அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அம்ர் இப்னு அபஸா அஸ்-சுலமீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) இருந்தபோது, மக்கள் வழிகேட்டில் இருக்கிறார்கள் என்றும், அவர்கள் சிலைகளை வணங்குவதால் (சத்தியமான) எதிலுமே இல்லை என்றும் நான் கருதிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது மக்காவில் ஒரு மனிதர் (வஹி எனும்) செய்திகளை அறிவிக்கிறார் என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். எனவே நான் என் வாகனத்தில் அமர்ந்து அவரிடம் வந்தேன். அப்போது இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவில்) மறைந்து வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்களது சமுதாயத்தினர் அவர்களுக்கு எதிராகத் துணிந்து நின்றனர் (துன்புறுத்தினர்). நான் இதமாக (தந்திரமாக) நடந்து கொண்டு, மக்காவில் அவரிடம் நுழைந்தேன்.
நான் அவரிடம், "நீர் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் ஒரு நபி (இறைத்தூதர்)" என்றார்கள். நான், "நபி என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு, "அல்லாஹ் என்னை அனுப்பியுள்ளான்" என்றார்கள். "எதைக் கொண்டு உங்களை அனுப்பியுள்ளான்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உறவுகளைப் பேணுதல், சிலைகளை உடைத்தல், அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டுமே வணங்குதல், அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது ஆகியவற்றுடன் (என்னை) அனுப்பியுள்ளான்" என்றார்கள்.
"இந்தக் கொள்கையில் உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு, "ஒரு சுதந்திரமானவரும், ஓர் அடிமையும்" என்றார்கள். அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அந்நாளில் அவருடன் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் பிலால் (ரலி) அவர்களும் ஈமான் கொண்டவர்களாக இருந்தனர்.
நான், "நான் உங்களைப் பின்பற்றுகிறேன்" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "இன்றைய நாளில் உம்மால் அது முடியாது. எனது நிலையையும் மக்களின் நிலையையும் நீர் பார்க்கவில்லையா? எனவே, நீர் உமது குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்லும். நான் மேலோங்கி விட்டேன் (வெற்றி பெற்றுவிட்டேன்) என்று நீர் கேள்விப்பட்டால் என்னிடம் வாரும்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே நான் என் குடும்பத்தாரிடம் சென்றுவிட்டேன். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா வந்தடைந்தார்கள். நான் என் குடும்பத்தாரிடம் இருந்தபடியே, மதீனாவிற்கு வருபவர்களிடம் (விவரம்) விசாரித்துக் கொண்டிருந்தேன். இறுதியில் மதீனாவிலிருந்து யத்ரிப் வாசிகள் சிலர் என்னிடம் வந்தனர். நான் அவர்களிடம், "மதீனாவிற்கு வந்த அந்த மனிதர் என்ன ஆனார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "மக்கள் அவரை நோக்கி விரைந்து செல்கிறார்கள். அவரது சமுதாயத்தினர் அவரைக் கொல்ல நினைத்தனர். ஆனால் அவர்களால் அது முடியவில்லை" என்று கூறினர்.
உடனே நான் மதீனாவிற்கு வந்து அவரிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை உங்களுக்குத் தெரிகிறதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், நீர் தானே மக்காவில் என்னைச் சந்தித்தவர்?" என்று கூறினார்கள். நான், "ஆம் இறைத்தூதரே! அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவற்றிலிருந்து, நான் அறியாதவற்றை எனக்கு அறிவித்துக் கொடுங்கள். எனக்குத் தொழுகையைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்" என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "சுபஹ் தொழுகையைத் தொழுவீராக. பிறகு சூரியன் உதயமாகி உயரும் வரை தொழுகையை நிறுத்தி வைப்பீராக. ஏனெனில், அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கிடையே உதயமாகிறது. அந்த நேரத்தில் நிராகரிப்பாளர்கள் அதற்குச் சிரம் பணிகின்றனர். பிறகு தொழுவீராக! நிச்சயமாகத் தொழுகையானது (வானவர்களால்) சாட்சியளிக்கப்படுவதாகவும், கலந்து கொள்ளப்படுவதாகவும் இருக்கிறது. ஈட்டியின் நிழல் (அதன் அடியிலேயே) விழும் நேரம் வரும் வரை (தொழுவீராக). பிறகு தொழுகையை நிறுத்திக் கொள்வீராக. ஏனெனில், அந்நேரத்தில்தான் நரகம் எரிக்கப்படுகிறது (சூடேற்றப்படுகிறது). பிறகு நிழல் சாய்ந்துவிட்டால் தொழுவீராக! நிச்சயமாகத் தொழுகையானது அஸ்ர் தொழுகையைத் தொழும் வரை சாட்சியளிக்கப்படுவதாகவும், கலந்து கொள்ளப்படுவதாகவும் இருக்கிறது. பிறகு சூரியன் மறையும் வரை தொழுகையை நிறுத்திக் கொள்வீராக! ஏனெனில் அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கிடையே மறைகிறது. அந்நேரத்தில் காஃபிர்கள் அதற்குச் சிரம் பணிகின்றனர்."
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அங்கத் தூய்மை (உளூ) பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள்" என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் உளூச் செய்வதற்காகத் தண்ணீரை எடுத்து, வாய்க் கொப்பளித்து, நாசிக்கு நீர் செலுத்திச் சிந்தினால், அவருடைய முகம், வாய், நாசித் துவாரங்கள் ஆகியவற்றின் பாவங்கள் உதிர்ந்து விழாமல் இருப்பதில்லை. பிறகு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டது போன்று அவர் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, நீர்த்துளிகளுடன் அவருடைய முகத்தின் பாவங்கள் தாடியின் ஓரங்கள் வழியாக உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு முழங்கைகள் வரை கைகளைக் கழுவும்போது, அவருடைய கைகளின் பாவங்கள் விரல் நுனிகள் வழியாக நீர்த்துளிகளுடன் உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு தலையை மஸ்ஹு செய்யும்போது, தலைமுடியின் ஓரங்கள் வழியாகத் தலையின் பாவங்கள் நீர்த்துளிகளுடன் உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு கணுக்கால்கள் வரை கால்களைக் கழுவும்போது, கால் விரல் நுனிகள் வழியாகக் கால்களின் பாவங்கள் நீர்த்துளிகளுடன் உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அவர் நின்று தொழுது, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனது கண்ணியத்தை எடுத்துரைத்து, அவனுக்குரிய தகுதியுடன் அவனைப் பெருமைப்படுத்தி, தனது உள்ளத்தை அல்லாஹ்வுக்காக முழுமையாக (உலக ஆசைகளிலிருந்து) வெறுமையாக்கினால், அவருடைய தாயார் அவரைப் பெற்றெடுத்த நாளில் இருந்ததைப் போன்று, அவர் தமது பாவங்களிலிருந்து நீங்கியவராகத் திரும்புவார்."
இச்செய்தியை அம்ர் இப்னு அபஸா (ரலி), நபித்தோழர் அபூ உமாமா (ரலி) அவர்களிடம் அறிவித்தார். அப்போது அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள், "அம்ர் இப்னு அபஸாவே! நீர் சொல்வதைக் கவனித்துச் சொல்லும். ஒரே இடத்தில் இம்மாபெரும் பாக்கியம் ஒரு மனிதருக்குக் கிடைக்கிறதா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அம்ர் (ரலி), "அபூ உமாமாவே! எனக்கு வயதாகிவிட்டது. என் எலும்புகள் மெலிந்துவிட்டன. என் ஆயுள் நெருங்கிவிட்டது. அல்லாஹ்வின் மீதும் அவனது தூதர் மீதும் பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் எனக்கு இல்லை. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதனை நான் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று முறை... (ஏழு முறை வரை எண்ணினார்) கேட்டிராவிட்டால், நான் இதை ஒருபோதும் அறிவித்திருக்க மாட்டேன். ஆனால், அதைவிட அதிக முறை நான் இதைக் கேட்டுள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்.