின்னால் பெண்களின் தொழுகை
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ هِنْدٍ بِنْتِ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَلَّمَ قَامَ النِّسَاءُ حِينَ يَقْضِي تَسْلِيمَهُ، وَيَمْكُثُ هُوَ فِي مَقَامِهِ يَسِيرًا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ‏.‏ قَالَ نَرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ أَنَّ ذَلِكَ كَانَ لِكَىْ يَنْصَرِفَ النِّسَاءُ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُنَّ أَحَدٌ مِنَ الرِّجَالِ‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தஸ்லீம் கூறி தொழுகையை முடிக்கும்போதெல்லாம், பெண்கள் உடனே எழுந்துவிடுவார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து செல்வதற்கு முன்பாக சிறிது நேரம் தமது இடத்தில் அமர்ந்திருப்பார்கள். (இதன் துணை அறிவிப்பாளர் அஸ்-ஸுஹ்ரீ அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் கருதுகிறோம் – அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன் – நபி (ஸல்) அவர்கள், ஆண்கள் பெண்களை அடைவதற்கு முன்பாக பெண்கள் சென்றுவிட வேண்டும் என்பதற்காகவே அவ்வாறு செய்தார்கள்.”)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ، فَقُمْتُ وَيَتِيمٌ خَلْفَهُ، وَأُمُّ سُلَيْمٍ خَلْفَنَا‏.‏
அனஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் உம் சுலைம் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தொழுதார்கள்; நானும் ஒரு அநாதையும் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றோம். உம் சுலைம் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பின்னால் நின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب سُرْعَةِ انْصِرَافِ النِّسَاءِ مِنَ الصُّبْحِ، وَقِلَّةِ مَقَامِهِنَّ فِي الْمَسْجِدِ
பெண்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு உடனடியாகத் திரும்பிச் செல்வதும், மசூதியில் குறுகிய காலம் மட்டுமே தங்குவதும்
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي الصُّبْحَ بِغَلَسٍ فَيَنْصَرِفْنَ نِسَاءُ الْمُؤْمِنِينَ، لاَ يُعْرَفْنَ مِنَ الْغَلَسِ، أَوْ لاَ يَعْرِفُ بَعْضُهُنَّ بَعْضًا‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையை இருள் விலகாத அதிகாலையில் தொழுவார்கள். மேலும், நம்பிக்கையுள்ள பெண்கள் (தங்கள் தொழுகையை முடித்துவிட்டுத்) திரும்புவார்கள்; (அப்போது நிலவும்) இருள் காரணமாக அவர்களை யாரும் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாது, அல்லது அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
باب اسْتِئْذَانِ الْمَرْأَةِ زَوْجَهَا بِالْخُرُوجِ إِلَى الْمَسْجِدِ
பெண்கள் மசூதிக்குச் செல்லத் தம் கணவரிடம் அனுமதி கோருதல்
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ ‏ ‏ إِذَا اسْتَأْذَنَتِ امْرَأَةُ أَحَدِكُمْ فَلاَ يَمْنَعْهَا ‏ ‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘உங்களில் ஒருவரின் மனைவி (பள்ளிவாசலுக்குச் செல்ல) அனுமதி கேட்டால், அவளைத் தடுக்காதீர்கள்.’’

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِ أُمِّ سُلَيْمٍ، فَقُمْتُ وَيَتِيمٌ خَلْفَهُ، وَأُمُّ سُلَيْمٍ خَلْفَنَا‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் உம் சுலைம் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தொழுதார்கள்; மேலும் நானும், ஒரு அனாதையும் அவருக்குப் பின்னால் நின்றோம், அதே சமயம் உம் சுலைம் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பின்னால் நின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ هِنْدَ بِنْتِ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَلَّمَ قَامَ النِّسَاءُ حِينَ يَقْضِي تَسْلِيمَهُ، وَهُوَ يَمْكُثُ فِي مَقَامِهِ يَسِيرًا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ‏.‏ قَالَتْ نُرَى ـ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ أَنَّ ذَلِكَ كَانَ لِكَىْ يَنْصَرِفَ النِّسَاءُ قَبْلَ أَنْ يُدْرِكَهُنَّ الرِّجَالُ‏.‏
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தால், அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்து முடிக்கும்போதே பெண்கள் எழுந்துவிடுவார்கள். மேலும் அவர்கள் (நபியவர்கள்) எழுவதற்கு முன் தம் இடத்தில் சிறிது நேரம் தாமதிப்பார்கள்.”

அவர் கூறினார்: “ஆண்கள் அப்பெண்களை அடைவதற்கு முன்பாக பெண்கள் சென்றுவிட வேண்டும் என்பதற்காகவே அது இருந்தது என்று நாங்கள் கருதுகிறோம். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح